ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കുയിലേ, നിന്റെ വിറയുന്ന കണികെട്ട് കൊണ്ട് നീ ഉച്ചരിക്കുന്ന മധുരസുരങ്ങൾ മരിച്ചവരെയും ഉണർത്തുന്നവയാണ്. സ്നേഹിതേ, ഇന്ന് ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും? പറയൂ, നീ പ്രിയന്റെ നാമം വിളിച്ചുപറയുന്നവളെന്നു തോന്നുന്നു. പർവ്വതമേ, ജ്ഞാനിയേ, നീ നീങ്ങുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; ഒരു മഹത്തായ ലക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ച് ധ്യാനിക്കുന്നവനെന്നു തോന്നുന്നു. ഞങ്ങളിലേപ്പോലെ, നീയും വാസുദേവപുത്രന്റെ പാദങ്ങൾ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനല്ലയോ? സമുദ്രത്തിന്റെ ഭാര്യമാർ, അവരുടെ തടാകങ്ങൾ ഉണങ്ങിയുപോയി, കൈകൾ ഉണങ്ങിപ്പോയി, ഇനി അവരുടെ താമരകളുടെ ഭംഗിയും നഷ്ടപ്പെട്ടു. പ്രിയനില്ലാതെ അവർക്കു ആകുലതയാണു. ഞങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെ, കമലങ്ങളുടെ നാഥന്റെ സ്നേഹദൃഷ്ടി കിട്ടാതെ ഹൃദയം വേദനയോടെ കത്തുന്നു. ഹംസമേ, സ്വാഗതം! ഈ വെള്ളം കുടിച്ചിരിക്കുക. ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് ശൗരിയുടെ വാർത്ത പറയൂ. നീ അവന്റെ ദൂതനാണോ? ജയിക്കാനാവാത്തവൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന് മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണോ ഇപ്പോഴും? അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ സ്നേഹം ഞങ്ങളെ വിട്ടുപോയോ? അവൻ ഞങ്ങളെ മറന്നാൽ, നാം അവനെ സേവിക്കേണ്ടതെന്തിന്? ദയവായി മധുരമായി പറയൂ, കാരണം അവന്റെ കൃപയല്ലാതെ സ്ത്രീകൾക്കു വേറൊരാശ്രയമില്ല. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണനോടുള്ള ഈ ആഴമുള്ള ഭാവങ്ങളോടെ, യോഗേശ്വരനായ മാധവന്റെ സ്ത്രീകൾ പരമാവസ്ഥയിലേക്കു എത്തി. കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം മഹാഗാനങ്ങളിൽ പാടപ്പെടുന്നു; അവനേക്കുറിച്ച് കേട്ടാൽ പോലും സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സു ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു. നേരിൽ കണ്ടവർക്ക് എങ്ങനെയായിരിക്കും! പ്രണയത്തോടെ ലോകനാഥനെ ഭർത്താവായി സേവിച്ചവരാണ് അവന്റെ പാദങ്ങൾ മസാജ് ചെയ്തതും മറ്റു സേവനങ്ങളും ചെയ്തതും. അവർ ചെയ്ത തപസ്സ് എത്ര മഹത്തായിരിക്കും! വേദങ്ങളിൽ പഠിപ്പിച്ച ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ച്, കൃഷ്ണൻ ഗൃഹസ്ഥർക്കു ധർമ്മത്തിന്റെ മാർഗം കാണിച്ചു; ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയുടെ മാതൃക അദ്ദേഹം തന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ നിരന്തരം തെളിയിച്ചു. ഗൃഹസ്ഥരിൽ പരമധർമ്മം സ്ഥാപിച്ച കൃഷ്ണന് പതിനാറായിരം ഏകദേശം ഒരു നൂറ്റൊന്ന് രാജ്ഞിമാരുണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട എട്ട് പേരാണ് രുക്മിണിയെ മുന്നിൽ വെച്ച്, അവരാണ് സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും ഉജ്ജ്വലരായവരും, അവരുടെ പുത്രന്മാരാണ് ക്രമത്തിൽ പറയപ്പെടുന്നത്. കൃഷ്ണൻ, അശ്രാന്തനായ ഭഗവാൻ, തന്റെ ഓരോ ഭാര്യയിലും പത്ത് പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു, ഓരോവർക്കും അത്രത്തോളം. ഈ പുത്രന്മാരിൽ, മഹാശക്തശാലികളായവരിൽ, പതിനെട്ടു പേർ മഹാരഥന്മാരായിരുന്നു, അവർക്ക് മഹത്വം നിറഞ്ഞ കീർത്തിയുണ്ട്. അവരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയുന്നു: പ്രദ്യുമ്നൻ, അനിരുദ്ധൻ, ദീപ്തിമാൻ, ഭാനു, സാംബ, മധു, ബ്രിഹദ്ഭാനു, ചിത്രഭാനു, വൃക, അരുണൻ, പുഷ്കര, വേദബാഹു, ശ്രുതദേവ, സുനന്ദൻ, ചിത്രബാഹു, വിരൂപ, കവിയ്, ന്യഗ്രോധൻ—ഇവരാണ്. മധുസുദനന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാരിലും, രാജാവേ, രുക്മിണിയുടെ മകൻ പ്രദ്യുമ്നൻ തന്നെ പ്രധാനൻ, തന്റെ പിതാവിനെപ്പോലെ. ആ മഹാശൂരൻ രുക്മിയുടെ മകളെ വിവാഹം കഴിച്ചു; അവരിൽ നിന്ന് അനിരുദ്ധൻ ജനിച്ചു, ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുള്ളവൻ. അനിരുദ്ധൻ, രുക്മിയുടെ പുത്രിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവരിൽ നിന്ന് യദുക്കുലവിനാശത്തിന് ശേഷം ജീവിച്ചിരുന്ന വജ്രൻ ജനിച്ചു. വജ്രനിൽ നിന്ന് പ്രതിഭാഹു, അവനിൽ നിന്ന് സുഭാഹു, സുഭാഹുവിൽ നിന്ന് ശാന്തസേന, ശാന്തസേനയിൽ നിന്ന് ശതസേന—ഇങ്ങനെ ഈ വംശം പിറന്നു. ഈ വംശത്തിൽ ആരും ദാരിദ്ര്യവും, സന്താനല്പത്വവും, ചിരപ്രായത്വവും, ദൗർബല്യവും, ബ്രാഹ്മണഭക്തിയില്ലായ്മയും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല. രാജാവേ, യദുകുലത്തിൽ ജനിച്ച പുരുഷന്മാരുടെ എണ്ണം പത്തായിരം വർഷം എണ്ണിയാലും തീരില്ല; അവരുടെ പ്രവർത്തികൾ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമാണ്. യദുകുലത്തിൽ മൂന്നു കോടി എൺപത്തിയെട്ട് ആയിരം രാജകുമാരന്മാർ കുടുംബഗുരുക്കൾക്കിടയിൽ പഠിച്ചിരുന്നതായി കേൾക്കുന്നു. ആ മഹാത്മാക്കളായ യാദവന്മാരുടെ എണ്ണമുണ്ടാക്കാൻ ആരായിരിക്കും? അഹൂകൻ പോലും ലക്ഷക്കണക്കിന് പതിനായിരങ്ങൾക്കിടയിൽ വാസം ചെയ്തിരുന്നു. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധങ്ങളിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട കഠിനമായ ദൈത്യന്മാർ മനുഷ്യരായി പിറന്നു, അഹങ്കാരത്താൽ ജനങ്ങളെ ഉപദ്രവിച്ചു. അവരെ ശമിപ്പിക്കാനായി, രാജാവേ, ഹരിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ദേവന്മാർ യദുകുലത്തിൽ അവതരിക്കേണ്ടതായി വന്നു; അവർ നൂറ് കുടുംബങ്ങളിലും ഒന്ന് കൂടി ചേർത്ത് ജനിച്ചു. അവരിൽ, ഭഗവാൻ ഹരി തന്റെ ഐശ്വര്യത്തിൽ മഹത്വത്തിന്റെ അളവായിത്തീരുകയും, അവനെ അനുഗമിച്ച എല്ലാ യാദവന്മാരും സമൃദ്ധിയായി വളരുകയും ചെയ്തു. കൃഷ്ണനിൽ ലയിച്ചിരുന്ന വൃഷ്ണികൾ ഉറക്കത്തിലും, ഇരിപ്പിലും, നടക്കലിലും, സംഭാഷണത്തിലും, കളികളിലും, സ്നാനത്തിലും, മറ്റു പ്രവർത്തികളിലും തങ്ങളുടേതായ സ്വരൂപം പോലും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. യദുക്കുലത്തിൽ ജനിച്ചപ്പോൾ ഭൂമി പുണ്യഭൂമിയായി; സ്വർഗ്ഗനദി അവന്റെ പാദജലത്തിൽ ശുദ്ധമായി; അവനെ ദ്വേഷിച്ചവരും സ്നേഹിച്ചവരും അവന്റെ ജയിക്കാനാവാത്ത സ്വരൂപത്തിൽ കീഴടങ്ങി യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം പ്രാപിച്ചു; അവന്റെ നാമം ശുഭമല്ലാത്തതെല്ലാം നീക്കി, കേൾക്കുകയോ ഉച്ചരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ തന്നെ വംശത്തെ പവിത്രമാക്കി; കാലചക്രം ചലിപ്പിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ ഭൂഭാരഹരണത്തിന് കാരണമായത് അത്ഭുതമല്ല. സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആശ്രയമായവനും, ദേവകിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനെന്നു പ്രസിദ്ധനായവനും, യാദവസ്രേഷ്ഠന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനും, തന്റെ ഭുജബലത്തിൽ അധർമ്മം നശിപ്പിച്ചവനും, സഞ്ചരിക്കുന്നവർക്കും അചഞ്ചലന്മാർക്കും സുന്ദരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ കഷ്ടം മാറ്റിത്തന്നവനും, വ്രജയുടെയും നഗരത്തിന്റെയും സ്ത്രീകളിൽ കാമദേവനെ വർദ്ധിപ്പിച്ചവനുമാണ് അവൻ—അവനു ജയമുണ്ടാകട്ടെ! തന്റെ മാർഗ്ഗം സംരക്ഷിക്കാൻ യുക്തമായ ലീലകളും, കർമ്മബന്ധം നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രവർത്തികളും ചെയ്ത യദുകുലശ്രേഷ്ഠന്റെ ഈ കഥകൾ കേൾക്കട്ടെ—അവന്റെ പാത പിന്തുടരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്. മുകുന്ദന്റെ മഹത്വം നിറഞ്ഞ കഥകൾ കേൾക്കുകയോ പാടുകയോ ധ്യാനിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനും ഭക്തിയിലൂടെ മരണത്തിൻറെ വേഗം പോലും കടക്കാൻ കഴിയാത്ത അവന്റെ വാസസ്ഥലത്തെ പ്രാപിക്കും; അവനുവേണ്ടി രാജാക്കന്മാർ പോലും വനം തേടി പോയിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ, ദശമസ്കന്ധത്തിലെ രണ്ടാം പാദത്തിൽ വരുന്ന 'ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ കൃത്യങ്ങളുടെ വിവരണം' എന്ന നൂറ്റമ്പതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു; പരമഹംസന്മാർക്കുള്ള മഹാപുരാണമായ ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിൽ.