ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ പത്നികളോടൊപ്പം കായലുകളുടെ ജലത്തിൽ ക്രീഡിച്ചു. അവരുടെ കനകത്തോടു ചർമ്മം മഞ്ഞളാൽ മാരകമായി മർദ്ദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; സ്ത്രീകൾ അവനെ അണചേർന്നു, സ്നേഹപൂർവ്വം ക്രീഡിച്ചു. ഗാന്ധർവർഗ്ഗങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ നാദവാദ്യങ്ങൾ, മൃത്യു, ക Cymbals, kettle drums എന്നിവ വായിച്ചു, ബാർഡുകൾ, വംശാവലി പറയുന്നവർ, ഗായകർ ലൂട്ട് വായിച്ചു. അച്യുതൻ, സ്ത്രീകൾ കളിയോടെ ചിരിച്ച്, അവനെ ജലത്തിൽ തളിച്ചപ്പോൾ, അവൻ യക്ഷൻ യക്ഷികളോടൊപ്പം ക്രീഡിക്കുന്നതുപോലെ ആസ്വദിച്ചു. പത്നികൾ, തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ജലത്തിൽ നനഞ്ഞു, വിശാലമായ മസ്തകങ്ങൾ പുറത്തു കാണിച്ചു, കൃഷ്ണനെ വലിയ പൂക്കൾ കൊണ്ടു തളിച്ചു, സ്നേഹപൂർവ്വം അണചേർന്നു, ഉണർന്ന അഭിലാഷത്താൽ മുഖം തിളങ്ങി. കൃഷ്ണന്റെ നെഞ്ച് മഞ്ഞളാൽ മാരകമായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; കളിയും അണചേരലും കാരണം അവന്റെ മുടി അലഞ്ഞു, യുവതികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അവനെ തളിച്ചപ്പോൾ, ആനയെ പെൺആനകൾ വളയുന്നതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ ആസ്വദിച്ചു. കൃഷ്ണൻ, നൃത്തക്കാരി, ഗായിക, സംഗീതജ്ഞ, സ്ത്രീകൾക്കു കളിക്കാവുന്ന ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും നൽകി. അവൻ ചിരിയും ദൃഷ്ടിയും കളിയുള്ള തമാശകളും അണചേരലുകളും കൊണ്ട് ആ സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിനെ ആകർഷിച്ചു. അവർ, മുകുന്ദനിൽ മാത്രം മനസ്സു പതിപ്പിച്ച്, ലോട്ടസ്-രക്ഷസമനനായ കൃഷ്ണനെ ചിന്തിച്ചു, മയക്കമുള്ളവരുടെ പോലെ അർത്ഥംതെറ്റിയ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കുകൾ ഞാൻ പറയുന്നു. പത്നികൾ പറഞ്ഞു: "കുരരി, നീ ഉണർന്നിരിക്കുകയാണ്, ഉറങ്ങുന്നില്ല; ലോകത്തിന്റെ നാഥൻ രാത്രി ഉറങ്ങുന്നു, ഞങ്ങൾ അറിയാതെ. നീയും ഞങ്ങളുപോലെ, സ്നേഹപൂർവ്വം കൃഷ്ണന്റെ ദൃഷ്ടിയും ചിരിയുമാൽ ഹൃദയം തുളച്ചുപോവുകയാണോ, സുഹൃത്തെ?" "നീ രാത്രിയിൽ കണ്ണ് അടയ്ക്കുന്നു, കൂട്ടുകാരൻ കാണാതെ, ദയയോടെ കരയുന്നു, ചക്രവാകി. ഞങ്ങളും അച്യുതന്റെ പാദസേവനം നേടിയിട്ടുണ്ട്; അല്ലെങ്കിൽ, നീ മുടിയിൽ ധരിക്കാനുള്ള മാലയേ അഭിലഷിക്കുന്നു?" "നീ ജലത്തോടൊപ്പം എപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുന്നു, രാത്രി ഉറങ്ങുന്നില്ല; മുകുന്ദൻ നിന്റെ ആത്മാവിന്റെ അടയാളം എടുത്തുപോയതുകൊണ്ടാണോ, നീയും ഈ ദു:ഖകരമായ അവസ്ഥയിലായിരിക്കുന്നു?" "ചന്ദ്രൻ, നീ ശക്തമായ ക്ഷയരോഗം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്റെ വെളിച്ചം കുറഞ്ഞു, നീ അന്ധകാരമൊഴിയാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ അർത്ഥംതെറ്റിയ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നു, നീയും മറന്നുപോയി, ശാന്തമായി, ഞങ്ങൾക്കു കാണപ്പെടാതെ." "മലയകാറ്റേ, ഞങ്ങൾ നിന്നോട് എന്തെങ്കിലും തെറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ? ഗോവിന്ദന്റെ കുന്തദൃഷ്ടികൾ ഹൃദയത്തിൽ ദു:ഖം ഉണർത്തുന്നു." "മേഘമേ, നീ യദു വംശത്തിലെ പ്രധാനിയ്ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ; ഞങ്ങൾ പോലെ നീയും സ്നേഹത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ശ്രീവത്സചിഹ്നം വഹിക്കുന്ന കൃഷ്ണനെ ചിന്തിക്കുന്നു. ദു:ഖത്തിൽ, ഹൃദയം ഉണർന്ന്, അവനെ ഓർത്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ണീരൊഴിയുന്നു." "കുയിൽ, നിന്റെ കംപിക്കുന്ന കംഭത്തിൽ നിന്നു പാടുന്ന വാക്കുകൾ മരിച്ചവരെ ഉണർത്തുന്നു. പറയൂ, ഞാൻ ഇന്ന് എന്തു ചെയ്യണം? നീ പ്രിയതന്റെ പേരാണോ വിളിക്കുന്നത്?" "പർവതമേ, നീ ചലിക്കുന്നില്ല, സംസാരിക്കുന്നില്ല; നീ വലിയ ലക്ഷ്യം ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെ. ഞങ്ങൾ പോലെ, നീയും വാസുദേവപുത്രന്റെ പാദങ്ങൾ അണചേരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." "സമുദ്രഭാര്യകൾ, അവരുടെ തടാകങ്ങൾ ഉണങ്ങിയപ്പോൾ, കൈകൾ ഉണങ്ങി, ലോട്ടസിന്റെ സൗന്ദര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു; പ്രിയതന്റെ സ്നേഹദൃഷ്ടി ഇല്ലാതെ, ഞങ്ങൾ പോലെ, അവരും ദു:ഖത്തിൽ." "ഹംസേ, സ്വാഗതം! ഈ വെള്ളം കുടിക്കു. ചൗരിയുടെ വാർത്ത പറയൂ. നീ അവന്റെ ദൂതനാണോ? അജയൻ സുഖമാണോ, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ? അല്ലെങ്കിൽ, അവന്റെ സ്നേഹം ഞങ്ങളോടു മാറിയിരിക്കുന്നു? അവൻ ഞങ്ങളെ മറന്നാൽ, ഞങ്ങൾ എന്ത് സേവനം ചെയ്യണം? അവന്റെ കൃപയൊഴികെ സ്ത്രീകൾക്കു മറ്റൊരു ആശ്രയമില്ല." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണനോടു ഇങ്ങനെ ഭാവം കാണിച്ച മാധവന്റെ സ്ത്രീകൾ പരമാവസ്ഥയിലേറപ്പെട്ടു. കൃഷ്ണന്റെ കീർത്തി വലിയ ഗാനങ്ങളിൽ പാടപ്പെടുന്നു; കേട്ടാൽ മാത്രം സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നു, നേരിട്ട് കണ്ടാൽ എങ്ങനെ ആയിരിക്കും? ഈ സ്ത്രീകൾ, സ്നേഹത്തിൽ, ലോകനാഥനെ ഭർത്താവായി സേവിച്ചു, പാദസേവനം മുതലായവ നടത്തി; അവരുടെ തപസ്സിനെ എങ്ങനെ വിവരിക്കും? ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണൻ വേദങ്ങളിൽ പഠിപ്പിച്ച ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട്, ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്കു ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്ന മൂന്നു ലക്ഷ്യങ്ങൾ വീട്ടിൽ പ്രദർശിച്ചു. കൃഷ്ണൻ, ഗൃഹസ്ഥരിൽ പരമധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചവൻ, പത്നികൾ പതിനാറായിരത്തി നൂറിലധികം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവരിൽ, രുക്മിണിയെ പ്രധാനമാക്കി എട്ട് സ്ത്രീകൾ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവരായിരുന്നു; അവരുടെ മക്കളുടെ പേരുകൾ ക്രമത്തിൽ പറയുന്നു. തന്റെ ഓരോ ഭാര്യയിൽ നിന്നും, കൃഷ്ണൻ, അച്യുതൻ, പത്തു പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. ഈ പുത്രന്മാരിൽ, ധീരതയുള്ള പതിനെട്ട് മഹാ രഥികൾ, മഹാപ്രതാപികളായിരുന്നു; അവരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയുന്നു: പ്രദ്യുമ്ന, അനിരുദ്ധ, ദീപ്തിമാൻ, ഭാനു, സാമ്പ, മധു, ബൃഹദ്ഭാനു, ചിത്രഭാനു, വൃക, അരുണ, പുഷ്കര, വേദബാഹു, ശ്രുതദേവ, സുനന്ദന, ചിത്രബാഹു, വിരൂപ, കവി, ന്യഗ്രോധ. മധുസംഹാരിയുടെ ഈ പുത്രന്മാർക്കിടയിൽ, രാജാവേ, രുക്മിണിയുടെ പുത്രൻ പ്രദ്യുമ്നൻ, പിതാവിനെപോലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടവൻ. ആ മഹാവീരൻ, രുക്മിയുടെ പുത്രിയെ വിവാഹം ചെയ്തു, അവരിൽ നിന്ന് അനിരുദ്ധൻ ജനിച്ചു, ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുള്ളവൻ. അവൻ, രുക്മിയുടെ പുത്രിയുടെ പുത്രിയെ വിവാഹം ചെയ്തു, അവരിൽ നിന്ന് വജ്രൻ ജനിച്ചു; യദു വംശത്തിന്റെ നാശത്തിൽ ശേഷിച്ചവൻ. വജ്രനിൽ നിന്ന് പ്രതിബാഹു, പ്രതിബാഹുവിൽ നിന്ന് സുബാഹു, സുബാഹുവിൽ നിന്ന് ശാന്തസേന, ശതസേന എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഈ വംശത്തിൽ, ആരും ദരിദ്രനോ, കുറച്ചുപുത്രന്മാരോടോ, ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സോടോ, ദുർബലനോ, ബ്രാഹ്മണഭക്തിയില്ലാത്തവനോ ജനിച്ചില്ല. രാജാവേ, പതിനായിരം വർഷം കൊണ്ടും യദു വംശത്തിൽ ജനിച്ച പുരുഷന്മാരുടെ എണ്ണം പറയാൻ കഴിയില്ല; അവരുടെ പ്രവർത്തികൾ പ്രശസ്തമാണ്. യദു വംശത്തിൽ മൂന്ന് കോടി എൺപത്തയ്യായിരം രാജകുമാരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കേൾക്കുന്നു; കുടുംബഗുരുക്കൾ അവരെ ഉപദേശിച്ചു. യദവന്മാരുടെ എണ്ണം ആരാണ് പറഞ്ഞുതരുക? മഹാത്മാക്കളായ അവർ, അഹുകനും ഒരു ലക്ഷത്തോളം ആയിരം വംശജരുമായി വളഞ്ഞിരുന്നു. ദൈവ-അസുര യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട ഭയങ്കര ദൈത്യർ മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ചു, അഭിമാനത്തിൽ ജനങ്ങളെ പീഡിപ്പിച്ചു. അവരെ ശാന്തിപ്പിക്കാൻ, രാജാവേ, ദേവതകൾ ഹരിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം യദു വംശത്തിൽ ജനിച്ചു; അവർ നൂറ് കുടുംബങ്ങളിൽ, കൂടാതെ ഒന്നിൽ, ജനിച്ചു. അവരിൽ, ഹരി, തന്റെ ഐശ്വര്യത്തിൽ മഹത്വത്തിന്റെ അളവായി, യദവന്മാർ അവനെ അനുഗമിച്ച് വളർന്നു. കൃഷ്ണനിൽ ലയിച്ച വൃഷ്ണികൾ, കിടക്ക, ഇരിപ്പിടം, നടക്കൽ, സംസാരങ്ങൾ, കളി, സ്നാനം, മറ്റു പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ, തങ്ങളുടെ സത്യമനസ്സിനെ തിരിച്ചറിയാതെ, അവനിൽ ലയിച്ചു.