ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

പാർഥൻ, വൈഷ്ണവ ലോകത്തെ കുറിച്ചുള്ള ആ കഥകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അതിന്റെ അതിമാന്യമായ മഹത്വത്തിൽ അമ്പരന്ന് പോയി. മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ കഴിവുകളും, ശക്തികളും, അങ്ങയുടെ ദയയുടെ ഫലമാണെന്ന് പാർഥൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. അങ്ങനെ, അങ്ങ ഈ ഭൂമിയിൽ അനേകം അത്ഭുതങ്ങളായ പ്രവർത്തികൾ കാഴ്ചവെച്ചു; ലോകത്തിലെ സുഖങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു, മറ്റുള്ളവരെ അതിക്രമിക്കുന്ന യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി. അങ്ങ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും, അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്, യഥാസമയത്തിൽ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുകയും, ഇന്ദ്രൻ ആകാശത്തിൽ വാഴുമ്പോൾ മഴ കൊരിയുന്നതുപോലെ, എല്ലാവരെയും സംതൃപ്തരാക്കുകയും ചെയ്തു. അർജുനനും മറ്റുള്ളവരും വഴിയായി, അധർമം കയ്പ്പിച്ച രാജാക്കന്മാരെ വധിച്ചു, അവരുടെ അശുദ്ധത ഇല്ലാതാക്കി, ധർമ്മപുത്രന്മാരും മറ്റു ധർമ്മസന്താനികളും വഴി, ഈ ഭൂമിയിൽ ധർമ്മം പുനസ്ഥാപിച്ചു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ദ്വാരകാപുരിയിൽ, സമൃദ്ധിയുടെയും സൗഭാഗ്യത്തിന്റെയും നിറവിൽ, വൃഷ്ണി വംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഭാഗ്യത്തിന്റെ നാഥൻ—കൃഷ്ണൻ—സുഖത്തോടെ താമസിച്ചു. അങ്ങയുടെ രാജമഹലുകളിൽ, വസ്ത്രംപണിയപ്പെട്ട, യൗവന സൗന്ദര്യത്തിൽ ദീപ്തിയുള്ള സ്ത്രീകൾ, പന്തുകളോടും മറ്റു കളികളോടും, മിന്നുന്ന മേഘങ്ങൾ പോലെ, കളിച്ചു. പുറങ്ങളിലെല്ലാം, സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, ഉന്മാദം നിറഞ്ഞ ആനകളും, വീരന്മാരും, കുതിരകളും, രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞോ, തിരക്കേറിയ ഗതാഗതം. പൂക്കളും, കിളികളും, തേൻപൂച്ചകളും പാടുന്ന, പൂത്തുനിൽക്കുന്ന മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞോ, മനോഹരമായ തോട്ടങ്ങളും കാടുകളും. അങ്ങ, പതിനാറായിരം സ്ത്രീകളുടെ മനോഹരമായ ഭവനങ്ങളിൽ, അത്ഭുത രൂപങ്ങൾ കാണിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരേയൊരു പ്രിയനായ് ആസ്വദിച്ചു. പൂത്തുനിൽക്കുന്ന താമര, കുവളം, നീല താമര എന്നിവയുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ, ശുദ്ധമായ ജലത്തിൽ, കിളികളുടെ കൂട്ടം ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, കൃഷ്ണൻ കുളിച്ചു. സ്ത്രീകൾ അങ്ങയെ ചുമരിച്ചുകൊണ്ട്, അവരുടെ മുലകളിൽ നിന്നുള്ള കുങ്കുമം അങ്ങയുടെ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടി, ആ കുളത്തിൽ അങ്ങ കളിച്ചു. ഗന്ധർവന്മാർ പാടുകയും, മൃദംഗം, താളം, ഡംരു എന്നിവകൊണ്ട് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, ഗായകർ, വംശാവലി പറയുന്നവർ, വീണ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. യക്ഷന്മാരുടെ നാഥൻ യക്ഷികകളിൽ കളിക്കുന്നതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ, അവർ പൂക്കളാൽ അങ്ങയെ തളിച്ചുകൊണ്ട്, ചിരിച്ചും കളിച്ചും ആസ്വദിച്ചു. അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ നനഞ്ഞു, വിശാലമായ മുലകൾ പുറത്തായി, വലിയ പൂക്കളാൽ അങ്ങയെ തളിച്ചു, പ്രിയനുമായി ചേർന്ന്, ഹാസ്യത്താൽ നിറഞ്ഞ മുഖങ്ങൾ, ഉണർവ്വുള്ള മോഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ നെഞ്ചിൽ കുങ്കുമം പുരണ്ട മാലകൾ, കളിയിൽ loosen ആയ മുടികൾ, യുവതികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അങ്ങയെ തളിച്ചപ്പോൾ, ആനയുടെ ഇടയിൽ ആനകൾക്കൊപ്പം കളിക്കുന്നതുപോലെ ആസ്വദിച്ചു. നർത്തകികൾക്കും, ഗായകർക്കും, സംഗീതജ്ഞർക്കും, സ്ത്രീകൾക്കും, കൃഷ്ണൻ കളിക്കായി ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും നൽകി. അങ്ങയുടെ ചിരിയും, കണ്ണുകളുടെ ചലനവും, കളിയുള്ള ചോദ്യങ്ങളും, ചേർത്ത് പിടിച്ച embracesഉം, കൃഷ്ണൻ ആസ്വദിച്ചു; അതിൽ സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സുകൾ ആകർഷിതമായി. അവർ, മുകുന്ദനിൽ മാത്രം മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ലാളിതമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ്, ലോട്ടസ്-കണ്ണുകളുള്ള കൃഷ്ണനെ continually ചിന്തിച്ചു; അതു കേൾക്കൂ, ഞാൻ പറയാം. കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാർ പറഞ്ഞു: "കുരരി, നീ ഉറങ്ങാതെ ദുഃഖിക്കുന്നു; ലോകത്തിന്റെ നാഥൻ രാത്രിയിൽ നമുക്ക് അജ്ഞാതമായി ഉറങ്ങുന്നു. അവന്റെ ദയാലു ദൃഷ്ടിയും ചിരിയും ഹൃദയത്തിൽ വേദനയുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടോ?" "ചക്രവാകി, നീ രാത്രിയിൽ കണ്ണ് അടച്ചു, കൂട്ടുകാരനിൽ നിന്ന് അജ്ഞാതമായി, ദുഃഖം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. ഞങ്ങളും അച്യുതന്റെ പാദസേവനം പ്രാപിച്ചു; അതോ, നീ മുടിയിൽ പൂമാല അണിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?" "നീ ജലത്തൊരുക്കിൽ എപ്പോഴും ദുഃഖം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു; മുകുന്ദൻ നിന്റെ ആത്മയുടെ ചിഹ്നം എടുത്തു, അതുകൊണ്ട് നീയും ഈ ദുഃഖാവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചേർന്നതാണോ?" "ചന്ദ്രൻ, നീ ശക്തമായ consumption പിടിയിലായി, പ്രകാശം കുറയുന്നു, ഇരുണ്ടത മാറ്റാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ bewildered ആയി, broken words സംസാരിക്കുന്നു; നീയും മറന്നുപോയി, അതുകൊണ്ട് ശബ്ദമില്ലാതെ, ഞങ്ങൾ കാണാതെ ഇരിക്കുന്നു?" "മലയകാറ്റേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ദുഃഖിപ്പിച്ചുവോ? ഗോവിന്ദന്റെ ദൃഷ്ടിയാൽ, നീ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ longing ഉണർത്തുന്നു." "മേഘമേ, നീ യദു വംശത്തിലെ നാഥനോട് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ; ഞങ്ങൾ പോലെ, അങ്ങയോടുള്ള പ്രേമത്തിൽ ബദ്ധമായിരിക്കുന്നു. ശ്രീവത്സ ചിഹ്നമുള്ളവനെ continually meditate ചെയ്യുന്നു; longing കൊണ്ട്, ഹൃദയം ഉണർന്നുകൊണ്ട്, വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ണീരൊഴിച്ചു, അദ്ദേഹത്തെ ഓർത്ത്, associationയുടെ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു." "കുയിൽ, നീ കംപിക്കുന്ന തൊണ്ടയിൽ, മരിച്ചവരെ ഉണർത്തുന്ന മധുരം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഉരിയുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവേ, ഇന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം? നീ പ്രിയന്റെ പേരാണ് വിളിക്കുന്നത്." "പർവ്വതമേ, നീ neither ചലിക്കുന്നു nor സംസാരിക്കുന്നു; നീ വലിയ ഉദ്ദേശം contemplate ചെയ്യുന്നു. ഞങ്ങൾ പോലെ, വാസുദേവന്റെ പുത്രന്റെ പാദങ്ങൾ embrace ചെയ്യാൻ longing ഉണ്ട്." "കടലിന്റെ ഭാര്യമാർ, അവരുടെ തടാകങ്ങൾ ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നു, കൈകൾ ഉണങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു, താമരയുടെ സൗന്ദര്യം ഇല്ലാതായി, പ്രിയനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞങ്ങൾ പോലെ, longing കൊണ്ട് ഹൃദയം പിടിച്ച, പ്രിയന്റെ ദൃഷ്ടിയില്ലാതെ, suffering." "ഹംസമേ, സ്വാഗതം! ഈ വെള്ളം കുടിക്കൂ. പ്രിയപ്പെട്ടവേ, ശൌരിയുടെ വാർത്ത പറയൂ. നീ അവന്റെ ദൂതനാണോ? അജയ്യൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ? അല്ലെങ്കിൽ, അവന്റെ പ്രേമം ഞങ്ങളോടു മാറിയിട്ടുണ്ടോ? അവൻ മറന്നാൽ, ഞങ്ങൾ എന്തിന് സേവനം ചെയ്യണം? മധുരം പറയൂ; അവന്റെ ദയയെക്കാൾ സ്ത്രീകൾക്ക് മറ്റൊരു ആശ്രയം ഇല്ല." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണനോടുള്ള ഭാവത്തിൽ, യോഗികളുടെ നാഥനോടുള്ള പ്രേമത്തിൽ, മാധവന്റെ സ്ത്രീകൾ പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം, വലിയ ഗായനങ്ങളിൽ പാടപ്പെടുന്നു; കേട്ടാൽ പോലും സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സുകളെ ആകർഷിക്കുന്നു—അവനെ നേരിട്ട് കാണുന്നവരുടെ കാര്യം എന്ത് പറയണം? പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നാഥനെ ഭർത്താവായി, പാദസേവനം മുതലായ സേവനം ചെയ്തവർ, അവരുടെ പുണ്യങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് വിവരണം ചെയ്യാൻ കഴിയുക? അങ്ങ, വേദങ്ങളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന ധർമ്മം പ്രാവർത്തികമാക്കി, ഗൃഹസ്ഥർക്കു ധർമ്മ, അർത്ഥ, കാമം എന്ന ideal repeatedly കാണിച്ചു. ഗൃഹസ്ഥധർമ്മം കൃഷ്ണൻ പുനസ്ഥാപിച്ചു; പതിനാറായിരത്തോളം wives ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ, ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ എട്ട്, രുക്മിണിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി, സ്ത്രീകളിൽ കിരീടമണിയുന്നവരായിരുന്നു; അവരുടെ പുത്രന്മാരുടെ പേരുകൾ ക്രമത്തിൽ പറയാം. കൃഷ്ണൻ, ഓരോ ഭാര്യയിൽ നിന്നും, unfailing Lord, പത്ത് പുത്രന്മാർ ജനിപ്പിച്ചു; wivesനു അനുസരിച്ച്. ഈ പുത്രന്മാരിൽ, വലിയ വീര്യശാലികൾ, പതിനെട്ട് മഹാരഥികൾ, മഹത്തായ പ്രവർത്തികൾ കൊണ്ട് പ്രശസ്തരായിരുന്നു. അവരുടെ പേരുകൾ: പ്രദ്യുമ്ന, അനിരുദ്ധ, ദീപ്തിമാൻ, ഭാനു, സാംബ, മധു, ബൃഹദ്ഭാനു, ചിത്രഭാനു, വൃക, അരുണ, പുഷ്കര, വേദബാഹു, ശ്രുതദേവ, സുനന്ദന, ചിത്രബാഹു, വിരൂപ, കവി, ന്യഗ്രോധ. മധുവിനെ ശത്രുവായ കൃഷ്ണന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാരിൽ, രാജാവേ, രുക്മിണിയുടെ പുത്രനായ പ്രദ്യുമ്നൻ, അങ്ങയുടെതുപോലെ, ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു. ആ മഹാരഥി, രുക്മിയുടെ പുത്രിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവരിൽ നിന്ന്, ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുള്ള അനിരുദ്ധൻ ജനിച്ചു.