ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കേശവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഒൻപതാമത്തെ മകൻ മരണപ്പെട്ടതിന്റെ വാർത്ത കേട്ട്, അർജുനൻ ബ്രാഹ്മണനോടു സംസാരിച്ചു. “ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, നിന്റെ വീട്ടിൽ എന്താണ് കുറവുണ്ടാവുന്നത്? ഈ ബ്രാഹ്മണന്മാർ യജ്ഞം നടത്തുന്നു; അവരെ ക്ഷത്രിയ സുഹൃത്തുകൾ സഹായിക്കുന്നു. എങ്കിലും, സമ്പത്ത്, ഭാര്യകളും മക്കളും കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണന്മാർ ദുഃഖിക്കുന്നു; ക്ഷത്രിയൻ എന്ന വേഷത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ കപടികൾ, അപമാനത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരാണ്. ഹേ പ്രഭു, ഞാൻ നിന്റെ ദുഃഖിതരായ, സഹായം ഇല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്ന മക്കളെ സംരക്ഷിക്കും; എന്റെ വാഗ്ദാനം പാലിക്കാനാകാതെ പോയാൽ, പാപം കഴുകി തീയിൽ ചാടും,” അർജുനൻ ഉറപ്പു നൽകി. അതിനാൽ ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: “സങ്കർഷണൻ, വാസുദേവൻ, പ്രദ്യുമ്നൻ—വീര്യത്തിൽ മുൻപിൽ—അനിരുദ്ധൻ, അജേയമായ രഥത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നവൻ—ഇവർ ആർക്കും സംരക്ഷിക്കാനായില്ല. നീ ലോകത്തിലെ ദൈവങ്ങൾക്കു പോലും ദുഷ്കരമായ ഒരു കാര്യമാണ് ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്; ഇത് ബാലിശമായതല്ലേ? ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.” അർജുനൻ മറുപടി നൽകി: “ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ സങ്കർഷണനല്ല, കൃഷ്ണനല്ല, കൃഷ്ണന്റെ മകനുമല്ല; ഞാൻ ഗാണ്ഡീവം വഹിക്കുന്ന അർജുനൻ. എന്റെ ശക്തിയെ അകറ്റി നോക്കരുത്; ത്രയംബകനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച ശക്തിയാണ് എന്റെത്; യുദ്ധത്തിൽ മരണം കീഴടക്കി, ഞാൻ നിന്റെ മക്കളെ തിരികെ കൊണ്ടു വരും.” ഫല്ഗുനൻ അങ്ങനെ ഉറപ്പു നൽകിയതോടെ, ബ്രാഹ്മണൻ അർജുനന്റെ വീരത്വം കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി. ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയുടെ പ്രസവം അടുത്തപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ വിഷമിച്ച് അർജുനനോട് വിളിച്ചു: “സംരക്ഷിക്കൂ, എന്റെ കുട്ടിയെ മരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കൂ!” അർജുനൻ ശുദ്ധജലത്തിൽ സ്വയം ശുദ്ധമാക്കി, മഹേശ്വരനെ വണങ്ങി, ദൈവായുധങ്ങളെ ഓർത്തു, ഗാണ്ഡീവം എടുത്തു, തയാറാക്കി. പ്രസവമുറി അർജുനൻ ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളിലും, മേലും കീഴും, ചുറ്റും ഒരു അജയമായ ബാണകൂട്ടു നിർമ്മിച്ചു. എന്നാൽ, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ പ്രസവിച്ചപ്പോൾ, കുഞ്ഞ് കരയിക്കരയി ആകാശത്തിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷമായി. അർജുനന്റെ മുൻപിൽ, ബ്രാഹ്മണൻ അതിനുശേഷം കുറ്റപ്പെടുത്തി: “അർജുനന്റെ ധൂർത്ത boastful വാക്കുകൾ വിശ്വസിച്ചതിൽ എനിക്ക് എന്തൊരു മൂഢത്വം! പ്രദ്യുമ്നനും, അനിരുദ്ധനും, രാമനും, കേശവനും സംരക്ഷിക്കാനായില്ല; പിന്നെ ആരാണ് ചെയ്യാൻ കഴിയുക?” അർജുനന്റെ വാഗ്ദാനവും, തന്റെ ഗാണ്ഡീവവും, അവന്റെ സ്വയം പ്രശംസയും—all were mocked by the brahmana, saying Arjuna was deluded to try what fate had already decided. ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപം കേട്ട്, അർജുനൻ തന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ ആശ്രയിച്ചു, വേഗത്തിൽ സമ്യാമനി നഗരത്തിലേക്ക്, യമന്റെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ബ്രാഹ്മണന്റെ മകനെ കണ്ടെത്താനായില്ല; പിന്നെ ഇന്ദ്രന്റെ നഗരത്തിലേക്ക്, അഗ്നി, നിരൃതി, സോമ, വായു, വരുണൻ എന്നിവരുടെ നഗരങ്ങളിലേക്കും പോയി. രസതലത്തിലേക്കും, സ്വർഗത്തിലേക്കും, മറ്റു ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്കും ആയുധങ്ങൾ വഹിച്ച് അർജുനൻ യാത്ര ചെയ്തു; എങ്കിലും ബ്രാഹ്മണന്റെ മകനെ കണ്ടെത്താനായില്ല, വാഗ്ദാനം പാലിക്കാനാവാതെ തീയിൽ ചാടാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ കൃഷ്ണൻ തടഞ്ഞു. കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ മക്കളെ കാണിച്ചുതരാം; നീ നിന്റെ സ്വയം അപമാനിക്കേണ്ടതില്ല. നമ്മുടെ വിശുദ്ധ കീർത്തി സ്ഥാപിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാരാകും.” അർജുനനോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കൃഷ്ണനും അർജുനനും ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി പടിഞ്ഞാറ് ദിശയിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്തു. അവൻ ഏറ്റവും ഉന്നതനായ കൃഷ്ണൻ, ഏഴ് ഭൂഖണ്ഡങ്ങൾ, ഏഴ് സമുദ്രങ്ങൾ, ഏഴ് പർവതങ്ങൾ, ലോകാലോകം എന്നിവ കടന്ന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ, ശൈബ്യ, സുഗ്രീവ, മേഘപുഷ്പ, ബാലാഹക എന്നുള്ള കുതിരകൾ വഴിതെറ്റി, ഇരുണ്ടതിൽ അകപ്പെട്ടു. കൃഷ്ണൻ, മഹായോഗികളുടെ അധിപനായ ഭഗവാൻ, തന്റെ ചക്രം—സഹസ്രസൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശം പോലെ—മുന്നോട്ട് അയച്ചു. സുദർശന ചക്രം മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ, ആ ഭയാനകമായ, കനിഞ്ഞ ഇരുണ്ടതിൽ കടന്ന് അതിന്റെ ശക്തമായ പ്രകാശം കൊണ്ട് ഇരുണ്ടതിനെ തുളച്ചു, റാമന്റെ ബാണം ഒരു സേനയെ തുളച്ചുപോലെയാണ്. ചക്രം തുറന്ന വഴിയിൽ, അർജുനൻ ആ അനന്തമായ, അതിബലമുള്ള പ്രകാശം കണ്ടു; അതിന്റെ തീവ്രതയിൽ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവൻ കാറ്റിന്റെ ശക്തിയിൽ വെള്ളത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവിടെ വലിയ തരംഗങ്ങൾ ഉള്ള അതിമനോഹരമായ, അനേകം രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള തൂണുകൾ കൊണ്ട് പ്രഭയുള്ള ഒരു അദ്ഭുതമായ, ദീപ്തമായ രാജപ്രാസാദം കണ്ടു. അതിനുള്ളിൽ, ആയിരം തലകളുള്ള, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, ഭയങ്കരമായ കണ്ണുകളും, കനിഞ്ഞ മലപോലെയുള്ള വെളുത്ത ശരീരവും, നീല-കറുത്ത നാവും ഉള്ള ഒരു അനന്തനായ മഹാസർപ്പത്തെ കണ്ടു. ആ സർപ്പത്തിന്റെ സുഖപ്രദമായ ആസനത്തിൽ, അർജുനൻ സർവവ്യാപിയായ, പരമമഹത്വമുള്ള, വ്യക്തികളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനായ, കനിഞ്ഞ മഴമേഘം പോലെയുള്ള നിറം, പീതവസ്ത്രം, സമാധാനമുള്ള മുഖം, മനോഹരമായ വീതിയുള്ള കണ്ണുകൾ ഉള്ള പ്രഭുവിനെ കണ്ടു. വലിയ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കിരീടവും കുണ്ണുമാണികളും, ആയിരം ചുരുളുകളുള്ള കേശം, പ്രകാശമാലയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടത്, എട്ട് ദീർഘമായ കൈകൾ, കസ്തുബ രത്നം, ശ്രീവത്സ ചിഹ്നം, വനമാല—all adorned the Lord. അച്യുതൻ അനന്താത്മാവിനോട് വണങ്ങി; അർജുനൻ ഭയഭക്തിയിൽ അർപ്പിച്ചു. മഹാപ്രഭു, കൈകൂപ്പി, പുഞ്ചിരിയോടെ, ശക്തമായ ശബ്ദത്തിൽ അവരെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: “നിങ്ങളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ മക്കളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു; ഭൂമിയിൽ ധർമ്മം സംരക്ഷിക്കാൻ. എന്റെ അംശം ആയി ജനിച്ച നിങ്ങൾ, ഭൂമിയിലെ ദുഷ്ടഭാരമുള്ളവരെ ഇല്ലാതാക്കി, വേഗത്തിൽ തിരികെ പോകണം.” “നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ഇച്ഛകളും പൂർത്തിയായിട്ടും, നര-നാരായണന്മാരായ നിങ്ങൾ, ലോകത്തിന് സ്ഥിരതയും ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമവും വേണ്ടി ധർമ്മം ആചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക.” പരമപ്രഭുവിന്റെ ഉപദേശമനുസരിച്ച്, ആ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാർ, ‘ഓം’ എന്ന് വണങ്ങി, ബ്രാഹ്മണന്റെ മക്കളെ എടുത്തു, മഹാപ്രഭുവിനെയും കൂടെ കൂട്ടി, പുറത്ത് പോയി. ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ്, അവർ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് തിരികെ പോയി; ബ്രാഹ്മണന്റെ മക്കളെ ഓരോരുത്തരെയും അവരുടെ രൂപത്തിലും പ്രായത്തിലും അനുസരിച്ച് തിരികെ നൽകി. വൈഷ്ണവ ലോകത്തെ കുറിച്ച് കേട്ട പാർത്ഥൻ അതിശയിച്ചു; മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ വീരത്വവും കൃഷ്ണന്റെ ദയയാൽ മാത്രമാണെന്നും മനസ്സിൽ കരുതി. അർജുനൻ ലോക pleasures ആസ്വദിച്ചു, എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളെയും മറികടക്കുന്ന യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ അനുഭവങ്ങൾ, ഇന്ദ്രൻ ആകാശത്തിൽ മഴ പെയ്യുന്നതുപോലെ, സമയത്തിനനുസരിച്ച് നൽകി. അർജുനനും മറ്റും വഴി, അദ്ധർമ്മം ചെയ്ത രാജാക്കന്മാരെ നശിപ്പിച്ചു, അവരെ ഇല്ലാതാക്കി, ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചു—ധർമ്മപുത്രനും മറ്റു സന്മാർഗ്ഗികളുമാണ് ആ മഹത്വം പുനസ്ഥാപിച്ചത്.