ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ബ്രാഹ്മണന്‍റെ കുഞ്ഞ് മരിച്ചപ്പോൾ, അതിന്റെ ശരീരം എടുത്ത് രാജാവിന്റെ വാതിലിനു മുന്നിൽ വച്ച്, ദുഃഖഭാരിതനായി, മനസ്സിൽ വലിയ വിഷാദം കൊണ്ട്, അമ്പരന്ന് ഇങ്ങനെയൊരു വിലാപം ഉരിയാടിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വെറുക്കുന്ന, കപടനും ലോഭിയുമായ, ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ ആസക്തനായ ഒരു രാജാവ് ചെയ്ത പാപങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് എന്റെ കുഞ്ഞ് മരിച്ചത്. രാജാവ് ക്രൂരതയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനും, ദുഷ്ടനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രണമില്ലാത്തവനുമാകുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ ദരിദ്രരായി, നിരന്തരം ദുഃഖം അനുഭവിച്ചു കൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ, രണ്ടാം കുഞ്ഞും മൂന്നാം കുഞ്ഞും മരിച്ചപ്പോൾ, അതിന്റെ ശരീരം രാജാവിന്റെ വാതിലിൽ വച്ച്, ബ്രാഹ്മണൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അതേ വിലാപം ഉരിയാടിച്ചു. ഈ സംഭവങ്ങൾ കേട്ട അർജുനൻ, ഒരു ദിവസം കേശവൻ്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണൻ്റെ ഒമ്പതാം കുഞ്ഞ് മരിച്ചപ്പോൾ അവനോട് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണനേ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ എന്താണ് കുറവ്? ഇവിടെയുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർ യാഗം ചെയ്യുന്നു, ക്ഷത്രിയ സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ധനം, ഭാര്യ, പുത്രന്മാർ എന്നിവയാൽ സമൃദ്ധമായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ വിലാപിക്കുന്നിടത്ത്, ക്ഷത്രിയരെന്ന പേരിൽ ജീവിക്കുന്നവർ നിഷ്ഠൂരരും അപമാനിതരുമാണ്. ഭഗവനേ, ഞാനിങ്ങനെ ദു:ഖിതരായി, അശരണരായി ഇരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ രക്ഷിക്കും; ഞാൻ വാഗ്ദാനം പാലിക്കാതിരുന്നാൽ, പാപങ്ങളിൽനിന്ന് ശുദ്ധനായി അഗ്നിയിൽ ചാടും." അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: "സങ്കർഷണൻ, വസുദേവൻ, അർജുനനിൽ മികച്ച വില്ലാളിയായ പ്രദ്യുമ്നൻ, അജയരഥിയായ അനിരുദ്ധൻ—ഇവരും എന്റെ കുട്ടികളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ലോകത്തിലെ പ്രഭുക്കന്മാർക്കും അസാധ്യമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ നീ ശ്രമിക്കുന്നത് ബാലിഷ്ടതയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല; ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല." അർജുനൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ സങ്കർഷണനല്ല, കൃഷ്ണനല്ല, കൃഷ്ണപുത്രനുമല്ല; ഞാൻ ഗാണ്ഡീവം വഹിക്കുന്ന അർജുനൻ. എന്റെ ശക്തിയെ അവഗണിക്കരുത്; ത്രയമ്പകനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച ശക്തിയാണ് അതു. യുദ്ധത്തിൽ മരണത്തെ ജയിച്ചവനായി നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ ഞാൻ തിരികെ കൊണ്ടുവരാം." ഫല്ഗുനൻ്റെ ഈ ഉറപ്പു കേട്ട ബ്രാഹ്മണൻ, അർജുനൻ്റെ വീര്യം കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ബ്രാഹ്മണൻ്റെ ഭാര്യയുടെ പ്രസവസമയമെത്തിയപ്പോൾ, ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ അർജുനനോട് വേദനയോടെ വിളിച്ചു: "എന്റെ കുഞ്ഞിനെ മരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കൂ!" അർജുനൻ ശുദ്ധജലംകൊണ്ട് ശുദ്ധനായി, മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു, ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഓർത്തു, ഗാണ്ഡീവം എടുത്തു, സജ്ജനായി. അർജുനൻ വിവിധായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അമ്പുകൾകൊണ്ട് പ്രസവമുറി മുഴുവൻ മുറ്റി, അമ്പുകളുടെ ഒരു ഭദ്രകവചം സൃഷ്ടിച്ചു. അപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ്റെ ഭാര്യ പ്രസവിച്ച കുഞ്ഞ്, കരയികൊണ്ടിരിക്കേ, അപ്രത്യക്ഷമായി ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു പോയി. കൃഷ്ണൻ്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ അർജുനനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി: "എന്റെ മണ്ടത്തനേ കാണൂ, അവൻ്റെ വാചകങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. പ്രദ്യുമ്നനും അനിരുദ്ധനും രാമനും കേശവനും രക്ഷിക്കാനാകാത്തതെന്ത് മറ്റാർക്കാകും? അർജുനൻ്റെ വ്യാജ വാക്കുകൾക്കും സ്വയം പ്രശംസയ്ക്കും അതിന്റെ ധൈര്യത്തിനും ലജ്ജയാകട്ടെ; വിധിയുടെ നിയമം മറികടക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചത് മായയായിരുന്നു." ബ്രാഹ്മണൻ്റെ ഈ ശാപം കേട്ട്, അർജുനൻ തന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ ആശ്രയിച്ച്, വേഗത്തിൽ യമധർമരാജാവിന്റെ നഗരമായ സമ്യമനിയിൽ ചെന്നു. അവിടെ ബ്രാഹ്മണൻ്റെ കുട്ടിയെ കണ്ടെത്താനായില്ല. പിന്നെ അഗ്നി, ഇന്ദ്രൻ, നിരൃതി, സോമ, വായു, വരുണൻ എന്നിവരുടെ നഗരങ്ങളിലേക്കും അർജുനൻ ആയുധങ്ങൾ സഹിതം യാത്ര ചെയ്തു. റസാതലത്തിലേക്കും സ്വർഗത്തിലേക്കും മറ്റു ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്കും പോയെങ്കിലും കുട്ടിയെ കണ്ടെത്താനായില്ല. വാഗ്ദാനം പാലിക്കാനാകാതെ, അർജുനൻ അഗ്നിയിൽ ചാടാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ അവനെ തടഞ്ഞു. കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ബ്രാഹ്മണൻ്റെ കുട്ടികളെ കാണിച്ചുതരാം; നീ സ്വയം അപമാനിക്കേണ്ട. നമ്മുടെ ശുദ്ധമായ കീർത്തി സ്ഥാപിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാരാകും." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കൃഷ്ണൻ അർജുനനോടൊപ്പം ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി പടിഞ്ഞാറ് ദിശയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. ശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണൻ ഏഴു ദ്വീപുകളും ഏഴു സമുദ്രങ്ങളും ഏഴു പർവതങ്ങളും ലോകാലോകപർവതവും കടന്ന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ, ശൈബ്യ, സുഗ്രീവ, മേഘപുഷ്പ, ബലാഹക എന്നീ കുതിരകൾ വഴികേടായി, ഇരുണ്ടതിൽ അകപ്പെട്ടു. അവയെ കണ്ട കൃഷ്ണൻ, മഹായോഗേശ്വരനായ ഭഗവാൻ, ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള തേജസ്സുള്ള തന്റെ ചക്രം മുന്നോട്ട് അയച്ചു. ആ സുധർശനചക്രം മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ, ആ ഭയാനകമായ ഇരുണ്ടതിൽ കയറി അതിനെ തേജസ്സാൽ പിളർത്തി, രാമൻ്റെ ബാണം ശത്രുസൈന്യത്തെ തുളച്ചുപോകുന്നതുപോലെ. ചക്രം തുറന്ന വഴിയിൽ, അർജുനൻ ആ ഇരുണ്ടതിനു അപ്പുറം അതിശയകരമായ അതുല്യമായ പ്രകാശം കണ്ടു; അതിന്റെ തേജസ്സിൽ കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. വായുവിൻ്റെ സഹായത്തോടെ, വലിയ തിരകളോടെ അലങ്കരിച്ച ജലത്തിൽ അർജുനൻ എത്തി. അവിടെ ആയിരം രത്നസ്തംഭങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്ന അത്ഭുതമായ ദിവ്യപ്രാസാദം അവൻ കണ്ടു. അതിനകത്ത് ആയിരം തലകൾ, രത്നകിരീടങ്ങൾ, ഉജ്വലമായ കണ്ണുകൾ, നീലനാവു, കനകപർവ്വതംപോലെയുള്ള വർണ്ണം എന്നിവയുള്ള മഹാനാഗരാജാവിനെ അവൻ കണ്ടു. ആ നാഗരാജാവിൻ്റെ സുഖാസനത്തിൽ, പരമൗജസ്വലനായ, സകലവ്യാപിയായ, മഴമേഘംപോലെയുള്ള കൃഷ്ണവർണ്ണം, പീതാംബരം, മനോഹരമായ മുഖം, വിശാലമായ കണ്ണുകൾ, കിരീടം, മഹാരത്നകുണ്ഡലങ്ങൾ, കാന്തിയുള്ള ജടാമുടി, എട്ട് ദീർഘമായ ഭുജങ്ങൾ, കൗസ്തുഭം, ശ്രീവത്സം, വനമാല, എന്നിവയാൽ അലങ്കരിച്ച പരമപുരുഷനെ അർജുനനും കൃഷ്ണനും കണ്ടു. അച്യുതൻ ആ അനന്താത്മാവിന് നമസ്കരിച്ചു; അത്ഭുതത്തിൽ മന്ദമനസ്സോടെ അർജുനനും നമസ്കരിച്ചു. അപ്പോൾ മഹാഭാഗവതനായ ആ ഭഗവാൻ, കൈകൂപ്പി, ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഹാസ്യത്തോടെ അവരോടു പ്രസംഗിച്ചു: "നിങ്ങളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചാണ് ഞാൻ ബ്രാഹ്മണൻ്റെ പുത്രന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നത്; ഭൂമിയിൽ ധർമ്മം നിലനില്ക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇത്. നിങ്ങൾ, എന്റെ അംശങ്ങൾ, ഭൂഭാരഹരണത്തിന് ശേഷം വേഗം മടങ്ങണം. നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റിയിട്ടും, ലോകം നിലനിൽക്കാനും ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനുമായി, നാര-നാരായണന്മാരായ നിങ്ങൾ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക." പരമേശ്വരൻ്റെ ഈ ഉപദേശങ്ങൾ ശ്രവിച്ച്, അർജുനനും കൃഷ്ണനും 'ഓം' ഉച്ചരിച്ച് നമസ്കരിച്ചു, ബ്രാഹ്മണൻ്റെ പുത്രന്മാരെയും മഹാഭഗവാനെയും കൂട്ടി പുറപ്പെട്ടു. പ്രഫുല്ലചിത്തരായി, അവർ സ്വന്തം മന്ദിരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി, ഓരോ കുട്ടിയെയും യഥാവസ്ഥയിൽ, യഥായുർദ്ധത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന് നൽകി.