ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

വൃകാസുരന്റെ തല പിളർന്ന്, അവൻ നിലംപതിച്ചപ്പോൾ, ഒരു കാളയെ പോലെ ഭൂമിയിൽ വീണു, ആ ക്ഷണത്തിൽ ആകാശത്ത് നിന്ന് "ജയം!", "നമസ്കാരം!", "നല്ലതു ചെയ്തു!" എന്നൊക്കെയുള്ള ഉല്ലാസഘോഷങ്ങൾ മുഴങ്ങി. ദുഷ്ടനായ വൃകാസുരൻ വധിക്കപ്പെട്ടതോടെ ദേവന്മാർ, മഹർഷിമാർ, പിതാക്കന്മാർ, ഗാന്ധർവന്മാർ എന്നിവർ സന്തോഷിച്ചു; ശിവനും തന്റെ കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി. അപ്പോൾ പരമാത്മാവ്, ശിവനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് പറഞ്ഞു: "മഹാദേവാ, ദൈവമേ, ഈ ദുഷ്ടൻ തന്റെ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയാൽ തന്നെ നശിച്ചിരിക്കുന്നു." "ഭഗവൻ, മഹാത്മാക്കളിൽ ആരെങ്കിലും പാപം ചെയ്‌താൽ രക്ഷപ്പെടുമോ? അതുപോലെ, ലോകഗുരുവിനെ ഉപദ്രവിച്ചാൽ ആരാണ് രക്ഷപ്പെടുക?" അങ്ങനെ പറഞ്ഞു. "പർവ്വതരാജാവായ ശിവന്റെ മോക്ഷകഥ, അതുല്യശക്തിയുള്ള പരമാത്മാവായ ഹരിയുടെ പ്രത്യക്ഷ ഇടപെടലിലൂടെ നടന്നത് ആരെങ്കിലും ശ്രവിച്ചാലോ, പാരായണം ചെയ്‌താലോ, അവരും അവരുടെ ശത്രുക്കളും ജനനമരണചക്രത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും." ഇതിനു ശേഷം, ശുകമുനി പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, ഒരിക്കൽ സരസ്വതീ തീരത്ത് മഹർഷിമാർ യാഗം നടത്തുകയായിരുന്നു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന സന്മാർഗ്ഗസന്ധാനത്തിൽ, 'മൂന്ന് പ്രധാന ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ ആര്?' എന്ന ചർച്ച ഉയർന്നു. ഈ സംശയത്തിന് ഉത്തരമറിവാൻ അവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ ഭൃഗുമുനിയെ അയച്ചു. ഭൃഗു ബ്രഹ്മാവിന്റെ സഭയിൽ എത്തി, അവനെ പരീക്ഷിക്കാൻ നമസ്കരിക്കുകയോ സ്തുതിപ്പറയുകയോ ചെയ്തില്ല. ഇതിൽ ബ്രഹ്മാവിന് കോപം ഉണർന്നു; എന്നാൽ സ്വയം നിയന്ത്രണമുള്ള ബ്രഹ്മാവ് ആ കോപം അടക്കിക്കൊണ്ട്, തന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥമായ ജലത്താൽ അഗ്നിയെ ശമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, മനസ്സിലുണ്ടായ ദാഹം അകറ്റി." "പിന്നീട് ഭൃഗു കൈലാസത്തിലെ മഹേശ്വരനോടുകൂടി എത്തി. മഹേശ്വരൻ സന്തോഷത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ് സഹോദരനെ അലയിച്ചു, എന്നാൽ ഭൃഗു അതിന് മറുപടി നൽകാതെ അവഗണന കാണിച്ചതായി ശിവൻ കരുതി. അപ്പോൾ ദേവൻ കോപത്തോടെ ത്രിശൂലം ഉയർത്തി ഭൃഗുവിനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു. ഭൃഗു ദേവന്റെ കാൽപ്പാടിൽ വീണു; ദേവിയുടെ മൃദുവായ വാക്കുകളിൽ ശാന്തനായി ശിവൻ വിശ്രമിച്ചു. പിന്നീട് ഭൃഗു വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ജനാർദ്ദനൻ ശ്രീദേവിയുമായി വിശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു." "ഭൃഗു, കാൽ കൊണ്ടു ഭഗവാന്റെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു. അപ്പോൾ ധർമ്മസംഹാരത്തിനും ഭക്തന്മാരുടെ അഭയത്തിനും അഭയമായിരുന്ന ജനാർദ്ദനൻ ശ്രീദേവിയോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റു. തന്റെ ശയനത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, ഭൃഗുവിന്റെ മുന്നിൽ വന്ദനം നടത്തി, 'സ്വാഗതം ബ്രാഹ്മണാ, ദയവായി കുറേ നേരം ഇരിക്കൂ. ഞങ്ങൾ നിന്റെ വരവറിയാതെ അപരാധം ചെയ്‌തു, ക്ഷമിക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞു. 'നിന്റെ പാദജലത്തിൽ ഞാനും ലോകവും ലോകപാലകരും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടട്ടെ. പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽപോലും പുണ്യമായവൻ, നീ തന്നെയാണ്.'" "ഇന്ന് ഞാൻ ശ്രീദേവിയുടെ അനുഗ്രഹം മാത്രം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പാദസ്പർശത്താൽ പാപരഹിതമായ ഐശ്വര്യം എന്റെ നെഞ്ചിൽ വസിക്കും." അങ്ങനെ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു. ഭൃഗു വൈകുണ്ഠത്തിൽ ഭഗവാനോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അവൻ അതീവ സന്തോഷത്തോടും തൃപ്തിയോടും ഭക്തിയോടും കണ്ണുനിറയുന്ന കണികകളോടും കൂടി മൗനത്തിലായി. പിന്നീട് ഭൃഗു ബ്രഹ്മസന്നിധിയിൽ ഭക്തിയോടെ ഇരുന്നിരുന്ന മഹർഷിമാരുടെ സഭയിലേക്കു മടങ്ങി, അവിടെ താൻ നേരിട്ട് അനുഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിശദമായി വിവരിച്ചു." "ഇതൊക്കെയെല്ലാം കേട്ട മഹർഷിമാർ അത്ഭുതംകൊണ്ടു സംശയരഹിതരായി, വിശ്ണുവിൽ കൂടുതൽ വിശ്വാസം സ്ഥാപിച്ചു; അവനിൽ നിന്നാണ് ശാന്തിയും ഭയരഹിതത്വവും ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. അവനിൽ നിന്നാണ് ധർമ്മം, ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം, അഷ്ടൈശ്വര്യങ്ങൾ, ആത്മാവിന്റെ മലിനതയെ നീக்கும் കീർത്തി എന്നിവ ഉദയിക്കുന്നത്. ദണ്ഡം വെച്ച, സമചിത്തരായ, സ്വത്തില്ലാത്ത, ഗുണവാന്മാരായ മഹർഷികൾക്ക് അവൻ പരമഗതിയാണ്. സത്യസ്വരൂപിയായ അവൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പ്രിയദേവതകളായി കരുതുന്നു; ശാന്തരും നിർമോഹികളും ജ്ഞാനികളും അവനെ ഫലാപേക്ഷയില്ലാതെ ആരാധിക്കുന്നു." "അവന്റെ മായയാൽ, ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ രാക്ഷസൻമാർ, അസുരന്മാർ, സുരന്മാർ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു വർഗ്ഗങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു; സത്ത്വഗുണം പ്രാപിച്ചവർക്കാണ് പവിത്രമായ ആ സ്ഥാനം പ്രാപ്യമായത്. ഇങ്ങനെ സരസ്വതീ തീരത്തിലെ ബ്രാഹ്മണർ, ജനങ്ങളുടെ സംശയങ്ങൾ അകറ്റുന്നതിനായി, പരമാത്മാവിന്റെ കമലപാദസേവനത്തിലൂടെ പരമഗതിയെ പ്രാപിച്ചു." "ഇതിൽ, സുതൻ പറയുന്നു: ഈ പരമാത്മാവിനെക്കുറിച്ചും, മഹർഷിപുത്രന്റെ കമലപാദസ്മരണയുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ ഈ അമൃതം, കാതുകൾ കലശങ്ങളാക്കി പുനഃപുനഃ ശ്രവിക്കുന്നവൻ, ഭവസാഗരഭയവും ലോകചിന്തകളും വിട്ട്, യാത്രാമധുരത്തിൽ തളർന്നു പോകുന്നവൻ, ആ തളർച്ച ഉപേക്ഷിക്കുന്നു." "ശുകൻ വീണ്ടും പറയുന്നു: ഒരിക്കൽ ദ്വാരകയിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യക്ക് പുത്രൻ ജനിച്ചു; പിറന്ന ഉടൻ തന്നെ ആ ശിശു മരിച്ചു. ബ്രാഹ്മണൻ ആ മരിച്ച കുഞ്ഞിനെ രാജാവിന്റെ വാതിലിൽ വെച്ച്, ദുഃഖത്തിൽ വിങ്ങി, ഹൃദയവേദനയോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണദ്വേഷിയുമായ, കപടനും ലോഭിയുമായ, ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന രാജാവിന്റെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ് എന്റെ മകൻ മരിച്ചത്.'" "രാജാവ് ക്രൂരപ്രവൃത്തിയുള്ളവനും, ദുഷ്ടനും, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമില്ലാത്തവനും ആകുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ ദരിദ്രരായി ദു:ഖിതരായി കഴിയുന്നു. ഇങ്ങനെ രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും കുട്ടികൾ മരിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ അവരെയും രാജാവിന്റെ വാതിലിൽ വെച്ച് അതേ ദുഃഖഗാഥ ആവർത്തിച്ചു." "ഇതൊക്കെയൊക്കെ കേട്ടു, ഒരിക്കൽ കേശവന്റെ സന്നിധിയിൽ അർജുനൻ ബ്രാഹ്മണനോട് സംസാരിച്ചു. ഒമ്പതാമത്തെ കുട്ടിയും മരിച്ചപ്പോൾ അർജുനൻ ചോദിച്ചു: 'ബ്രാഹ്മണാ, നിന്റെ വീട്ടിൽ എന്താണ് കുറവ്? ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണന്മാർ യാഗം നടത്തുന്നു; ക്ഷത്രിയസുഹൃത്തുക്കളും ഉണ്ട്. സമ്പത്തും ഭാര്യകളും മക്കളുമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർ ദു:ഖത്തിൽ ആവേശിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ക്ഷത്രിയരെന്ന പേരിൽ ജീവിക്കുന്നവർ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അപമാനകരമായ വ്യാജജീവിതം നയിക്കുന്നു.'" "'പ്രഭോ, ഞാൻ നിന്റെ മക്കളെ സംരക്ഷിക്കാം; അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ ഞാൻ പാപരഹിതനായി അഗ്നിയിൽ ചാടും.' ബ്രാഹ്മണൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: 'സങ്കർഷണനും, വാസുദേവനും, പ്രദ്യുമ്നനും, അനിരുദ്ധനും പോലും സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയപ്പോൾ, ലോകപാലന്മാർക്കും ദുഷ്കരമായ ഈ പ്രവൃത്തി നീ ചെയ്യാമെന്നു കരുതുന്നത് ബാലിഷത്വം മാത്രമാണ്; ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.'" "അർജുനൻ പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ സങ്കർഷണനല്ല, കൃഷ്ണനല്ല, കൃഷ്ണപുത്രനുമല്ല; ഞാൻ അർജുനൻ, ഗാന്ഡീവധന്വി. ത്ര്യമ്പകനെ പ്രസാദിപ്പിച്ച എന്റെ ശക്തിയെ അവഹേളിക്കരുത്. യുദ്ധത്തിൽ മരണത്തെ ജയിച്ചവനാണ് ഞാൻ; നിന്റെ മക്കളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാം.' അങ്ങനെ ശത്രുനാശകനായ ഫൽഗുനൻ ഉറപ്പ് നൽകിയപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ അർജുനന്റെ വീര്യം കണ്ടു സന്തോഷിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി." "പിന്നീട്, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യ പ്രസവിക്കാനുള്ള സമയത്ത്, ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ ഭയത്താൽ അർജുനനെ വിളിച്ചു: 'എന്റെ കുഞ്ഞിനെ മരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കൂ, രക്ഷിക്കൂ!