ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

പണ്ടത്തേ മഹാത്മാക്കൾ ആകാശമാർഗ്ഗം സഞ്ചരിച്ച് വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, ഉപനിഷത്തുകൾ എന്നിവയുടെ സാരം ഗ്രഹിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വംശജനായ മഹർഷേ, ഈ ആത്മോപദേശത്തെ വിശ്വാസത്തോടെ സ്വീകരിച്ച്, ഭൂമിയിൽ ഇഷ്ടാനുസരണം വസിച്ച് മനുഷ്യരുടെ ആസക്തികളെ ദഹിപ്പിക്കണമെന്ന് അവർ ഉപദേശിച്ചു. ശ്രീശുകൻ പറയുന്നു: ഈ വിധത്തിൽ, മഹർഷിയുടെ ഉപദേശം വിശ്വാസത്തോടും ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടും കൂടി സ്വീകരിച്ച ശേഷം, പൂർണ്ണമായും പണ്ഡിതനുമായ വീരവ്രതമുനി സംസാരിച്ചു. ശ്രീനാരായണനെ സ്മരിച്ച്, നാരദൻ പറഞ്ഞു: സകല ജഗത് സൃഷ്ടിയും സംഹാരവും വഹിക്കുന്ന, പാവനമായ കീർത്തിയുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ആ പ്രാചീനമഹർഷിക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കും ഞാൻ നമസ്കരിച്ചു; പിന്നെ പിതാവായ ദ്വൈപായനന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് ഞാൻ പോയി. അവിടെ, ഭഗവാന്റെ ആദരവും സ്നേഹവും ലഭിച്ചശേഷം, നാരായണന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടതെല്ലാം അദ്ദേഹം പിതാവിനോട് വിവരിച്ചു. രാജാവേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതു പോലെ, നിർവചനം അതീതവും ഗുണരഹിതവുമായ ബ്രഹ്മണിൽ മനസ്സ് എങ്ങനെ സ്ഥിരമാക്കാമെന്നത് ഇത്രയേറെ വിശദീകരിച്ചു. ഈ സൃഷ്ടിയുടെ ആദി, മധ്യ, അന്ത്യങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നവൻ, അവ്യക്തത്തിന്റെയും ജീവികളുടെതും ഭരണാധികാരികളുടെതും അധിപൻ, ലോകം സൃഷ്ടിച്ച് അതിൽ പ്രവേശിച്ച്, മഹർഷിമാർ മുഖേന അതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, അവനിലെത്തിയശേഷം ശരീരധാരി അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ ഉറങ്ങുന്ന പക്ഷി കൂട് ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെയാണ്. ജനനം ഇല്ലാത്ത ഏകത്വം ഉള്ള, ഭയരഹിതനായ ആ ഹരിയെ നിരന്തരം ധ്യാനിക്കേണ്ടതാണു. ഇങ്ങനെ, പാരമഹംസർക്കുള്ള മഹാപുരാണമായ ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതത്തിന്റെ പത്താം സ്കന്ധത്തിന്റെ രണ്ടാം പാദത്തിലെ എൺപത്തിയേഴാമത്തെ അധ്യായമായ 'വേദസ്തുതികൾ' സമാപിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം രാജാവ് ചോദിച്ചു: ദേവന്മാരിലും അസുരന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും, അശുഭമായതിനെ ശുഭമായി ആരാധിക്കുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും സമ്പന്നരായ ഭരണാധികാരികളാണ്; വിഷ്ണുവിന്റെ ഭക്തന്മാർ അല്ല. ഇതിന്റെ കാരണം ഞങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എതിരെ സ്വഭാവമുള്ള രണ്ടുദൈവങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് എങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു? ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു: ശിവൻ, എപ്പോഴും ശക്തിയോടൊപ്പം ഏകീകരിച്ചവൻ, സത്ത്വം, രാജസ്, തമസ് എന്നീ മൂന്നു ഗുണങ്ങളാൽ പൊതിയപ്പെട്ടവൻ; അതുകൊണ്ട് ഞാനും മൂന്നു രൂപങ്ങളുള്ളവനാണ്. അവനിൽ നിന്ന് പതിനാറ് വിധമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടായി, അവൻ സകല രൂപങ്ങളും സ്വീകരിച്ച് സകലവ്യക്തികളായിത്തീർന്നു. എങ്കിൽ വിഷ്ണു, ഗുണങ്ങൾക്കുമപ്പുറമുള്ള പരമപുരുഷൻ; പ്രകൃതിയ്ക്ക് അതീതൻ; സാക്ഷിയും നിരീക്ഷകനുമാണ്. അവനെ ആരാധിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ ഗുണങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, രാജാവ് ആയിരുന്ന നിങ്ങളുടെ മുത്തച്ഛൻ, ഭഗവാന്റെ ധർമ്മങ്ങൾക്കുറിച്ച് കേട്ട ശേഷം അച്യുതനോട് ചോദിച്ചു. ഭഗവാൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭക്തിസഹിത സേവനം കണ്ടു, മനുഷ്യരുടെ പരമഹിതത്തിനായി യദുകുലത്തിൽ അവതരിച്ചവൻ, ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഒരാളെ പ്രത്യേകമായി അനുഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ സമ്പത്ത് ക്രമേണ എടുത്തുകളയുന്നു; പിന്നീട് അവന്റെ ബന്ധുക്കൾ അവനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; ദു:ഖിതനായ അവൻ കൂടുതൽ ദു:ഖം അനുഭവിക്കുന്നു. എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും പരാജയപ്പെട്ട് സമ്പത്തിനെ തേടുന്നതിൽ നിരാശനായപ്പോൾ, എന്റെ ഭക്തന്മാരെ സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ അവനിൽ കൃപാവർഷിക്കുന്നു. അത്രയും സൂക്ഷ്മവും, ശുദ്ധബോധം മാത്രം ഉള്ളതുമായ, അനന്തമായ, നിത്യമായ പരബ്രഹ്മം ആത്മാവായി അറിഞ്ഞാൽ ജ്ഞാനി സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു." "അതിനാൽ, എന്നെ ആരാധിക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് എന്ന് കണ്ടു, ആളുകൾ മറ്റുള്ളവരെ ആരാധിക്കുന്നു; അവർക്ക് വേഗത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന രാജ്യവും സമ്പത്തും കൊണ്ട് അവർ അഹങ്കാരികളും അമിതഹർഷികളുമാകുന്നു; കൂടുതൽ വരങ്ങൾ തേടി എന്നെ അവഗണിക്കുന്നു." ശ്രീശുകൻ തുടർന്നു: അനുഗ്രഹത്തിന്റെയും ശാപത്തിന്റെയും അധിപന്മാരായ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മുതലായവരിൽ, ശിവൻ വേഗത്തിൽ അനുഗ്രഹവും ശാപവും നൽകുന്നു; ബ്രഹ്മാവിന് അങ്ങനെ ചെയ്യാറില്ല; അച്യുതൻ ഒരിക്കലും ഉടൻ ഒന്നും നൽകില്ല. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു പുരാതനകഥ പറയുന്നു: വൃകാസുരനു വരം നൽകിയശേഷം, പർവ്വതാധിപനായ ശിവൻ വലിയ വിഷമത്തിലായി. വൃക എന്ന അസുരൻ, ശകുനിയുടെ മകൻ, വഴിയിൽ നാരദനെ കണ്ടു. ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള അവൻ, മൂന്നു ദേവന്മാരിൽ വേഗത്തിൽ പ്രസന്നനാകുന്നവനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. നാരദൻ പറഞ്ഞു: "നീ ഗിരീശനെ (ശിവനെ) വേഗത്തിൽ സമീപിക്കു; നീ വിജയിക്കും; ചെറിയൊരു ഗുണം പോലും കണ്ടാൽ അത്രയും വേഗത്തിൽ പ്രസാദിക്കുന്നതും ദോഷം കണ്ടാൽ അത്രയും വേഗത്തിൽ ദോഷിക്കുന്നതുമാണ് ശിവൻ." രാവണനും ബാണനും ശിവനെ സ്തുതിച്ച് അതുല്യമായ ശക്തി നേടിയെങ്കിലും, അവർ പിന്നീടു വലിയ ദുരിതത്തിലായി എന്നതുപോലെയാണ്. ഇങ്ങനെ ഉപദേശം ലഭിച്ച വൃകാസുരൻ, തന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് മാംസം പറിച്ച് ഹരന്റെ അഗ്നിമുഖത്ത് ഹോമം ചെയ്ത് അനുഷ്ഠാനമാരംഭിച്ചു. ഏഴാം ദിവസം, ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കാതെ നിരാശയോടെ, തന്റെ തല വെട്ടി അർപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോൾ, മഹാദയാനിധിയായ ധൂర్జടി (ശിവൻ), തീയിൽ നിന്നു ഉയരുന്ന ജ്വാലപോലെ, അവനെ കൈകളാൽ പിടിച്ചു തടഞ്ഞു; അവന്റെ രൂപം മുമ്പിലേതിനേക്കാൾ ഭംഗിയാക്കി തിരികെ നൽകി. ശിവൻ പറഞ്ഞു: "ഇതെവളവ് മതി, അംഗലാ! നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം ചോദിക്കൂ; ഞാൻ നൽകും. സമർപ്പിച്ചവരിൽ നിന്ന് വെള്ളം പോലും ലഭിച്ചാൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാകും; എന്നാൽ നീ അനാവശ്യമായി അതികഠിനമായ ഉപവാസം ചെയ്തിരിക്കുന്നു." അവൻ പാപിയായ വൃകാസുരൻ, ജീവികൾക്ക് ഭയമാകുന്ന ഒരു വരം ചോദിച്ചു: "ഞാൻ ആരുടെയും തലയിൽ കൈവെച്ചാൽ അവൻ മരിക്കണം." ഇത് കേട്ടശേഷം, ശിവൻ അപ്രസന്നനായെങ്കിലും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് 'ഓം' എന്നു ഉച്ചരിച്ച് വരം നൽകി; വിഷം പാമ്പിന് കൊടുക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഇത്. അതിനുശേഷം, വൃകാസുരൻ വരം പരീക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; തന്റെ കൈ ശിവന്റെ തലയിൽ വെക്കാൻ നോക്കി. ശിവൻ, സ്വന്തം ചെയ്തിയിൽ ഭയപ്പെട്ടു, പിന്മാറി. വൃകാസുരൻ അവനെ പിന്തുടർന്ന് ഭയത്തിൽ നടുങ്ങി, ശിവൻ സ്വർഗ്ഗഭൂമിയുടെ അറ്റത്തെയും ഭൂമിയുടെ അറ്റത്തെയും ദിക്കുകളുടെയും അതിരുകളെയും കടന്ന് വെള്ളത്തിലേക്കും ഓടി രക്ഷപെടാൻ നോക്കി. ദേവന്മാരുടെ അധിപന്മാർക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാനായില്ല; അവർ മൌനമായിരുന്നു. പിന്നീട് ശിവൻ വൈകുന്ഠത്തിലേക്ക് പോയി; അന്ധകാരം അതിരാവുന്ന പ്രകാശമുള്ള ലോകം അവിടെയാണ്. അവിടെ, സന്യാസിമാരുടെയും ശാന്തരായ ദണ്ഡധാരികളുടെയും പരമഗതിയായ നാരായണൻ വസിക്കുന്നു; അവിടെ ചെന്നവരിൽ ആരും തിരികെ വരാറില്ല. ശിവനെ ഇങ്ങനെ കഷ്ടത്തിൽ കണ്ട ഭഗവാൻ, ദുഷ്ടന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ദൂരെ നിന്നു യോഗശക്തിയാൽ ബ്രഹ്മചാരിയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് സമീപിച്ചു. കട്ടിയുള്ള കയറും മയില്പെട്ടിയും ദണ്ഡുമണിഞ്ഞ്, തീപോലുള്ള തേജസ്സോടെ, കുശഗ്രാസം കൈയിൽ പിടിച്ച്, വിനയപൂർവ്വം വൃകാസുരനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. ഭഗവാൻ ചോദിച്ചു: "ശകുനിയുടെ മകനേ, നീ വളരെ ക്ഷീണിതനായതായി തോന്നുന്നു; നീ ദൂരെയോ നിന്നു വന്നതാണോ? ഒരു നിമിഷം വിശ്രമിക്കൂ; ഈ ആത്മാവ് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവനാണ്." "നിന്റെ ഉദ്ദേശം ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാൻ പാടില്ലാത്തതല്ലെങ്കിൽ, മഹാബലശാലിയായവനേ, ദയവായി പറയൂ; സാധാരണയായി, മനുഷ്യർ സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടാൻ മറ്റുള്ളവരെ ആശ്രയിക്കാറുണ്ട്." ശ്രീശുകൻ പറയുന്നു: ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ അമൃതസമാനമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ചോദിച്ചതോടെ, വൃകാസുരന്റെ ക്ഷീണം മാറി; അവൻ നേരത്തെ സംഭവിച്ചതെല്ലാം ഭഗവാനോട് പറഞ്ഞു.