ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

നാരായണൻറെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ശ്വേതദ്വീപിൽ വേദങ്ങൾ വിശ്രമിക്കുന്നതും ബ്രഹ്മതത്ത്വം ആഴത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടതും, നാരായണനെ കാണാൻ പോയപ്പോൾ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതുപോലുള്ള ഒരു സംശയം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ആ കഥ ആരംഭിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള സിദ്ധന്മാർ, ജ്ഞാനത്തിൽ, തപസ്സിൽ, ആചരണത്തിൽ സമം; അവരുടേതായ സമ്പത്തുകൾ, ശത്രുക്കൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ എന്നിവയിലും സമത്വം പുലർത്തുന്നവർ. ചിലർ ബ്രഹ്മതത്ത്വം വിശദീകരിച്ചപ്പോൾ, മറ്റുള്ളവർ അതിനെ ഉത്കണ്ഠയോടെ കേട്ടു. ശ്രീ സനന്ദനൻ പറഞ്ഞു: സൃഷ്ടിയെ ആഴത്തിൽ ആസ്വദിച്ച്, തൻറെ ശക്തികളോടൊപ്പം നാരായണൻ വിശ്രമിച്ചു. കാലാവസാനത്തിൽ, വേദങ്ങൾ അവനെ ഉണർത്തി, അവന്റെ അടയാളങ്ങൾകൊണ്ട് ഉണർത്തിയതുപോലെ. പാട്ടുകാരൻ ഒരു രാജാവിനെ പുലർച്ചെ ഉണർത്താൻ വാഴ്ത്തുകളുമായി എത്തുന്നതുപോലെ, വേദങ്ങൾ അത്യുജ്ജ്വലമായ സ്തുതികളാൽ നാരായണനെ ഉണർത്തി. വേദങ്ങൾ പറഞ്ഞു: ജയ! ജയ! ജനനമില്ലാത്തവനേ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനേ, ഗുണങ്ങൾകൊണ്ട് ലഭിച്ച ദോഷങ്ങൾ നീക്കുക. സ്വഭാവത്താൽ എല്ലാ ശക്തികളും പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവനേ. അപ്രത്യക്ഷവും പ്രത്യക്ഷവുമായ ലോകങ്ങളിൽ എല്ലാ ശക്തികളെ ഉണർത്തുന്നവനേ, വേദങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ നിന്നെ പിന്തുടരുന്നു, പക്ഷേ നീ അതിമനോഹരമായ സ്വഭാവത്തിൽ ചലിക്കുമ്പോൾ അവിടെത്താൻ കഴിയില്ല. ഈ വിശാലമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡം, അസ്തിത്വം പോലെ തോന്നുന്നുവെങ്കിലും, ജ്ഞാനികൾക്ക് അതിന്റെ ആന്തരികത്വം ഇല്ലെന്ന് ബോധ്യമാണ്. മണ്ണിൽ രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയും ഇല്ലാതാകുകയും ചെയ്യുന്നതുപോലെ, മാറ്റങ്ങൾ അതിൽ മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട്, സന്യാസികൾ മനസും വാക്കും പ്രവൃത്തിയും നാരായണനിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരുടെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ അശുദ്ധമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കാം. മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ അദ്ധിപതിയായ നാരായണനേ, ജ്ഞാനികൾ നിന്റെ കഥകളുടെ അമൃതസാഗരത്തിൽ മുങ്ങി, തപസ്സുകൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. അതിനാൽ, കാലവും ആഗ്രഹവും വിട്ടു, നിന്റെ ലോകത്തിൽ നിത്യാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവർ എന്ത് പറയണം? നിന്റെ ഇച്ഛാനുസരണം ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന പ്രാണവായു പോലെ, മഹാഭൂതങ്ങൾ—അഗ്നി മുതലായവ—നിന്റെ കൃപയാൽ ബ്രഹ്മാണ്ഡം സൃഷ്ടിച്ചു. ആഹാരത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ജീവികൾ നിന്റെ പ്രതിഫലനം, എന്നാൽ നീ യാഥാർത്ഥ്യത്തെയും മിഥ്യയെയും കടന്നതും, ശേഷിക്കുന്നത് നിന്റെ അമൃതസ്വഭാവമാണ്. കുറഞ്ഞ ദൃഷ്ടിയുള്ളവരും, സന്യാസികളുടെ താഴ്ന്ന മാർഗ്ഗം ആരാധിക്കുന്നവരും, ഹൃദയത്തെ പഥമായി, അതിലെ സൂക്ഷ്മാകാശം വഴി ധ്യാനിക്കുന്നു. അവിടെ നിന്നാണ്, അനന്തനായ നാരായണനേ, നിന്റെ പരമപദം തലയുടെ മുകളിൽ ഉദിക്കുന്നു; അതിലെത്തുന്നവർ വീണ്ടും മരണത്തിന്റെ വായിൽ വീഴുന്നില്ല. നാനാത്വം അനുസരിച്ച്, നീ വിവിധ ആകൃതികളിൽ, അഗ്നി പോലെ, വിവിധ ഗർഭങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. എന്നാൽ, മിഥ്യാഭിമാനമില്ലാത്തവരിൽ, നിന്റെ പരമപദം സമമായി പ്രകടമാവുന്നു; മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധിയുള്ളവർ, നാനാത്വം ഉപേക്ഷിച്ച്, നിന്നെ ഒരേ രുചിയായി അനുഭവിക്കുന്നു. നിന്റെ സൃഷ്ടിയായ ഈ ശരീരങ്ങളിൽ, അകത്തും പുറത്തും, നീ "പുരുഷൻ" എന്ന പേരിൽ എല്ലാ ശക്തികളും വഹിക്കുന്നു. മനുഷ്യരുടെ മാർഗ്ഗവും വേദങ്ങളുടെ അന്തവും പരിശോധിച്ച ജ്ഞാനികൾ, ഭൂമിയിൽ നിന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു, നിന്നിൽ വിശ്വാസം വച്ച്. സ്വത്വതത്ത്വം കണ്ടെത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ചിലർ, നിന്റെ അമൃതപ്രവൃത്തികളുടെ സമുദ്രത്തിൽ പരിശ്രമിക്കുന്നവർ, മോക്ഷം പോലും തേടുന്നില്ല. അവർ, വീട്ടുവഴികൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഹംസസദൃശ ഭക്തരുടെ കൂട്ടത്തിൽ, നിന്റെ പാദത്തിൽ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിന്റെ മാർഗ്ഗം പിന്തുടർന്ന്, ഈ ജീവികൾ, ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും പ്രിയപ്പെട്ടവരും ആയി ചലിക്കുന്നു. എന്നാൽ, നിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞാൽ, യഥാർത്ഥ ഹിതചിന്തകനായ നിന്നിൽ അവർ പൂർണ്ണതയിലേക്കെത്തുന്നു. മിഥ്യാരാധനയിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവർ, സ്വയം ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കി, ഭാരമുള്ള ശരീരത്തിൽ ചിതറുന്നു, ബന്ധത്തിൽ ആകർഷണം കൊണ്ടാണ്. ശ്വാസവും മനസ്സും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും നിയന്ത്രിച്ച്, ഉറച്ച യോഗം പ്രയോഗിച്ച്, ഹൃദയത്തിൽ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്ന സന്യാസികൾ—അവരുടെ ശത്രുക്കൾ പോലും, ഓർമ്മയാൽ നിന്നെ നേടുന്നു. സർപ്പരാജാവിന്റെ അങ്കത്തിൽ മനസ്സു ചേർന്ന സ്ത്രീകളോ, ഞങ്ങളോ, നിന്റെ പാദാമൃതം രുചിച്ചവരിൽ, സമത്വം അനുഭവിക്കുന്നു. നിന്റെ ആരംഭവും അന്തവും ഗതിയും ആരാണ് അറിയുന്നത്? സപ്തർഷികൾ നിന്നിൽ ഉദിച്ചവരും, ദേവതകൾ പിന്നിൽ വരുന്നവരും. അതിനാൽ, നീ അസ്തിത്വമല്ല, അസ്തിത്വമില്ല, ഇരട്ടത്വമല്ല; സമയത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഇല്ല. നീ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, വേദങ്ങൾ പോലും നിന്നെ എത്താൻ കഴിയില്ല. ആത്മാവ് ജനിക്കുന്നു, മരിക്കുന്നു, ശരീരത്തിൽ വ്യത്യസ്തമാണ് എന്ന് പറയുന്നവർ, അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നു. പുരുഷൻ മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നു എന്ന ധാരണ അജ്ഞാനമാണ്; നിന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ, അത്തരം ഭേദങ്ങൾ ഇല്ല. പൊന്നിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ കണ്ടാലും, അതിന്റെ തത്ത്വം അറിയുന്നവർ അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കില്ല; അതുപോലെ, ആത്മജ്ഞാനികൾ എല്ലാം ആത്മാവായി കാണുന്നു, മാറ്റങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാതെ, കാരണം അതിൽ നീ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും അഭയമായി, മരണത്തിന്റെ തലയിൽ പോലും ഭയമില്ലാതെ ചലിക്കുന്നു. നീ, ദേവതകളെ കാളകളെ കൂട്ടുന്ന കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ കൂട്ടുന്നു. നിന്നുമായി സൗഹൃദം ചെയ്തവർ ശുദ്ധരാകുന്നു, തിരിഞ്ഞുപോകുന്നവർ അല്ല. നീ നിർവികാരൻ, സ്വയം ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നവൻ, സൃഷ്ടിയുടെ എല്ലാ ശക്തികളും വഹിക്കുന്നവൻ. ദേവതകൾ, ജാഗരൂകരായി, നിന്നെ സേവിക്കുന്നു, രാജാവിന് കൈകൾ സേവിക്കുന്നതുപോലെ. ലോകസൃഷ്ടാക്കൾ, നിന്നെ ഭയത്തോടെ സേവിക്കുന്നു. ചലിക്കുന്നതും അചലവുമുള്ള ജീവികൾ, ഉത്പാദകവും അജ്ഞാതനും ഒന്നിച്ച് നിന്നെ കാണുന്നു; അവർ നിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ, അതിൽ നിന്ന് മോചിതരാകുമ്പോൾ, മറ്റൊന്നും ഇല്ല, രണ്ടാമതും ഇല്ല; ആകാശം എല്ലാ വസ്തുക്കളെ ധരിച്ചിട്ടും, അതിന്റെ തുല്യവും ശൂന്യതയും നിലനിൽക്കുന്നപോലെ. ശരീരധാരികൾ അത്യന്തം പര്യാപ്തവും സർവവ്യാപിയുമാണെങ്കിൽ, അവർക്കു നിയന്ത്രണവുമില്ല; എന്നാൽ അങ്ങനെ അല്ല. ജനിച്ചവ, അജ്ഞാതത്തിൽ നിന്നുണ്ടായതാണെങ്കിൽ, അതിലേർപ്പില്ലാതെ, നിയന്ത്രകൻ നിലനിൽക്കും; എല്ലാവരുടെയും സമത്വം അംഗീകരിച്ചാലും, ഈ വാദം ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് തെറ്റാണ്. പ്രകൃതിയും പുരുഷനും യഥാർത്ഥ ഉത്ഭവമില്ല; ഇരുവരും അജ്ഞാതരാണ്. അവരുടേതായ സംയോജനത്തിൽ നിന്നുള്ളത്, വെള്ളത്തിൽ ബുബ്ബിളുകൾ പോലെ, സ്ഥിരമല്ല. നാരായണനേ, ഈ നാനാത്വം, നാമവും ഗുണങ്ങളും, നദികൾ അതിന്റെ രുചികളോടെ സമുദ്രത്തിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ, നിന്നിൽ ലയിക്കുന്നു. നിന്റെ മായയുടെ ശക്തിയിൽ അകപ്പെട്ടതിനെ തിരിച്ചറിയുന്ന മനുഷ്യർ, മനസ്സ് നിന്നിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ഭക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. നീയോട് ചേർന്ന് ജീവിക്കുന്നവർക്ക്, ഭൗതികഭയമില്ല; നീയോട് തിരിഞ്ഞവർക്കു, നിന്റെ കണ്മടയിലും, repeatedly ഭയമുണ്ടാക്കുന്നു, പുല്ലിനം പോലെ. ഈ ലോകത്തിൽ, മനസ്സിനെ, അശ്വത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ, ഗുരുവിന്റെ പാദം അവഗണിച്ചാൽ, അനേകം ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു; സമുദ്രത്തിൽ കപ്പൽക്കാരൻ ഉപേക്ഷിച്ച വ്യാപാരികൾ പോലെ, അവർ വഴിയിലകുന്നു. നീ നിലനിൽക്കുന്നപ്പോൾ, ബന്ധുക്കൾ, മക്കൾ, സ്വയം, ഭാര്യ, സമ്പത്ത്, വീട്, രഥം എന്നിവയിൽ ആശ്രയിക്കാനുള്ള വില എന്താണ്? ഈ സത്യത്തെ അറിയാതെ, ഐക്യത്തിൽ ആനന്ദം തേടുന്നവർക്ക്, സ്വന്തം ഭാഗം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, ആരാണ് സന്തോഷം കണ്ടെത്തുക? ഭൂമിയിൽ, തീർത്ഥയാത്രയിലൂടെ ശുദ്ധരായ സന്യാസികൾ, നിന്റെ പാദജലത്തിൽ ഹൃദയം കഴുകി, ഒരിക്കൽ പോലും മനസ്സ് നിന്നിൽ നിശ്ചലമാക്കിയാൽ, മനുഷ്യന്റെ യഥാർത്ഥ തത്ത്വം കവർന്നവരുടെ ലോകങ്ങളിൽ വീണ്ടും പോകാറില്ല. "ഇത് അസ്തിത്വത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദിക്കുന്നത്" എന്ന് പറയുന്നവർ, ആ വാദം കുഴപ്പമാണ്; അതിൽ യഥാർത്ഥ സംയോജനമില്ല. പ്രായോഗികമായി, വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു, പക്ഷേ അവ അന്ധമായി പാരമ്പര്യമായി വരുന്നു; വാക്കുകൾ, അതിന്റെ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളാൽ, യജ്ഞത്തിൽ അധ്വാനിക്കുന്നവരെ കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നു. അവസാനത്തിൽ ഇല്ലാത്തതും, തുടക്കത്തിൽ ഇല്ലാത്തതും, ഇടയിൽ മാത്രം ഉള്ളതും, നിന്നിൽ ഒരു രുചിയായി മായയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ധനം, വർഗ്ഗം എന്ന വ്യത്യാസം പോലെയാണ്; ജ്ഞാനികൾ മനസ്സിന്റെ കളി മിഥ്യയാണെന്നും അതിന്റെ അമൃതം മായയാണെന്നും തിരിച്ചറിയുന്നു. ആത്മാവ് അജ്ഞാതനുമായി ചേർന്നാൽ, ഗുണങ്ങൾ നേടുന്നു; അജ്ഞാതനുമായി ബന്ധം കൊണ്ടാണ്, മരണത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നത്. നീയും ആ രൂപം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു, പാമ്പ് തൻറെ ചർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ; നിന്റെ പരമതേജസ്സിൽ, നീ എട്ടു ഗുണം കൂടുതൽ, അളവില്ലാത്തവൻ. വൈരാഗ്യത്തിന്റെ കുരു മനസ്സിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി നീക്കാതെ സന്യാസികൾ, അർഹതയില്ലാത്തവർക്കു ദുർലഭനായ നീ, ഹൃദയത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രത്നം പോലെ. ആത്മസന്തോഷം ഇല്ലാത്തവർക്ക്, ഇരുവശത്തും ദുഃഖം; കാരണം, അവർ നിന്റെ മരണമില്ലാത്ത, ഉറച്ച പദം നേടുന്നില്ല. നീ, എല്ലാ ശുഭ-അശുഭങ്ങൾക്കും ഉറവിടമായവനെ അറിയാത്തവർ, നിന്നിൽ നിന്നുള്ള ഗുണ-ദോഷങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല, ശരീരധാരികളുടെ വാക്കുകളും. എന്നാൽ, എല്ലാ കാലങ്ങളിലും, ഗുണസമ്പന്നനായ നാരായണനേ, നീ അനവധിയായി സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു; നിന്നെ കേൾക്കുന്നവർ മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അദ്ധിപതികൾ പോലും നിന്റെ അന്ത്യത്തേത്താൻ കഴിയില്ല, അനന്തനായവനേ; സാവർണ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ പോലും, നിന്റെ ഇടയിൽ, അതിലേത്താൻ കഴിയില്ല. വേദങ്ങൾ, കാലം, ആകാശത്തിൽ പൊടികണങ്ങൾ പോലെ, നീയിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നു; എന്നാൽ, നിന്നിൽ അവ ഫലം നേടുന്നു, മിഥ്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, അവസാനത്തിൽ നിന്നിൽ ലയിക്കുന്നു. പുണ്യവാനായ നാരായണനിൽ നിന്ന് ഈ ഉപദേശം കേട്ടു, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, സനന്ദനനെ ആദരിച്ചു, സ്വത്വമാർഗ്ഗം അറിയുന്നവർ. വേദങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, ഉപനിഷത്തുകൾ എന്നിവയുടെ സാരാംശം, ആഗോളത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച മഹാത്മാക്കൾ, ഈ ഉപദേശം വഴി പുറത്തെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വംശജനായവനേ, ഈ സ്വത്വോപദേശം വിശ്വാസത്തോടെ ഏറ്റുവാങ്ങി, ഭൂമിയിൽ ഇഷ്ടത്തോടു ജീവിച്ചുകൊണ്ട്, മനുഷ്യരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക. ശ്രീ ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഈ ഉപദേശം വിശ്വാസവും ആത്മനിയന്ത്രണവും കൊണ്ട്, മുനി വീരവ്രതൻ, പൂർണ്ണവും ജ്ഞാനവുമുള്ളവൻ, സംസാരിച്ചു. ശ്രീ നാരായണൻ പറഞ്ഞു: സൃഷ്ടിയും നാശവും വഹിക്കുന്ന, പുണ്യശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണനേ, നമസ്കാരം. പ്രാചീന സന്യാസിയെയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉത്തമ ശിഷ്യരെയും നമസ്കരിച്ച്, ഞാൻ അപ്പൻ ദ്വൈപായനന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി. പുണ്യനായ നാരായണൻ ആദരിച്ച്, സീറ്റ് സ്വീകരിച്ചശേഷം, നാരായണന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടതെല്ലാം അപ്പനോട് പറഞ്ഞുവെന്ന് അർത്ഥം. അതിനാൽ, രാജാവേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതായ, ബ്രഹ്മം—ഗുണരഹിതവും നിർവചനാതീതവുമായ—എങ്ങനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കാം എന്നത്, ഇതിൽ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.