ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശ്രീമദ് ഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിന്റെ ദശമ സ്കന്ധത്തിലെ 'ശ്രുതദേവന്‍റെ അനുഗ്രഹം' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന് ശേഷം, ശ്രുതി വേദങ്ങളുടെ സ്തുതിഗാനം ആരംഭിക്കുന്നു. ശ്രീ പരീക്ഷിത് മഹാരാജാവ് ശുകമുനിയോടു这样 ചോദിക്കുന്നു: "ഹേ ബ്രാഹ്മണ, ഗുണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വേദങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് നിർവചിക്കാനാകാത്തതും, സത്തയും അസത്തുമല്ലാത്തതുമായ പരബ്രഹ്മവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നത്?" ശ്രീ ശുകമുനി മറുപടി പറയുന്നു: "ഭഗവാൻ, ഈ ലോകത്തിലെ ജീവികൾക്കായി ബുദ്ധി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, പ്രാണവായു എന്നിവ സൃഷ്ടിച്ചു. ഇവയുടെ ഉദ്ദേശ്യം ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾക്കായും, ലോകകാര്യങ്ങൾക്കായും, ആത്മാവിനായും, അഹംഭാവരഹിതത്വത്തിനായുമാണ്. ഇതാണ് പുരാതനമുനികൾ കൈവശം വെച്ച ബ്രഹ്മോപനിഷത്ത്. അതിനെ വിശ്വാസത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നവർ, എത്രയും ദാരിദ്ര്യമായാലും, ശുഭത്വം പ്രാപിക്കും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നാരായണനോടു ബന്ധപെട്ട ശ്ലോകവും, നാരദൻ-നാരായണമുനി സംവാദവും പറയാം. ഒരിക്കൽ, ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഭഗവാന്റെ പ്രിയനായ നാരദമുനി, ശാശ്വതനായ നാരായണമുനിയെ കാണാൻ അവന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി. ഭാരതഭൂമിയിൽ, ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും മംഗളത്തിനുമായി, സത്യയുഗാരംഭം മുതൽ ധർമ്മം, ജ്ഞാനം, ശാന്തി എന്നിവയാൽ ആചരണം ചെയ്ത മഹാമുനിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അവിടെ, കലാപ ഗ്രാമത്തിൽ വസിക്കുന്ന സന്യാസിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, നാരദൻ ഭക്തിപൂർവ്വം അദ്ധേഹത്തെ വണങ്ങി, ഈ സംശയം ചോദിച്ചു. അതിനുത്തരം പറയുമ്പോൾ, നാരായണമുനി, ജാനലോകവാസികളായ പുരാതനമുനികൾ കൈവശം വെച്ച ബ്രഹ്മതത്വം വിവരിച്ചു. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: "ഒരു കാലത്ത്, ജാനലോകത്തിൽ സ്വായംഭുവമനു വംശജന്മാർ ബ്രഹ്മയാഗം നടത്തി. അവിടെ, മനസ്സിൽ ജനിച്ച സന്യാസിമാർ, ബ്രഹ്മചാര്യവ്രതത്തിൽ, ഈ ബ്രഹ്മവിചാരം നടത്തിയിരുന്നു. നീ ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ അവിടുത്തെ ഭഗവാനെ കാണാൻ പോയപ്പോൾ, അവിടത്തെ വേദങ്ങൾ വിശ്രമിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്ത്, ഈ ബ്രഹ്മതത്വം പൂർണ്ണമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടു. അതേ സംശയമാണ് നീ ഇപ്പോൾ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നത്. അവരിൽ ജ്ഞാനത്തിലും, തപസ്സിലും, ആചരണത്തിലും തുല്യരായിരുന്നു; സമാനമായ സ്വത്തും, ശത്രു-മിത്രങ്ങളും. ചിലർ ഉപദേശിച്ചു, ചിലർ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു. ശ്രീ സനന്ദനൻ പറഞ്ഞു: "ഭഗവാൻ തന്റെ സൃഷ്ടിയെ ആവിഷ്കരിച്ച്, തന്റെ ശക്തികളോടൊപ്പം വിശ്രമിച്ചപ്പോൾ, കാലാവസാനത്ത് വേദങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ തങ്ങളുടെ ചിഹ്നങ്ങളാൽ ഉണർത്തി. രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങുന്ന രാജാവിനെ പാട്ടുകാരൻ പുലർച്ചെ പുകഴ്ചകളാൽ ഉണർത്തുന്നതുപോലെ, വേദങ്ങൾ ഭഗവാനെ ഉണർത്തി. വേദങ്ങൾ പറഞ്ഞു: "ജയം, ജയം! ജനനമില്ലാത്തവനേ, ജയിക്കാനാവാത്തവനേ, ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടായ ദോഷങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കേണമേ! സ്വഭാവത്വത്തിൽ എല്ലാ ശക്തികളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനാണ് നീ. അപ്രകൃതവും പ്രകൃതവുമായ ലോകങ്ങളിൽ എല്ലാ ശക്തികളെയും ഉണർത്തുന്നവൻ നീ. വേദങ്ങൾ പലപ്പോഴും നിന്നെ പിന്തുടരുന്നുവെങ്കിലും, നീ സ്വയം അജ്ഞേയനായി അകന്നുപോകുമ്പോൾ അവയ്ക്ക് നിന്നിലേയ്ക്ക് എത്താൻ കഴിയില്ല." "ഈ വിശാലമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡം, ഭൗതികമായി നിലനിൽക്കുന്നവയെന്നു കാണപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, ജ്ഞാനികൾക്ക് അതിന്റെ അന്തസ്സില്ലായ്മ മനസ്സിലാക്കാം. മണ്ണിൽ രൂപാന്തരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, അതിന്റെ ഉത്ഭവവും ലയവും മണ്ണിലാണ്, രൂപാന്തരങ്ങളിൽ അല്ല. അതുകൊണ്ടു, മഹാത്മാക്കൾ മനസ്സ്, വാക്ക്, കർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം നിനക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യരുടെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ പോലെയാണ് ഈ ലോകത്തിലെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും—അവയും അസത്യമാണ്." "മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും നാഥനായ ഭഗവാനേ, നിന്റെ കഥകളെന്ന അമൃതസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയ ജ്ഞാനികൾ തപസ്സുകൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. എങ്കിൽ, കാല-കാമാദിമോഹങ്ങൾ വിട്ട്, നിന്റെ പരമപദത്തിൽ വസിക്കുന്നവരും, നിരന്തരാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവരും എങ്ങനെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കും?" "ശരീരത്തെ നിലനിർത്തുന്ന പ്രാണവായു നിന്റെ ഇച്ഛയനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നതുപോലെ, മഹാഭൂതങ്ങൾ അഗ്നിമുതൽ ആരംഭിച്ച്, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ബ്രഹ്മാണ്ഡം സൃഷ്ടിച്ചു. ഭക്ഷ്യാദികളായ ജീവികളുടെ പരമ്പരയും നിന്റെ അവതാരമാണ്, എന്നാൽ നീ അതീതനും, നിത്യവുമാണ്; ശേഷിക്കുന്നതെല്ലാം നിന്റെ അമൃതസ്വഭാവം തന്നെയാണ്." "ദൃഷ്ടി പരിമിതമായ ചില സന്യാസികൾ, ഹൃദയത്തെ വഴിയായി ധ്യാനിച്ച്, ഹൃദയത്തിലെ സൂക്ഷ്മാകാശത്തിൽ നിന്നുതന്നെ നിന്റെ പരമപദം ഉയരുന്നു എന്ന് കരുതി, അതിലേക്കാണ് യോഗസാധകർ പോകുന്നത്. അവിടെ എത്തിയവർക്കു വീണ്ടും മരണത്തിന്റെ വായിലേക്കു വീഴേണ്ടതില്ല." "നാനാഭാവങ്ങളിലുള്ള ഗർഭങ്ങളിൽ കാരണമാകി നീ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, അഗ്നി വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നതുപോലെ, കർമ്മാനുസൃതമായി നീ പ്രകാശിക്കുന്നു. പക്ഷേ, അഹംഭാവരഹിതരായവരിൽ നിന്റെ പരമപദം തുല്യമായി പ്രകാശിക്കുന്നു; ശുദ്ധഹൃദയന്മാർ നിനക്കു മാത്രം അനുസരിച്ച്, വൈവിധ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ഏകത്വം പ്രാപിക്കുന്നു." "നിന്റെ തന്നെ സൃഷ്ടിയായ ഈ ശരീരങ്ങളിൽ, അകത്തും പുറത്തും, എല്ലാ ശക്തികളെയും വഹിക്കുന്നവനായി പു൴ഷനെന്നു നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. മനുഷ്യരുടെ മാർഗ്ഗവും വേദാന്തപര്യവസാനവും പരിശോധിച്ച ജ്ഞാനികൾ, ഭൂമിയിൽ നിന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു." "ആത്മതത്വം അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ചിലർ, നിന്റെ അമൃതകർമ്മസമുദ്രത്തിൽ പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; മോക്ഷം പോലും ആഗ്രഹിക്കാതെ, ഹംസം പോലെയുള്ള ഭക്തജനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ, നിന്റെ പാദത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച്, മറ്റൊന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല." "നിന്റെ മാർഗ്ഗം പിന്തുടരുന്ന ഈ ജീവസമൂഹം, ബന്ധുക്കളോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും പ്രിയപ്പെട്ടവരോടും ചേർന്ന് സഞ്ചരിക്കുന്നവരുപോലെ തോന്നുന്നു; പക്ഷേ, അവർ നിന്റെ പാതയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞാൽ, യഥാർത്ഥ സന്തോഷം നിനക്കിലാണ്. വ്യാജഭക്തിയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവരും, സ്വയം ദു:ഖം സൃഷ്ടിക്കുന്നവരും, ഭാരംപോലെ ശരീരം വഹിച്ച്, അസാരമായ ആസ്വാദനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു." "ശ്വാസം, മനസ്സ്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ എന്നിവ നിയന്ത്രിച്ച്, ഉറച്ച യോഗം ചെയ്യുന്ന സന്യാസികൾ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ ശത്രുക്കൾ പോലും നിന്നെ സ്മരിച്ചാൽ മോക്ഷം നേടുന്നു. നാഗരാജാവിന്റെ അങ്കലാവിൽ ലയിച്ച സ്ത്രീകൾ, ഞങ്ങൾ പോലും, നിന്റെ പാദാംബുജത്തിന്റെ അമൃതം അനുഭവിച്ചിട്ടു തുല്യരാണു." "ഇവിടെ ആരാണ് ആ സൃഷ്ടാവിന്റെ ആരംഭം, അവസാനം, ഗമനം എന്നിവ അറിയുന്നത്? ദേവതകളും, മറ്റുള്ളവരും, അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടരുന്നു. അതിനാൽ, അവൻ neither സത്താണ്, nor അസത്താണ്, nor ഇരുവരും; കാലത്തിനുമപ്പുറമാണ്. അങ്ങനെയുള്ളവനിൽ, വേദങ്ങൾക്കും ഉപനിഷത്തുകൾക്കും എത്താൻ കഴിയില്ല." "ആത്മാവ് ജന്മമെടുക്കുന്നു, മരിക്കുന്നു, ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ് എന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നവർ, ഭ്രമത്തിലാണ്. പു൴ഷൻ മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നാണ് എന്ന ധാരണയും അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നാണ്; ജ്ഞാനാനുഭവത്തിൽ, ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ നിനക്കിലും അതീതനുമായതിലും ഇല്ല." "പൊൻ വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചാലും, അതിന്റെ സ്വഭാവം അറിയുന്നവർ അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല. അതുപോലെ, ആത്മജ്ഞാനികൾ ഈ സർവ്വം ആത്മാവായാണ് കാണുന്നത്; എല്ലാം നിനക്കാൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു." "നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരും, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ആധാരമായവരും, മരണത്തിന്റെ തലയിൽ പോലും ഭയമില്ലാതെ നടന്നു പോകുന്നു. ദേവതകളെയും നീ കന്നുകാലികളെ കൂട്ടുന്നവനുപോലെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു; നിനക്കൊപ്പം സൗഹൃദം പുലർത്തുന്നവർ ശുദ്ധരാവുന്നു, മറുപുറം തിരിയുന്നവർ അല്ല." "നീ നിർവികാരനും, സ്വതന്ത്രനും, സർവ്വശക്തിയുമാണ്. ദേവതകൾ, എന്നും ജാഗരൂകരായി, നിനക്ക് അർപ്പണം ചെയ്യുന്നു; ലോകസൃഷ്ടാക്കന്മാർ, നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഭയഭക്തിയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു." "ചലനമുള്ളതും, അചലമായതും, കാരണത്തോടും, അജന്മാവുമായും ചേർന്ന് നിന്റെ കാഴ്ചയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ, അതിൽ നിന്ന് മോചിതരായാൽ, മറ്റൊന്നുമില്ല; ആകാശം എല്ലാം വഹിച്ചിട്ടും, അതിനുപോലെ അപമാന്യവും, താരതമ്യമില്ലാത്തതുമാണ് പരബ്രഹ്മം." "ശരീരമുള്ളവർ അങ്ങേയറ്റം വിശാലരും സർവ്വവ്യാപികളുമാണെങ്കിൽ, അവർക്കു മേൽ അധികാരമുണ്ടാകില്ലായിരുന്നു—പക്ഷേ, അങ്ങനെ അല്ല. ജനിച്ചതു അജന്മാവിൽ നിന്നാണെങ്കിൽ, അവൻ വിട്ടുവിടാതെ നിയന്ത്രകൻ തന്നെ ആയിരിക്കും. ഈ വാദം ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് തെറ്റായ ധാരണയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു." "പ്രകൃതിക്കും പു൴ഷനും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉദ്ഭവമില്ല; അവയുടെ സംയോജനത്തിൽ നിന്നുള്ളത് അസ്ഥിരമാണ്—ജലത്തിൽ കുഞ്ചികകൾ പോലെ. നിന്റെ ഉള്ളിൽ, ഈ വൈവിധ്യമായ നാമ-ഗുണങ്ങൾ—all dissolve, നദികൾ സമുദ്രത്തിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ." "മനുഷ്യരിൽ, നിന്റെ മായയുടെ ശക്തിയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഭ്രാന്തം തിരിച്ചറിയുന്നവർ, മനസ്സു നിനക്കു സമർപ്പിച്ച്, ഭക്തിയിൽ വളരുന്നു. ലോകഭയമെന്നത് നിന്റെ അനുഗമത്തിലില്ല; കാരണം, നീ കണ്ണിറുക്കുമ്പോഴും, മറ്റൊരിടത്ത് അഭയം തേടുന്നവർക്ക് ഭയം ജനിക്കുന്നു." "ഇവിടെ, മനസ്സിനെ കഠിനമായി നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ, ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, സമുദ്രത്തിൽ കപ്പലുകാരൻ ഇല്ലാതെ വഴിതെറ്റുന്ന കച്ചവടക്കാരെപ്പോലെ, അനവധി ദു:ഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു." "നീ നിലവിലിരിക്കുമ്പോൾ, ബന്ധുക്കൾ, മക്കൾ, സ്വയം, ഭാര്യ, ധനം, വീട്, രഥം എന്നിവയിൽ ആശ്രയം വെക്കുന്നതെന്തിന്? ഇവയെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഇന്ദ്രിയസുഖത്തിനായി പര്യടനം ചെയ്യുന്നവർക്ക് യഥാർത്ഥ ആനന്ദം ലഭിക്കുമോ?" "ഭൂമിയിൽ, തീർത്ഥയാത്രയിലും, നിന്റെ പാദജലത്തിൽ ഹൃദയം ശുദ്ധീകരിച്ചും, ഒരിക്കൽ പോലും നിന്റെ ആന്തരാനന്ദസ്വരൂപത്തിൽ മനസ്സു ആകർഷിച്ച ജ്ഞാനികൾ, വീണ്ടും ആത്മാവിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന വാസസ്ഥലങ്ങൾ തേടുന്നില്ല." "ഇത് സത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവം എന്ന വാദം, യുക്തിയില്ലാത്തതും, ചിലപ്പോൾ അസത്യവുമാണ്. പ്രയോഗത്തിൽ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണിച്ചാലും, അവ അന്ധപരമ്പരയായി വരുന്നു; വാക്പ്രപഞ്ചം, യാഗാധ്യാനത്തിൽ മുങ്ങിയവരെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നു." "ആദിയിൽ ഇല്ലാത്തതും, പ്രളയത്തിന് ശേഷം ഇല്ലാത്തതും, ഇടയിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്നതും, നിന്റെ ഏകത്വത്തിൽ മായികമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ധനം, വർഗ്ഗം എന്നിവയിലെ വ്യത്യാസങ്ങൾ പോലെ, മനസ്സിന്റെ ലീലയും മായയും ജ്ഞാനികൾ തിരിച്ചറിയുന്നു." "അജന്മാവുമായ ബന്ധത്തിൽ ആത്മാവ് ഗുണങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചാൽ, അതുപോലെ അതിൽ ലയിക്കുന്നു; മരണത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. നീയും ആ രൂപം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; പാമ്പ് തൊലി കളയുന്നതുപോലെ, നിന്റെ പരമമായ, അളവില്ലാത്ത മഹത്വത്തിൽ നീ അതീതനാണ്." "വൈരാഗ്യമില്ലാത്ത സന്യാസികൾ ഹൃദയത്തിലെ ആസക്തിയുടെ കുടുങ്ങൽ വേരോടെ കളയുന്നില്ലെങ്കിൽ, നീ ഹൃദയത്തിൽ മറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു—മരുഭൂമിയിൽ മറന്ന രത്നംപോലെ. ആത്മാവിൽ സംതൃപ്തിയില്ലാത്തവർക്കു, ഇരു ലോകത്തും ദു:ഖം മാത്രമാണ്, കാരണം അവർ മരണരഹിതമായ നിന്റെ അവസ്ഥയിൽ എത്തുന്നില്ല." ഇങ്ങനെ, വേദങ്ങൾ ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചു, മഹാത്മാക്കളുടെ സംവാദം മഹാനായ നാരായണമുനി നാരദനോടു പറഞ്ഞു, അതു ശുകമുനി പരീക്ഷിതിന് വിശദീകരിച്ചു.