ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഇവിടെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലുമുള്ളവർക്ക് ബ്രാഹ്മണൻ ജന്മത്താൽ ഉന്നതൻ ആകുന്നു. എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ ഉന്നതനായത്, അദ്ദേഹം തപസ്സും, ജ്ഞാനവും, തൃപ്തിയും ഉള്ളവനായി, പ്രത്യേകിച്ച് എന്റെ ഭക്തനായിരിക്കുമ്പോൾ. ഈ നാലു കൈകളുള്ള രൂപം എനിക്കു അത്ര പ്രിയമല്ല, എത്രത്തോളം ബ്രാഹ്മണന്മാർ എനിക്ക് പ്രിയമാകുന്നു. ബ്രാഹ്മണനേ, നീവേ എല്ലാ വേദങ്ങളുടെയും സാക്ഷാത്കാരമായവൻ, ഞാനോ എല്ലാ ദേവതകളുടെയും സാക്ഷാത്കാരമായവൻ ആകുന്നു. ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കാത്തവരും, അസൂയയും അപമാനവും കാണിക്കുന്നവരുമാണ് ഗുരുവിനെയും, ബ്രാഹ്മണനെയും, സ്വന്തം ആത്മാവിനെയും, എന്നെയും ആരാധനയിൽ വെറും വിഗ്രഹങ്ങളായി കാണുന്നത്. ഈ സൃഷ്ടിയിലെ ചലിക്കുന്നതും അചലമായതും, അവയുടെ കാരണങ്ങൾ എല്ലാം ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ ദർശനത്തിൽ മനസ്സിൽ എന്റെ രൂപങ്ങളായി കാണുന്നു. അതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ ഭക്തിയോടെ ഈ ബ്രാഹ്മണമുനികളെ വിശ്വാസപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം. ഇങ്ങനെ ആരാധിച്ചാൽ മാത്രമേ ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നുള്ളൂ; വലിയ ഐശ്വര്യത്തോടുകൂടിയ ആരാധനയാലും മറ്റുവഴി അല്ല. ഇങ്ങനെ ഭഗവാന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, മിഥിലയുടെ രാജാവ് കൃഷ്ണനോടൊപ്പം പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തന്നെ തനിക്കു തുല്യരായി കണക്കാക്കി ആരാധിച്ചു, അതിനാൽ പരമഗതിയെ നേടി. രാജാവേ, ഭഗവാൻ തന്റെ ഭക്തന്മാരോടും ഭക്തിയോടും അഗാധമായ സ്നേഹമുള്ളവൻ, അവിടെ താമസിച്ചും, സദ്മാർഗം ഉപദേശിച്ചും, പിന്നെ വീണ്ടും ദ്വാരകയിലേക്ക് മടങ്ങി. ഇതോടെ ശ്രീമദ് ഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിന്റെ പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ രണ്ടാം പാദത്തിലെ "ശ്രുതദേവന്റെ അനുഗ്രഹം" എന്ന അറുപത്തിയാറാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ശ്രീപരീക്ഷിതൻ ശുകമുനിയെ ചോദിച്ചു: "ബ്രഹ്മം എന്ന അതിരഹസ്യ, നിർവികാരമായ സത്തിനെ കുറിച്ച്, ഗുണങ്ങളാൽ നിർമിതമായ വേദങ്ങൾ എങ്ങനെ അതിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു? അതോ സത്തയിലും അസത്തയിലും അതീതമായതല്ലേ?" ശുകമുനി ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "ഭഗവാൻ ഈശ്വരൻ, ഭൗതിക വസ്തുക്കൾക്കായി, ലോകകാര്യങ്ങൾക്കായി, ആത്മാവിനായി, അവിഭക്തതയ്ക്കായി, ബുദ്ധിയും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളും, മനസ്സും, പ്രാണനും സൃഷ്ടിച്ചു. ഇതാണ് പുരാതനന്മാർ കൈവശമാക്കിയ ബ്രഹ്മോപനിഷത്ത്; ആരെങ്കിലും വിശ്വാസത്തോടെ ഇതിനെ ആലിംഗനം ചെയ്താൽ, ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും, ഉത്തമഫലം ലഭിക്കും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നാരായണനാൽ അനുഗ്രഹിച്ച ശ്ലോകവും, നാരായണനും നാരദനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണവും നിന്നോടു പറയും. ഒരിക്കൽ, ഭഗവാന്റെ പ്രിയനായ നാരദൻ ലോകങ്ങൾ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, നിത്യശാന്തനായ നാരായണമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി. ഭാരതഭൂമിയിൽ, ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, യുക്തമായ തപസ്സും, ധർമ്മവും, ജ്ഞാനവും, ശമവും ആരംഭം മുതൽ ആചരിച്ചവനാണ് ആ നാരായണമുനി. അവിടെ, കലാപ ഗ്രാമത്തിൽ വസിക്കുന്ന മുനികൾ ചുറ്റുമിരുന്നപ്പോൾ, നാരദൻ വന്ദിച്ചു, അദ്ദേഹത്തോടു ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ, ആ മുനികൾ കേൾക്കേ, ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മവിദ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള പുരാതനജാനലോകവാസികളുടെ ഉപദേശം പറഞ്ഞു. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: "ഒരിക്കൽ ജാനലോകത്തിൽ സ്വായംഭുവവംശജന്മാർ ബ്രഹ്മയാഗം നടത്തി. അവിടെ മനസ്സിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മചരിമുനികൾ ഒത്തുകൂടിയിരുന്നു. നീ ശ്വേതദ്വീപിൽ അവിടത്തെ ഭഗവാനെ കാണാൻ പോയപ്പോൾ, ബ്രഹ്മവിദ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള സംവാദം അവിടെ നടന്നു, വേദങ്ങൾ വിശ്രമിക്കുന്ന സ്ഥലത്താണ്, ഇപ്പോൾ നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള സംശയം അവിടെയും ഉയർന്നു. അവിടെ എല്ലാവരും ജ്ഞാനത്തിലും, തപസ്സിലും, ആചരണത്തിലും, സമ്പത്തിലും, ശത്രു–മിത്രങ്ങളിൽ തുല്യരായിരുന്നു. ചിലർ ഉപദേശം പറഞ്ഞു, മറ്റുള്ളവർ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു. അതിൽ ശ്രീ സനന്ദനൻ പറഞ്ഞു: 'സ്വന്തം ശക്തികളോടൊപ്പം ഈ സൃഷ്ടിയെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, അവൻ വിശ്രമിച്ചു. അവസാനം, വേദങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ അവന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാൽ ഉണർത്തി.' പാട്ടുകാരൻ ഒരുവൻ രാവിലേ ഉറങ്ങുന്ന രാജാവിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീര്യം പാടിക്കൊണ്ട് ഉണർത്തുന്നതുപോലെ, വേദങ്ങൾ മഹത്വമുള്ള സ്തുതികളാൽ ഭഗവാനെ ഉണർത്തി. വേദങ്ങൾ പറഞ്ഞു: 'ജയം, ജയം! അജജന്മാ, ജയിക്കപ്പെടാത്തവനേ, ഗുണങ്ങളാൽ ലഭിച്ച ദോഷങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്ക! സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ എല്ലാ ശക്തികളും നിറഞ്ഞവനാണ് നീ. അവ്യക്ത–വ്യക്തലോകങ്ങളിലെ എല്ലാ ശക്തികളും ഉണർത്തുന്നവൻ നീയാണു്. വേദങ്ങൾ എപ്പോഴും നിന്നെ പിന്തുടരുന്നു, എങ്കിലും നീ സ്വയം അപ്രാപ്യനായി നീങ്ങുമ്പോൾ അവയ്ക്ക് നിന്നിൽ എത്തുവാൻ കഴിയില്ല. ഈ വിശാലമായ പ്രപഞ്ചം, സത്യമെന്നു കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും, അന്ത്യത്തിൽ അത് ശൂന്യമാണ് എന്ന് ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കുന്നു; മണ്ണിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വ്യത്യാസങ്ങൾ വളർച്ചയും ക്ഷയവും പോലെ, അതിന്റെ പരിവർത്തനങ്ങളിൽ അല്ല, മണ്ണിൽ തന്നെയാണ് എല്ലാം. അതിനാൽ, ജ്ഞാനികൾ മനസ്സും വാക്കും കർമ്മവും നിന്നിൽ ആകുന്നു; മനുഷ്യരുടെ കാലടികൾ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ അവിടെയുമത് അസ്ഥിരം മാത്രമാണ്. മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും നാഥനായ ഭഗവാനേ, നിന്റെ കഥകളെന്ന അമൃതസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയ ജ്ഞാനികൾ തപസ്സു പോലും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. പിന്നെ, കാലവും ആഗ്രഹവും വിട്ട്, നിന്റെ പരമപദത്തിൽ അനന്താനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവരാണെങ്കിൽ, അവർ എന്തു വേണം? പ്രാണവായു ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, മഹാഭൂതങ്ങൾ, അഗ്നിയിൽ തുടങ്ങി, നിന്റെ കൃപയാൽ ബ്രഹ്മാണ്ഡം സൃഷ്ടിച്ചു. അന്ന onwards beings, എല്ലാം നിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണമാണ്, എങ്കിലും നീ സത്യത്തിനും അസത്യത്തിനും അതീതൻ, ശേഷിക്കുന്നത് നിന്റെ അമരത്വം മാത്രം. ദർശനം ചുരുങ്ങിയവരായ ചില സന്യാസികൾ ഹൃദയത്തിലെ സൂക്ഷ്മവായുവിൽ നിന്റെ മാർഗ്ഗം ധ്യാനിക്കുന്നു. അവിടെ നിന്നാണ്, അനന്തനായ ഭഗവാനേ, തലയിൽ ഉയരുന്ന നിന്റെ പരമപദം; അതിലേക്ക് എത്തിയവർ വീണ്ടും മരണത്തിന്റെ വായിൽ വീഴുന്നില്ല. നാനാഭാവങ്ങളിലുള്ള ഗർഭങ്ങളിൽ കാരണമാകി പ്രവേശിക്കുന്ന നീ, ഓരോരുത്തരുടെയും കർമ്മാനുസൃതമായി, അഗ്നിപോലെ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. പക്ഷേ, അഹംഭാവം വിട്ടവരിൽ നിന്റെ പരമപദം തുല്യമായി പ്രകാശിക്കുന്നു; ശുദ്ധമനസ്സുള്ളവർ വൈവിധ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് നിന്നിൽ ലയിക്കുന്നു. നിന്റെ സൃഷ്ടിയായ ഈ ശരീരങ്ങളിൽ, അകത്തും പുറത്തും, എല്ലാ ശക്തികളും വഹിക്കുന്ന പുരുഷനെന്നാണു നിന്നെ വിളിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, മനുഷ്യന്റെ മാർഗ്ഗവും വേദങ്ങളുടെ അന്ത്യവും പരിശോധിച്ച ജ്ഞാനികൾ ഭൂമിയിൽ നിന്റെ പാദങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നു. സ്വയം ഗ്രഹിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ ആത്മതത്ത്വം അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ചിലർ, നിന്റെ അമൃതമായ കർമ്മസമുദ്രത്തിൽ പരിശ്രമിച്ചിട്ടും മോക്ഷം പോലും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അവർ, കുഹരഹംസന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ആസക്തരായി, മറ്റൊന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. നിന്റെ മാർഗ്ഗം പിന്തുടരുന്ന ഈ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജീവികൾ, ബന്ധുക്കളോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും പ്രിയപ്പെട്ടവരോടും ചേർന്നുപോലെ ജീവിക്കുന്നു. എന്നാൽ, അവർ നിന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞാൽ, യഥാർത്ഥ സുഹൃത്ത് എന്ന നിലയിൽ, പൂർണ്ണതയെ കണ്ടെത്തുന്നു. മറുവശത്ത്, മിഥ്യാരാധനയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവർ, സ്വയം ദുഃഖത്തിലാഴ്ന്ന്, ഭാരംകൂടിയ ശരീരത്തിൽ, സങ്കൽപ്പത്തിൽ അകപ്പെട്ട്, കഷ്ടപ്പെടുന്നു. ശ്വാസവും, മനസ്സും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളും നിയന്ത്രിച്ച്, ദൃഢമായ യോഗം അഭ്യസിച്ച്, ഹൃദയത്തിൽ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്ന സന്യാസിമാർ, അവരുടെ ശത്രുക്കൾ പോലും നിന്നെ സ്മരിച്ചാൽ നീ доступ്യനാകുന്നു. അഹങ്കാരത്തിൽ പെട്ട, സർപ്പരാജാവിന്റെ അങ്കലാപ്പിൽ ആകർഷിതരായ സ്ത്രീകളും, ഞങ്ങളും, നിന്റെ പാദാമൃതം രുചിച്ചിട്ടുള്ളവർ ഒരുപോലെയാണ്. ഇവിടെ ആരാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആദിയും അന്തവും വഴിയും അറിയുന്നത്? ആ മഹർഷിയിൽ നിന്നാണ് ദേവതകളും, മറ്റു ഭൗതിക പ്രപഞ്ചവാസികളും പിറന്നത്. അതിനാൽ, അവൻ neither existent nor non-existent, nor both; nor subject to time. അവൻ ഇങ്ങനെ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, വേദങ്ങൾക്കോ മറ്റേതെങ്കിലും ശാസ്ത്രങ്ങൾക്കോ അവനെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആത്മാവ് ജനിക്കുന്നു, മരിക്കുന്നു, ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ് എന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നവർ അജ്ഞാനികളാണ്; അവർ പ്രത്യക്ഷമായതേയുള്ളു ഓർക്കുന്നു. പുരുഷൻ ഗുണങ്ങളാൽ നിർമ്മിതനാണെന്ന ധാരണയും അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നാണ്; നിന്നിൽ അഥവാ നിന്നിൽ അതീതമായതിൽ ഈ ഭേദങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇല്ല. പൊന്നിനെ പോലെ, വിവിധ രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും, അതിന്റെ സ്വഭാവം അറിയുന്നവർ അവയെ ഉപേക്ഷിക്കാറില്ല; അതുപോലെ, ആത്മജ്ഞാനികൾ എല്ലാം ആത്മാവാണെന്ന് കാണുന്നു; മാറ്റങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാറില്ല, കാരണം എല്ലാം നിന്നാൽ പരിപൂർണ്ണമാണ്. നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, എല്ലാ ജീവികളുടെ ആധാരമായവരായി, മരണത്തിന്റെ തലയിൽ പോലും ഭയമില്ലാതെ നടക്കുന്നു. നീ ദേവതകളെയും കൂട്ടത്തോടെ കൂട്ടുന്നവൻ, പശുക്കളെ കൂട്ടുന്ന കാവൽക്കാരനെ പോലെ. നിന്നോട് സ്നേഹബന്ധം സ്ഥാപിച്ചവർ ശുദ്ധരാവുന്നു; നിന്നിൽ നിന്ന് മാറുന്നവർ അല്ല. നീ നിർവികാരൻ, സ്വതന്ത്രൻ, സൃഷ്ടിയുടെ എല്ലാ ശക്തികളും വഹിക്കുന്നവൻ. ദേവതകൾ നിരന്തരം ജാഗരൂകരായി നിന്നെ സേവിക്കുന്നു, രാജാവിന്റെ കൈകൾ രാജാവിനെ സേവിക്കുന്നതുപോലെ. ലോകസൃഷ്ടാക്കന്മാർ, നിന്നാൽ നിയമിതരായവർ, ഭയത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ചലിക്കുന്നതും അചലമായതുമായ ജീവികൾ കാരണങ്ങളുടെയും അജജന്മാവിന്റെയും സംയുക്തത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; അവ നിന്റെ കാഴ്ചയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിൽ നിന്ന് മോചിതരായാൽ, മറ്റൊന്നില്ല, രണ്ടാമതൊന്നുമില്ല, പരമാത്മാവിനായി; ആകാശം എല്ലാം വഹിച്ചിട്ടും, തുല്യവും ശൂന്യവുമാകുന്നതുപോലെ. ദേഹധാരികൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അതിരില്ലാത്തവരും സർവ്വവ്യാപികളുമാണെങ്കിൽ, അവർക്കു മേൽ അധികാരവുമില്ലായിരുന്നേനെ—പക്ഷേ അങ്ങനെ അല്ല. ജനിച്ചതു അജജന്മാവിൽ നിന്നാണെങ്കിൽ, അതിനെ വിട്ടൊഴിയാതെ നിയന്ത്രകൻ നിലനിൽക്കും, എല്ലാം തുല്യമാണെന്നു കരുതിയാലും; ഈ ദൃഷ്ടി ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് അജ്ഞാനമാണ്. പ്രകൃതിക്കും പുരുഷനും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉത്ഭവമില്ല, രണ്ട് പേരും അജജന്മരാണ്; അവയുടെ സംയുക്തത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നത് ജലത്തിലെ കുഞ്ചികകളെപ്പോലെ അസ്ഥിരമാണ്. പരമേശ്വരനിൽ ഈ എല്ലാ വ്യത്യസ്ത നാമങ്ങളും ഗുണങ്ങളും ലയിക്കുന്നു, നദികൾ അവയുടെ രുചികളോടെ സമുദ്രത്തിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ. മനുഷ്യരിൽ, നിന്റെ മായയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന അഗാധമായ മോഹം തിരിച്ചറിയുന്നവരാണ് മനസ്സിനെ നിന്റെ ആധാരത്തിൽ ആകുന്നു; അവരുടെ ഭക്തി ദിനംപ്രതി ദൃഢമാവുന്നു. നീയല്ലാതെ മറ്റൊരിടത്ത് അഭയം തേടുന്നവരെ നിന്റെ വെറുതെ ഒരു കണിക പോലും ഭയപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നവരെ ഭവഭയമുണ്ടാകുമോ?