ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശ്രുതദേവനും അവന്റെ കുടുംബവും ഭവനവാസികളും—all desires fulfilled—ആനന്ദത്തോടെ ആ ജലത്തിൽ themselves സ്നാനം ചെയ്തു. അതിനുശേഷം, അവൻ അതിഥികളെ ഫലങ്ങൾ, സുഗന്ധമുള്ള മൂലങ്ങൾ, ശുദ്ധജലം, മണ്ണ്, പാൽ ഉല്പന്നങ്ങൾ, തുളസി, ദർഭ, താമരപൂക്കൾ എന്നിവയാൽ യഥാവിധി പൂജിച്ചു; ഈ ചടങ്ങുകൾ സത്ഗുണങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും അജ്ഞാനാന്ധകാരം നീക്കുകയും ചെയ്തു. അവൻ വിചാരിച്ചു: “ഞാൻ ഈ ഗൃഹജീവിതത്തിന്റെ അന്ധകൂപത്തിൽ വീണവൻ; എങ്ങനെ എനിക്ക് ഈ മഹത്തായ സംഗമം ലഭിച്ചു?—കൃഷ്ണൻ തന്നെ, അവന്റെ പാദധൂളി എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെയും ആധാരമായവൻ, കൂടാതെ ഈ ബ്രാഹ്മണന്മാർ, അവന്റെ ഭവനങ്ങൾ തന്നേ!” അതിഥികൾ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ശ്രുതദേവൻ ഭാര്യയോടും കുട്ടികളോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടെ അവരുടെ പാദങ്ങൾ സ്പർശിച്ചു. ശ്രുതദേവൻ പറഞ്ഞു: “ഇന്ന് പരമപുരുഷൻ, തന്റെ ശക്തികൾകൊണ്ട് ലോകം സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം അതിൽ തന്നെ പ്രവേശിക്കുന്നവൻ, ആദ്യമായി എന്റെ കാഴ്ചയിൽ വന്നതല്ല. ഒരു മനുഷ്യൻ കിടന്നുറങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സിൽ സ്വപ്നലോകം സൃഷ്ടിച്ചു അതിൽ പ്രവേശിച്ച് പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അവനും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യുന്നു. കേൾക്കുന്നവർക്കും സംസാരിക്കുന്നവർക്കും പൂജിക്കുന്നവർക്കും വന്ദനം ചെയ്യുന്നവർക്കും സത്യസന്ധതയോടെ സംവദിക്കുന്നവർക്കും, ശുദ്ധമായ ഹൃദയത്തിൽ നീ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നാൽ, ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നുവെങ്കിലും, പ്രവർത്തികളാൽ ചിതറുന്ന മനസ്സുള്ളവരിൽ നിന്നു നീ ദൂരെയാണ്; സ്വശക്തിയാൽ അപ്രാപ്യനായവൻ, പദാർത്ഥഗുണങ്ങളിൽ ആസക്തരായവർ നിന്നെ പിടികൂടാനാവില്ല. 'നിനക്ക് വന്ദനം, പരമാത്മാവേ, അന്തർഹിതമായ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ അറിയുന്നവൻ, ആത്മാവിനെ മരണത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്നവൻ, കാരണം ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്നവൻ, സ്വമായയാൽ ദൃഷ്ടി മറച്ചവൻ! അതിനാൽ, പ്രഭോ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ ഭൃത്യന്മാർക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഉപദേശിക്കണമേ; കാരണം, നിന്റെ ഇന്ദ്രിയാതീതമായ സ്ഥിതി മനുഷ്യരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ദു:ഖമാണ്.” ഇതു കേട്ട ശേഷം, ഭക്തന്മാരുടെ ദു:ഖം നീക്കുന്നവൻ, കൃഷ്ണൻ, ശ്രുതദേവന്റെ കൈ പിടിച്ചു, സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു: “ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ മഹർഷികൾ നിന്റെ ഭാഗ്യത്തിനായാണ് ഇവിടെ വന്നത്; അവർ എന്റെ കൂടെ ലോകങ്ങൾ സഞ്ചരിച്ച് അവരുടെ പാദധൂളിയിൽ അവയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ദേവതകളും തീർത്ഥങ്ങളും പുണ്യജലങ്ങളും കാഴ്ച, സ്പർശനം, പൂജ എന്നിവയിലൂടെ ക്രമാതീതമായി ശുദ്ധമാകുന്നു; എന്നാൽ, ബ്രാഹ്മണോത്തമന്മാരുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ അവർക്കും ഉടൻ ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജീവികളിലും, ജന്മത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ ശ്രേഷ്ഠനാണ്; എങ്കിൽ വ്രതം, ജ്ഞാനം, സംതൃപ്തി എന്നിവയാൽ സമ്പന്നനായവനും, പ്രത്യേകിച്ച് എന്നിൽ ഭക്തിയുള്ളവനും എത്രയോ ഉന്നതനാണ്! എന്റെ ഈ ചതുര്‍ഭുജരൂപം പോലും എനിക്ക് ബ്രാഹ്മണന്മാരെപ്പോലെ പ്രിയമല്ല; ബ്രാഹ്മണനേ, നീ എല്ലാ വേദങ്ങളുടെയും സാക്ഷാത്കാരമാണ്, ഞാൻ എല്ലാ ദേവതകളുടെയും സാക്ഷാത്കാരമാണ്. ഈ സത്യം അറിയാത്തവരും, അസൂയയുള്ളവരും, അപമാനിക്കുന്നവരും, ഗുരുവിനെയും ബ്രാഹ്മണനെയും സ്വയം ആത്മാവിനെയും പൂജയിൽ വെറും വിഗ്രഹങ്ങൾ പോലെ കാണുന്നു. ഈ വിശ്വത്തിലെ ചലനശീലിയും അചലനമായതും, അവയുടെ എല്ലാ കാരണങ്ങളും, ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ തന്റെ മനസ്സിൽ എന്റെ രൂപങ്ങളായി കാണുന്നു. അതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണേ, ഈ മഹർഷി ബ്രാഹ്മണന്മാരെ എന്നിൽ വിശ്വാസത്തോടെ പൂജിക്കണം; ഈ രീതിയിൽ പൂജിച്ചാൽ, ഞാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു—വളരെ വലിയ ഐശ്വര്യത്തോടുകൂടിയാലും മറ്റുവഴി അല്ല.” ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണൻ ഉപദേശിച്ചപ്പോൾ, മിഥിലയുടെ രാജാവായ ശ്രുതദേവൻ, കൃഷ്ണനെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും തനിക്കൊപ്പം ഒരുപോലെ കാണിച്ച്, ഉത്തമഗതിയിലേയ്ക്ക് എത്തി. ഇങ്ങനെ ഭഗവാൻ, ഭക്തന്മാരോടും ഭക്തിയോടും സമർപ്പിതനായവൻ, അവിടുത്തെ താമസിച്ച് ധർമ്മോപദേശം നൽകിയ ശേഷം വീണ്ടും ദ്വാരകയിലേക്ക് മടങ്ങി. ഇതോടെ 'ശ്രുതദേവന്റെ അനുഗ്രഹം' എന്ന അദ്ധ്യായം, ശ്രീമദ് ഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിന്റെ പത്താം സ്കന്ധത്തിന്റെ രണ്ടാം പാദത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, പാരിക്ഷിത് ചോദിച്ചു: “ബ്രാഹ്മണനേ, നിർവചനമറ്റ, ഗുണാതീതമായ ബ്രഹ്മത്തിന് ഗുണങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ വേദങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു? അവ അതീതമായത് എങ്ങനെ ഗ്രഹിക്കുന്നു?” ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു: “ഭഗവാൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, പ്രാണൻ എന്നിവ സൃഷ്ടിച്ചു—ഇന്ദ്രിയാർത്ഥങ്ങൾക്കായി, ലോകോപയോഗത്തിനായി, ആത്മാർത്ഥത്തിനായി, അഹംഭാവമില്ലായ്മക്കായി. ഇതാണ് പുരാതനർ ആലിംഗനം ചെയ്ത ബ്രഹ്മോപനിഷത്ത്; വിശ്വാസത്തോടെ ഇതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നവർ, ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും, ക്ഷേമം നേടുന്നു. ഞാൻ നിനക്ക് നാരായണയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശ്ലോകവും, നാരായണനും നാരദനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണവും പറയാം. ഒരു ദിവസം, ഭഗവാന്റെ പ്രിയനായ നാരദൻ ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച് നാരായണമഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി, ആ നിത്യമുനിയെ കാണാൻ. ഈ ഭാരതഭൂമിയിൽ, മനുഷ്യരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ധർമ്മം, ജ്ഞാനം, ശമം എന്നിവയാൽ സമ്പന്നമായ വ്രതം ആചരിച്ചവൻ അവിടെയായിരുന്നു. കലയാപഗ്രാമത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന മഹർഷികളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി, നാരദൻ വന്ദനം ചെയ്ത് അവനോട് ചോദിച്ചു. അവനോട്, മഹർഷികൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, ഭഗവാൻ പുരാതന ജനലോകവാസികൾ കൈവശം വെച്ച ബ്രഹ്മതത്വം പ്രസ്താവിച്ചു. ഒരിക്കൽ ജനലോകത്തിൽ സ്വായംഭുവവംശജർ ബ്രഹ്മയാഗം നടത്തി; അവിടെയായിരുന്നു മനസ്സിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മചാരിമുനികൾ. നീ ശ്വേതദ്വീപിൽ അവിടുത്തെ ഭഗവാനെ കാണാനായി പോയപ്പോൾ, അവിടെയായിരുന്നു ഈ ബ്രഹ്മതത്വം വിശദമായി ചർച്ച ചെയ്തതും, വേദങ്ങൾ ആശ്രയിച്ചിടത്തും, ഇപ്പോൾ നീ ചോദിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള സംശയം ഉയർന്നതും. അവർ ജ്ഞാനത്തിലും വ്രതത്തിലും ആചരണത്തിലും തുല്യരായിരുന്നു; സമാനമായ സമ്പത്തും ശത്രുക്കളും സ്നേഹിതരും; ചിലർ ഉപദേശിച്ചു, മറ്റുള്ളവർ ആകുലതയോടെ കേട്ടു. ശ്രീ സനന്ദനൻ പറഞ്ഞു: “സൃഷ്ടിയെ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, അവൻ തന്റെ ശക്തികളോടൊപ്പം ശയിച്ചു; അതിനുശേഷം, വേദങ്ങൾ അവനെ അവരുടെ ലക്ഷണങ്ങളാൽ ഉണർത്തി. ഒരു രാജാവിനെ പ്രഭാതത്തിൽ ഗായകർ പാടിപ്പാടിപ്പോക്കി ഉണർത്തുന്നതുപോലെ, വേദങ്ങൾ മഹത്വം പാടിയുള്ള പാരയണങ്ങളാൽ അവനെ ഉണർത്തി. വേദങ്ങൾ പറഞ്ഞു: “ജയം, ജയം! അജൻമാവേ, ജയിക്കപ്പെടാത്തവനേ, ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നു സമ്പാദിച്ച ദോഷങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കണമേ! നിന്റെ സ്വഭാവത്താൽ എല്ലാ ശക്തികളും പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. അവ്യക്ത-വ്യക്തലോകങ്ങളിൽ എല്ലാ ശക്തികളും ഉണർത്തുന്നവൻ നീയാണു; വേദങ്ങൾ നിന്നെ പിന്തുടരുന്നു, പക്ഷേ നീ സ്വമഹിമയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അവയെപ്പറ്റി അറ്റുപോകുന്നു. ഈ വിശാലമായ വിശ്വം, നിലനിൽക്കുന്നതായി തോന്നുന്നുവെങ്കിലും, ജ്ഞാനികൾക്ക് അതിന്റെ അന്തസ്സില്ലാത്തതാണു മനസ്സിലാവുക; മണ്ണിൽ രൂപാന്തരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതും അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതും മണ്ണിലാണ്, രൂപാന്തരങ്ങളിൽ അല്ല. അതിനാൽ, ജ്ഞാനികൾ മനസ്സും വാക്കുകളും പ്രവർത്തികളും നിനക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യരുടെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യമല്ലാത്തതുപോലെയാണ്. ഇങ്ങനെ, മൂന്നുലോകങ്ങളുടെയും നാഥാ, നിന്റെ കഥകളെന്ന അമൃതസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്ന ജ്ഞാനികൾ തപസ്സുകൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. പിന്നെ, കാല-കാമനകളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധരായവരും, നിന്റെ പരമാധാമം പൂജിക്കുന്നവരും, നിരന്തരാനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവരും എന്തു പറയണം! പ്രാണൻ ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിച്ചാലും, നിന്റെ ഇച്ഛയോടുകൂടിയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്; അതുപോലെ, പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ, അഗ്നിയിൽ തുടങ്ങുന്നവ, നിന്റെ കൃപയാൽ ബ്രഹ്മാണ്ഡം സൃഷ്ടിച്ചു. അന്ന onwards beings—ഇതെല്ലാം നിന്റെ അവതാരമാണ്; പക്ഷേ, നീ സത്യത്തിനും അസത്യത്തിനും അതീതനാണ്, ശേഷിക്കുന്നതെല്ലാം നിന്റെ അമൃതസ്വരൂപം. ദർശനപരിധി കുറഞ്ഞവർ, മഹർഷികളിൽ താഴ്ന്ന മാർഗം പൂജിക്കുന്നവർ, ഹൃദയമെന്ന വഴി, അതിലെ സൂക്ഷ്മാകാശം എന്ന വഴി, ധ്യാനിക്കുന്നു. അവിടുന്ന്, അനന്തനേ, നിന്റെ പരമാധാമം തലയിൽ ഉയരുന്നു; അതിൽ എത്തുന്നവർ വീണ്ടും മരണത്തിന്റെ വായിലേക്കു വീണുപോകുന്നില്ല. നാനാത്വം ഉപേക്ഷിച്ച്, വ്യത്യസ്തമായ അത്ഭുതകരമായ ഗർഭങ്ങളിൽ കാരണമാകി, നീ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു—ചെയ്ത കർമ്മങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, അഗ്നി പല രൂപങ്ങളിൽ തെളിയുന്നതുപോലെ. എന്നാൽ, ഭ്രാന്തമായ തിരിച്ചറിവില്ലാത്തവരിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി, ശുദ്ധഹൃദയരായവരിൽ നീ സമം വെളിപ്പെടുന്നു; അവർ, ഏകരസം അനുഭവിച്ച്, നാനാത്വം ഉപേക്ഷിച്ച് നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നു.