ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, അഗ്നി, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഭൂമി, ജലം, ആകാശം, വായു, വാക്ക്, മനസ്സ്—ഇവയെ ഓരോന്നായി ആരാധിച്ചാലും പാപം നീങ്ങുന്നില്ല; ജ്ഞാനികൾക്ക് സേവനം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഒരു നിമിഷം പോലും, ബുദ്ധിമാന്മാർ പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു. ആത്മാവിനെ ത്രിത്വ ഘടകങ്ങളായ ശരീരവുമായി സമം കാണുന്നവൻ, ഭാര്യയെയും ബന്ധുക്കളെയും സ്വന്തം എന്ന് കരുതുന്നവൻ, ഭൂമിയെ ദൈവം എന്ന് ആരാധിക്കുന്നവൻ, തീർത്ഥങ്ങൾ വെറും ജലമെന്നു കാണുന്നവൻ, ജ്ഞാനികളെ അന്വേഷിക്കാത്തവൻ—അവൻ പശുവോ കഴുതയോ പോലെയാണ്. ശുകദേവൻ പറയുന്നു: കൃഷ്ണന്റെ ആഴമുള്ള ജ്ഞാനവാക്യം കേട്ടപ്പോൾ, സപ്തസമുദ്രങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള ജ്ഞാനസമുദ്രം, മഹർഷിമാർ ശാന്തമായി ഇരുന്നു. അവരുടെയെ മനസ്സ് ആ വാക്കുകളുടെ ഗൗരവത്തിൽ അമ്പരന്നു. ദീർഘമായ ആലോചനയ്ക്കു ശേഷം, സപ്തർഷിമാർ, ലോകനാഥനായ കൃഷ്ണനെ കാണിച്ച്, ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: ഭഗവാന്റെ ഈ ആധിപത്യം ജനങ്ങളെ ഒന്നിച്ച് കൂട്ടുവാൻ വേണ്ടിയാണ്. അവർ പറഞ്ഞു: ഉത്തമജ്ഞാനിയേ, നാം ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടികർത്താക്കളായിട്ടും, നിന്റെ മായയാൽ ഞങ്ങൾ പോലും അമ്പരക്കുന്നു; നിന്റെ ശക്തി നിന്റെ സ്വന്തം മായയാൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു—ഭഗവാന്റെ പ്രവർത്തികൾ അതിശയകരമാണ്! നിനക്ക് ആഗ്രഹം ഇല്ലെങ്കിലും, നീ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, നിലനിർത്തുന്നു, പിന്‍വലിക്കുന്നു, എന്നാൽ അതിൽ ഒട്ടും ബന്ധിതനാവുന്നില്ല; ഭൂമി പല രൂപത്തിലും പേരിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ അവൾക്ക് മാറ്റം വരില്ല. നിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ പ്രവർത്തികൾ അതിശയകരവും രഹസ്യവുമാണ്! നിന്റെ ജനങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനും, ദുഷ്ടരുടെ ശമനത്തിനും, നീ സത്വഗുണം സ്വീകരിക്കുന്നു; നിന്റെ ലീലയിൽ, നീ ശാശ്വതമായ വേദമാർഗ്ഗം നിലനിർത്തുന്നു, വർണാശ്രമത്തിന്റെ ആത്മാവായ പരമപുരുഷൻ. ഭഗവാനേ, നിന്റെ ഹൃദയം തപസ്സു, പഠനം, സയ്യമം എന്നിവയിലൂടെ ശുദ്ധമായിരിക്കുന്നു; അതിൽ, പ്രകടവും, അപ്രകടവും, അതിനപ്പുറത്തുള്ളതും, സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഭഗവാനേ, നീ ബ്രാഹ്മണ സമൂഹത്തെ ആദരിക്കുന്നു, അതാണ് ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ ഉറവിടവും, നിന്റെതും; അതുകൊണ്ട് നീ ബ്രഹ്മനിഷ്ഠരിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ളവൻ. ഇന്ന്, ഞങ്ങളുടെ ജന്മം, പഠനം, തപസ്സു, ദർശനം—all have become fruitful; because we have met You, the highest goal, attaining supreme good. അവ്യഭിചാരിയായ ബുദ്ധിയുടെ ഉടമ, യോജമായയാൽ മഹത്വം മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, പരമാത്മാവായ കൃഷ്ണനിൽ നമസ്കാരം. രാജാക്കന്മാർക്കും, വൃഷ്ണികൾക്കും, അവരിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവർക്കും പോലും അറിയാത്തവൻ—മായയുടെ മറവിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, കാലത്തിന്റെ നാഥനും, ആത്മാവും ആയവൻ. ഉറങ്ങുന്ന മനുഷ്യൻ, ഘടകങ്ങളും ഗുണങ്ങളും അനുഭവിച്ചാലും, നാമവും ഇന്ദ്രിയവസ്തുക്കളും വിട്ടു, തന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അറിയുന്നില്ല. അതുപോലെ, മായയാൽ അമ്പരക്കുന്ന മനസ്സ്, നാമം, വസ്തു, ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ട്, ഓർമ്മയുടെ അശാന്തിയിൽ, നിന്നെ അറിയുന്നില്ല. ഇന്ന്, നിന്റെ പാദങ്ങൾ ഞങ്ങൾ കണ്ടിരിക്കുന്നു, അവ പാപങ്ങളുടെ കൂറ്റൻ ഭാരം നീക്കുന്നു, തീർത്ഥങ്ങളുടെ ആധാരവും, യോഗം പൂർണ്ണമായവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവയും; ഭഗവാനേ, ഭക്തിയുടെ ആഴത്തിൽ ഹൃദയത്തിന്റെ മറവുകൾ തുളച്ച, നിന്റെ മാർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്ന ഭക്തന്മാർക്ക്, ദയചെയ്യണമേ. ശുകദേവൻ പറയുന്നു: അങ്ങനെ, ദാശാർഹനായ കൃഷ്ണനും, ധൃതരാഷ്ട്രനും, യുദ്ധിഷ്ഠിരനും, രാജർഷിമാരും, സപ്തർഷിമാർ അവരുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങാൻ മനസ്സ് നിശ്ചയിച്ചു. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, പ്രശസ്തനായ വാസുദേവൻ സമീപിച്ചു, നമസ്കരിച്ചു, ആദരിക്കുകയും, സംയമിതമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. ശ്രീ വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു: സപ്തർഷിമാരേ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നു; ദയവായി, ക്രിയയിലൂടെ, ക്രിയയുടെ ബന്ധം എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കാമെന്ന് പറയൂ. ശ്രീ നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണരേ, വാസുദേവൻ, കൃഷ്ണനെ തന്റെ സ്വന്തം മകനായി കാണുന്നവൻ, ഉത്തമമാർഗ്ഗം അറിവിന് ഉത്സുകനായി ഞങ്ങളോട് ചോദിക്കുന്നത് അത്ഭുതകരമല്ല. മനുഷ്യരിൽ, അടുത്ത ബന്ധം അനാദരത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു; ഗംഗയെ വിട്ട്, ശുദ്ധീകരണത്തിന് മറ്റൊരു ജലത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നതുപോലെ. ആയുഷ്, സൃഷ്ടി, ലയവും, മറ്റുള്ളവരും, ഗുണങ്ങളും, സ്വയം, മറ്റുള്ളവരും, എവിടെയും, അവന്റെ സാക്ഷാത്കാരം കുറയുന്നില്ല. അവിഭക്തനും, ദുഃഖം, കര്‍മ്മം, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പ്രവാഹം തടയാത്ത അനുഭവം ഉള്ളവനും, ജീവശക്തി പോലുള്ള ശക്തികളാൽ മറഞ്ഞവനും—അവനെ സൂര്യൻ മേഘം, മഞ്ഞ്, ഗ്രഹണം എന്നിവകൊണ്ട് മറഞ്ഞതുപോലെ, ഒരാൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കാം. അതിനുശേഷം, രാജാവേ, സപ്തർഷിമാർ, അനകദുണ്ടുഭിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും, അച്യുതന്റെ വംശജരുടെയും മുന്നിൽ സംസാരിച്ചു. കർമ്മനാശം, ബുദ്ധിമാന്മാർ ഇങ്ങനെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു: വിശ്വാസത്തോടെ, വിശ്വനാഥനായ വിഷ്ണുവിനെ യജ്ഞങ്ങളിലൂടെ ആരാധിക്കണം. മനസ്സിന്റെ ശാന്തത, കവി ശാസ്ത്രദൃഷ്ടിയോടെ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു; യോഗമാർഗ്ഗം എളുപ്പം ആത്മാവിന് സന്തോഷം നൽകുന്നു. ദ്വിജാതിയുടെ ഗൃഹസ്ഥമാർഗ്ഗം, ശുദ്ധമായ ഉപാധികളിലും വിശ്വാസത്തോടെയും, സമ്പാദിച്ച സമ്പത്തിനനുസരിച്ച്, ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്. ബുദ്ധിമാന്മാർ, യജ്ഞം, ദാനം വഴി സമ്പത്തിന്റെ ആഗ്രഹം, ഗൃഹസ്ഥജീവിതം വഴി ഭാര്യയും മക്കളും, ആത്മാവിന്റെ ആഗ്രഹം വഴി സ്വർഗ്ഗലോകം—ഇവയെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചവർ, ദൃഢമായി തപസ്സിന്റെ കാടിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു. ദ്വിജാതി ജന്മത്തിൽ, മൂന്നു കടങ്ങൾ ഉണ്ട്—ദേവന്മാർ, സപ്തർഷിമാർ, പിതാക്കന്മാർ; യജ്ഞം, പഠനം, പുത്രന്മാർ വഴി അവ repay ചെയ്യുന്നു; അവ തീരാതെ പോകുന്നവർ, വീഴുന്നു. ഇന്ന്, സപ്തർഷിമാരേ, നീ ദേവന്മാർക്കും, പിതാക്കന്മാർക്കും കടം തീർത്തിരിക്കുന്നു; യജ്ഞങ്ങൾ വഴി ദേവതകൾക്ക് കടം തീർത്ത്, കടമില്ലാതെ, ആശ്രയമില്ലാതെ, നീ സ്വതന്ത്രനാവുക. വാസുദേവാ, നീ ഹരിയെ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനെ, പരമഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, അവൻ നിന്റെ മകനായി വന്നിരിക്കുന്നു. ശുകദേവൻ പറയുന്നു: ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വാസുദേവൻ, മഹാമനസ്സ്, തലവഴിച്ചു, സപ്തർഷിമാരെയും പുരോഹിതരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു, അവരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവേ, ധർമ്മത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ആ സപ്തർഷിമാർ, അതി ഉത്തമമായ യജ്ഞക്രമത്തിൽ, അർപ്പണങ്ങൾ വാസുദേവന്റെ യജ്ഞഭൂമിയിൽ നടത്തി. യജ്ഞാരംഭം വന്നപ്പോൾ, വൃഷ്ണികൾ, താമരപൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച്, സ്നാനവും വസ്ത്രധാരണവും ചെയ്തു; രാജാക്കന്മാർ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യമാർ, സന്തോഷത്തോടെ, മാലകൾ ഇല്ലാതെ, നല്ല വസ്ത്രങ്ങളിൽ, യജ്ഞശാലയിൽ എത്തി, അർപ്പണങ്ങൾ എടുത്ത്, മനോഹരമായി അനുനയിച്ചു. തബല, മൃദംഗം, കെട്ടിൽ, ശംഖം, ത്രംപറ്റ് തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങി; നർത്തകർ, ഗായകർ നൃത്തം ചെയ്തു; ഗന്ധർവ സ്ത്രീകൾ, ഭർത്താക്കന്മാരോടൊപ്പം, മധുരഗാനങ്ങൾ പാടുകയും, ഗായകർ പുരുഷന്മാരെയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തു. പുരോഹിതർ, ചടങ്ങിനനുസരിച്ച്, സ്നാനവും, ലേപനവും ചെയ്ത, പതിനെട്ട് ഭാര്യകളോടൊപ്പം, വാസുദേവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു; ചന്ദ്രന്റെ അഭിഷേകം നക്ഷത്രങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതുപോലെ. അവരെ ശാല, കങ്കണ, മാല, പാദസരം, കാതുകണ്ടം എന്നിവ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, യജ്ഞവസ്ത്രം ധരിച്ച്, വാസുദേവൻ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി. പുരോഹിതർ, രാജാവേ, ശാലയിൽ, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, സഭയോടൊപ്പം, ഇന്ദ്രൻ യജ്ഞത്തിൽ തിളങ്ങുന്നത് പോലെ, തിളങ്ങി. രാമനും കൃഷ്ണനും, തങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം, മക്കളും ഭാര്യകളും കൂടെ, ജീവന്റെ നാഥന്മാർ, തങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ തിളങ്ങി. അവൻ, യജ്ഞക്രമത്തിൽ, അഗ്നിഹോത്രം അടക്കം സാധാരണയും, പ്രത്യേകവുമാണ് യജ്ഞങ്ങൾ, യജ്ഞത്തിന്റെ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ, കർമ്മത്തിന്റെ നാഥനെ, ആരാധിച്ചു.