ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭഗവത്ഗീതയുടെ മഹത്തായ ഭാഗവതപുരാണത്തിലെ ഈ സന്ദർഭത്തിൽ, കൃഷ്ണൻ ആത്മതത്ത്വത്തെക്കുറിച്ചും പരമാത്മാവിനെക്കുറിച്ചും ഗോപിമാർക്ക് ഉപദേശമർപ്പിച്ചു. സാക്ഷാൽ പരമാത്മാവായ കൃഷ്ണന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ, ഗോപിമാർ അവനിൽ ലയിച്ചു, അവരുടേതായ വ്യക്തിത്വം മറന്ന് അവനുമായി ഏകീകരിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞു: യോഗശക്തിയിൽ പ്രഗത്ഭരായ മഹർഷിമാർ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്ന കമലപാദനായ ഭഗവാൻ, ഈ ഭവസാഗരത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാനുള്ള ആധാരമായ അവിടുത്തെ കാൽപാദങ്ങൾ എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉദയിക്കട്ടെ—even നമ്മൾ വീടുകളിൽ കഴിയുമ്പോഴും. ഇങ്ങനെ, 'വൃഷ്ണികളും ഗോപരും തമ്മിലുള്ള സംഗമം' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിച്ചു. ശുകമുനി തുടർന്നു പറഞ്ഞു: ഗോപിമാർക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകിയ ശേഷം, കൃഷ്ണൻ, അവരുടേതായ ഗുരുവും ആശ്രയവുമായ അദ്ദേഹം, യുധിഷ്ഠിരനും അവന്റെ സ്നേഹിതരായ പാണ്ഡവന്മാരുടേയും വിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചു. ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ കൃഷ്ണൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവിടെ ഉണ്ടായവർ—all ആ മഹാത്മാവിന്റെ കാൽപാദങ്ങൾ ദർശിച്ചവര—all their sins destroyed—ഹൃദയത്തിൽ ആനന്ദത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു. അവർ പറഞ്ഞു: മഹാനായവാ, നിങ്ങളുടെ കമലപാദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അമൃതം, ചിലപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ വായിൽ നിന്നു ഒഴുകുന്നത്, ഞങ്ങൾ കാതുകളെ പാത്രമാക്കി ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, ശരീരബന്ധവും ശരീരത്തിന്റെ മായയുമൊക്കെ വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുന്നു; അശുഭം ഒന്നും അവിടെ ഉണ്ടാകാറില്ല. ഞങ്ങൾ മൂന്നുവിധ സ്വഭാവങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, എല്ലാ കർമ്മഫലങ്ങൾക്കുമപ്പുറം, ശുദ്ധരായി, അകലാത്ത ആനന്ദവും നിർവിഘ്നമായ ജ്ഞാനവും പ്രാപിച്ചു. ശാസ്ത്രങ്ങൾക്കും കാലത്തിനുമനുസരിച്ച് യോഗം പ്രാപിച്ച്, മായയാൽ രൂപംകൊണ്ടിട്ടുമെങ്കിലും, പരമഹംസന്മാരുടെ പരമഗതിയായ നിങ്ങളുടെ രൂപത്തിന് നമസ്കരിച്ചു. ഇങ്ങനെ, അന്തകകുലത്തെയും കൗരവകുലത്തെയും സ്ത്രീകൾ—all nobly born—കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം പാടിത്തുടങ്ങി. അവർ ഒരുമിച്ച് കൂടിയപ്പോൾ, ഗോകുലത്തിലെ ഗോവിന്ദന്റെ കഥകൾ പരസ്പരം പങ്കുവെച്ചു—ആ കഥകൾ മൂന്നു ലോകത്തിലും പ്രശസ്തമാണ്. ഈ കഥകൾ ഞാൻ നിങ്ങളെക്കായി വിശദീകരിക്കാം. അപ്പോൾ ദ്രൗപദി ചോദിച്ചു: വൈദർഭി, ഭദ്ര, ജാംബവതി, കൗശലാ, സത്യഭാമാ, കാലിന്ദി, ശൈബ്യ, രോഹിണി, ലക്ഷ്മണാ—കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാരായ നിങ്ങൾ, ദൈവശക്തിയാൽ സ്വയം ലോകീയരീതികൾ അനുകരിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വയം കൃഷ്ണൻ നിങ്ങളെ എങ്ങനെ വിവാഹം കഴിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ. ആപ്പോൾ രുക്മിണി പറഞ്ഞു: ധനുര്‍വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള വീരന്മാർ എനിക്കായി ബാണങ്ങൾ ഉയർത്തിയപ്പോഴും, അവിടുത്തെ പാദധൂളി രാജാവിന്റെ സൈനികരുടെ തലയിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ കൃഷ്ണൻ, ആടുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് സിംഹം തന്റെ ആഹാരം പിടിച്ചുപോലെ, എന്നെ താൻ കൊണ്ടുപോയി. ആ ശ്രീപതിയുടെ കാൽപാദങ്ങൾ ഞാൻ ആരാധിക്കട്ടെ. സത്യഭാമാ പറഞ്ഞു: എന്റെ സഹഭാര്യയുടെ ശാപം നീക്കാൻ, ഭൂമിയുടെ രാജാവിനെ ജയിച്ച്, പ്രസിദ്ധമായ മണിയെ കൊണ്ടുവന്ന്, എന്റെ അച്ഛനും മറ്റുള്ളവരെയും ഭയപ്പെടുത്തി—even though ഞാൻ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും—അവൻ എന്നെ സ്വന്തമാക്കി. ജാംബവതി പറഞ്ഞു: ശരീരങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും എന്റെ ഭാഗ്യവാനായ ഭർത്താവും ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, സീതാപതിയായ കൃഷ്ണൻ എന്റെ അച്ഛനുമായി ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസം യുദ്ധം ചെയ്തു. അവനിൽ പരീക്ഷണമായെന്നറിഞ്ഞ്, അച്ഛൻ എന്നെ അവനോടൊപ്പം നൽകി; ഞാൻ തന്റെ പാദങ്ങൾക്ക് മണിയിട്ടുകൊണ്ട് ദാസിയായി. കാലിന്ദി പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണപാദസേവനത്തിന് തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന എന്നെ, സ്നേഹത്തോടെ അവൻ സമീപിച്ചു, എന്റെ കൈ പിടിച്ചു; അങ്ങനെ ഞാൻ അവന്റെ വീട്ടിൽ തൂത്തുപൊയ്കാരിയായി. മിത്രവിന്ദ പറഞ്ഞു: എന്റെ സ്വയംവരത്തിൽ കൃഷ്ണൻ എത്തി, രാജാക്കളെ ജയിച്ച്, ആന തന്റെ കാമിനിയെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് പിടിച്ചുപോലെ എന്നെ താൻ കൊണ്ടുപോയി. എന്റെ സഹോദരന്മാരെ അകറ്റി, തന്റെ നഗരമായ ഐശ്വര്യത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോയി. അവന്റെ പാദസേവനം എനിക്കു ലഭിക്കട്ടെ. സത്യ പറഞ്ഞു: എന്റെ അച്ഛൻ, രാജാക്കന്മാരുടെ വീര്യവും ധൈര്യവും പരീക്ഷിക്കാൻ, ഏഴു ഭയാനകമായ കൂർത്ത കൊമ്പുള്ള കാളകളെ ഒരുക്കി. വീരന്മാരുടെ അഭിമാനത്തെ തകർക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ അവയെ കുട്ടികൾ കാളക്കുട്ടികളെ ബന്ധിക്കുന്നതുപോലെ എളുപ്പത്തിൽ കീഴടക്കി. ഇങ്ങനെ, എന്നെ വീര്യത്തിന്റെ വിലയായി നേടിയ അവൻ, കൂടെ ദാസിമാരെയും സൈന്യത്തെയും നേടിയവൻ, ഞാൻ അവന്റെ ദാസിയായിരിക്കട്ടെ. ഭദ്ര പറഞ്ഞു: എന്റെ അച്ഛൻ, അമ്മാവനെ ക്ഷണിച്ച്, കൃഷ്ണനു എന്നെ സൈന്യവും കൂട്ടുകാരും ഉൾപ്പെടെ നൽകി. ഓരോ ജന്മത്തിലും അവന്റെ പാദസ്പർശം എനിക്കു ലഭിക്കട്ടെ; അതിലൂടെ കർമ്മചക്രത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ പരമോന്നതമായ ക്ഷേമം നേടുന്നു. ലക്ഷ്മണ പറഞ്ഞു: നാരദനിൽ നിന്ന് കൃഷ്ണന്റെ ജനനവും കർമ്മങ്ങളും വീണ്ടും വീണ്ടും കേട്ടപ്പോൾ, ലോകപാലകരെയും ഉപേക്ഷിച്ച് എന്റെ മനസ്സ് മുകുന്ദനിൽ ആകർഷിതമായി. എന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞ എന്റെ അച്ഛൻ, സ്നേഹിയായ ബൃഹത്സേന, എന്റെ വിവാഹത്തിന് ഒരു മാർഗം കണ്ടെത്തി. പാണ്ഡവരുടെ ഇഷ്ടത്തിനായി സ്വയംവരത്തിൽ മത്സ്യം സ്ഥാപിച്ചതുപോലെ, ഇവിടെ ഒരു മത്സ്യം വെള്ളത്തിൽ മറഞ്ഞ് വെച്ചിരുന്നു; പുറത്തുനിന്ന് മാത്രം കാണാവുന്ന വിധം. ഇത് കേട്ടു, ആയിരക്കണക്കിന് രാജാക്കന്മാർ, ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും ഗുരുക്കന്മാരോടൊപ്പം, എന്റെ അച്ഛന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി. അച്ഛൻ അവരെ പ്രായത്തിനും ശക്തിക്കും അനുസരിച്ച് ആദരിച്ചു. എന്നെ നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ചവർ വില്ലും അമ്പും എടുത്തു. ചിലർ വില്ലെടുത്ത് ബന്ധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ കഴിയാതെ പോയി; ചിലർ വില്ലിന്റെ ദാരം നെഞ്ചുവരെയെത്തിച്ചപ്പോൾ തന്നെ, അതിൽ തട്ടേറ്റ് വീണു. മഗധ, അംബഷ്ട, ചെദിരാജാക്കന്മാർ, ഭീമ, ദുര്യോധന, കർണൻ തുടങ്ങിയ വീരന്മാർ വില്ല് ബന്ധിച്ചെങ്കിലും യഥാർത്ഥ പരീക്ഷണത്തെ മനസ്സിലാക്കിയില്ല. വെള്ളത്തിൽ പ്രതിബിംബമായ മത്സ്യത്തെ കണ്ട്, അതിന്റെ സ്ഥാനം മനസ്സിലാക്കി, അర్జുനൻ സൂക്ഷ്മമായി അമ്പ് വെടിഞ്ഞു; അത് മൽസ്യത്തെ മുറിക്കാതെ സ്പർശിച്ചു. രാജാക്കന്മാർ പിന്മാറിയപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ വില്ല് എളുപ്പത്തിൽ ബന്ധിച്ചു. അവൻ അമ്പ് ലക്ഷ്യം വെച്ച്, വെള്ളത്തിൽ മത്സ്യത്തെ ഒന്ന് മാത്രം കണ്ട്, അമ്പ് കൊണ്ട് അതിനെ മുറിച്ചു വീഴ്ത്തി; അപ്പോൾ സൂര്യൻ അഭിജിത് നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്നു. അപ്പോൾ ഞാൻ അരങ്ങിൽ കാൽചുവട്ടിൽ മണിപ്പാദസരം ച്ചൊലിപ്പിച്ച്, കൈയിൽ മാണിക്യങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച പൊൻമാലയുമായി, പുതുവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ലജ്ജാഭരിതമായ ചിരിയോടെ, പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച മുടിയുമായി കടന്നു. എന്റെ മുഖം ഉയർത്തി, വലിയ കുണ്ണുക്കൾ തിളങ്ങി, കപോളങ്ങൾ പ്രകാശിച്ചു, സ്നേഹപൂർവമായ ചിരിയോടെ രാജാക്കന്മാരെ നോക്കി, ഹൃദയം മുഴുവൻ മുരാരിയിലേയ്ക്ക് നല്കി, മാല അവന്റെ ഭുജത്തിൽ വെച്ചു. അപ്പോൾ മൃദംഗം, പകർ, ശംഖം, ഭേരികൾ തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങി; നർത്തകർ നൃത്തം ചെയ്തു, ഗായകർ പാടിച്ചു. കൃഷ്ണൻ, മായയുടെ അധിപൻ, എന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ ജയിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മനുഷ്യരിലെ പ്രധാനികൾ ദ്രൗപദിയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെപ്പോലെ അസൂയകൊണ്ട് കത്തിയുയർന്നു, പരസ്പരം മത്സരിച്ചു. കൃഷ്ണൻ, നാലു ഉത്തമകുതിരകൾ കെട്ടിയ രഥത്തിൽ എന്നെ ഇരുത്തി, ശാരംഗവില്ലും കവർവസ്ത്രവും ധരിച്ച്, നാലു കൈകളോടെ യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി. ദാരുകൻ സ്വർണ്ണം കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച രഥം ഓടിച്ചു; രാജാക്കന്മാർ നോക്കി നിന്നു. സിംഹം മറ്റു മൃഗങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ഇര പിടിക്കുന്നതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ എന്നെ കൊണ്ടുപോയി. ചില രാജാക്കന്മാർ ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത്, അമ്പുകൾ വലിച്ച്, കൃഷ്ണനെ പിന്തുടർന്നു; ഗ്രാമസിംഹങ്ങൾ ഹരിയെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ. ശാരംഗവില്ലിൽ നിന്നു അമ്പുകളാൽ അവരെ ആക്രമിച്ച്, അവരുടെ കൈകളും കാലുകളും കഴുത്തും വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ട് ചിലർ യുദ്ധത്തിൽ വീണു; ചിലർ പോരായ്മയോടെ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ചു. പിന്നീട് യദുകുലപതി കൃഷ്ണൻ, സൂര്യൻ തണൽവച്ച പതാകകളും ചിത്രവാതിലുകളും കൊണ്ടു ഭംഗിയാർന്ന നഗരത്തിലേക്ക്, ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും പ്രശസ്തമായ നഗരത്തിലേക്ക്, കപ്പൽ തൻറെ തുറമുഖത്തെത്തുന്നതുപോലെ, പ്രവേശിച്ചു. എന്റെ അച്ഛൻ അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും വിലയേറിയ വസ്ത്രങ്ങളാൽ, ആഭരണങ്ങളാൽ, കിടക്കകളാൽ, ഇരിപ്പിടങ്ങളാലും മറ്റു സമ്മാനങ്ങളാലും ആദരിച്ചു. ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണഭാര്യമാർ അവരവരുടെ വിവാഹാനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു; ഈ കഥകൾ മൂന്നു ലോകത്തും മഹത്വം നേടുന്നു.