ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

വായുവിന്റെ ശക്തിയാൽ മേഘങ്ങൾ, പുൽത്തണ്ട്, പഞ്ചസാര, പൊടി എന്നിവയെ ഒരുമിച്ച് കൂട്ടുകയും പിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പോലെ, സ്രഷ്ടാവ് എല്ലാ ജീവികളെയും ഒന്നിച്ച് കൂട്ടുകയും വീണ്ടും പിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭഗവാന്റെ ഭക്തി, ജീവികളുടെ ഇടയിൽ, അമരത്വത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ പ്രേമം ഭാഗ്യമായി ഉണർന്നതുകൊണ്ട്, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ തന്നെ എല്ലാ ജീവികളുടെ ആദിയും അന്ത്യവും, അകവും പുറവും, സാരവും ആകുന്നു; അതുപോലെ, ആകാശം, വെള്ളം, ഭൂമി, വായു, വെളിച്ചം എന്നിവ ഭൗതിക ഘടകങ്ങൾക്കുള്ള സാരമായിരിക്കുന്നു. ഈ ജീവികൾ, ആത്മാവിലും പരമാത്മാവിലും, പരമാവധി കാണുന്നവർക്കും, എന്നിൽ കാണപ്പെടുന്നു; അക്ഷരത്വം ഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, ജീവികൾ ജീവികളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഈ രീതിയിൽ, കൃഷ്ണൻ ആത്മജ്ഞാനം നൽകി, ഗോപികൾ, അവനെ ഓർത്തതിന്റെ ശക്തിയിൽ, തങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വം അതിജീവിച്ച്, ആത്മാവിൽ ലയിച്ചു. അവർ പ്രാർത്ഥിച്ചു: യോഗശക്തിയും ജ്ഞാനവും ഉള്ള മഹർഷികൾ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്ന, ലോകബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്ന, കമലപാദനായ ഭഗവാൻ, ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ കഴിയുമ്പോഴും, എപ്പോഴും നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഉദിക്കട്ടെ. ഇങ്ങനെ, 'വൃഷ്ണികളും ഗോപകളും തമ്മിലുള്ള കൂടിച്ചേരൽ' എന്ന അത്തിരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം, ഭാഗവതപുരാണത്തിന്റെ പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ രണ്ടാംപകുതിയിൽ സമാപിക്കുന്നു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഗോപികളെ അനുഗ്രഹിച്ച ശേഷം, അധ്യാപകനും അഭയം തന്നവനും ആയ കൃഷ്ണൻ, യുദ്ധിഷ്ഠിരനും അവന്റെ വിശ്വസ്ത സുഹൃത്തുക്കളും സംബന്ധിച്ച് അന്വേഷിച്ചു. ലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ പാദങ്ങൾ കാണുന്നതിലൂടെ പാപങ്ങൾ ഇല്ലാതായവർ, സന്തോഷഭരിതമായ ഹൃദയത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു. അവരെ ചോദ്യം ചെയ്ത മഹാനായ കൃഷ്ണാ, നിങ്ങളുടെ പാദനീലത്തിൽ നിന്നു ഒഴുകുന്ന അമൃതം, ശബ്ദമായി നിങ്ങളുടെ വായിൽ നിന്നു വരുന്നപ്പോൾ, കാതുകൾ കൊണ്ട് ആ അമൃതം കുടിക്കുന്നവർക്ക്, ശരീരബന്ധവും മറവിയും ഇല്ലാതാക്കാൻ അതു മതിയാകുന്നു; അങ്ങനെ, ദുഷ്പ്രഭാവങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ വഴിയില്ല. മൂന്നു തരം ആത്മാവും ഉപേക്ഷിച്ച്, എല്ലാ കർമ്മങ്ങൾക്കുമ്മേൽ ശുദ്ധിയോടെ, ഞങ്ങൾ അക്ഷതമായ ആനന്ദവും തടസ്സരഹിതമായ ജ്ഞാനവും നേടി. യോഗശാസ്ത്രം, കാലം എന്നിവയിലൂടെ, മായയാൽ രൂപപ്പെട്ട, പരമഹംസന്റെ പാതയായ നിങ്ങളുടെ രൂപത്തിന് ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു. അന്ധകകുലവും കൗരവകുലവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള സ്ത്രീകൾ, മഹാപ്രതിഷ്ഠയുള്ളവരുടെ കിരീടമണിയായ കൃഷ്ണനെ പ്രശംസിച്ചു. അവർ ഒരുമിച്ച് കൂടിയപ്പോൾ, ഗൊവിന്ദന്റെ കഥകൾ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായവ, പരസ്പരം പാടി. ഞാൻ അവയെ നിങ്ങൾക്ക് വിവരിക്കാം. ദ്രൗപദി ചോദിച്ചു: വൈദർഭി, ഭദ്രാ, ജാംബവതി, കൗശലാ, സത്യഭാമാ, കാലിന്ദി, ശൈബ്യാ, രോഹിണി, ലക്ഷ്മണാ, കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാരെ, ദൈവികശക്തിയാൽ ലോകത്തിൽ കാണുന്ന രീതിയിൽ, ഭഗവാൻ എങ്ങനെ നിങ്ങളെ വിവാഹം ചെയ്തു എന്ന് പറഞ്ഞുതരൂ. രുക്മിണി പറഞ്ഞു: ബാണം പിടിച്ച് സൈനികർ എന്നെ ചേഡി രാജാവിന് സമർപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, കൃഷ്ണന്റെ പാദത്തിലെ പൊടി സൈനികരുടെ തലയിൽ ചൂടിയിരുന്നു. സിംഹം പുള്ളിപ്പോലുള്ള കന്നുകാലികളെ പിടിച്ചുപറ്റുന്നതുപോലെ, അവൻ എന്നെ തൻറെ ഭാഗം പോലെ കൊണ്ടുപോയി. ശ്രീയുടെ ആകാരം ആയ ആ പാദങ്ങൾ ഞാൻ ആരാധിക്കട്ടെ. സത്യഭാമാ പറഞ്ഞു: സഹഭാര്യയുടെ ശാപം നീക്കാൻ, ഭൂമിയിലെ രാജാവിനെ തോൽപ്പിച്ച്, കൃഷ്ണൻ മനിമണിയെ കൊണ്ടുവന്നു, എന്റെ പിതാവിനെയും മറ്റുള്ളവരെയും ഭയപ്പെടുത്തുകയും, മറ്റൊരാൾക്ക് നൽകപ്പെട്ടതായിരുന്ന എന്നെ, താൻ സ്വന്തമാക്കി. ജാംബവതി പറഞ്ഞു: ശരീരങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, എന്റെ ഭാവി ഭർത്താവുമാണ് കൃഷ്ണനെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, എന്റെ പിതാവുമായി ഇരുപത്തൊന്ന് ദിവസം യുദ്ധം ചെയ്തു. കൃഷ്ണനെ പരീക്ഷിക്കാനായി, എന്റെ പിതാവ് എന്നെ അവനു സമർപ്പിച്ചു; മനിമണിയുമായി കൃഷ്ണന്റെ പാദങ്ങൾ പിടിച്ച്, ഞാൻ അവന്റെ ദാസിയായി. കാലിന്ദി പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണന്റെ പാദങ്ങൾ സ്പർശിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ, തപസ്സ് ചെയ്തിരുന്ന എന്നെ, അവൻ സുഹൃത്ത് ആയി സമീപിച്ച്, കൈ പിടിച്ചു, തന്റെ ഭവനത്തിൽ ദാസിയായി സ്വീകരിച്ചു. മിത്രവിന്ദാ പറഞ്ഞു: എന്റെ സ്വയംവരയിൽ, കൃഷ്ണൻ രാജാക്കന്മാരെ തോൽപ്പിച്ച്, കാട്ടിലെ ആന തന്റെ കൂട്ടുകാരിയെ പിടിച്ചുപറിക്കുന്നതുപോലെ, എന്നെ കൊണ്ടുപോയി. എന്റെ സഹോദരന്മാരെ അകറ്റി, ഭാഗ്യത്തിന്റെ ആകാരം ആയ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോയി. അവന്റെ പാദസേവനം എനിക്കുണ്ടാകട്ടെ. സത്യാ പറഞ്ഞു: പിതാവ്, രാജാക്കന്മാരുടെ ശക്തിയും ധൈര്യവും പരീക്ഷിക്കാൻ, ഏഴ് കഠിനം, മൂർച്ചയുള്ള കാളകളെ ഒരുക്കി. കൃഷ്ണൻ, വീരന്മാരുടെ അഭിമാനം തകർക്കുന്നവൻ, അവയെ കുട്ടികൾ കാളകുട്ടികളെ കെട്ടുന്നതുപോലെ എളുപ്പത്തിൽ കീഴടക്കി. അവൻ എന്നെ, ധൈര്യത്തിന്റെ വിലയായി, ദാസിമാരും സൈന്യവും ഉൾപ്പെടെ, വഴിയിൽ രാജാക്കന്മാരെ തോൽപ്പിച്ച് നേടിയവനാണ്. ഞാൻ അവന്റെ ദാസിയായി. ഭദ്രാ പറഞ്ഞു: പിതാവ്, അമ്മാവനെ ക്ഷണിച്ച്, കൃഷ്ണനോട് മനസ്സും ആഗ്രഹവും കെട്ടി, എന്നെ സൈന്യവും കൂട്ടുകാരും ഉൾപ്പെടെ അവനു സമർപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ പാദസമ്പർക്കം എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും എനിക്കുണ്ടാകട്ടെ; അതിലൂടെ, കർമ്മചക്രത്തിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുന്നവൻ ആത്മാവിന് ഉത്തമഗതി നേടുന്നു. ലക്ഷ്മണാ പറഞ്ഞു: നാരദൻ കൃഷ്ണന്റെ ജന്മവും പ്രവർത്തികളും പുനരാവൃതമായി പറഞ്ഞപ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സ് മുരാരിയിൽ ആകർഷിതമായി, ലോകരക്ഷകരെയും ഉപേക്ഷിച്ചു. എന്റെ മനസ്സ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, പിതാവ് ബ്രിഹത്സേന, വിവാഹത്തിന് മാർഗം ഒരുക്കി. പെൺകുട്ടിയുടെ സ്വയംവരയിൽ, പാണ്ഡവരുടെ ആഗ്രഹത്തിനായി, ഒരു മീനിനെ വെള്ളത്തിൽ വെച്ച്, പുറത്തു മറച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ്, ആയുധങ്ങളിലുമ്മേൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള രാജാക്കന്മാർ, ആയിരക്കണക്കിന്, ഗുരുക്കന്മാരോടൊപ്പം പിതാവിന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് വന്നു. പിതാവ്, ശക്തിയും പ്രായവും അനുസരിച്ച്, എല്ലാവരെയും ആദരിച്ചു; എന്നെ ആഗ്രഹിച്ചവർ, ബാണം പിടിച്ച്, സഭയിൽ അമ്പു എറിഞ്ഞു. ചിലർ, ബാണം പിടിച്ച്, വലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ കഴിയില്ല; ചിലർ, ബാണം വലിച്ച്, ചുമലിൽ വച്ചപ്പോൾ, അതിന്റെ പ്രഭാവത്തിൽ വീണു. മഗധ, അംബഷ്ട, ചേഡി രാജാക്കന്മാർ, ഭീമ, ദുര്യോധന, കർണ തുടങ്ങിയ വീരന്മാർ, ബാണം വലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും, യഥാർത്ഥ പരീക്ഷണം മനസ്സിലാക്കാനായില്ല. വെള്ളത്തിൽ മീനിന്റെ പ്രതിഛായ കണ്ടു, അവന്റെ സ്ഥാനം തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അർജുനൻ സൂക്ഷ്മമായി അമ്പു എറിഞ്ഞു; അമ്പ് മീനിനെ വെട്ടിയില്ല, സ്പർശിച്ചു. രാജാക്കന്മാർക്ക് അഭിമാനം തകർന്ന്, പിന്മാറിയപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ effortlessly ബാണം വലിച്ചു. അവൻ അമ്പ് ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ലക്ഷ്യമിട്ട്, വെള്ളത്തിൽ മീനെ ഒരിക്കൽ മാത്രം കണ്ടു, അമ്പ് കൊണ്ട് അതിനെ വെട്ടി വീഴ്ത്തി; അപ്പോൾ സൂര്യൻ അഭിജിത് നക്ഷത്രത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഞാൻ, കാൽക്കാപ്പുകൾ മൃദുലമായി ശബ്ദിക്കുമ്പോൾ, കൈയിൽ തിളങ്ങുന്ന സ്വർണ്ണമാലയും, പുതിയ പച്ചവസ്ത്രവും അണിഞ്ഞ്, ലജ്ജാഭരിതമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, മുടി പൂമാലയിൽ അലങ്കരിച്ച്, അരങ്ങിലേക്ക് കടന്നു. മുഖം ഉയർത്തി, വലിയ കാതുപണികൾ തിളങ്ങും, കന്നം പ്രകാശിച്ചു, മൃദുലമായ, പുഞ്ചിരിയുള്ള ദൃഷ്ടികൾ ചുറ്റി, രാജാക്കന്മാരെ നോക്കി, ഹൃദയം മുരാരിയിൽ സമർപ്പിച്ച്, മാല കൃഷ്ണന്റെ ഭുജത്തിൽ വെച്ചു. അപ്പോൾ, മൃദംഗം, പകവാദ്യം, ശംഖം, ബഹളം, മറ്റ് വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങി; നൃത്തം ചെയ്തവരും പാടിയവരും ആഹ്ലാദിച്ചു. കൃഷ്ണനെ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, രാജാക്കന്മാർ, ദ്രൗപദി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് സഹിക്കാനാവാതെ, പരസ്പരം മത്സരിച്ചു. കൃഷ്ണൻ, നാലു ഉത്തമ കുതിരകൾ ചേർത്ത രഥത്തിൽ എന്നെ ഇരുത്തി, ശാർംഗം ബാണം എടുത്ത്, കവചം അണിയുകയും, നാലു കൈകളോടെ യുദ്ധത്തിനിറങ്ങി. ദാരുകൻ, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങളുള്ള രഥം ഓടിച്ചു; രാജാക്കന്മാർ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, കാട്ടിലെ സിംഹം മറ്റു മൃഗങ്ങളെ മുമ്പിൽ നിന്ന് ഇരയെടുക്കുന്നതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ എന്നെ കൊണ്ടുപോയി. ചില രാജാക്കന്മാർ, ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത്, ബാണം വലിച്ച്, വഴിയിൽ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു; ഗ്രാമത്തിലെ സിംഹങ്ങൾ ഹരിയെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ. ഇവയാണ് ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാർക്കുള്ള വിവാഹകഥകൾ, ദ്രൗപദിയും മറ്റു സ്ത്രീകളും പരസ്പരം പങ്കുവച്ചത്.