ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ആത്മാവിനെ എല്ലാ ജീവികളിലും നേരിട്ട് കാണുന്ന ആ മഹാത്മാവ്, തന്റെ വരവിന്റെ കാരണത്തെ മനസ്സിലാക്കി, 'ഈ ബ്രാഹ്മണൻ മുമ്പ് എന്നെ സമ്പദിനുവേണ്ടി ആരാധിച്ചില്ല' എന്നു ചിന്തിച്ചു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, തന്റെ ഭക്തനായ ഭാര്യയുടെ ആഗ്രഹത്തിൽ കൂടിയും സൗഹൃദത്തിൽ നിന്നുമാണ് അവൻ എന്റെ അടുക്കളിലെത്തിയതെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, മനുഷ്യർക്കു അപൂർവമായ ഐശ്വര്യം അവനു ഞാൻ നൽകേണ്ടതാണെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണന്റെ വീടിൽ നിന്നു തുണിയിൽ കെട്ടിയ ഉണക്കഅരിപ്പ എടുത്തു, 'ഇത് എന്താണ്?' എന്നോ ചിന്തിച്ചു. അപ്പോൾ, 'സ്നേഹിതാ, ഈ അർപ്പിതം എനിക്ക് പരമസന്തോഷം നൽകുന്നു; ഈ ഉണക്കഅരിപ്പയുടെ കണികൾ എന്റെ ഹൃദയത്തെയും, മുഴുവൻ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു' എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, ഒരു കയ്യിൽ എടുത്തു കഴിച്ച ശേഷം, രണ്ടാമത്തേത് കഴിക്കാൻ എടുത്തപ്പോൾ, പരമഭഗവാനോട് സമർപ്പിതയായ ലക്ഷ്മി അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു. 'ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ ആത്മാവേ, ഈ ഒരു അർപ്പിതം മാത്രം മതിയാകും, ഈ ലോകത്തോ അടുത്ത ലോകത്തോ, ഭഗവാനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്കു സമൃദ്ധിയുടെ അളവിന്,' എന്നു ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു. ബ്രാഹ്മണൻ ആ രാത്രി അച്യുതന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, പാനം കുടിച്ച്, ആനന്ദം അനുഭവിച്ച്, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ തന്നെയാണെന്നു തോന്നി. പ്രഭാതത്തിൽ, സർവജനസ്നേഹത്തോടും, വ്യക്തിഗത സന്തോഷത്തോടും, സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി, വഴിയിൽ അനുഗമനം ലഭിച്ചു. കൃഷ്ണനിൽ നിന്ന് സമ്പത്ത് ലഭിച്ചില്ല, ബ്രാഹ്മണൻ സ്വയം അതിനായി ചോദിച്ചുമില്ല; എന്നാൽ മഹാദർശനം ലഭിച്ചതിന്റെ ലജ്ജയും, തൃപ്തിയും കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. 'അഹോ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഭഗവാന്റെ ഭക്തി ഞാൻ കണ്ടു; ഞാൻ അത്യന്തം ദരിദ്രൻ ആയിട്ടും, ലക്ഷ്മി അവനെ ചുമലിൽ അണയുന്നു,' എന്നു ബ്രാഹ്മണൻ ചിന്തിച്ചു. 'ഞാൻ ദരിദ്രനും പാപിയും; കൃഷ്ണൻ ഭാഗ്യത്തിന്റെ ആകൃതിയല്ലേ? ബ്രാഹ്മണൻ എന്ന പേരിൽ മാത്രം വിളിക്കപ്പെടുന്ന എനിക്ക്, അവന്റെ ഭുജങ്ങൾ അണയുകയാണല്ലോ.' 'ഞാൻ കിടക്കയിൽ ഇരുന്ന്, പ്രിയസുഹൃത്ത് സഹോദരനെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ചു; രാജ്ഞി, കുട്ടികളുടെ കത്തിപ്പം പിടിച്ച്, ക്ഷീണിതനായ എന്നെ വീശി. പരമസേവനത്തോടെ, കാലടി മസാജ് പോലുള്ള സേവനങ്ങൾ നൽകി, ദേവന്മാരുടെ ദൈവമായ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ദൈവമായ ഭഗവാൻ, ദൈവത്തെപ്പോലെ എന്നെ ആദരിച്ചു.' 'സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ആനന്ദത്തിന്റെയും മോക്ഷത്തിന്റെയും, ഭൂമിയിലെ സമ്പത്തിന്റെയും, എല്ലാ സിദ്ധികളുടെ വേരാണ് ഭഗവാന്റെ പാദാരാധന,' എന്നു ബ്രാഹ്മണൻ ചിന്തിച്ചു. 'ഈ ദരിദ്രൻ സമ്പത്ത് നേടുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ അതിൽ മദിച്ചുപോകുകയും ഭഗവാനെ മറക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു; അതിനാൽ, കരുണയാൽ, ഭഗവാൻ എനിക്ക് സമ്പത്ത് നൽകാത്തതിൽ ഉറപ്പാണ്.' ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ ദരിദ്രമായ വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ, എല്ലാ ദിശകളിലും സൂര്യൻ, അഗ്നി, ചന്ദ്രൻ പോലുള്ള പ്രകാശമുള്ള ആകാശമന്ദിരങ്ങൾ ചുറ്റിയിട്ടുണ്ടെന്നു കണ്ടു. അതിൽ അത്ഭുതകരമായ കാടുകളും, പൂന്തോട്ടങ്ങളും, പക്ഷികളുടെ ഗാനം നിറഞ്ഞതും, പുഷ്പിച്ച താമരകളും, കുമുദങ്ങളും, നീലതാമരകളും നിറഞ്ഞതും, കുളങ്ങളിൽ കാണപ്പെട്ടു. സുന്ദരമായ കണ്ണുള്ള പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, അലങ്കരിച്ചവരും, ആ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; 'ഇത് എന്താണ്? ആരുടെ സ്ഥലം ഈ? എങ്ങനെ ഇതുണ്ടായി?' എന്നോ ബ്രാഹ്മണൻ ചിന്തിച്ചു. അപ്പോൾ, ദിവ്യപ്രഭയുള്ള പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, സംഗീതവും വാദ്യങ്ങളും സമൃദ്ധമായി ഉപയോഗിച്ച്, ഭാഗ്യവാനായ ബ്രാഹ്മണനെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. ഭർത്താവ് എത്തിയതായി കേട്ടതോടെ, ഭാര്യ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടും ഉന്മാദത്തോടും, ലക്ഷ്മി തന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുന്നതുപോലെ, വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു വന്നു. ഭക്തനായ ഭാര്യ, ഭർത്താവിനെ കാണുമ്പോൾ, സ്നേഹവും ആഗ്രഹവും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അടച്ചു, ഭക്തിയും മനസ്സും കൊണ്ട് അവനെ അണയിച്ചു. ബ്രാഹ്മണൻ അത്ഭുതത്തോടെ, ഭാര്യയെ ദാസിമാരുടെ ഇടയിൽ ദിവ്യദേവിയെപോലെ പ്രകാശിച്ചു കാണുകയും, അണയില്ലാത്തവരുടെ ഇടയിൽ തിളങ്ങുകയും ചെയ്തു. സന്തോഷത്തോടെ, അവളുമായി ഒന്നിച്ചുകൊണ്ട്, ശതകണക്കിന് രത്നംകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച, ഇന്ദ്രന്റെ വാസസ്ഥലത്തോട് സമമായ തന്റെ മന്ദിരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. പാൽഫോം പോലെ മൃദുവായ, പൊൻ അലങ്കാരമുള്ള കിടക്കകളും, പൊൻ കത്തിപ്പം, യക്‌തലയുടെ പം എന്നിവയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പൊൻ കസേരകൾ, മൃദുവായ തലയണകൾ, മുത്തു മാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച തൂക്കിയ തൂവാലകളും, തിളങ്ങുന്ന പാളികളും കാണപ്പെട്ടു. സുതാരമായ ക്രിസ്റ്റൽ മതിലുകളും, വലിയ മാരകത്മക ഇമറാൾഡ് തറകളും, രത്നംകൊണ്ടു തിളങ്ങുന്ന വിളക്കുകളും, രത്നാലങ്കാരമുള്ള സ്ത്രീകളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ അവിടെ എല്ലാവിധ സമ്പത്തും കണ്ടു, ശാന്തമായി തന്റെ സമൃദ്ധിയെ ചിന്തിച്ചു; അതിന്റെ കാരണമില്ലാതെ ലഭിച്ചതാണ്. 'ഇതാണ് എന്റെ ഭാഗ്യത്തിന്റെയും സമൃദ്ധിയുടെയും കാരണമായത്; ദരിദ്രനും ദുഃഖിതനും ആയ എന്റെ ഐശ്വര്യത്തിന് യദുവിന്റെ സമ്പത്ത് അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കാരണമില്ല,' എന്ന് ബ്രാഹ്മണൻ ചിന്തിച്ചു. 'വേണ്ടി ചോദിക്കാതെ പോലും, മഹാരാജാവ് ആവശ്യമുള്ളവർക്കു സമൃദ്ധി നൽകുന്നു; മേഘം പോലെ, അവൻ നിരീക്ഷിച്ച് നൽകുന്നു, എന്റെ സുഹൃത്ത്, ദശാർഹകളുടെ പ്രധാനി.' 'അവൻ നൽകുന്ന ചെറിയതും, സ്നേഹത്തോടെ തന്നെയാണ്; മഹാദാനി ആയിട്ടും, ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ അർപ്പിച്ച ഒരു കയ്യിലേറെ ഉണക്കഅരിപ്പ സ്വീകരിച്ചു.' 'ജന്മം ജന്മം അവനോടുള്ള സൗഹൃദം, സാന്നിധ്യം, സേവനം എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ; ആ മഹാത്മാവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ, ഗുണങ്ങളുടെ ആകൃതിയുമായ അവനോടുള്ള എന്റെ ബദ്ധത ഉറപ്പാണ്.' 'ഭക്തർക്കു ഭഗവാൻ അത്ഭുതകരമായ സമ്പത്തും, രാജ്യങ്ങളും നൽകുന്നു; എന്നാൽ, വിവേകമില്ലാത്തവർക്കു അജജന്മാവ് അവയെ നൽകുന്നില്ല, സമ്പന്നരിൽ പതനം, അഹങ്കാരം കാണുന്നവൻ ആയതിനാൽ.' ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു, ജനാർദ്ദനന്റെ ഭക്തൻ, ആനന്ദങ്ങൾക്കിടയിൽ ആയിട്ടും, അതിൽ അതിപ്രിയം കാണാതെ അനുഭവിച്ചു. യാഗപതി ഹരി, ദേവന്മാരുടെ ദൈവം, ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ് അവന്റെ ഉത്ഭവം; അതിനേക്കാൾ ഉയർന്നത് ഒന്നുമില്ല. അങ്ങനെ, ഭഗവാന്റെ സുഹൃത്ത് ബ്രാഹ്മണൻ, അജയനായ ഭഗവാനെ തന്റെ സേവകരാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടതും, ഭഗവാനെ ധ്യാനത്തിൽ ബദ്ധമായ മനസ്സോടെ, ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായ സദ്മാർഗ്ഗം ഉടൻ ലഭിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു ഭഗവാൻ ഭക്തിയോടെ പെരുമാറുന്നതു കേൾക്കുന്നവൻ, ഭഗവാനോടു ഭക്തി ലഭിച്ചാൽ, കർമബന്ധത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും. ഇങ്ങനെ, പൃഥുവിന്റെ കോപകഥ എന്ന അഞ്ഞൂറ്റിയൊന്നാമത്തെ അധ്യായം, ദശമസ്കന്ദം, രണ്ടാംഭാഗം, ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിലെ പരമഹംസന്മാരുടെ പവിത്രശാസ്ത്രത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു. ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ, രാമനും കൃഷ്ണനും ദ്വാരകയിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ, ഒരു മഹാസൂര്യഗ്രഹണം സംഭവിച്ചു, ഒരു കല്പയുടെ അവസാനം സംഭവിക്കുന്നതുപോലെ. രാജാവേ, അവനെ അറിയുന്ന ജനങ്ങൾ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നു സമാന്തപഞ്ചകത്തിൽ, മംഗല്യത്തിനായി, എത്തി. ശസ്ത്രധാരികളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായ രാമൻ, ഭൂമിയെ ക്ഷത്രിയരില്ലാതെ ആക്കി; രാജാക്കന്മാരുടെ രക്തത്തിന്റെ പ്രവാഹത്തിൽ വലിയ കുളങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.