ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഒരു വർഷം കഴിയുമ്പോൾ, ഉമാദേവിയുടെ ഭർത്താവായ ദയാലുവായ മഹാദേവൻ, തന്റെ ശരണം തേടിയ ശാൽവനു വളരെ എളുപ്പത്തിൽ പ്രസന്നനായി ഒരു വരം നൽകാൻ തയ്യാറായി. ശാൽവൻ അതിൽ വൃഷ്ണികൾക്ക് ഭയമാകുന്ന, ദേവന്മാരും, അസുരന്മാരും, മനുഷ്യരും, ഗന്ധർവർ, സർപ്പങ്ങൾ, രാക്ഷസന്മാർ പോലും തകർക്കാൻ കഴിയാത്ത, എവിടെയും ഇച്ഛാനുസൃതമായി പോകാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വാഹനമാണ് അഭ്യർത്ഥിച്ചത്. "അങ്ങിനെയാകട്ടെ," എന്ന് ഗിരീശൻ സമ്മതിച്ചു. മഹാദേവന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ശത്രുസംഹാരത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മായാസുരൻ, ഇരുമ്പിൽനിന്ന് നിർമ്മിച്ച 'സൗഭ' എന്ന ഒരു മായാനഗരം ശാൽവനു നൽകി. ആ ഇച്ഛാപൂരകവും ഭയങ്കരവും ദുർജ്ജയവുമായ വാഹനമെടുത്ത്, വൃഷ്ണികൾക്ക് അതിക്രമം സംഭവിച്ച ശത്രുത്വം മനസ്സിൽ ഓർത്തുകൊണ്ട്, ശാൽവൻ ദ്വാരവതിയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. ഭാരതവംശത്തിലെ മികച്ചവനേ, ശാൽവൻ തന്റെ മഹാസേനയുമായി നഗരത്തെ വളഞ്ഞു, നഗരത്തിന്റെ ഉപനഗരങ്ങളും, തോട്ടങ്ങളും നശിപ്പിച്ചു. നഗരത്തിലെ ഗോപുരങ്ങളോടുകൂടിയ വാതിലുകൾ, രാജമാളികകൾ, അങ്കണങ്ങൾ, വിനോദഭൂമികൾ, ഉയർന്ന മന്ദിരങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ആയുധങ്ങളുടെ മഴയിൽ തകർന്നു. കല്ലുകളും, മരങ്ങളും, വജ്രങ്ങൾ, സർപ്പങ്ങൾ, മണൽമഴയും പതിച്ചു; ശക്തമായ കാറ്റ് ഉയർന്നു, ദിശകൾ മുഴുവൻ പൊടികൂടി മറച്ചു. ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ നഗരം സൗഭയുടെ ആക്രമണത്തിൽ വല്ലാതെ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭൂമി ത്രിപുരാസുരന്മാരുടെ ആക്രമണത്തിൽ ശാന്തിയില്ലാതെ പോയതുപോലെയായിരുന്നു അവസ്ഥ. സ്വന്തം ജനങ്ങൾ ദുരിതത്തിൽ ആകുന്ന 것을 കണ്ട മഹാവീരൻ പ്രദ്യുമ്നൻ, തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി, "ഭയപ്പെടണ്ട," എന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. സത്യകി, ചരുദേശ്ന, സാംബ, അക്രൂരൻ സഹോദരനൊപ്പം, ഹർദിക്യൻ, ഭാനുവിന്ദ, ഗദ, ശുക, ശരന—ഇതര മഹാധനുര്‍ദ്ധാരികളും, ചാരോട്ട് വിഭാഗങ്ങളുടെ നയിതാക്കളും, രഥങ്ങൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ, പടയാളികൾ എന്നിവയുമായി, ആയുധധാരികളായി പുറപ്പെട്ടു. ശാൽവന്മാരും യദുമാരും തമ്മിൽ, ദേവാസുരയുദ്ധംപോലുള്ള, ഉല്ലാസവും ഭയവും നിറഞ്ഞ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. രുക്മിണിയുടെ പുത്രൻ, ദൈവികായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, സൗഭനാഥന്റെ എല്ലാ മായാജാലങ്ങളെയും ഒരക്ഷണത്തിൽ നശിപ്പിച്ചു; രാത്രിയുടെ ഇരുണ്ടത്വം സൂര്യൻ അകറ്റുന്നതുപോലെയാണ്. ശാൽവന്റെ സേനാനായകനെ, സ്വർണ്ണംകൊണ്ടുള്ള shafts, ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള അഗ്രങ്ങൾ, ഉത്തമമായ joints ഉള്ള ഇരുപത്തിയഞ്ച് ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രദ്യുമ്നൻ തുളഞ്ഞു. ശാൽവനേ നൂറ് ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട്, സൈനികരെ ഓരോന്നിനും, അവരുടെ നേതാക്കളെ പത്തുമാത്രം, വാഹനങ്ങളെ മൂന്നുമാത്രം ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് തുളഞ്ഞു. പ്രദ്യുമ്നന്റെ അത്ഭുതകരമായ, മഹാവീര്യമായ ഈ പ്രവർത്തനം കണ്ടു, സഖാക്കളും ശത്രുക്കളും ചേർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു. മായാസുരന്റെ സൃഷ്ടിയായ സൗഭ, അനേക രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടും, ഒരേ രൂപത്തിൽ കാണപ്പെട്ടും കാണപ്പെടാതെയും, ശത്രുക്കൾക്കു മനസ്സിലാക്കാനാകാത്തതായിരുന്നു. പലപ്പോഴും ഭൂമിയിൽ, പലപ്പോഴും ആകാശത്തിൽ, മലശിഖരങ്ങളിൽ, ചിലപ്പോഴോ വെള്ളത്തിൽ—സൗഭ ഭയാനകമായ അവസ്ഥയിൽ, തീപ്പൊടികളുടെ ചക്രംപോലെ തിരിഞ്ഞു. ശാൽവൻ, സൗഭയും സേനയും കൂടെ എവിടെയോ കണ്ടാൽ, സാത്വതന്മാരുടെ നേതാക്കൾ അവിടെ തന്നെ ബാണങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചു. അഗ്നിയും സൂര്യനും പോലെ ദഹിക്കുന്ന, വിഷസർപ്പങ്ങൾ പോലെ ഭീകരമായ ബാണങ്ങളാൽ ശാൽവന്റെ സേന ബുദ്ധിമുട്ടി, ആ മിസൈലുകൾ കൊണ്ടു ഭയപ്പെട്ടു. ശാൽവന്റെ സേനയുടെയായുധമഴയിൽ വൃഷ്ണികൾ വല്ലാതെ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും, അവർ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല; ഇരുവുഭൂമികളെയും ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ. ശാൽവയുടെ മന്ത്രിയായ ദ്യുമാൻ, മുമ്പ് പ്രദ്യുമ്നനെ കീഴടക്കിയവൻ, വലിയ ഗദയുമായി സമീപിച്ചു, പ്രദ്യുമ്നന്റെ നെഞ്ചിൽ അതോടെ പ്രഹരിച്ച് ഉരുട്ടിയശബ്ദം മുഴക്കി. ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്ന പ്രദ്യുമ്നൻ, ഗദാപ്രഹരത്തിൽ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട്, ദാരുകയുടെ പുത്രനായ നീതിമാനായ രഥശാരഥി അങ്ങനെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് മാറ്റി കൊണ്ടുപോയി. കുറേ നേരം കഴിഞ്ഞ് ബോധം തിരിച്ച പ്രദ്യുമ്നൻ, "ശാരഥീ, നീ എന്നെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിച്ചത് അശുദ്ധമാണ്!" എന്ന് പറഞ്ഞു. യദുവംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ചെന്നു കേട്ടിട്ടില്ല—മനസ്സിൽ ധൈര്യരഹിതനും പാപം വരുത്തിയ ശാരഥി മാത്രമാണ് അങ്ങിനെയുണ്ടാവുക. "ഞാൻ രാമനും, കേശവനും സമീപിക്കുമ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയെന്നു ചോദിച്ചാൽ, ഞാൻ എന്ത് ഉത്തരം പറയണം?" "എന്റെ സഹോദരങ്ങളുടെ ഭാര്യകൾ ചിരിച്ച് ചോദിക്കും: 'എങ്ങിനെ, എങ്ങിനെ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്നു നിന്റെ ഭയക്കേടു മറ്റുള്ളവർക്കു അറിയപ്പെട്ടു?'" ശാരഥി പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, നീ ധർമ്മം അറിയുന്നവനാണ്; distressed ആയ യോദ്ധാവിനെ സംരക്ഷിക്കുക ശാരഥിയുടെ കടമയാണ്, യോദ്ധാവിന് ശാരഥിയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതും. അതിനാൽ, പ്രഭോ, ശത്രുവിന്റെ ഗദപ്രഹരത്തിൽ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ നിന്നെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റിയതാണ്." ഇതോടെ, ശാൽവയുമായി നടന്ന യുദ്ധം വിവരണമായ അതി ഭയങ്കരമായ അദ്ധ്യായം സമാപിച്ചു. ശാൽവയും സൗഭയും നശിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച്: ശ്രീശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, ശുദ്ധീകരണത്തിനായി വെള്ളം സ്പർശിച്ച്, ബാണം കൈയിൽ എടുത്തു, പ്രദ്യുമ്നൻ തന്റെ ശാരഥിയോട് പറഞ്ഞു: "ദ്യുമാന്റെ സമീപം എന്നെ കൊണ്ടുപോ." രുക്മിണിയുടെ പുത്രൻ, ചിരിച്ച്, തന്റെ സൈന്യത്തെ ആക്രമിക്കുന്ന ദ്യുമാനെ ഇരുമ്പ് ബാണങ്ങൾ എട്ട് ഉപയോഗിച്ച് തകർന്നു. നാല് ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് നാലു കുതിരകളെ, ഒന്ന് കൊണ്ട് ശാരഥിയെ, രണ്ട് കൊണ്ട് ബാണവും പതാകയും, മറ്റൊരു ബാണം കൊണ്ട് തലയും തുളഞ്ഞു. ഗദ, സത്യകി, സാംബ, മറ്റു യോദ്ധാക്കൾ സൗഭനാഥന്റെ സേനയെ വധിച്ചു; സൗഭയോദ്ധാക്കളുടെ കഴുത്ത് തൊടിച്ചവ, സമുദ്രത്തിൽ വീണു. യദുമാരും ശാൽവന്മാരും പരസ്പരം വധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ യുദ്ധം, ഇരുപത്തിയേഴു ദിവസം-രാത്രി നീണ്ടു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ധർമപുത്രന്റെ ക്ഷണപ്രകാരം, ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥയിൽ എത്തി; രാജസൂയയാഗം പൂർത്തിയായി, ശിശുപാലൻ വധിക്കപ്പെട്ട ശേഷം, കുരുവംശത്തിലെ മൂത്തവരെയും, സന്യാസിമാരെയും, പൃഥയെയും, അവളുടെ പുത്രന്മാരെയും സന്ദർശിച്ച്, അതി ഭയങ്കരമായ പ്രതീകങ്ങൾ കണ്ടു, ദ്വാരകയിലേക്ക് തിരിച്ചു. "ഞാൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു, നല്ല സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം; ചേദി രാജാവിന്റെ കൂട്ടാളികളായ രാജാക്കന്മാർ എന്റെ നഗരത്തെ ആക്രമിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയാണ്," എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. സ്വന്തം ജനങ്ങളുടെ വധം കണ്ടു, നഗരത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിന് ക്രമീകരണങ്ങൾ നടത്തി, കേശവൻ ദാരുകയോട് സൗഭയും ശാൽവ രാജാവും സംബന്ധിച്ച് സംസാരിച്ചു: "ശാരഥീ, എന്റെ രഥം വേഗത്തിൽ ശാൽവന്റെ സമീപം കൊണ്ടുവരിക; ഭയപ്പെടണ്ട, സൗഭയുടെ രാജാവ് മായാവിഹാരത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനാണ്.