ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കഥയാരംഭം ദുഃഷasanaന്റെ അഭിമാനഭംഗത്തിൽ നിന്നാണ്. ഭീമൻ, ദുഃഷasanaന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ, സ്ത്രീകളും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും ചേർന്ന് ചിരിച്ചു. രാജാവ് അവരെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, കൃഷ്ണൻ ഈ ചിരി അംഗീകരിച്ചു. ദുഃഷasanaൻ ലജ്ജയോടെ, മുഖം താഴ്ത്തി, ക്രോധത്തിൽ കത്തിയതോടെ, ഒരു വാക്കും പറയാതെ ഗജഹയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഈ ദൃശ്യം കണ്ട സദാചാരികൾ "അയ്യോ!" എന്ന് നിലവിളിച്ചു; അജാതശത്രു മനസ്സിൽ ദുഃഖിതനായി. ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ, ഭൂഭാരമൊഴിച്ചുവിടാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, മൗനത്തിൽ നിന്ന്, കണ്ണ് ചുറ്റിച്ച് നിരീക്ഷിച്ചു. ഇതു വഴി, മഹാരാജസൂയ യാഗത്തിൽ ദുഃഷasanaന്റെ ദുഷ്ടതയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതിന് മറുപടി ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഇതോടെ "ദുഃഷasanaന്റെ അഭിമാനഭംഗം" എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇനി മറ്റൊരു അത്ഭുതകരമായ കൃഷ്ണന്റെ കൃത്യത്തെക്കുറിച്ച് ശ്രുതി പറയുന്നു. ശാല്വൻ, ശിശുപാലന്റെ സുഹൃത്ത്, രുക്മിണിയുടെ കല്യാണത്തിൽ പങ്കെടുത്തു; യദുക്കുലം, ജരാസന്ധൻ തുടങ്ങിയവരെയും യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചു. ശാല്വൻ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെ മുന്നിൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: "നിങ്ങൾ എന്റെ വീരത്വം കാണൂ; ഞാൻ ഭൂമിയെ യദുക്കുലത്തിൽ നിന്ന് ശൂന്യമാക്കും." ഈ അന്ധവാഗ്ദാനം ചെയ്തശേഷം, ശാല്വൻ, സൃഷ്ടികളുടെ അധിപനായ ഭഗവാനെ, ഒരു പിടി മണ്ണ് കഴിച്ചുകൊണ്ട് ആരാധിച്ചു. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഉമാദേവിയുടെ ഭർത്താവായ ഭഗവാൻ, സുലഭമായി പ്രസന്നനായി, ശാല്വനു അഭയം നൽകിയതിനു പ്രതിഫലമായി ഒരു വരം നൽകാൻ തയ്യാറായി. ശാല്വൻ വേട്ടയാടാൻ കഴിയുന്ന, ദേവതകൾ, അസുരർ, മനുഷ്യർ, ഗന്ധർവർ, സർപ്പങ്ങൾ, രാക്ഷസർ എന്നിവർക്കും തകർപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത, എവിടെയും പോകാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഭയങ്കര വാഹനം വേണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. "അങ്ങിനെ ആകട്ടെ," എന്ന് ഗിരീശൻ സമ്മതിച്ചു. മായാസുരൻ, ഗിരീശന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ഇരുമ്പ് കൊണ്ട് നിർമിച്ച സൗഭ എന്ന ഒരു നഗരവാഹനം നിർമ്മിച്ച് ശാല്വനു നൽകി. ആ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ, ദുഷ്പ്രവേശ്യമായ, ആഗ്രഹപൂർത്തീകരിക്കുന്ന വാഹനം ലഭിച്ചശേഷം, ശാല്വൻ യദുക്കുലത്തോടുള്ള വൈരത്തെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ദ്വാരവതിയിലേക്ക് പോവുന്നു. ഭാരതശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ, ശാല്വൻ തന്റെ മഹാസേനയുമായി നഗരത്തെ വളഞ്ഞു; നഗരത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള പ്രാദേശികങ്ങളും തോട്ടങ്ങളും നശിപ്പിച്ചു. കതവുകൾ, ഗോപുരങ്ങൾ, ആലയങ്ങൾ, ബാൽക്കണികൾ, വിനോദഭൂമികൾ, ഉയർന്ന മന്ദിരങ്ങൾ എന്നിവയെ ആയുധങ്ങളുടെ മഴയിൽ അടിച്ചു. കല്ലുകൾ, മരങ്ങൾ, ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ, സർപ്പങ്ങൾ, കുരിശ്ശിൽ, കല്ലുകളുടെ മഴ, അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ കാറ്റ്—ഇതെല്ലാം ദിശകളിൽ പൊടിപടലങ്ങൾ നിറച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ നഗരം ഈ അതിക്രമം മൂലം അശാന്തമായിരുന്നു, അതുപോലെ ഭൂമി ത്രിപുരയുടെ ആക്രമണത്തിൽ അശാന്തമായിരുന്നപോലെ. തന്റെ ജനങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കണ്ട പ്രദ്യൂമ്നൻ, മഹാത്മാവും വീരനും, രഥത്തിൽ കയറി "ഭയപ്പെടേണ്ട!" എന്ന് പറഞ്ഞു. സത്യകി, ചാരുദേശ്ന, സാംബ, അകൂറ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരൻ, ഹാർദിക്യ, ഭാനുവിന്ദ, ഗദ, ശുക, ശരണ—ഇങ്ങനെ മഹാവീരന്മാർ, ധനുര്‌ധരന്മാർ, രഥ, ആന, കുതിര, പടയാളികൾ എന്നിവയുമായി, കാവൽവേഷത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു. ശാല്വൻമാരും യദുക്കുലവും തമ്മിൽ ദേവാസുരയുദ്ധം പോലെ ഒരു ഉന്മാദകരമായ, രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. രുക്മിണിയുടെ മകൻ, ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, സൗഭയുടെ അധിപന്റെ മായാജാലങ്ങൾ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നശിപ്പിച്ചു; അതുപോലെ സൂര്യൻ രാത്രിയുടെ അന്ധകാരത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ശാല്വൻ്റെ സേനാനായകനെ 25 ഇരുമ്പ് അഗ്രവും സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള shafts-ഉം ഉള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളച്ചു. ശാല്വനെ നൂറ് അമ്പുകൾകൊണ്ടും, സൈന്യത്തെ ഓരോന്നര അമ്പ് വീതം, നേതാക്കളെ പത്ത് അമ്പ് വീതം, വാഹനങ്ങളെ മൂന്ന് അമ്പ് വീതം തുളച്ചു. പ്രദ്യൂമ്നന്റെ അത്ഭുതകരമായ വീരത്വം കണ്ട സൈന്യങ്ങൾ—സഖ്യവും വൈരിയും—അവനെ ആദരിച്ചു. മായാസുരന്റെ സൃഷ്ടി, മായാജാലം കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചതായ സൗഭ, പല രൂപങ്ങളിലായി, ഒരേ രൂപത്തിൽ, കാണപ്പെടുകയും കാണപ്പെടാതിരിക്കുകയും, ശത്രുക്കൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ, ചിലപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ, മലമുകളിലും, വെള്ളത്തിൽ പോലും, സൗഭ ഭയങ്കരമായ അവസ്ഥയിൽ തീപ്പിടിച്ച ചക്രം പോലെ ചുറ്റി. ശാല്വൻ, സൗഭയും സേനയും ഉൾപ്പെടെ എവിടെയോ കണ്ടാൽ, സാത്വതരുടെ തലവന്മാർ അമ്പുകൾ വലിച്ചു. തീയും സൂര്യനും പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന, വിഷസർപ്പങ്ങളെ പോലെ മരണകാരിയായ അമ്പുകൾ കൊണ്ടു ശാല്വന്റെ സേന ഭ്രാന്തായിപ്പോയി, ആ അമ്പുകളുടെ ആക്രമണത്തിൽ തളർന്നു. ശാല്വൻ്റെ സൈന്യത്തിന്റെ ആയുധമഴയിൽ യദുക്കുലം പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും, വീരന്മാർ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല; ഇരുവർഷങ്ങൾ കീഴടക്കാൻ താത്പര്യപ്പെട്ടവരായി തുടരുന്നു. ശാല്വന്റെ മന്ത്രിയായ ദ്യുമാൻ, മുമ്പ് പ്രദ്യൂമ്നനെ കീഴടക്കി; വലിയ ഗദയുമായി അടുത്തുവന്ന്, പ്രദ്യൂമ്നനെ അടിച്ചു, ഉരട്ടിയൊരടി. പ്രദ്യൂമ്നൻ, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവൻ, നെഞ്ച് തകർന്നതോടെ, ദാരുകയുടെ പുത്രനായ ധർമ്മപ്രവർത്തകനായ ചാരിയോട്ടക്കാരൻ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് അവനെ മാറ്റി. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് പ്രദ്യൂമ്നൻ ബോധം തിരിച്ചപ്പോൾ, ചാരിയോട്ടക്കാരനോട് പറഞ്ഞു: "അയ്യോ, നീ എന്നെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് മാറ്റിയതെങ്ങനെ? യദുക്കുലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയെന്നു ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല; മനസ്സിൽ ധൈര്യമില്ലാത്ത, പാപം ചെയ്ത ചാരിയോട്ടക്കാരനല്ലാതെ." "രാമനും കേശവനും എന്നെ ചോദ്യം ചെയ്താൽ, ഞാൻ എന്ത് ഉത്തരം നൽകും? സഹോദരിമാർ ഇതു പരിഹസിച്ച് ചോദിച്ചാൽ, 'യുദ്ധത്തിൽ നിന്നു പിന്മാറിയ ധൈര്യമില്ലായ്മ എങ്ങനെ പുറത്തു വന്നതാണു?' എന്ന് ചിരിക്കും." ചാരിയോട്ടക്കാരൻ പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, നീ ധർമ്മം അറിയുന്നവനാണ്; ഞാൻ ധർമ്മം പാലിച്ചാണ് ഇത് ചെയ്തത്. യുദ്ധത്തിൽ പീഡിതനാവുമ്പോൾ, ചാരിയോട്ടക്കാരൻ യോദ്ധാവിനെ രക്ഷിക്കണം; യോദ്ധാവും ചാരിയോട്ടക്കാരനെയും. അതുകൊണ്ട്, ശത്രു നിന്നെ ആക്രമിച്ച്, നീ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ നിന്നെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് മാറ്റി." ഇതോടെ "ശാല്വയുമായുള്ള യുദ്ധം" എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇനി ശാല്വയും സൗഭയും നശിപ്പിക്കുന്ന കൃഷ്ണന്റെ അത്ഭുതം. ശുകദേവൻ പറയുന്നു: പ്രദ്യൂമ്നൻ, ശുദ്ധീകരണത്തിനായി വെള്ളം സ്പർശിച്ച്, ഭുജത്തിൽ ധനുസ് പിടിച്ച്, ചാരിയോട്ടക്കാരനോട് പറഞ്ഞു: "മഹാവീരനായ ദ്യുമാന്റെ അടുത്തേക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോ." രുക്മിണിയുടെ മകൻ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ദ്യുമാന്റെ സേനയെ ആക്രമിച്ച, എട്ടു ഇരുമ്പ് അമ്പുകൾകൊണ്ട് ദ്യുമാനെ തറപ്പിച്ചു.