ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശ്രീകൃഷ്ണൻ രാജാക്കന്മാരെ ഉപദേശിച്ചു: "ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന്, ആത്മാവിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തി, വ്രതങ്ങളിൽ സ്ഥിരതയോടെ, മനസ്സു മുഴുവൻ എന്നിലേയ്ക്ക് ആകർഷിച്ച്, നിങ്ങൾക്ക് അവസാനം ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കാം." ഈ ഉപദേശം നൽകിയശേഷം, ലോകനാഥനായ കൃഷ്ണൻ, രാജാക്കന്മാരുടെ ഭാര്യമാർക്ക് സ്നാന ചടങ്ങിനായി അനുചരന്മാരെ നിയോഗിച്ചു. സഹദേവൻ മുഖ്യമായി, രാജാക്കന്മാർക്ക് അനുയോജ്യമായ വസ്ത്രങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ, പൂക്കളും ലേപനങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെട്ടു. സ്നാനവും അലങ്കാരവും കഴിഞ്ഞ ശേഷം, കൃഷ്ണൻ അവരെ ഉത്തമമായ ഭക്ഷണവും, വിവിധ വിനോദങ്ങളും, പാനവും മറ്റു രാജാക്കന്മാർക്ക് അനുയോജ്യമായ വസ്തുക്കളും നൽകി. മുകുന്ദന്റെ ആദരവിൽ രാജാക്കന്മാർ, കുരിശ്ശ earrings ഉണർന്ന്, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, മഴക്കാലം കഴിഞ്ഞ് പ്രകാശിക്കുന്ന ഗ്രഹങ്ങൾപോലെ തിളങ്ങി. കൃഷ്ണൻ, രത്നങ്ങളും പൊന്നും അലങ്കരിച്ച രഥങ്ങൾ ഉണർത്തി, ഉത്തമ കുതിരകൾ യോജിപ്പിച്ചു, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ച്, രാജാക്കന്മാരെ അവരുടെ ദേശങ്ങളിലേയ്ക്ക് യാത്രയാക്കി. മഹാപുരുഷനായ കൃഷ്ണനാൽ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ട രാജാക്കന്മാർ, കൃഷ്ണനെയും അവന്റെ മഹത്തായ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്തു. ജനങ്ങൾ, പരമപുരുഷന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു; കൃഷ്ണന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, അവർ തങ്ങളുടെ കർത്തവ്യങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ നിർവഹിച്ചു. ജരാസന്ധൻ ഭീമസേനൻകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ട ശേഷം, സഹദേവൻ ആദരിക്കുകയും, പൃഥയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരുമൊപ്പം കൃഷ്ണൻ യാത്ര ചെയ്തു. അവർ ഖണ്ഡവപ്രസ്ഥയിൽ എത്തി, വിജയികൾ കംശം മുഴക്കി, സുഹൃത്തുക്കളെ ആനന്ദിപ്പിക്കുകയും ശത്രുക്കളെ ദുഃഖിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് കേട്ടു, ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥയിലെ ജനങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷം കൊണ്ടു, മഗധരാജാവിനെ കീഴടക്കിയതും, തങ്ങളുടെ രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹം പൂർത്തിയായതും വിശ്വസിച്ചു. ഭീമൻ, അർജുനൻ, ജനാർദ്ദനൻ രാജാവിനെ ആദരിക്കുമ്പോൾ, അവർ ചെയ്ത എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ അറിയിച്ചു. ഇത് കേട്ട യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, കൃഷ്ണന്റെ കരുണ മനസ്സിലാക്കി, സന്തോഷം കൊണ്ടു കണ്ണീരൊഴുക്കി, സ്നേഹത്തിൽ ഒരു വാക്കും പറയാൻ കഴിയാതെ നിന്നു. ഇങ്ങനെ, 'കൃഷ്ണനും മറ്റ് മഹാപുരുഷന്മാരും വരുന്നത്' എന്ന അദ്ധ്യായം, ഭാഗവതത്തിന്റെ പത്താം സ്കന്ധത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ, പരമഹംസന്മാരുടെ മഹാപുരാണത്തിൽ സമാപിച്ചു. ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു: ജരാസന്ധൻ കൃഷ്ണൻകൊണ്ടും ഭീമൻകൊണ്ടും കൊല്ലപ്പെട്ടതും, കൃഷ്ണന്റെ അത്ഭുത പ്രവർത്തനങ്ങളും കേട്ട യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ സന്തോഷം കൊണ്ടു കൃഷ്ണനോട് സംസാരിച്ചു. യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു: "മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുക്കന്മാർ, എല്ലാ ജീവികളുടെ മഹാദേവന്മാർ, പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും നേടിയ ശേഷം പോലും, ഉപദേശം സ്വീകരിക്കുന്നു. കൃഷ്ണാ, നീ ദുഃഖിതരിൽ രാജാവായി തനിക്കു സ്വയം അർഹതയുണ്ടെന്ന് കരുതുന്നവരെ ഭരിക്കുന്നു; ഇതൊരു ഗഹനമായ രഹസ്യമാണ്. ഏകമായ പരമാത്മാവിന്, പ്രവർത്തനങ്ങളാൽ മഹത്വം neither വർദ്ധിക്കുന്നതും കുറയുന്നതുമില്ല; സൂര്യൻപോലെ unaffected. ഭഗവൻ, ഭക്തന്മാരിൽ 'എന്റെത്', 'നിന്റെത്' എന്ന വ്യത്യാസം ഇല്ല; ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ മൃഗങ്ങളിൽ കാണുന്നവ പോലെ." ശുകൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, യാഗത്തിന് അനുയോജ്യമായ സമയത്ത്, കൃഷ്ണന്റെ അനുമതിയോടെ, വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പുരോഹിതരായി തിരഞ്ഞെടുക്കി. വ്യാസൻ, ഭാരദ്വാജൻ, സുമന്തു, ഗോതമൻ, അസിതൻ, വസിഷ്ഠൻ, ച്യവനൻ, കണ്വൻ, മൈത്രേയൻ, കവഷൻ, തൃതൻ, വിശ്വാമിത്രൻ, വാമദേവൻ, സുമതി, ജൈമിനി, ക്രതു, പൈല, പരാശരൻ, ഗർഗൻ, വൈശംപായനൻ, അതർവൻ, കശ്യപൻ, ധൗമ്യൻ, ഭാർഗവരാമൻ, ആസുരി, വീതിഹോത്രൻ, മധുഛന്ദൻ, വീരസേനൻ, അകൃതവ്രണൻ എന്നിവരെ ക്ഷണിച്ചു. ഡ്രോണൻ, ഭീഷ്മൻ, കൃപൻ, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന്മാർ, വിദ്യുരൻ എന്നിവരും ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടു. ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും, അവരുടെ പ്രജകളും, യാഗം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചവരും എത്തി. ബ്രാഹ്മണർ, പൊൻ പ്ലough ഉപയോഗിച്ച് യാഗഭൂമി തയ്യാറാക്കി, രാജാവിനെ യാഗത്തിന് ഉത്ഘാടന ceremonies നടത്തി. യാഗോപകരണങ്ങൾ എല്ലാം പൊൻ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കി, പഴയകാലത്ത് വരുണനു വേണ്ടി ചെയ്തതുപോലെ; ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷാകർതാക്കളായ ഇന്ദ്രൻ, ബ്രഹ്മാവും ശിവനും, അവരുടെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം എത്തിയിരുന്നു. സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവർ, വിദ്യാധരർ, മഹാനാഗങ്ങൾ, മഹർഷികൾ, യക്ഷർ, രാക്ഷസർ, പക്ഷികൾ, കിന്നരർ, ചാരണം എന്നിവരും അവരുടെ retinues സഹിതം എത്തിയിരുന്നു. രാജാക്കന്മാരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും, പാണ്ഡുപുത്രന്റെ രാജസൂയയാഗത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. ഇതിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടവർ, കൃഷ്ണഭക്തനു മാത്രമേ ഇതിന് അർഹതയുള്ളതെന്ന് കരുതി. ദിവ്യപ്രഭയുള്ള പുരോഹിതർ, രാജസൂയയാഗം ദൈവങ്ങൾക്ക് പ്രചേതസനു വേണ്ടി ചെയ്തതുപോലെ, പാണ്ഡുദേവന്റെ പുത്രനു വേണ്ടി നിർവഹിച്ചു. യാഗദിനത്തിൽ, ഭൂമിയുടെ നാഥൻ, മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയോടെ, പുരോഹിതന്മാരെയും സഭാപതിമാരെയും യഥാസമയം ആദരിച്ചു. സഭാംഗങ്ങൾ, ഏറ്റവും വലിയ ആദരത്തിന് അർഹതയുള്ളവനെ തീരുമാനിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, എന്നാൽ ഏകമതിയായ തീരുമാനം വന്നില്ല; അപ്പോൾ സഹദേവൻ സംസാരിച്ചു. "അച്യുതൻ, സാത്വതരുടെ നാഥൻ, ഏറ്റവും വലിയ ആദരത്തിന് അർഹതയുള്ളവനാണ്; അവനിൽ എല്ലാ ദേവതകളും, സ്ഥലങ്ങളും, സമയവും, ധനം എന്നിവയും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ സർവ്വജഗത് അവന്റെ ആത്മാവാണ്; യാഗങ്ങൾ അവനിൽ ആധാരമാവുന്നു; ഹോമങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, സാങ്ക്യയും യോഗവും—all അവനിലേക്കാണ്. അവൻ തന്നെ, ഏകമായ, ഈ അദ്വൈതജഗത്; സ്വയം, അജൻ, സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, നാശം—all അവൻ നിർവഹിക്കുന്നു. അവൻ, നിരീക്ഷിച്ച്, വിവിധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുന്നു; സുകൃതം, ധർമ്മം തുടങ്ങിയവ—all അവിൽ നിന്നാണ്. അതിനാൽ, മഹാകൃഷ്ണനെ ഏറ്റവും വലിയ ആദരത്തോടെ ആദരിക്കണം; ഇതിലൂടെ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവിന്റെയും ആദരവ് നേടാം." "സകലജീവികളുടെ ആത്മാവായ, ഒന്നും വേറേ കാണാത്ത, സമാധാനവും പൂർണ്ണതയും ഉള്ള കൃഷ്ണനെ, അനന്തഫലമെന്ന ദാനത്തിന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആദരിക്കണം." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ സഹദേവൻ, കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം അറിയാമെന്നു കാണിച്ച്, മൗനപ്പെട്ടു. ഇതു കേട്ടു, എല്ലാ മഹാപുരുഷന്മാരും 'അത്‌ഭുതം, അത്ഭുതം!' എന്ന് പ്രശംസിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, സഭയുടെ മനസ്സുകൾ മനസ്സിലാക്കി, രാജാവ് സന്തോഷവും സ്നേഹവും കൊണ്ട്, ഹൃഷികേശനെ ആദരിച്ചു.