ഗോകർണന്റെ കഥപാരായണത്തിന്റെ മഹത്വം സംബന്ധിച്ചുള്ള ഈ ഭാഗത്തിൽ ഗുരുവിന്റെ വചനങ്ങളിൽ അഗാധമായ വിശ്വാസം പുലർത്തുകയും, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽ വിനയം നിറച്ചു സൂക്ഷിക്കുകയും, മനസ്സിലെ ദോഷങ്ങളെ ജയിക്കുകയും, കഥാപാരായണത്തിൽ അചഞ്ചലമായ ശ്രദ്ധ പുലർത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ഗുണങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടാൽ, കഥാശ്രവണത്തിന്റെ ഫലം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും; കഥപാരായണത്തിന്റെ അവസാനം വൈകുണ്ഠവാസം എല്ലാവർക്കും ഉറപ്പാണ്. ഗോകർണയോട്, "ഗോവിന്ദൻ സ്വയം നിനക്കു ഗോലോകം നൽകും," എന്ന് പറഞ്ഞ് ഹരിഭക്തർ എല്ലാവരും വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് യാത്രയായി. അടുത്ത മാസം ഗോകർണൻ വീണ്ടും കഥപാരായണം നടത്തി; വീണ്ടും ഏഴു രാത്രികൾ അവർ ആകാംക്ഷയോടെ കഥ കേട്ടു. നാരദേ, കഥയുടെ അവസാനത്തിൽ സംഭവിച്ച അത്ഭുതങ്ങൾ കേൾക്കൂ. ഹരി സ്വയം ഭക്തരും ദിവ്യരഥങ്ങളുമായി അവിടെയെത്തി; അപ്പോൾ ജയഘോഷവും നമസ്കാരങ്ങളുമെല്ലാം മുഴങ്ങി. ഹരി ആനന്ദത്തിൽ പാഞ്ചജന്യശംഖം മുഴക്കി, ഗോകർണനെ അങ്കത്തിൽ ചേർത്ത് താനെപ്പോലെ ആക്കി. മറ്റു ശ്രോതാക്കളെയും ഹരി ഉടനെ മേഘവർണ്ണരായി, പീതാംബരം ധരിച്ചവരായി, മുകുടവും കുണ്ദലവും അണിഞ്ഞവരായി മാറ്റി. അപ്പോൾ ആ ഗ്രാമത്തിൽ കുതിരപ്പണിക്കാരിലും ചണ്ഡാളരിലും ജനിച്ചവരെയും ഗോകർണന്റെ കൃപയാൽ ദിവ്യരഥങ്ങളിൽ ഇരുത്തി. ഹരിയോഗികൾ പോകുന്ന ഹരിധാമത്തിലേക്ക് അയച്ചവരിൽ ആ കാവൽക്കാരനും ഗോകർണനുമൊപ്പം ഗോലോകം പ്രാപിച്ചു. ഭക്തജനങ്ങളുടെ കഥാശ്രവണത്തിൽ സന്തോഷം കൊണ്ടു ഭഗവാൻ അവിടെയிருந்து യാത്രയായി. യഥാപൂർവം അയോധ്യാവാസികൾ രാമനോടൊപ്പം ഐക്യമായതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ അവരെ യോഗികൾക്കു പോലും പ്രാപ്യമല്ലാത്ത ഗോലോകത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും സിദ്ധന്മാർക്കും എത്താനാവാത്ത ആ ലോകത്തിലേക്കാണ് അവർ ഭഗവത്കഥയുടെ ശ്രവണമൂലം പോയത്. ഏഴുദിവസത്തെ കഥയാഗങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന അതുല്യമായ ഫലത്തെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ഗോകർണന്റെ കഥയുടെ അക്ഷരങ്ങൾ കാതിൽ പതിപ്പിച്ചവർക്ക്, ഗർഭസ്ഥരായിരുന്നാലും വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല. വായുവും വെള്ളവും ഇലകളും മാത്രം കഴിച്ച് ദേഹത്തെ ഉണങ്ങുന്ന തപസ്സും, ദീർഘകാലം കഠിനതപസ്സും യോഗസാധനയും ചെയ്താലും, ഏഴുദിവസത്തെ കഥാശ്രവണത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന സ്ഥിതിക്ക് സമാനമായതൊന്നും ലഭിക്കില്ല. മഹർഷികളിൽ പ്രധാനനായ ഷാണ്ഡില്യനും, ചിത്രകൂട്ടത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ഈ pavitra ചരിത്രം ബ്രഹ്മാനന്ദത്തിൽ ലീനനായി പാരായണം ചെയ്യുന്നു. ഈ കഥ അത്യന്തം pavitraമാണ്; ഒരിക്കൽ പോലും കേട്ടാൽ പാപങ്ങൾ നശിക്കും. ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ പിതൃകൾക്ക് തൃപ്തി ലഭിക്കും; പ്രതിദിനം പാരായണം ചെയ്താൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും, വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല. ഇനി, ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹിമയും, ഏഴുദിവസത്തെ ഭാഗവത ശ്രവണത്തിന്റെ ക്രമവും കുമാരന്മാർ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഏഴുദിവസത്തെ ശ്രവണക്രമം സുഹൃത്തുക്കളോടും ധനസമ്പത്തോടും കൂടി നടത്തേണ്ടതാണെന്ന് അവർ പറയുന്നു. ഒരു ജ്യോതിഷിയെ വിളിച്ച്, ശുഭമുഹൂർതം അന്വേഷിച്ച്, കല്യാണത്തിന് ചെയ്യുന്നപോലെ എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും നടത്തണം. നഭസ്, ആശ്വിന, ഊർജ, മാർഗശീർഷ മാസങ്ങൾ ശ്രവണത്തിന് ഉത്തമവും pavitraവുമാണ്; ഈ മാസങ്ങളിൽ ശ്രവണം ആരംഭിച്ചാൽ ശ്രോതാക്കൾക്ക് മോക്ഷം ഉറപ്പാണ്. മറ്റു മാസങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണർ ഒഴിവാക്കണം; അവ പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കണം. മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളെയും, പരിശ്രമമുള്ളവരെയും അവിടെയ്ക്ക് നിയോഗിക്കണം. ഓരോ പ്രദേശത്തും, ഈ സന്ദേശം ശ്രദ്ധയോടെ അയയ്ക്കണം: ഇവിടെ കഥാപാരായണം നടക്കും, ഗൃഹസ്ഥർ വരിക. ചില ഹരികഥകളും അച്യുതന്റെ സ്തുതികളും ദൂരത്തായിരിക്കാം; സ്ത്രീകൾക്കും ശൂദ്രന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഈ ഉപദേശം ഉറപ്പാക്കണം. ഓരോ പ്രദേശത്തും, ഭക്തിയോടെ കീർത്തനത്തിന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന വൈഷ്ണവന്മാർക്കു കത്തുകൾ അയയ്ക്കണം; അവരിൽ എഴുത്ത് നിർബന്ധമാക്കണം. സദ്ജനങ്ങളുടെ സംഗമം ഏഴു രാത്രികൾ ഉണ്ടാകും; അതി അപൂർവം. ഈ കഥാപാരായണത്തിന് അതുല്യമായ, മുമ്പ് കാണാത്ത രുചിയുണ്ടാകും. ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ അമൃതം കുടിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നവർ എല്ലാവരും ഭക്തിപൂർവ്വം ഉടൻ വരിക. ഏത് സമയത്തും, ഒരു ദിവസം പോലും ഇടം ലഭിക്കാതിരുന്നാലും, എല്ലാ വിധത്തിലും പങ്കെടുക്കൽ ഉറപ്പാക്കണം; ഇവിടെയുള്ള ഒരു നിമിഷം പോലും വളരെ അപൂർവമാണ്. അതിനാൽ, വിനയത്തോടെ എല്ലാവർക്കും സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കണം; സന്ദർശകർക്ക് താമസസൗകര്യം ഒരുക്കണം. ക്ഷേത്രത്തിൽ, വനത്തിൽ, വീട്ടിൽ എവിടെയും ശ്രവണം മഹത്വമുള്ളതാണു; ഭൂമി വിശാലമായിടത്താണ് ഈ കഥകൾ പറയാൻ ഉത്തമം. ശുദ്ധീകരണം, നിലം വൃത്തിയാക്കൽ, മണ്ണ് പുരട്ടൽ, അലങ്കാരങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യണം; വീട്ടിലെ ഉപകരണങ്ങൾ മാറ്റി വയ്ക്കണം. അഞ്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞ്, മുമ്പ് വിരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കണം; ഉയർന്ന ഒരു മണ്ഡപം നിർമ്മിച്ച് വാഴക്കൊമ്പുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം. ഫലങ്ങളാലും പുഷ്പങ്ങളാലും ഇലകളാലും അതിനെ ഭംഗിയായി അലങ്കരിക്കണം; മേൽക്കൂര ഉണ്ടാക്കണം; നാലു ദിശകളിലും പതാകകൾ ഉയർത്തി സമൃദ്ധിയായി തിളക്കമാർന്നതാക്കണം. മുകളിലേക്ക് ഏഴ് ലോകങ്ങൾ വിശദമായി വരയ്ക്കണം; അവിടെയായി വൈരാഗ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഇരുത്തണം, അവരെ ഉണർത്തണം. ആദ്യം അവരുടെ ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ഒരുക്കണം; വാചകർക്കായി പ്രത്യേകമായ ദിവ്യാസനം ഒരുക്കണം. വാചകൻ വടക്കോട്ടു നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കണം, ശ്രോതാവ് കിഴക്കോട്ട് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ, വാചകൻ കിഴക്കോട്ട് നോക്കിയാൽ, ശ്രോതാവ് വടക്കോട്ട് നോക്കണം. കിഴക്ക് ദിശയാണ് ആരാധ്യനും ആരാധകനും ഇടയിൽ ഉള്ള സ്ഥാനമായി അറിയേണ്ടത്; ശ്രോതാക്കളുടെ വരവിനായി ഇതാണ് സ്ഥലകാലവിദഗ്ധർ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. വാചകൻ വൈരാഗ്യമുള്ള വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണനായി വേണം; വേദശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ശുദ്ധനായും, ഉദാഹരണങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും, സ്ഥിരതയുള്ളവനും, ആസക്തിയില്ലാത്തവനും ആകണം. അനേകം സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ആശയക്കുഴപ്പമുള്ളവരും, സ്ത്രീകളിൽ ആസക്തരായവരും, കുപ്രബോധങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവരും—even if learned—ശുകന്റെ ശാസ്ത്രം പാരായണം ചെയ്യാൻ അർഹരല്ല. വാചകനോടൊപ്പം സഹായത്തിനായി മറ്റൊരു പണ്ഡിതനെയും ഇരുത്തണം; സംശയങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ, ജനങ്ങളെ ബോധവാന്മാരാക്കാൻ ആഗ്രഹമുള്ളവനായി. വ്രതത്തിനായി വാചകൻ പ്രഭാതത്തിൽ മുടി മുറിക്കണം; സൂര്യോദയത്തിൽ ശുദ്ധീകരണവും സ്നാനവും നിർവഹിക്കണം. പ്രതിദിനം, തന്റെ സന്ധ്യാദി കര്മ്മങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞ്, കഥാപാരായണത്തിന് തടസ്സം വരാതിരിക്കാൻ വിനായകപൂജയും നിർവഹിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ശ്രീമദ് ഭാഗവത കഥാപാരായണത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളും, അതിന്റെ മഹത്വവും, ശ്രവണഫലവും, ആചാരങ്ങളും, ശ്രോതാക്കളുടെ യോഗ്യതയും, വാചകന്റെ ഗുണഗണങ്ങളും, ആചാരക്രമങ്ങളും വളരെ മനോഹരമായി ഈ ഭാഗങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നു.