ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

മഗധരാജാവ് ജരാസന്ധനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഭീമസേനനും കൃഷ്ണനും അർജുനനും മഗധയിൽ എത്തി. ജരാസന്ധൻ ഭീമനെ യുദ്ധത്തിന് ക്ഷണിച്ചു. "നീ ഭയക്കുന്നവനാണ്; മഥുരയിൽ നിന്നു രക്ഷപ്പെടാൻ കടലരികിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. അർജുനൻ എന്നോടു സമവയസ്സാണ്, പക്ഷേ ശക്തിയിൽ തുല്യനല്ല; ഭീമൻ മാത്രമാണ് എന്നോടു തുല്യശക്തിയുള്ളത്," ജരാസന്ധൻ പറഞ്ഞു. അവൻ ഒരു വലിയ ഗദ ഭീമസേനനു നൽകി, മറ്റൊന്ന് സ്വന്തമായി എടുത്തു, നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു നടന്നു. പിന്നെ, ഈ രണ്ട് വീരന്മാർ സമനിലയിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നേരെ നേരെ വന്നു. യുദ്ധവൈരാഗ്യത്തിൽ ഇരുവരും വജ്രംപോലുള്ള ഗദകൾ കൊണ്ടു പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചു. അവരുടെ ചലനം വലതും ഇടതും ചുറ്റികൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്യുന്നവരെപ്പോലെയാണ്; ഗദകളുടെ ഇടിവ് ആകാശത്തിൽ ഇടിയുണ്ടാക്കുന്നപോലെയും, ആനകളുടെ ദന്തങ്ങൾ തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടുന്നപോലെയും ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി. ഇരുവരുടെയും കൈകളുടെ വേഗത്തിൽ ഗദകൾ ഭീമന്റെ, ജരാസന്ധന്റെ ചുണ്ടുകൾ, കാൽ, മുട്ട, തല എന്നിവയിൽ ഇടിച്ചു, വജ്രംപോലുള്ള ആനകളുടെ ശാഖകൾ പൊട്ടുന്നതുപോലെ പൊട്ടിപ്പോയി. അങ്ങനെ, ഗദകൾ ഉപയോഗിച്ച് പരസ്പരം പ്രഹരിച്ച ശേഷം, ഇരുവരും ക്രോധത്തിൽ ഇരുമ്പുപോലുള്ള കയ്യാൽ പരസ്പരം അടിച്ചു; അവരുടെ കൈകളുടെ ഇടിവ് ഇടിയുണ്ടാക്കുന്നപോലെയും, കൈകളുടെ തട്ടി ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി. ഇരുവരും തുല്യശക്തിയും, കഴിവും, ഉത്സാഹവുമുള്ളവരായിരുന്നതിനാൽ, യുദ്ധം കണക്കാക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു; ആരുടെയും വേഗം കുറഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെ, മഹാരാജാവേ, ഇരുവരും യുദ്ധം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ, അവിടെ ഇരുപത്തിയേഴു ദിവസം കടന്നു പോയി; അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ രാത്രിയിൽ സമീപം നിന്നു. ഒരിക്കൽ, വൃകോദരൻ തന്റെ അമ്മാവനായി കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു: "മാധവാ, ജരാസന്ധനെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിക്കാൻ എനിക്കാവുന്നില്ല." കൃഷ്ണൻ, ജരാസന്ധന്റെ ജനനവും മരണമുമറിയാവുന്നവനും, ജരാ എന്നയാളാണ് അവന്റെ ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നതെന്ന് അറിയുന്നവനും, ഭീമനെ തന്റെ ശക്തി നൽകി, എന്ത് ചെയ്യാമെന്ന് ആലോചിച്ചു. ശത്രുവിനെ കൊല്ലാനുള്ള മാർഗ്ഗം ചിന്തിച്ച കൃഷ്ണൻ, കാഴ്ചയിൽ ഒരിക്കലും തെറ്റാത്തവൻ, ഒരു ശാഖ പൊട്ടിച്ചു കാണിച്ച് ഭീമനോട് സൂചന നൽകി. ഇത് മനസ്സിലാക്കിയ ഭീമൻ, യുദ്ധത്തിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവൻ, ജരാസന്ധനെ കാലിൽ പിടിച്ചു നിലത്ത് വീഴ്ത്തി. ഒരു കാൽ ജരാസന്ധന്റെ കാലിൽ വച്ച്, മറ്റേ കാൽ കൈയിൽ പിടിച്ച്, അവന്റെ ദേഹത്തെ അടുപ്പിൽ നിന്ന് പൊട്ടിച്ചു, വലിയ ആന ഒരു ശാഖ പൊട്ടിക്കുന്നതുപോലെ. ജനങ്ങൾ ജരാസന്ധന്റെ ദേഹം രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി പൊട്ടിയതും, ഒരു ഭാഗം ഒരു കാൽ, തുണ്ടു, കൺ, ചെവി, ചുണ്ടു, കാൽ, മുതുക്, വരുമ, ചുണ്ടു, മറ്റേ ഭാഗം ഒരു കൈ, കണ്ണ്, ഭ്രൂ, ചെവി എന്നിവയോടെ കാണുകയും ചെയ്തു. മഗധരാജാവ് കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ വലിയ ആക്രോശം ഉയർന്നു; ഭീമനും, വിജയിച്ച ദൈവങ്ങളായ കൃഷ്ണനും അർജുനനും, ജനങ്ങൾ ചേർന്നു ആദരിച്ചു. പ്രഭുവായ കൃഷ്ണൻ, സൃഷ്ടിയുടെ അദ്ധിപതിയും സ്വയം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും, ജരാസന്ധന്റെ മകനായ സഹദേവനെ മഗധരാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു, ജരാസന്ധൻ തടവിലാക്കിയ രാജാക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ദശമസ്കന്ധത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്തിലെ "ജരാസന്ധന്റെ വധം" എന്ന എഴുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ജരാസന്ധൻ യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റു, തടവിലാക്കിയ പതിനാറായിരത്തി എട്ടുനൂറ് രാജാക്കന്മാർ മലകയിലിൽ നിന്നു പുറത്തുവന്നു; അവർ മലിനവസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു, അശുദ്ധരായിരിക്കുന്നു. വിശപ്പിൽ ക്ഷയിച്ച മുഖം, തടവിന്റെ കഷ്ടതയിൽ ഉണങ്ങിയ മുഖം, അവർ കൃഷ്ണനെ കണ്ടു; കറുത്ത നിറമുള്ളവൻ, പിൾക്കടലിൽ ധരിച്ചവൻ. അവൻ ശ്രീവത്സമുദ്രം, നാലു കൈകൾ, താമരപോലുള്ള ചുവന്ന കണ്ണുകൾ, മനോഹരവും ദയാപൂർവവുമായ മുഖം, മകരാകൃതിയിലുള്ള കുന്തലങ്ങൾ. കൃഷ്ണൻ താമരം, ഗദ, ശംഖം, ചക്രം എന്നിവ കൈവശം ഉണ്ട്; കിരീടം, മാല, കട്ട, കമർബന്ദം, വെട്ടം, കയ്യിൽ കട്ടകൾ. കൃഷ്ണന്റെ കഴുത്തിൽ ഏറ്റവും നല്ല രത്നം, വനപുഷ്പമാല, രാജാക്കന്മാർ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കൃഷ്ണനെ ആസ്വദിച്ചു, നാവുകൊണ്ട് രുചി കാണുന്നതുപോലെയും. അവർ മൂക്കുകൊണ്ട് കൃഷ്ണനെ വാസനയുള്ളവനായി അനുഭവിച്ചു, കൈകൊണ്ട് embraced ചെയ്തതുപോലെയും; പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, തലകുന്നി ഹരിയുടെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചു. കൃഷ്ണനെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ, തടവിന്റെ കഷ്ടത Rajaകൾക്ക് ഇല്ലാതായി; കൈകൾ ചുരുക്കി, ഹൃഷികേശനെ വാഴ്ത്തി. "ദേവദേവാ, ശരണം വന്നവരുടെ ദുഃഖം നീക്കം ചെയ്യുന്ന അനശ്വരനായ പ്രഭുവേ, നമസ്കാരം! ഞങ്ങൾ ജനനമരണ ചക്രത്തിൽ ക്ഷീണിച്ചവരാണ്; കൃഷ്ണാ, ഞങ്ങൾ ശരണം തേടുന്നു, രക്ഷിക്കേണം." "മധുസൂദനാ, മഗധരാജാവിന്റെ കൈയിൽ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടത് ഞങ്ങൾക്കു നീതികേട് അല്ല; കൃഷ്ണാ, രാജാക്കന്മാർക്ക് താങ്കളുടെ കൃപയാണ് കാരണം." "രാജാക്കന്മാർ അധികാരത്തിലും ഐശ്വര്യത്തിലും അഹങ്കാരത്തിൽ മുങ്ങിയാൽ, യഥാർത്ഥ ഉത്തമം നേടുന്നില്ല; താങ്കളുടെ മായയിൽ, നശ്വരമായ ധനം ശാശ്വതം എന്നു കരുതുന്നു." "കുട്ടികൾ മരുഭൂമിയിൽ വെള്ളം കാണുന്നതുപോലെ, വിവേകമില്ലാത്തവർ മായാവസ്തുക്കൾ യാഥാർത്ഥ്യമെന്നു കരുതുന്നു." "മുന്‍പ്, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ മദത്തിൽ കണ്ണടച്ചു, ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, പരസ്പരം മത്സരിച്ചു, നിഷ്ടുരമായി ജനങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചു, മരണം മുൻപിൽ കാണാതെ." "അവിടെ ഐശ്വര്യം, കൃഷ്ണാ, താങ്കളുടെ അദ്ഭുതശക്തിയിൽ, കാലത്തിൽ, രൂപത്തിൽ, ദയയിൽ, ഞങ്ങളുടെ അഹം നശിച്ചു; താങ്കളുടെ പാദങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കുന്നു." "ആകയാൽ, മായാപോലെയുള്ള രാജ്യം ഞങ്ങൾക്കു വേണ്ട, ദേഹം നശ്വരവും വേദനയുമാണ്; പ്രഭുവേ, താങ്കളെ പൂജിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിന്റെ ഫലം ഈ ജീവിതത്തിലും മറ്റിലും ശ്രവ്യമാണ്." "ഇവിടെ ഈ ലോകത്തിൽ നടക്കുമ്പോഴും, താങ്കളുടെ പാദസ്മരണ നഷ്ടപ്പെടാതെ തുടരാൻ മാർഗ്ഗം പഠിപ്പിക്കേണം." "വസുദേവപുത്രനായ കൃഷ്ണ, ഹരി, ആത്മസ്വരൂപം, ഗോവിന്ദ, ശരണം വന്നവരുടെ ദുഃഖം നീക്കം ചെയ്യുന്നവൻ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം." ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ Rajaകൾ കൃഷ്ണനെ വാഴ്ത്തിയപ്പോൾ, കൃപയുള്ള പ്രഭു, എല്ലാവർക്കും ശരണം, Rajaകളോട് സ്നേഹപൂർവം പറഞ്ഞു. "ഇനി മുതൽ, Rajaകളേ, താങ്കൾ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ, ആത്മാവായ എന്നിൽ ഭക്തി ഉറപ്പായി ജനിക്കും." "ഭാഗ്യവശാൽ, Rajaകളേ, താങ്കൾ ശരിയായ തീരുമാനമെടുത്തു, സത്യം പറഞ്ഞു; ഐശ്വര്യത്തിലും അധികാരത്തിലും അഹം മനുഷ്യരെ വല്ലപോലും മാറ്റുന്നു." "ഹൈഹയ, നഹുഷ, വേന, രാവണ, നരക തുടങ്ങിയ ദേവ, അസുര, മനുഷ്യന്മാരെ ഐശ്വര്യത്തിന്റെ അഹം തങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് താഴ്ത്തി." "ഇതൊക്കെ ദേഹം മുതൽ ഉയരുന്നവയൊക്കെ നശ്വരമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കി, യാഗങ്ങൾ വഴി എന്നെ പൂജിക്കുകയും, താങ്കളുടെ പ്രജകളെ ധർമ്മത്തിൽ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക." ഇങ്ങനെ ജരാസന്ധന്റെ വധം, രാജാക്കന്മാരുടെ മോചനം, കൃഷ്ണന്റെ ദർശനവും, Rajaകളുടെ ഭക്തിയും, കൃഷ്ണന്റെ ഉപദേശവും സമാപിക്കുന്നു.