ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ബ്രഹ്മണനേ, രാജാവായ നിങ്ങളുടെ ഭക്തനായ, നിങ്ങളുടെ പിതൃബന്ധുവിന്റെ പുത്രൻ ഒരു അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തി ചെയ്യുന്നതിന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്താണെന്ന് ഞാൻ പറയാം. പാണ്ഡു പുത്രൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനത്തെ ആഗ്രഹിച്ച്, ദൈവമേ, നിങ്ങളെ രാജസൂയ യാഗത്തോടെ ആരാധിക്കും. ദയവായി, അതിൽ സന്തോഷം കാണിക്കുമാറാകട്ടെ. ആ മഹാ യാഗത്തിൽ, ദൈവമേ, ദേവതകളും, ലോകപ്രശസ്തനായ രാജാക്കന്മാരും, ആ ചടങ്ങിനെ കാണാൻ ആകാംക്ഷയോടെ ഒന്നിച്ചുകൂടും. ദൈവത്തെ കേൾക്കുകയോ, പാടുകയോ, ധ്യാനിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവരും, അതിനോട് അടുത്ത് വസിക്കുന്നവരും, പവിത്രരാവുന്നു; കാണുകയോ സ്പർശിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവരുടെ ശുദ്ധി എത്രയോ വലുതായിരിക്കും. ദൈവത്തിന്റെ പാദത്തിന്റെ വിശുദ്ധമായ യശസ്സു സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും പാതാളത്തിലും പ്രശസ്തമാണ്; ആ പാദത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന ജലവും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ മന്ദാകിനി, പാതാളത്തിൽ ഭോഗവതി, ഭൂമിയിൽ ഗംഗ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്ന ജലവും, ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; ആ ജലധാര ലോകങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ. ശുകമുനി പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ, തന്റെ പക്ഷത്തിലെവർ വിജയത്തിന് ആകാംക്ഷയുള്ളപ്പോൾ, കേശവൻ, പുഞ്ചിരിയോടെ, ഉദ്ദവനോട് സ്നേഹപൂർവം പറഞ്ഞു. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നീയാണു ഞങ്ങളുടെ കണ്ണ്, സ്നേഹിതൻ, ഉപദേശത്തിന്റെ ആന്തരവും ഉദ്ദേശവും അറിയുന്നവൻ. അതുകൊണ്ട്, ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് പറയൂ; ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു, അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കും. സ്വാമിയുടെ ഈ നിർദ്ദേശം കേട്ട ഉദ്ദവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവനാണെങ്കിലും, വിനയപൂർവം തലകൂവിയ്‌ക്കുന്നു, കൃതജ്ഞതയോടെ ഉത്തരമറിയിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, 'ദിവ്യജ്ഞാനാന്വേഷണം' എന്ന seventieth അധ്യായം, ഭാഗവതത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം സ്കന്ധത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്തിൻ്റെ അവസാനിക്കുന്നു. ശുകമുനി പറഞ്ഞു: ദൈവമുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഉദ്ദവൻ, ജ്ഞാനികളിൽ ജ്ഞാനി, സഭയുടെയും കൃഷ്ണന്റെയും അഭിപ്രായം മനസ്സിലാക്കി, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഉദ്ദവൻ പറഞ്ഞു: ദൈവമേ, മുനി പറഞ്ഞതുപോലെ, യാഗത്തിന് ഉപദേശകനായി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതും, നിങ്ങളുടെ പിതൃബന്ധുവിനെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതും, അഭയം തേടുന്നവരെ കാക്കേണ്ടതും, നിങ്ങൾ ചെയ്യണം. രാജസൂയ യാഗം നിങ്ങൾ തന്നെ, ദിക്ജയിയായി, നടത്തണം; ജരാസന്ധന്റെ പരാജയം, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഇരുവിധം ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റും. നമ്മുടെ ഭാഗത്തും വലിയ ഗുണം ഉണ്ടാകും, ഗോവിന്ദാ; തടവിൽ കഴിയുന്ന രാജാക്കന്മാരെ മോചിപ്പിച്ച്, നിങ്ങളുടെ യശസ്സും വളരും. ആ രാജാവ്, അതിശക്തൻ, പത്തു ആയിരം ആനകളുടെ ബലത്തോടു തുല്യൻ; ശക്തന്മാരിൽ ഭീമനെക്കാൾ ശക്തൻ ആരുമില്ല. അവനെ തോൽപ്പിക്കേണ്ടത്, നൂറ് സേനകളുടെ സഹായത്തോടെ അല്ല, ഏകാന്ത പോരായ്മയിലൂടെയാണ്; ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് ഭക്തിയുള്ളവൻ, അവരുടെ അഭ്യർത്ഥന നിരസിക്കാറില്ല. അതിനാൽ, വൃകോദരൻ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ അവനോടു ചെന്നു യാചിക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെ സാന്നിധിയിൽ, അവൻ ജരാസന്ധനെ ഏകാന്ത പോരായ്മയിൽ കൊല്ലും, സംശയമില്ല. ആ പരമാത്മാവാണ് സൃഷ്ടി-ലയങ്ങൾക്ക് കാരണമായത്; ഹിരണ്യഗർഭനും ശർവനും, നിങ്ങളുടെ അനന്തശക്തിയുടെ രൂപങ്ങൾ തന്നെയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ നിർമലമായ കർമ്മങ്ങൾ, ദേവതകളുടെ വീടുകളിൽ പാടപ്പെടുന്നു: രാജാക്കന്മാരുടെ ശത്രുക്കളുടെ വധം, ഗോപികൾ, ഗജരാജന്റെ ഭാര്യകൾ, ജനകയുടെ പുത്രികൾ, നിങ്ങളുടെ അഭയം തേടിയ മാതാപിതാക്കൾ, മുനികൾ, ഞങ്ങൾ—allപാടുന്നു. കൃഷ്ണാ, ജരാസന്ധന്റെ വധം പല ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റും; നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന യാഗം അതിനാൽ സാധിക്കും. ശുകമുനി പറഞ്ഞു: രാജാവേ, അങ്ങനെ, അച്യുതനു എല്ലാ വിധത്തിലും ശുഭമായ ഉദ്ദവന്റെ വാക്കുകൾ, ദൈവമുനിയും, യദു വൃദ്ധന്മാരും, കൃഷ്ണനും, ആദരപൂർവം അംഗീകരിച്ചു. അതിനുശേഷം, ദേവകീപുത്രൻ, യാത്രയ്ക്കുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി, വൃദ്ധന്മാരോട് വിട പറഞ്ഞ്, ദാരുക, ജൈത്ര തുടങ്ങിയ സേവകരോട് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി, മഹാബലൻ യാത്രയ്ക്ക് ഒരുക്കം തുടങ്ങി. സ്വന്തം സ്ത്രീകൾ, പുത്രന്മാർ, അനുചരങ്ങൾ അയച്ചു, സങ്കർഷണനോടും യദു രാജാവിനോടും വിട പറഞ്ഞ്, ശത്രുക്കളുടെ സംഹാരിയായ കൃഷ്ണൻ, ചാരിയോട്ടിൽ (ഗരുഡ പതാകയോടുകൂടി) കയറിപ്പോയി. അയാളുടെ ചാരിയോട്ടം, ആനകൾ, കുതിരകൾ, പടയാളികൾ, കാവലാളുകൾ എന്നിവയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, മൃദംഗം, കെട്ടിൽ, ശംഖം, തുര്യങ്ങൾ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടു, യാത്ര ആരംഭിച്ചു. പുത്രന്മാരോടൊപ്പം, ഉത്തമസ്ത്രീകൾ, മനോഹര വസ്ത്രങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ, സുഗന്ധങ്ങൾ, പൂക്കൾ അണിഞ്ഞ്, സ്വർണ്ണപലകകളിലും ചാരിയോട്ടങ്ങളിലും കയറി, വാളും കവചവും പിടിച്ച കാവലാളുകളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ, അച്യുതനെ പിന്തുടർന്നു. പുരുഷന്മാർ, ഒട്ടകങ്ങൾ, പശുക്കൾ, കാള, കഴുതകൾ, കുതിരകൾ, ചാരിയോട്ടങ്ങൾ, ആനകൾ, അനുചരങ്ങൾ, ഉത്തമസ്ത്രീകൾ—all ചുറ്റും, കങ്കണങ്ങൾ, കയ്യഭരണങ്ങൾ, പുതപ്പുകൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, സ്വയം വസ്തുവുകൾ കൊണ്ടു, എല്ലാ ദിശയിലുമാണ് യാത്ര. പടയാളികൾ, വലിയ പതാകകൾ, പുതപ്പുകൾ, കുടകൾ, വിസിരികൾ, മനോഹര ആയുധങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ, കിരീടങ്ങൾ, കവചങ്ങൾ—all സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ ദീപ്തിയോടെ, മഹാ തിമിംഗലങ്ങൾ, തിരകൾ തുടങ്ങിയവയാൽ ഉണർന്നു പോകുന്ന സമുദ്രംപോലെ ശബ്ദം മുഴക്കുന്നു. അപ്പോൾ, യദു രാജാവിന്റെ ആദരപൂർവം, മുനി, കൃഷ്ണനെ ഹൃദയത്തിൽ ദൃഢമായി സ്ഥാപിച്ച്, ആകാശത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു. അവന്റെ നിർബന്ധം കേട്ട മുകുന്ദൻ, ദൈവദർശനത്തിൽ തൃപ്തനായ, യഥാവിധം ഉപഹാരങ്ങൾ നൽകി. ഭഗവാൻ, രാജദൂതനെ സ്നേഹപൂർവം ആശ്വസിപ്പിച്ച്, "ഭയപ്പെടേണ്ട, അനുഗ്രഹം ലഭിക്കട്ടെ; മഗധൻറെ സംഹാരമുണ്ടാകും," എന്ന് പറഞ്ഞു. ദൂതൻ, സന്ദേശം രാജാക്കന്മാരോട് യഥാവിധം അറിയിച്ചു; അവർ, മോചനം ആഗ്രഹിച്ച ശൗരിയെ ദർശിച്ചു. ഹരി, ആനാർത്തം, സൗവീരം, മരു, വിനാശനം എന്നിവ കടന്ന്, മലകളും നദികളും, നഗരങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും പശുവിടങ്ങളും കടന്നു. മുകുന്ദൻ, ദൃശദ്വതി, സരസ്വതി നദികൾ കടന്ന്, പാഞ്ചാലം, മത്സ്യരാജ്യങ്ങൾ ഉറ്റു, അവസാനത്തിൽ ശക്രപ്രസ്ഥത്തിൽ എത്തി. അവന്റെ വരവ് കേട്ട രാജാവ്, എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരൻ, മനുഷ്യർക്കു ദുർദർശനമായവൻ, ഗുരുക്കന്മാരോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും ചുറ്റപ്പെട്ട് സന്തോഷത്തോടെ പുറത്തുവന്നു. ഗാനം, സംഗീതോപകരണങ്ങൾ, ബ്രാഹ്മണർ പാരായണം മുഴക്കിയ്‌, ഹൃദയത്തിൽ ഭക്തിയോടെ, ജീവൻ പ്രാണനോട് ചേർന്നു പോകുന്നതുപോലെ, ഹൃഷീകേശനു സമീപിച്ചു. കൃഷ്ണനെ കണ്ട പാണ്ഡവൻ, ഹൃദയം സ്നേഹത്തിൽ നിറഞ്ഞ്, ദീർഘകാലം കണ്ടില്ലാത്ത പ്രിയ സുഹൃത്തിനെ, വീണ്ടും വീണ്ടും ആലിംഗനം ചെയ്തു. ലക്ഷ്മിയുടെ വാസസ്ഥലമായ മുകുന്ദന്റെ ദേഹത്തെ ഇരുകൈയും കൊണ്ട് ചേർത്ത്, രാജാവ്, ദുർഭാഗ്യത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ചു; കണ്ണുകൾ കണ്ണീരിൽ, ദേഹം പുളകത്തിൽ, ലോകമിഷ്ടങ്ങൾ മറന്ന്. ഭീമൻ, സന്തോഷത്തിൽ, മാതൃബന്ധുവിനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു, സ്നേഹത്തിൽ ലയിച്ച്, പുഞ്ചിരിയോടെ; ദ്വിതീയരും, കിരീടധാരിയും, ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞ്, അച്യുതനെ ചേർത്ത്, കണ്ണീർ ഒഴിച്ചു. അർജുനൻ ആലിംഗനം ചെയ്തു, ദ്വിതീയർ ആശംസിച്ചു; കൃഷ്ണൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വൃദ്ധന്മാരെയും യഥായോഗ്യം ആദരിച്ചു. കുരുക്കളെയും, സൃഞ്ജയന്മാരെയും, കൈകേയന്മാരെയും, ചാരിയോട്ടക്കാരെയും, ഭടന്മാരെയും, ഗാന്ധർവന്മാരെയും, ഗായകരെയും, ഉപദേശകരെയും—all ആദരിച്ചു. മൃദംഗം, ശംഖം, കെട്ടിൽ, വീണ, വംശം, കാവിൻ കൊമ്പ്—ബ്രാഹ്മണർ, പദ്മനയനായ കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ചു, നൃത്തം ചെയ്തു, പാടിച്ചു. ഇങ്ങനെ, സുഹൃത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, പ്രശസ്തരിൽ മുത്ത്, എല്ലാവരുടെയും സ്തുതിയിൽ, ഭഗവാൻ അലങ്കരിച്ച നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.