ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഹൃദയത്തിലെ കെട്ട് പൊട്ടി, എല്ലാ സംശയങ്ങളും തുരന്നു, കർമ്മഫലങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചുപോകുന്നു—ഇത് ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവണമെന്ന മഹത്വമുള്ള അനുഭവം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നതാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. ഭൗതികമലങ്ങൾ കഴുകിക്കളയാൻ ഏറ്റവും ശേഷിയുള്ള പുണ്യചരിത്രങ്ങളുടെ തീരത്തിൽ മനസ്സു അനുരഞ്ജിതമായാൽ, മോക്ഷം മാത്രമേ ജ്ഞാനികൾ പ്രഖ്യാപിക്കൂ. അങ്ങനെയിരിക്കെ, അന്നേ സമയം, ദിവ്യപ്രഭയോടെ വൃന്ദിച്ച വൈകുണ്ഠവാസികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു ദിവ്യരഥം അവിടെ എത്തി. എല്ലാവരും നോക്കി നിൽക്കേ, ധുന്ധുലിയുടെ പുത്രൻ ആ രഥത്തിലേയ്ക്ക് ഉയർന്നു. ആ രഥത്തിലെ വൈഷ്ണവരെ കണ്ടു ഗോകർണൻ ചോദിച്ചു: “ഇവിടെ എന്റെ അനേകം ശുദ്ധശ്രോതാക്കൾ ഉണ്ട്. എങ്കിൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേ സമയം ദിവ്യരഥങ്ങൾ വരാത്തതെന്ത്?” “എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ശ്രവണമനുഷ്ഠിച്ചതാണ്; എന്നാൽ ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം വന്നതെന്ത്? ഹരിഭക്തർ ഈ സംശയത്തിന് ഉത്തരം പറയട്ടെ,” എന്നും ഗോകർണൻ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ഹരിദാസന്മാർ പറഞ്ഞു: “ഇവിടെ ഫലത്തിലെ വ്യത്യാസം ശ്രവണത്തിലെ വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്. എല്ലാവരും കേട്ടെങ്കിലും, ആലോചനയിലും മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയിലും എല്ലാവരും ഒരുപോലെയായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ആരാധനയിലും ശ്രവണത്തിലും വ്യത്യാസം വന്നാൽ ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം വരും, ഭക്തനേ.” “ഏഴു രാത്രികളും ഉപവാസത്തോടെ ശ്രവണം ചെയ്തവൻ അതോടൊപ്പം ആഴമായ ധ്യാനവും ആലോചനയും അനുഷ്ഠിച്ചു. ദൃഢമല്ലാത്ത ജ്ഞാനം നശിക്കും, അശ്രദ്ധയാൽ ശ്രവണം ഫലഹീനമാകും, സംശയത്തോടെ മന്ത്രം നശിക്കും, മനസ്സു ചിതറുമ്പോൾ ജപവും ഫലിക്കില്ല.” “വിഷ്ണുവിൽ അർപ്പിതമല്ലാത്ത സ്ഥലം നശിക്കും, അയോഗ്യർക്കായി നടത്തിയ ശ്രാദ്ധം നശിക്കും, ശാസ്ത്രജ്ഞനല്ലാത്തവർക്കു നൽകിയ ദാനം നശിക്കും, ദുഷ്‌ചരണത്താൽ കുടുംബം നശിക്കും. ഗുരുവിന്റെ വചനങ്ങളിൽ വിശ്വാസം, അഹംഭാവം ഇല്ലായ്മ, മനസ്സിന്റെ ദോഷങ്ങൾ ജയിക്കൽ, കഥയിൽ അചഞ്ചലമായ ശ്രദ്ധ—ഇവയൊക്കെ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ശ്രവണഫലം ഉറപ്പാണ്; കഥാസമാപ്തിയിൽ വൈകുണ്ഠവാസം ഉറപ്പാണ്.” “ഗോകർണേ, ഗോവിന്ദൻ തന്നെയാണ് നിനക്കു ഗോലോകം നൽകുക,” എന്നു പറഞ്ഞ് ഹരിദാസന്മാർ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് യാത്രയായി. അടുത്ത മാസം ഗോകർണൻ വീണ്ടും കഥാ ശ്രവണം നടത്തി; വീണ്ടും ഏഴു രാത്രി അതുപോലെ ശ്രവണമനുഷ്ഠിച്ചു. “നാരദാ, കഥാസമാപ്തിയിൽ നടന്നതെന്തെന്നു കേൾക്കൂ.” അപ്പോൾ ഹരിയും ഭക്തജനങ്ങളും ദിവ്യരഥങ്ങളുമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വിജയം, ജയഘോഷം, വന്ദനം—ഇതൊക്കെയാണ് അന്നത്തെ ദൃശ്യങ്ങൾ. ഹരി സന്തോഷത്തോടെ പാഞ്ചജന്യശംഖം മുഴക്കി, ഗോകർണനെ അങ്കലാപ്പ് ചെയ്തു, താനേപ്പോലെയാക്കി. ഹരി മറ്റുള്ള ശ്രോതാക്കളെയും കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ളവർ ആക്കി, പീതാംബരം ധരിച്ചവരാക്കി, മുകുടവും കുന്ദലവും അണിയിച്ചു. ആ ഗ്രാമത്തിൽ കുതിരക്കാർക്കും ചണ്ഡാലന്മാർക്കും ജനിച്ചവരേയും ഗോകർണന്റെ കൃപയാൽ ദിവ്യരഥങ്ങളിൽ ഇരുത്തി. ഹരിയുടെ ലോകത്തേക്കു, യോഗികൾ പോകുന്ന പദവിയിലെത്തിച്ചു; ആ പശുപാലകനും ഗോകർണനും ചേർന്ന് ഗോലോകം എത്തി. കഥകൾ ശ്രവിച്ചുകൊണ്ട് സന്തുഷ്ടനായ ഭഗവാൻ ഭക്തജനങ്ങളോടൊപ്പം യാത്രയായി. പണ്ടത്തെ അയോദ്ധ്യാവാസികൾ രാമനോടൊപ്പം ചേർന്നതുപോലെ, ഇവരും കൃഷ്ണനാൽ യോഗികൾക്കുപോലും പ്രാപ്യമല്ലാത്ത ഗോലോകത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെട്ടു. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും സിദ്ധന്മാരും എങ്കിലും എത്താനാവാത്ത ലോകത്തേക്കാണ് അവർ പോയത്—ഭാഗവതം ശ്രവിച്ചതിനാൽ. ഏഴു ദിവസത്തെ കഥാശ്രവണത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തിന്റെ മഹിമയെ ഇവിടെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ഗോകർണന്റെ കഥയുടെ അക്ഷരങ്ങൾ കാതുകൊണ്ട് പാനമാക്കിയവർക്ക്, ഗർഭത്തിൽ പോലും ജനിച്ചവർക്കു വീണ്ടും ജനനം ഇല്ല. വായുവും വെള്ളവും ഇലകളും മാത്രം ഭക്ഷിച്ച് ദേഹശോഷണം വരുത്തുന്ന തപസ്സുകളും, ദീർഘകാലം കഠിനതപസ്സും യോഗസാധനകളും ചെയ്താലും, ഏഴു ദിവസത്തെ ഈ ശ്രവണത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന പദവിയിലേക്കു എത്താൻ കഴിയില്ല. മഹാമുനികളിൽ പ്രഭുവായ ശാണ്ഡില്യനും, ചിത്രകൂട്ടത്തിൽ വസിച്ച് ബ്രഹ്മാനന്ദത്തിൽ ലീനനായി ഈ പുണ്യചരിത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്നു. ഈ കഥ അത്യന്തം ശുദ്ധമാണ്; ഒരിക്കൽ പോലും ശ്രവിച്ചാൽ പാപക്കൂട്ടം നശിക്കും. ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ പിതൃകൾ തൃപ്തരാകുന്നു; പ്രതിദിനം പാരായണം ചെയ്താൽ മോക്ഷം ഉറപ്പാണ്, പിന്നെയും ജനനം ഇല്ല. ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹിമ—ആറാം അധ്യായം: ഭാഗവതസപ്താഹം ചെയ്യാനുള്ള വിധി. കുമാരന്മാർ പറയുന്നു: “ഇപ്പോൾ ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവണക്രമം വിശദീകരിക്കാം; സാധാരണയായി സ്നേഹിതരും ധനസമ്പത്തും സഹിതം ഈ കർമ്മം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.” ജ്യോതിഷിയെ ക്ഷണിച്ച് ശുഭമുഹൂർത്തം നിർണ്ണയിച്ച്, വിവാഹത്തിനുപോലെ എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഒരുക്കണം. നഭസ്, ആശ്വിന, ഊർജ, മാർഗശീർഷ എന്നീ മാസങ്ങൾ കഥാസാരം ആരംഭിക്കാൻ പവിത്രവും ശുഭവും ആണ്; ഈ മാസങ്ങൾ ശ്രോതാക്കൾക്ക് മോക്ഷം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മറ്റു മാസങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഒഴിവാക്കണം; അവ മുഴുവനായി ഉപേക്ഷിക്കണം. മറ്റ് സന്നിഹിതരും ചിട്ടയോടെ നിയോഗിക്കണം. ഓരോ പ്രദേശത്തും ഈ സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിക്കണം—ഇവിടെ കഥാ ശ്രവണം നടക്കും, ഗൃഹസ്ഥർ വരിക. ഹരിയുടെ കഥകളും അച്യുതന്റെ സ്തുതികളും ദൂരെയാണെങ്കിൽ, സ്ത്രീകൾക്കും ശൂദ്രന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും അവയെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. ഓരോ പ്രദേശത്തും വിരക്തരായ, കീർത്തനത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ള വൈഷ്ണവന്മാർക്ക് കത്തുകൾ അയക്കണം; അതാണ് നിർദ്ദേശം. സത്പുരുഷന്മാരുടെ സംഗമം ഏഴു രാത്രികൾ ഉണ്ടാകും; അതത് അപൂർവം. ഇവിടെ കഥാശ്രവണം അത്യന്തം അപൂർവമായ രസത്തോടെ നടക്കും. ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിന്റെ അമൃതം ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരൊക്കെയും സ്നേഹത്തോടെ വേഗം വരിക. ഏതെങ്കിലും സമയത്ത് ഇടം ലഭിക്കാതിരുന്നാലും, ഒരുദിവസം പോലും, എങ്ങനെയായാലും പങ്കെടുക്കണം; ഇവിടെ ഒരു നിമിഷം പോലും അപൂർവമാണ്. അതിനാൽ, വിനയത്തോടെ എല്ലാ സന്ദർശകർക്കും സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കണം. ക്ഷേത്രത്തിൽ, കാട്ടിൽ, വീടിനകത്ത്—എവിടെയും ശ്രവണം മഹത്വമുള്ളതാണ്; ഭൂമി വിശാലമായിടത്തുള്ളിടം കഥകൾക്കായി അനുയോജ്യമാണ്. ശുദ്ധീകരണം, നിലം വൃത്തിയാക്കൽ, മണ്ണ് പൂശൽ, അലങ്കാരം എന്നിവ ചെയ്യണം; വീട്ടുപകരണങ്ങൾ മാറ്റി ഒരു കോണിൽ വയ്ക്കണം. അഞ്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ്, മുമ്പ് വിരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ശുദ്ധമാക്കി, വലിയൊരു പന്തൽ നിർമ്മിച്ച് വാഴതണ്ടുകൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം. അങ്ങനെ, ഭാഗവതകഥയുടെ മഹത്വവും സപ്താഹശ്രവണത്തിന്റെ ക്രമവും, അതിന്റെ ഫലവും, ഗോകർണനും ഭക്തജനങ്ങളും നേടിയ മോക്ഷവും, ഈ കഥയിൽ മനോഹരമായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു.