ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

അപ്രത്യക്ഷമായ രൂപത്തിൽ, യോഗേശ്വരനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ അകത്തുള്ള അന്തഃപുരങ്ങളിലും മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലും അനായാസമായി സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ വിവിധാവസ്ഥകൾ അനുഭവിക്കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹം. ഈ അദ്ഭുതകരമായ യോഗമായയും മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള പെരുമാറ്റവും കണ്ട നാരായണഭക്തനായ നാരദൻ, ഒരു ചിരിപൂണ്ട മുഖത്തോടെ ഹൃഷീകേശനോട് സംസാരിച്ചു. "നമുക്ക് നിന്റെ ഈ യോഗമായ അറിയാം, മഹത്തായ മായാജാലങ്ങളിൽ പാടവമുള്ളവർക്കും ഗ്രഹിക്കാനാകാത്തതാണത്. യോഗികളുടെ പ്രഭുവായ നിന്റെ പാദസേവനത്തിലൂടെ അതിന്റെ മഹത്വം തെളിയുന്നു," എന്നു നാരദൻ പറഞ്ഞു. "നിന്റെ കീർത്തി നിറഞ്ഞ ലോകങ്ങളിൽ പോകാൻ അനുമതി തരിക, കൃഷ്ണാ. നിന്റെ ലീലകളും, വിശ്വം ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന നിന്റെ കർമ്മങ്ങളും ഞാൻ പാടിക്കൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കട്ടെ." ശ്രീഭഗവാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഗൃഹസ്ഥരുടെ ധർമങ്ങൾ ഞാൻ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു; അവരുടെ സമ്മതത്തോടെ തന്നെ ഞാൻ ഇവ ചെയ്യുന്നു. ഇതിലൂടെ തന്നെ ഞാൻ ലോകത്തിൽ ഉദാഹരണം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അതിനാൽ, മകനേ, ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല." ശുകമുനി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ഗൃഹസ്ഥരുടെ ശുദ്ധമായ ധർമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ ഓരോ വീട്ടിലും, എല്ലായിടത്തും നിലകൊള്ളുന്ന പരമാത്മാവായി നാരദന് പ്രത്യക്ഷമായി. കൃഷ്ണന്റെ അതിമഹത്തായ യോഗമായയെ വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ട നാരദൻ അത്ഭുതവും കൗതുകവും നിറഞ്ഞവനായി. അങ്ങനെ, ധനവും കാമവും ധർമ്മവും നിരന്തരമായി അനുഷ്ഠിക്കുന്ന കൃഷ്ണനാൽ പൂർണമായി ആദരിക്കപ്പെട്ട്, നാരദൻ സന്തോഷത്തോടെ, മനസ്സിൽ കൃഷ്ണനെ മാത്രം ഓർമ്മിച്ചുകൊണ്ട് യാത്രയായി. ഇങ്ങനെ, മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ മാർഗം അനുസരിച്ച്, സകലഭൂതങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി തന്റെ ശക്തി ഉപയോഗിച്ച നാരായണൻ, പതിനാറായിരം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ, അവരുടെ ലജ്ജാഭരിതമായ, സൗഹൃദപൂർണ്ണമായ കണികണ്ണുകളും പുഞ്ചിരികളും ചുറ്റപ്പെട്ട്, സുഖത്തോടെ കഴിഞ്ഞു. കൃഷ്ണൻ ഇവിടെ ചെയ്തിരുന്ന എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും, സൃഷ്ടിയുടെ ഉദ്ഭവത്തിനും ലയത്തിനും കാരണമാകുന്നവയാണെന്നും, അവയെ പാടുന്നവർക്കും കേൾക്കുന്നവർക്കും അംഗീകരിക്കുന്നവർക്കും മോക്ഷമാർഗത്തിൽ ഭഗവത്ഭക്തി ഉണരുന്നു എന്നതും ശ്രുതികളിൽ പറയുന്നു. ഇതോടെയാണ് 'കൃഷ്ണഗൃഹവാസദർശനം' എന്ന അദ്ധ്യായം, ഭഗവത്പുരാണത്തിലെ പത്താം സ്കന്ധത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗത്തിലെ അറുപത്തൊമ്പതാം അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നത്. ശുകമുനി വീണ്ടും പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ, പുലരിയിൽ കോഴികൾ കൂവുമ്പോൾ, പ്രിയജനരഹിതത്വത്തിൽ ദുഃഖിച്ചിരുന്ന ഭാര്യമാർ ഭർത്താവിന്റെ ആലിംഗനത്തിൽ ആശ്വാസം കണ്ടെത്തി. പക്ഷികൾ ഉണർന്നു, മന്ദാരവനത്തിൽ നിന്നു വീശിയെത്തിയ സുഖപ്രവാഹത്തിൽ, കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ച്, ഉറക്കമില്ലാതെ പാടുന്നവരായി തോന്നിച്ചു. ഒരു നിമിഷം പോലും, വൈദർഭി തന്റെ പ്രിയതന്റെ ആലിംഗനം വിട്ടു സഹിക്കാനായില്ല. ബ്രഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ, ജലം സ്പർശിച്ച്, മനസ്സിൽ സുതാരമായ നിലയിൽ, മാധവൻ തന്റെ ആത്മരൂപത്തിൽ ധ്യാനമുറപ്പിച്ചു. ആ ആത്മാവ് സ്വയം പ്രകാശകനും, ഏകനും, അനശ്വരനും, നിത്യശുദ്ധനും, ബ്രഹ്മമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവനും, തന്റെ ശക്തികളാൽ സൃഷ്ടിയും ലയവും ഉണ്ടാക്കുന്നവനും, ആനന്ദം അവയിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്. ശുദ്ധജലത്തിൽ നന്നായി കുളിച്ച്, ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച്, ധർമ്മപരനായ കൃഷ്ണൻ ക്രമമായി ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു; അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തി, ബ്രഹ്മപാരായണം നടത്തി, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ചു. ഉദയകിരണത്തിൽ സൂര്യനെ ആരാധിച്ച്, ദേവന്മാരെയും, ഋഷിമാരെയും, പിതാക്കളെയും, മുതിർന്നവരെയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വണങ്ങി, ആത്മസംയമനം പുലർത്തി. കൃഷ്ണൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സുവർണ്ണക്കൊമ്പ് ഉള്ള, മുത്തുമാലകൾ അണിഞ്ഞ, പാൽ കൊടുക്കുന്ന, ആരോഗ്യമുള്ള, കിടാവുള്ള, നല്ല വസ്ത്രം ധരിച്ച പശുക്കളാൽ സംതൃപ്തരാക്കി. അലങ്കരിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാരെ, ദിവസേന വെള്ളി കൂർത്ത കാൽ ഉള്ള പശുക്കളാൽ, കൂടെ ലിനൻ, മയില്പ്പട്ട, തിലാദികൾ നൽകി സംതൃപ്തരാക്കി. പശുക്കളെയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും, ദേവതകളെയും, മുതിർന്നവരെയും, ഗുരുക്കന്മാരെയും, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും വണങ്ങി, സ്വയം ഉത്ഭവിച്ച മംഗളവസ്തുക്കളെ സ്പർശിച്ച് ആശീർവാദം നേടി. മനുഷ്യരാശിയുടെ ആഭരണമായ കൃഷ്ണൻ, തന്റെ വസ്ത്രം, ആഭരണം, ദൈവികപുഷ്പമാല, സുഗന്ധിതതൈലം എന്നിവ ധരിച്ച് അലങ്കരിച്ചു. യാഗാഗ്നിയും കണ്ണാടിയും ദർശിച്ച്, പശുക്കൾക്കും കാളകൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ദേവതകൾക്കും ദാനങ്ങൾ നൽകി, നഗരവാസികൾക്കും അന്തഃപുരസ്ത്രീകൾക്കും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റി, അവരുടെ അനുഗ്രഹം നേടി. പുഷ്പമാലകളും, പാനീയം, ചന്ദനം എന്നിവ ആദ്യം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക്, പിന്നെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും സേവകരും ഭാര്യമാർക്കും വിതരണം ചെയ്തു; ശേഷം സ്വയം ഉപയോഗിച്ചു. ഈ സമയത്ത്, സുതൻ അസാധാരണമായ ഒരു രഥം, സുഗ്രീവൻ തുടങ്ങിയ കുതിരകൾ കെട്ടിയതുമായി, കൃഷ്ണന്റെ മുമ്പിൽ എത്തിച്ചു, പ്രണാമം അർപ്പിച്ചു. സാരഥിയുടെ കൈ പിടിച്ച് കൃഷ്ണൻ രഥത്തിലേറി, സത്യകിയും ഉദ്ധവനും കൂടെ, കിഴക്കു മലയിൽ നിന്നും ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, പുറപ്പെട്ടു. അന്തഃപുരസ്ത്രീകൾ ലജ്ജാഭരിതമായ, പ്രേമപൂർണ്ണമായ കണികണ്ണുകളാൽ കൃഷ്ണനെ നോക്കി; അവരെ വിട്ടുപിരിയാൻ പ്രയാസപ്പെട്ട്, കൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിയോടെ, അവരുടെ മനസ്സുകൾ ആകർഷിച്ചു. എല്ലാ വൃഷ്ണികളും ചുറ്റിയിരിക്കെ, കൃഷ്ണൻ സുദർമ്മ എന്ന സഭാമന്ദപത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; അവിടെ ഇരിക്കുന്നവർ ആറ് തരത്തിലുള്ള ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തരാണ്. ഉയർന്ന സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്ന കൃഷ്ണൻ, തന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ദിശകൾ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; വീര്യശാലികളായ യദുക്കൾ ചുറ്റിപ്പറ്റി, ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ അദ്ദേഹം തിളങ്ങി. അവിടെ, ചടങ്ങുകളുടെ മുഖ്യാധികാരിയും നൃത്തഗുരുക്കന്മാരും കൃഷ്ണന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി, വിവിധ ലാളിത്യത്തിലും ആവേശത്തിലും താണ്ഡവനൃത്തങ്ങൾ അരങ്ങേറി. മൃദംഗം, വീണ, മുരജ, വംശി, താളം എന്നിവയുടെ ശബ്ദത്തിൽ, അവർ പാടിയും നൃത്തം ചെയ്തും കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ചു; സുതന്മാരും മഗധന്മാരും ഗായകർ പ്രശംസകൾ അർപ്പിച്ചു. അവിടെ, ചില ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവർ, പുരാതന ധർമ്മശീലികളായ രാജാക്കന്മാരുടെ കഥകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ, രാജാവേ, അതിവിശിഷ്ടമായ രൂപമുള്ള ഒരാൾ അങ്ങോട്ട് എത്തി; വാതില്പോക്കന്മാർ ഭഗവാനെ അറിയിച്ച്, അവനെ അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. അവൻ കൃഷ്ണനെ, പരമേശ്വരനെ, കൂപ്പുകൈകളോടെ നമസ്കരിച്ചു; അവിടെ ഇരുന്ന രാജാക്കന്മാരോട്, ജരാസന്ധന്റെ തടവുശിക്ഷയെ കുറിച്ച് വിവരിച്ചു. ജരാസന്ധന്റെ വിജയം അംഗീകരിക്കാത്ത രാജാക്കന്മാരെ അവൻ ബലാൽക്കാരം തടവിലാക്കി; ഇരുപത് ആയിരം കൂട്ടങ്ങൾ ഗിരിവ്രജയിൽ തടവിലുണ്ട്. ആ രാജാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: "കൃഷ്ണാ, കൃഷ്ണാ, അപ്പരിമിതാത്മാവേ, അഭയം തേടുന്നവരുടെ ഭയങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഭയത്താൽ വിറയുന്ന ഞങ്ങൾ അഭയം തേടി നിന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി. ലോകം അദ്ധർമ്മത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; നീയാണെങ്കിൽ പോലും, നിന്റെ ആരാധനയ്ക്കായാണ് ഈ പ്രവർത്തി. ഇവിടെ എത്ര ശക്തനായവൻ ആയാലും, ഉറക്കമില്ലാത്തവന്റെ ജീവൻ പെട്ടെന്ന് മുറിച്ചുകളയുന്നവനാണ് സ്തുത്യർഹൻ. നീതിമാർഗ്ഗത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരെ സംരക്ഷിക്കാനും, ദുഷ്ടരെ ശാന്തിപ്പിക്കാനും, നിന്റെ ആജ്ഞയെ ലംഘിക്കാനും ആര്ക്കും കഴിയില്ല. സ്വന്തം കർമ്മഫലം നേടാൻ ആര്ക്കും കഴിയില്ല; അതെന്താണെന്നു ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. രാജാക്കന്മാരുടെ സുഖം സ്വപ്നംപോലെയാണ്; മറ്റുള്ളവരിൽ ആശ്രിതമായിരിക്കുന്നു; എപ്പോഴും ഭയത്തിൽ കിടക്കുന്നു; ആത്മാനന്ദം ഉപേക്ഷിച്ച്, എളുപ്പത്തിൽ നിന്‍ വഴി ലഭിക്കാൻ കഴിയുന്ന സുഖം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഞങ്ങൾ മഹാദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു—നിന്റെ മായയാൽ ഭ്രമിച്ചവരായി. അതുകൊണ്ട്, അഭയം തേടുന്നവരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്ന നിന്റെ പാദങ്ങൾക്കു കീഴിൽ, മഗധന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ പെട്ട് ബന്ധിതരായ ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണമേ. പതിനായിരം കുതിരകളുടെ ശക്തിയുള്ളവനായി, മൃഗങ്ങളിൽ സിംഹനായി, ഞങ്ങളെ തടവിലാക്കിയ രാജാവിനെ നീ തന്നെ നേരത്തെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നു." ഇങ്ങനെ, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഗൃഹജീവിതത്തിലെ ദിവ്യമായ ദൃശ്യവും, അവിടെയുള്ള ഭക്തരുടെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും കാഴ്ചകളും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൗത്യങ്ങളും, ശുദ്ധമായ ജീവിതവും മഹാഭാഗവതം ചിന്തയോടെ വിവരിക്കുന്നു.