ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭഗവാന്റെ ക്രോധം ദ്വേഷത്താലോ അല്ലെങ്കിൽ അസൂയയാലോ ഉത്ഭവിക്കുന്നതല്ല; ലോകത്തിന് ഒരു വലിയ പാഠം നൽകുവാനാണ് അങ്ങയുടെ പ്രകോപം. സത്വഗുണത്തെ നിലനിര്‍ത്തുന്നവനും, സകല ജഗത്തെയും സംരക്ഷിക്കാൻ എപ്പോഴും ഉത്സുകനുമായ അങ്ങയെ നമസ്കരിക്കുന്നു. അങ്ങയാണല്ലോ സകല ജീവജാലങ്ങളുടെയും ആത്മാവ്, എല്ലാ ശക്തികളും ഉള്ളവൻ, അക്ഷയൻ, സർവ്വസൃഷ്ടിയുടെ കര്‍ത്താവ്. ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ വന്ദിച്ച് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ശുകമുനി പറയുന്നു: ഭീതിയും വിറയലും നിറഞ്ഞ് ആശ്രയം തേടിയവരെ ബലരാമൻ സന്തോഷപൂർവ്വം കാത്തു, പൂർണ്ണമായ സംതൃപ്തിയോടെ അവർക്കു ഭയമില്ലെന്ന് ഉറപ്പു നൽകി ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ദുര്യോധനൻ ബലരാമനു ഭക്തിപൂർവ്വം അറുപത് വയസ്സായ ആനകളും, പന്ത്രണ്ടായിരം കുതിരകളും അർപ്പിച്ചു. സൂര്യനുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ആറായിരം പൊൻരഥങ്ങളും, മാലയില്ലാത്ത ആയിരം ദാസിമാരെയും, തന്റെ പുത്രിമാരോട് സ്നേഹം കൊണ്ടാണ് അവരെ നൽകിയതെന്നും പറയുന്നു. ഇവയെല്ലാം ബലരാമൻ സ്വീകരിച്ചു. സാത്വതന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഭു തന്റെ പുത്രനെയും പുത്രവധുവിനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, സുഹൃത്തുക്കളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടു യാത്രയായി. ഹലായുധൻ തന്റെ സ്വന്തം നഗരിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. ബന്ധുക്കളോടുള്ള സ്‌നേഹത്തോടെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ്, യദുക്കളുടെ സഭയിൽ കുരുവരോടുള്ള തന്റെ സകല കൃത്യങ്ങളും അവിടെ വിവരിച്ചു. ഇന്നും രാമന്റെ വീര്യത്തിന്റെ അടയാളം ചുമക്കുന്ന ആ നഗരം ഗംഗയുടെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു, എല്ലാവർക്കും കാണാവുന്നതായി. ഇതോടെ മഹാഭാഗവതപുരാണത്തിലെ ഉത്തരഭാഗത്തിലെ പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ 'ഹസ്തിനാപുരം വലിച്ചുനീക്കി ശങ്കർഷണന്റെ വിജയം' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അടുത്തതായി, ഭഗവാന്റെ ഗൃഹസ്ഥജീവിതം നാരായണമുനി നടത്തിയതുപോലെ: നരകാസുരൻ വധിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും, അനേകം സ്ത്രീകൾ കൃഷ്ണനാൽ വിവാഹം കഴിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും കേട്ട നാരദൻ അത്ഭുതത്തോടെ ഇവയെല്ലാം നേരിൽ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അത്ഭുതകരമായി, ഏകദേഹത്തോടുകൂടി എട്ടായിരത്തി ഇരുനൂറ് സ്ത്രീകളെ ഓരോരുത്തരുടെയും ഭവനത്തിൽ കൃഷ്ണൻ വിവാഹം കഴിച്ചതാണ്. ദ്വാരകയിലേക്കു കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ദിവ്യശക്തനായ നാരദമുനി അവിടത്തെ പൂന്തോട്ടങ്ങളും, പക്ഷികളുടെ കുയിലുകളും, ബ്രാഹ്മണരുടെ സ്വരങ്ങളും നിറഞ്ഞ നഗരത്തിലേക്ക് എത്തി. അവിടത്തെ തടാകങ്ങൾ നീലനീർമ്പൂവുകളും കുമുദങ്ങളും പൂർണ്ണവിഭവത്തോടുകൂടി വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അഗ്നി, വെള്ളി എന്നിവകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച ഒൻപതു ലക്ഷം കൊട്ടാരങ്ങൾ, പച്ചമണിയുടെ ഭംഗിയുള്ളവ, പൊൻവസ്ത്രങ്ങളും രത്നഭൂഷണങ്ങളും കൊണ്ടു അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവ ആയിരുന്നു. നഗരത്തിലെ വീഥികൾ, ചത്വരങ്ങൾ, വിപണികൾ എല്ലാം വ്യത്യസ്തമായും, മനോഹരമായ സമ്മേളനമന്ദപങ്ങളും ദേവാലയങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നു. വഴികളും പ്രാകാരങ്ങളും വെള്ളം തളിച്ചും പതാകകൾ കൊണ്ടു സൂര്യനിൽ നിന്ന് കാവലും ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. അകത്തുള്ള മനോഹരമായ അന്തർമന്ദിരങ്ങൾ ഗൃഹസ്ഥന്മാരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവിടെ ഹരിയുടെ സ്വന്തം വൈദഗ്ധ്യം ത്വഷ്ടാവ് നിർമ്മിച്ചതുപോലെയാണ് തെളിഞ്ഞു കാണുന്നത്. ആ പതിനാറായിരം ഭംഗിയുള്ള ഭവനങ്ങളിൽ ഒന്നിലേക്ക് നാരദൻ പ്രവേശിച്ചു; അത് ശൗരിയുടെ പങ്കാളികളിലൊരാളുടെ വലിയ കൊട്ടാരമായിരുന്നു. പവഴക്കൊണ്ടുള്ള തൂണുകൾ, ലാപിസ് ലസുലി നിലങ്ങൾ, നീലമണികൊണ്ടുള്ള മതിലുകൾ, അതുല്യമായ പ്രകാശം പകർന്നു നിലനിൽക്കുന്ന നിലം—ഇതെല്ലാം അതിൽ കാണാം. ത്വഷ്ടാവ് നിർമ്മിച്ച പന്തലുകൾ മുത്തുകലർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; സിംഹാസനങ്ങളും കിടക്കകളും ഉത്തമരത്നങ്ങളും ദന്തപ്പലകകളും കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. മനോഹര വസ്ത്രം ധരിച്ച, മാലയില്ലാത്ത ദാസിമാർ; ഉത്തമവസ്ത്രം, കച്ച, പാഗ, രത്നകണ്ഠലങ്ങൾ ധരിച്ച പുരുഷന്മാർ—ഇവിടെയെല്ലാം കാണാം. രത്നദീപങ്ങളുടെ പ്രകാശം ഇരുണ്ടിപ്പോകുന്ന അന്തരീക്ഷം മാറ്റുന്നു; വിവിധ ബാല്ക്കണികളിൽ മയിലുകൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു; ധൂപവും ഹോമവുമുണ്ട്; അകത്തേക്കുള്ള വഴി അറിഞ്ഞു, ഗൗരവമുള്ളവരാണ് ഭക്തിഗാനങ്ങൾ പാടുന്നത്. അവിടെ, ആയിരക്കണക്കിന് ദാസിമാരുടെ ഇടയിൽ, സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും വസ്ത്രധാരണത്തിലും തുല്യരായവരിൽ, സാത്വതരുടെ നാഥനെ പൊൻകയ്യിലുള്ള ചാമരം വീശിക്കൊണ്ട് രാജ്ഞിയെ നാരദൻ കണ്ടു. അവളെ കണ്ടയുടൻ തന്നെ, ധർമ്മത്തിന്റെ പരിപാലകരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭാഗവാൻ കൃഷ്ണൻ, തന്റെ കിരീടം ചുമലിൽ വച്ച് നാരദന്റെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി, കൈകൂപ്പി സ്നേഹപൂർവ്വം അദ്ദേഹത്തെ ആദരപൂർവ്വം തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ക്ഷണിച്ചു. ഭഗവാൻ നാരദന്റെ പാദങ്ങൾ കഴുകി, ആ ജലം സ്വന്തം തലയിൽ ചുമന്നു. ലോകത്തിന് ഗുരുവും ധർമ്മാത്മാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായിട്ടും, ബ്രഹ്മണ്യദേവനായ ആ മഹാത്മാവിന്റെ പാദജലം പരമപാവനമാണെന്നു തെളിയിച്ചു. ദൈവമുനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പുരാതനനാരായണനെ ആദരിച്ചശേഷം, നാരായണൻ മധുരവും ശാന്തവുമായ വാക്കുകളിൽ, ആചാരാനുസൃതമായി, "പ്രഭോ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യാമെന്നു പറയൂ?" എന്ന് ചോദിച്ചു. നാരദൻ പറഞ്ഞു: "ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയായ അങ്ങിൽ, എല്ലാവരോടും സൌഹൃദം കാണിക്കുകയും, ദുഷ്ടന്മാരോടു സ്വയംനിയമനം പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അത്ഭുതകരമല്ല. ലോകക്ഷേമത്തിനായി അങ്ങയുടെ സ്വച്ഛന്ദാവതാരങ്ങൾകൊണ്ടു സംരക്ഷിക്കുകയും നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നതു നാം അറിയുന്നു. അങ്ങയുടെ പാദങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാദികളായ മഹാത്മാക്കളാൽ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിക്കപ്പെടുന്നവയും, സാംസാരികജലത്തിൽ വീണുപോയവർക്കു ആശ്രയമാകുന്നവയുമാണ്. അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ സ്മരണയുണ്ടാവട്ടെ എന്ന് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു." അതിനുശേഷം, മറ്റൊരു ദിവസം, കൃഷ്ണന്റെ യോഗമായയെ മനസ്സിലാക്കാൻ നാരദൻ മറ്റൊരു ഭാര്യയുടെ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ കൃഷ്ണൻ തന്റെ പ്രിയയുമായി ഉദ്ധവനോടൊപ്പം പാശകേളിയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു. അതിസ്നേഹപൂർവ്വം എഴുന്നേറ്റ്, സീറ്റ് നല്കി, മറ്റു ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ചും നാരദനെ ആദരിച്ചു. അങ്ങിനെ തന്നെ, അത്രയൊന്നും അറിയാത്തവനെന്നപോലെ, "പ്രഭോ, നിങ്ങൾ എപ്പോഴാണ് എത്തിയത്? ഞങ്ങൾ പോലുള്ള അപൂർണ്ണർ, പൂർണ്ണനായ നിങ്ങളെ എന്ത് സേവിക്കാനാകും?" എന്നുമാണ് ചോദിച്ചത്. എങ്കിലും, "ഈ മനോഹരമായ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ബ്രാഹ്മണനേ, ദയവായി പറയൂ," എന്നുവേണ്ടി പറഞ്ഞു. അതിനിടെ, അത്ഭുതപ്പെട്ട് നാരദൻ പെട്ടെന്നു എഴുന്നേറ്റ് മറ്റൊരു ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെയും ഗോവിന്ദനെ തന്റെ ബാലന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതും, മറ്റൊരു ഭവനത്തിൽ കുളിക്കാൻ ഒരുക്കം ചെയ്യുന്നതും കണ്ടു. മറ്റൊരിടത്ത്, യാഗചെയ്യുന്ന കൃഷ്ണൻ, അഞ്ചുവിധയാഗങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുകയും, അവശിഷ്ടം സ്വയം ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാഴ്ചയും നാരദൻ കണ്ടു. ചിലയിടങ്ങളിൽ, സന്ധ്യാസമയത്ത് വേദം ജപിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ; മറ്റൊരിടത്ത് വാളും കവചവുമെടുത്ത് അർജുനന്മാരുടെ വഴിയിൽ നടക്കുന്നതും കണ്ടു. കുറെ സ്ഥലങ്ങളിൽ കുതിരകളും ആനകളും രഥങ്ങളും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു ബലരാമനോടൊപ്പം യാത്രചെയ്യുന്നതും, മറ്റൊരിടത്ത് പാളിയിലിരിച്ച് ഗായകരാൽ പുകഴ്ചപ്പെടുന്നതും കണ്ടു. ചിലയിടങ്ങളിൽ ഉദ്ധവാദി മന്ത്രിമാരുമായി ആലോചിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ; മറ്റൊരിടത്ത് രാജകുമാരിമാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ജലക്രീഡയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ. മറ്റൊരിടത്ത്, അലങ്കരിച്ച പശുക്കൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്യുന്നതും, മറ്റുചിലയിടങ്ങളിൽ ശുഭചരിത്രങ്ങളും പുരാണങ്ങളും ശ്രവിക്കുന്നതും കണ്ടു. വീട്ടിൽ പ്രിയയോടൊപ്പം തമാശകളിലൂടെ ചിരിച്ചു കളിക്കുന്ന കൃഷ്ണനെയും, ധർമ്മത്തിൽ, അർത്ഥത്തിൽ, കാമത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കൃഷ്ണനെയും നാരദൻ കണ്ടു. ഒരിടത്ത് ഏകാന്തതയിൽ ഇരുന്നു പ്രകൃതിക്ക് അതീതനായ പരമപുരുഷനെ ധ്യാനിക്കുന്ന കൃഷ്ണനും, മറ്റൊരിടത്ത് ഗുരുക്കളെ സേവിച്ചും ഭോഗങ്ങളും ഉപഹാരങ്ങളും അർപ്പിച്ചും കാണപ്പെട്ടു. ചിലയിടങ്ങളിൽ കേശവൻ ചിലരുമായി സമാധാനസംവാദം നടത്തുന്നതും, മറ്റിടങ്ങളിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതും, മറ്റൊരിടത്ത് രാമനോടൊപ്പം ധാർമ്മികരുടെ ക്ഷേമം ആലോചിക്കുന്നതും നാരദൻ കണ്ടു. ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണന്റെ അദ്ഭുതമായ ഗൃഹസ്ഥജീവിതം നാരദൻ ദ്വാരകയിൽ അനുഭവിച്ചു, അവിടത്തെ മഹിമയും ഭഗവാന്റെ യോഗമായയും നേരിൽ കണ്ടു.