ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കുരുവർ നൽകിയ ഭൂമിയിൽ വൃഷ്ണികൾ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ ചെരുപ്പുപോലെയും, കുരുവർ തലയിൽ കിരീടംപോലെയും ആയിരുന്നതായി അവർ പറഞ്ഞു. സമ്പത്തിന്റെ മദത്തിൽ മുങ്ങിയവരിൽ ആരുമാണ് സഹിക്കുകയോ ഉപദേശം നൽകുകയോ ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളത്? അത്തരം ആളുകളുടെ വാക്കുകൾ മദ്യപാനത്തിലെ അഭിമാനികൾപോലെ അസംബന്ധവും കഠിനവുമാണ്. അപ്പോൾ, കോപത്തിൽ പുളകിച്ച ബാലരാമൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു: "ഇന്ന് ഞാൻ ഭൂമിയെ കുരുവരിൽ നിന്ന് ശൂന്യമാക്കും!" തന്റെ ഹല (പ്ലough) എടുത്തു, മൂന്നു ലോകങ്ങൾ കത്തിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചവനെപ്പോലെ ഉയർന്നു. ഹലയുടെ അറ്റം കൊണ്ട് ഹസ്തിനാപുര നഗരത്തെ കീറി തുറന്ന്, അതിനെ ഗംഗയിലേക്കു വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി, അങ്ങേയറ്റം കോപത്തോടെ ആക്രമിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. നഗരം ഗംഗയിൽ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, വട്ടത്തിൽ പടിഞ്ഞാറുന്ന ഒരു നാവികംപോലെ, കുരുവർ അത് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ടു ഭയത്തിൽ പകച്ചു. ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച കുരുവർ കുടുംബങ്ങളോടൊപ്പം ബാലരാമന്റെ അടുത്ത് അഭയം തേടാൻ പോയി, ലക്ഷ്മണനും സാംഭയും മുന്നിൽ നിൽക്കുകയും, കൈകൂപ്പി ഭഗവാനെ നമസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. "ഹേ രാമ, സകലത്തിന്റെ ആധാരമേ, നിന്റെ ശക്തി ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ അജ്ഞാനികളും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചവരുമാണ്; ദയവായി ഞങ്ങളുടെ അപരാധം ക്ഷമിക്കണമേ." "സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയനം—ഇവയുടെ കാരണമുള്ളത് നീയാണു, ആശ്രയമില്ലാതെ. ലോകങ്ങൾ നിന്റെ ക്രീഡാവസ്തുക്കളാണ്; നീ അവയുമായി കളിക്കുന്നു." "അവസാനത്തിൽ, സർവം നിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ലയിച്ചപ്പോൾ, നിന്റെ ആയിരം തലകളിൽ ഭൂമിയെ കളിയോടെ താങ്ങുന്ന നീയൊന്നാണ്, അതുല്യനും അപര്യപ്തനുമാണ്." "ഭഗവാനേ, നിന്റെ കോപം ലോകത്തിന് ഉപദേശത്തിനായാണ്, ദ്വേഷമോ അസൂയയോ കൊണ്ടല്ല; സത്വം നിലനിര്‍ത്തി, നീ എപ്പോഴും സൃഷ്ടിയുടെ സംരക്ഷണത്തിനാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്." "സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവായ, സകലശക്തികൾ കൈവശമുള്ള, നശിക്കാത്തവനേ, സൃഷ്ടിയുടെ കർതാവേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു, അഭയം തേടുന്നു." ശുകമുനി പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, അഭയം തേടിയ, ഭയത്തിൽ വിറയുന്ന കുരുവരിൽ ബാലരാമൻ സംതൃപ്തനായി, അവർക്കു ഭയരഹിതത്വം സമ്മാനിച്ചു: "ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല." ദുര്യോധനൻ, ബാലരാമനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ, അറുപതു വയസ്സുള്ള ആനകളും, പന്ത്രണ്ടായിരം കുതിരകളും അർപ്പിച്ചു. അത്തരം ആനകളും കുതിരകളും കൂടാതെ, ആറായിരം പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച സൂര്യനുപോലുള്ള ചാരിയങ്ങളും, ആയിരം മാലയില്ലാത്ത ദാസിമാരെയും, ബാലരാമൻ ദൈവദമ്പതിമാരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടു നൽകി. ഈ എല്ലാ സമ്മാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച ബാലരാമൻ, സാത്വതരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായി, തന്റെ മകനും മരുമകളും കൂടെ, സുഹൃത്തുക്കളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് യാത്രയായി. ശേഷം, ഹലായുധൻ തന്റെ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, ബന്ധുക്കളോടുള്ള സ്‌നേഹത്തോടെ. യദുവിന്റെ സഭയിൽ, കുരുവരോടുള്ള തന്റെ എല്ലാ കൃത്യങ്ങളും അദ്ദേഹം വിശദമായി പറഞ്ഞു. ഇന്നും, ബാലരാമന്റെ ശക്തിയുടെ അടയാളം ചുമക്കുന്ന ആ നഗരം ഗംഗയുടെ തെക്കുഭാഗത്താണ് ഉയർന്ന നിലയിൽ, എല്ലാവർക്കും കാണാവുന്നതായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഇതോടെ, ഭഗവതപുരാണത്തിലെ ദശമസ്കന്ധത്തിലെ ഉത്തരഭാഗത്തിൽ "ഹസ്തിനാപുരം വലിച്ചുകൊണ്ടു വിജയിച്ച ശങ്കർഷണന്റെ വിജയം" എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അടുത്തതായി, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഗൃഹവൃത്തി—നാരദമുനിയുടെ ദർശനം—ശുകമുനി പറയുന്നു: നരകാസുരൻ വധിക്കപ്പെട്ടതും, അനേകം സ്ത്രീകൾ കൃഷ്ണൻ ഒരൊറ്റതനിക്കു വിവാഹം ചെയ്തതും കേട്ടു, നാരദമുനി അതു കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഒരു ശരീരത്തിൽ എട്ടായിരം ഇരുന്നൂറ് സ്ത്രീകളെ, ഓരോരുത്തരുടെയും വീട്ടിൽ, ഒരേ സമയം വിവാഹം ചെയ്തതിൽ അത്ഭുതം തോന്നി. ദ്വാരകാ നഗരം കാണാൻ ഉത്സുകനായ നാരദമുനി അവിടെ എത്തി; അവിടെ, പൂന്തോട്ടങ്ങളും പാർക്കുകളും പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞു, പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും ബ്രാഹ്മണരുടെ ഗായനവും മുഴങ്ങി. നഗരത്തിലെ തടാകങ്ങൾ പുഷ്പിച്ച നീലതാമരകളും, കുമുദങ്ങളും, വെള്ളിലകളും, ഉഷസീകകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഉയർന്ന പുല്ലുകളും, ഹംസയും കുരുവിയും വിളിച്ചുപാടുന്നു. നഗരത്തിൽ, ഒറ്റക്കാൽ നൂറു ലക്ഷം (900,000) ക്രിസ്റ്റൽ, വെള്ളി, പച്ചക്കല്ല് പോലുള്ള, പൊൻ, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച മഹൽകൾ നിലനിൽക്കുന്നു. അവന്യങ്ങൾ, വീഥികൾ, ചത്വരങ്ങൾ, വിപണികൾ വ്യത്യസ്തമായി; മനോഹരമായ ഹാളുകളും സഭാമന്ദിരങ്ങളും ദൈവാലയങ്ങൾക്കൊപ്പം; റോഡുകളും, പടിഞ്ഞാറുകളും, ഗതികൾ, വാതിലുകൾ—all ജലത്തിൽ തളിച്ചിരിക്കുന്നു; പതാകകളും ബാനറുകളും സൂര്യപ്രകാശം തടയുന്നു. അകത്തു, ഭഗവാന്റെ സ്വന്തം കഴിവ് പ്രകടമായ, എല്ലാ ഗൃഹസ്ഥരും ആദരിക്കുന്ന, ത്വഷ്ട്രു നിർമ്മിച്ചവയെന്നപോലെ ആകർഷകമായ അന്തർഗൃഹങ്ങൾ. ആ പതിനാറായിരം wives-ൽ ഒരാളുടെ മനോഹരമായ ഭവനത്തിൽ നാരദൻ പ്രവേശിച്ചു. ഭവനം കോറൽ തൂണുകളാൽ താങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മികച്ച ലാപിസ് ലാസുലി നിലം, സഫൈർ മതിലുകൾ, unmatched brilliance-ൽ തിളങ്ങുന്ന നിലം. ത്വഷ്ട്രു നിർമ്മിച്ച തൂലികകൾ, മുത്തുകളുടെ തണ്ടുകൾ; സീറ്റ്, കൂച്ചുകൾ, രത്നങ്ങളും ആ ivory-യും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ദാസിമാർ മനോഹര വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മാലയില്ല; പുരുഷന്മാർ നല്ല വസ്ത്രം, കട്ടികൾ, തുര്ബാൻ, രത്നകണ്ടികൾ. ജ്വൽമയമായ ദീപങ്ങൾ ഇരുട്ട് നീക്കുന്നു; വ്യത്യസ്ത ബാൽക്കണികളിൽ മയിലുകൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു; ധൂപവും ഹോമവും ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; ഗഹനബുദ്ധിയുള്ളവർ പുറത്തെ കാഴ്ച കണ്ടു ഉച്ചത്തിൽ പാടുന്നു. അവിടെ, ആയിരം ദാസിമാരുടെ ഗുണത്തിലും സൗന്ദര്യത്തിലും യൗവനത്തിലും വസ്ത്രത്തിലും സമമായവരിൽ, സാത്വതരുടെ അധിപനെ സ്വർണ്ണഹാനി ചാമര കൊണ്ട് വീശുന്ന രാജ്ഞിയെ നാരദൻ കണ്ടു. ഭഗവാനെ കണ്ട നാരദൻ, ധർമത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണൻ, ഉടൻ കൂച്ചയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, കിരീടം ധരിച്ച തല നാരദന്റെ പാദത്തിൽ നമസ്കരിച്ചു, കൈകൂപ്പി അദ്ദേഹത്തെ തന്റെ സീറ്റ്‌വേയ്ക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്തു. കൃഷ്ണൻ, ലോകത്തിന്റെ ഗുരുവും സദ്ഗുണികളുടെ അധിപനും ആയിട്ടും, നാരദന്റെ പാദം കഴുകി, ആ വെള്ളം സ്വന്തം തലയിൽ വെച്ചു; ബ്രഹ്മണ്യദേവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദശുദ്ധി ഏറ്റവും വലിയ തീർത്ഥമായി. ദൈവമുനി, നരായണമുനിയേയും, നരന്റെ സുഹൃത്തും, ആദരപൂർവ്വം, സ്നേഹപൂർവ്വം, ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി ചോദിച്ചു: "ഭഗവാനേ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കായി എന്ത് ചെയ്യണം?" നാരദൻ പറഞ്ഞു: "ലോകങ്ങളുടെ അധിപനേ, എല്ലാ ജനങ്ങളോടും സൗഹൃദം കാണിക്കുന്നത്, ദുഷ്ടരോടും സ്വയംനിയന്ത്രണം കാണിക്കുന്നത്, ലോകക്ഷേമത്തിനായി സ്വതന്ത്രമായി അവതാരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നത്, ഇത് നിങ്ങളിൽ അത്ഭുതമല്ല; ഞങ്ങൾ അതറിയുന്നു." "നിങ്ങളുടെ പാദദ്വയം, മോക്ഷം നൽകുന്നതും, ബ്രഹ്മാദികൾ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്നതും, ലോകമയത്തിൽ വീണവർക്ക് ആശ്രയമായതും, ഞാൻ കാണുകയും, ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ദയവായി, നമസ്കാരസ്മരണയുണ്ടാകാൻ അനുഗ്രഹിക്കണം." അടുത്ത ദിവസത്തിൽ, നാരദൻ കൃഷ്ണന്റെ മറ്റൊരു ഭാര്യയുടെ വീടിൽ പ്രവേശിച്ചു, യോഗിമാരുടെ അധിപനായ കൃഷ്ണന്റെ യോഗമായയെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. അവിടെ, കൃഷ്ണൻ തന്റെ പ്രിയയുമായി, ഉദ്ധവനുമായി, കൂസാതെ, ഉന്നത ഭക്തിയോടെ, എഴുന്നേറ്റ്, സീറ്റ്‌വേ, മറ്റുള്ള ആദരങ്ങൾ നൽകി, പാശാനത്തിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവിടെ, അജ്ഞാനപോലുള്ള ചോദ്യം: "എപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നു, ഭഗവാനേ? പൂർണ്ണരായ നിങ്ങളെ incomplete- ആയ ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും?" എന്ന ചോദ്യം. "ഈ മനോഹര ജന്മത്തെ കുറിച്ച് പറയണം," എന്നിട്ടും, നാരദൻ അത്ഭുതത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ്, നിശബ്ദമായി മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ഇങ്ങനെ, നാരദമുനി ദ്വാരകയിൽ കൃഷ്ണന്റെ ഗൃഹവൃത്തി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ യോഗമായ, ഭക്തി, സ്നേഹം, വിശിഷ്ടത എന്നിവ അടുത്ത് ദർശിച്ചു, അത്ഭുതം കൊണ്ടും ഭക്തിയോടും കൃപയോടും അനുഭവിച്ചു.