ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

യാദവന്മാർക്ക് രാജസമ്മാനങ്ങൾ നൽകുന്നത്, ദാനദാതാവിന്റെ കൃപയാൽ, പാമ്പിന് അമൃതം നൽകുന്നതുപോലെയാണ്; അവർ നമ്മുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് വളർന്നത്, എന്നാൽ ഇന്ന് അവർ തന്നെ നമുക്ക് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നു, അതും ലജ്ജയില്ലാതെ. അങ്ങനെ, അന്ത്യത്തിൽ പോലും, ഇന്ദ്രനും കൂടെ, കുരുക്കളായ ഭീഷ്മൻ, ദ്രോണൻ, അർജുനൻ തുടങ്ങിയവരും, കൊടുക്കാത്തതിനെ കാട്ടിൽ സിംഹം ആഹാരം പിടിച്ചുപറിക്കുന്നതുപോലെ പിടിച്ചുപറയാൻ കഴിയുമോ? ശ്രീ ബാദരായണൻ പറഞ്ഞു: ജന്മം, ബന്ധം, സമ്പത്ത് എന്നിങ്ങനെയുള്ള അഭിമാനത്തിൽ കുരുക്കൾ അഹങ്കാരികൾ ആയിരുന്നു; രാമനോട് കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറയുകയും, അവ്യവഹാരികൾ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്തു. കുരുക്കളുടെ ദുഷ്ടതയും അവരുടേത് അപമാനകരമായ വാക്കുകളും കേട്ട അച്യുതൻ, ക്രുദ്ധനായി, ഹാസ്യത്തോടെ, ആവർത്തിച്ച് സംസാരിച്ചു. ഈ ദുഷ്ടന്മാർ, പലവിധ അഭിമാനത്തിൽ മുഴകിയവരാണ്; അവർക്കു ശാന്തി ആവശ്യമില്ല, ശമം അവർക്കു ശിക്ഷയാണെന്ന് അച്യുതൻ പറഞ്ഞു, കന്നുകാലികൾക്ക് ദണ്ഡം പോലെ. ഞാൻ ഇവിടെ ശാന്തി പ്രാപിക്കാൻ വന്നതാണ്; ക്രുദ്ധനായ യാദവന്മാരെയും കൃഷ്ണനെയും മൃദുവായി ശമിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ ഈ അജ്ഞാനികൾ, വഴക്കുള്ളവരും ദുഷ്ടന്മാരും, എപ്പോഴും എന്നെ അവഗണിക്കുകയും, അഭിമാനത്തോടെ അപമാനകരമായ വാക്കുകൾ പറയുകയും ചെയ്തു. ഉഗ്രസേനൻ, ഭോജന്മാരുടെയും വൃശ്യന്മാരുടെയും അന്ധകന്മാരുടെയും ശക്തനായ അധിപൻ, ഇന്ദ്രനും ലോകപാലന്മാരും അനുസരിക്കുന്നവൻ, രാജസിംഹാസനത്തിന് അയോഗ്യനാണോ? സുധർമാ സഭയിൽ പ്രവേശിച്ചവനും, അമരലോകത്തിൽ നിന്ന് പാരിജാതം കൊണ്ടുവന്നവനും, അതിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവനും, രാജസിംഹാസനത്തിന് യോജ്യനല്ലേ? യാരുടെ പാദത്തിങ്കൽ തന്നെ ശ്രീദേവി സേവിക്കുന്നു, ലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ, അവൻ രാജസമാനങ്ങൾക്കും അനുബന്ധങ്ങൾക്കും അയോഗ്യനാണോ? അവന്റെ പാദധൂളി ലോകപാലന്മാരുടെ കിരീടത്തിൽ ചുമക്കപ്പെടുന്നു; ബ്രഹ്മാ, ശിവ, ഞാൻ—all are portions of his portion; ശ്രീദേവി ദീർഘകാലം സേവിക്കുന്നു—അവൻക്ക് രാജസിംഹാസനം എവിടെയാണ്? വൃശ്യന്മാർ കുരുക്കൾ നൽകിയ ഭൂമിയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ ചെരുപ്പുകൾ, കുരുക്കൾ കിരീടം. സമ്പത്താൽ മദിച്ചവരുടെ വാക്കുകൾ അർത്ഥശൂന്യവും കഠിനവുമാണ്; അതിനോട് സഹിക്കാനോ ഉപദേശിക്കാനോ കഴിയുമോ? ക്രുദ്ധനായി രാമൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു: "ഇന്ന് ഞാൻ ഭൂമിയെ കുരുക്കളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമാക്കും!" തന്റെ കാൽപ്പരപ്പു പിടിച്ച്, മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ കത്തിക്കാൻ പോകുന്നവനായി എഴുന്നേറ്റു. ഹസ്തിനാപുരം നഗരത്തെ തന്റെ കാൽപ്പരപ്പിന്റെ അറ്റത്താൽ കീറി, ഗംഗയിലേക്കു വലിച്ചിഴച്ചു, അടി കൊടുക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. നഗരം, ഗംഗയിൽ വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ചുഴിയിൽ തോണി തിരിയുന്നതുപോലെ, കുരുക്കൾ ഭയത്താൽ വിറളിച്ചു. ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച കുരുക്കൾ, കുടുംബങ്ങളോടുകൂടി, ലക്ഷ്മണനും സാംബനും മുന്നിൽ വെച്ച്, ആ ദൈവത്തിന്റെ പാദത്തിൽ അർപ്പിച്ച്, കjoined palms, അഭയം തേടി. "ഹേ രാമാ, സകലത്തിന്റെ ആധാരം, നിന്റെ ശക്തി ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല; ഞങ്ങൾ അജ്ഞാനികളും വഴിതെറ്റിയവരുമാണ്, ദോഷം ക്ഷമിക്കണം." നീ തന്നെയാണ് സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയത്തിന്റെ സ്വതന്ത്ര കാരണമെന്നു ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു; ലോകങ്ങൾ നിന്റെ കളിവസ്തുക്കളാണ്, നീ അവയുമായി കളിക്കുന്നു. നീ, അനന്തനായവൻ, ആയിരം തലകളാൽ ഭൂമിയെ കിരീടത്തിൽ ചുമക്കുന്നു; സർവം നിനക്കുള്ളിൽ ലയിക്കുമ്പോൾ, നീ മാത്രമാണ്, അപരത്വമുള്ളവൻ. നിന്റെ ക്രോധം ലോകത്തിന് ഉപദേശം നൽകാനാണ്, ദ്വേഷമല്ല; നീ സത്വഗുണം നിലനിർത്തി, സദാ സൃഷ്ടിയുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ താൽപര്യവാനാണ്. നമസ്കാരം, സകലജീവികളുടെ ആത്മാവായവൻ, സകലശക്തികളുടെ ധാരകനായവൻ, അക്ഷരൻ; സൃഷ്ടിയുടെ കർത്താവായവൻ, നമുക്ക് അഭയം നൽകുന്നവൻ. ശുകൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ, ഭയപ്പെടുന്ന, അഭയം തേടിയ കുരുക്കളെ, ബാലരാമൻ സന്തോഷത്തോടെ, "ഭയപ്പെടേണ്ട" എന്ന് പറഞ്ഞു, അവരെ ഭയരഹിതരാക്കി. ദുര്യോധനൻ അർപ്പണമായി അറുപതുവയസ്സുള്ള ആനകളും, പന്ത്രണ്ടായിരം കുതിരകളും നൽകി. ആറായിരം പൊൻചരിയങ്ങളും, സൂര്യനെപ്പോലും പ്രകാശമുള്ളവയും, കിരീടം ഇല്ലാത്ത ആയിരം ദാസിമാരെയും, പുത്രിമാരെ ഇഷ്ടമായതുകൊണ്ട്, നൽകി. ഇതെല്ലാം സ്വീകരിച്ച്, സാത്വതന്മാരിൽ പ്രധാനനായ ഭഗവാൻ, പുത്രനെയും മരുമകളെയും കൂട്ടി, സുഹൃത്തുക്കളുടെ ആദരത്തോടുകൂടി പുറപ്പെട്ടു. ഹലായുധൻ തന്റെ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, ബന്ധുക്കളോടു സ്നേഹപൂർവ്വം മനസ്സോടെ; യാദവരുടെ സഭയിൽ, കുരുക്കുകളിൽ നടത്തിയ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും വിവരിച്ചു. ഇന്നും രാമന്റെ ശക്തിയുടെ അടയാളം ചുമക്കുന്ന ആ നഗരം, ഗംഗയുടെ തെക്കുഭാഗത്ത് ഉയർന്ന നിലയിൽ, എല്ലാവർക്കും ദൃശ്യമാണ്. ഇങ്ങനെ, മഹാഭാഗവതപുരാണത്തിലെ ഉത്തരഭാഗത്തിൽ, ദശമസ്കന്ധത്തിലെ "ഹസ്തിനാപുരം വലിച്ചിഴച്ച സംകർഷണനിന്റെ വിജയം" എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഗൃഹജീവിതം, നാരായണൻ നടത്തിയതു പോലെ—ശുകൻ പറഞ്ഞു: നരകാസുരൻ കൊല്ലപ്പെടുകയും, അനേകം സ്ത്രീകൾ കൃഷ്ണൻ വിവാഹം കഴിക്കുകയും ചെയ്ത വിവരം കേട്ട നാരദമുനി, അത്ഭുതത്തോടെ ദ്വാരക കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഒരു ശരീരത്തിൽ തന്നെ, എട്ടായിരം ഇരുനൂറ് സ്ത്രീകളെ, ഓരോരുത്തരുടെയും വീട്ടിൽ, ഒരേസമയം വിവാഹം കഴിച്ചിരിക്കുന്നത് അത്ഭുതമാണ്. ദ്വാരക കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ദിവ്യശ്രേഷ്ഠനായ നാരദൻ അവിടെ എത്തി; പൂന്തോട്ടങ്ങളും, പാർക്കുകളും പൂത്തുലഞ്ഞു, പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും ബ്രാഹ്മണരുടെ വാണിയും നിറഞ്ഞു. നീലനീളം, കുമുദം, നീരാളം, ദിവ്യനീളം തുടങ്ങിയ പൂക്കൾ പൂത്തുനിലക്കുന്ന തടാകങ്ങൾ, ഉയർന്ന പാടുകളും, ഹംസ-ബകമാരുടെ ശബ്ദവും നിറഞ്ഞു. നഗരം, ക്രിസ്റ്റലും വെള്ളിയും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച, വലിയ പച്ചക്കല്ലുകൾ പോലെ, പൊൻ-മണികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, ഒമ്പത് ലക്ഷം കൊട്ടാരങ്ങൾ കൊണ്ട് ശോഭിച്ചു. വീഥികൾ, ചതുപ്പുകൾ, ചതുരങ്ങൾ, വിപണികൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു; മനോഹരമായ ഹാളുകളും, സഭകളും, ദിവ്യപ്രാസാദങ്ങളും, ദേവാലയങ്ങളും; വഴികളും, അങ്കണങ്ങളും, ഇടവഴികളും, തറകളും വെള്ളം പായിച്ച് ശുദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു, പതാകകളും, ബാനറുകളും സൂര്യനിൽ നിന്നു തണുപ്പ് നൽകുന്നു. അകത്തു, ഗൃഹസ്ഥർ ആദരിക്കുന്ന ദിവ്യകക്ഷികൾ; അവിടെ ഹരിയുടെ വൈദഗ്ധ്യം മുഴുവൻ പ്രകടമായി, ത്വഷ്ട്ര് നിർമ്മിച്ചതുപോലെ. നാരദൻ, ശോഭയുള്ള പതിനാറായിരം കൊട്ടാരങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ, ശൗരിയുടെ ഭാര്യയിൽ ഒരാളുടെ ഭവനത്തിൽ, പ്രവേശിച്ചു. കൊട്ടാരം, കൊറൽ തൂണുകളും, മികച്ച ലാപിസ് ലസൂലി തറകളും, സഫൈർ മതിലുകളും, അതുല്യമായ പ്രകാശം പകരുന്ന നിലയും, ത്വഷ്ട്ര് നിർമ്മിച്ച പർദ്ദകളും, മുത്തു മാലകളും; സീറ്റ്, കിടക്ക, മണികൾ, ആ ivory കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ദാസിമാർ, മനോഹര വസ്ത്രം ധരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, കിരീടമില്ല; പുരുഷന്മാർ, മികച്ച വസ്ത്രം, കെട്ടി, തലമുടി, മണി കിടിലം, കാതിലണികൾ—എല്ലാം ആ കൊട്ടാരത്തിൽ ദൃശ്യമാണ്.