ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഉഗ്രസേനൻ, ഭൂമിയുടെ അധിപൻ, എന്ത് ആജ്ഞയും നൽകുമ്പോൾ, അതിനെ ശാന്തമായ മനസ്സോടെ കേട്ടു, വൈകാതെ അതിനെ അനുഷ്ഠിക്കണമെന്ന് എല്ലാവരോടും നിർദ്ദേശിച്ചു. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ പലരായിരുന്നിട്ടും, നീതിയുള്ളവനെ അനീതിമാർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിച്ച് ജയിച്ചു; ബന്ധുക്കളിൽ ഐക്യത്തിനായി ഞാൻ ഇതിനെ സഹിക്കുന്നു. ഈ സമയത്ത്, ബലരാമന്റെ ശക്തിയും വീര്യവും നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, കുരുക്കൾ ഉണർന്നുപോയി. അവൻ പറഞ്ഞു: “ഇത് അതിശയകരമാണ്! കാലത്തിന്റെ അപ്രതിബന്ധമായ ഗതിയിൽ, ഉയരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ചെരിപ്പ് ധരിക്കുകയും, തലയിൽ കിരീടം അണിയുകയും ചെയ്യുന്നു. യുവാക്കളായ വൃഷ്ണികൾ, നമ്മോടൊപ്പം കിടക്കയും ഇരിപ്പിടവും ഭക്ഷണവും പങ്കുവെച്ച്, രാജസനങ്ങൾ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ പankha, ചാമരം, ശംഖ്, വെള്ള കുട, കിരീടം, സിംഹാസനം, കിടക്ക — ഇവയെല്ലാം നമ്മുടെ അനാസ്ഥയാൽ ആസ്വദിക്കുന്നു. യാദവന്മാർക്ക് രാജകീയ ബഹുമതികൾ നൽകുന്നത്, ദാനക്കാരൻ അമൃതം പാമ്പിന് നൽകുന്നതുപോലെയാണ്; അവർ നമ്മുടെ അനുകമ്പയാൽ വളർന്നു, ഇന്ന് നിഷ്ഠൂരമായി നമ്മെ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. ഭീഷ്മൻ, ദ്രോണൻ, അർജുനൻ എന്നിവരോടൊപ്പം കുരുക്കൾ പോലും, ഇന്ദ്രൻ പോലും, കൊടിയൻ കാട്ടിൽ സിംഹം ഇരയെ പിടിക്കുന്നതുപോലെ, നൽകാത്തത് പിടിച്ചെടുക്കുമോ? ബാദരായണൻ പറയുന്നു: ജനനവും ബന്ധവും സമ്പത്തും കൊണ്ടുള്ള അഭിമാനം, അവർക്ക് അഹങ്കാരം നൽകുകയും, ബലരാമനോടു കഠിനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞ്, അവിശിഷ്ടരായ ആ മനുഷ്യർ നഗരത്തിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്തു. കുരുക്കളുടെ ദുഷ്ടതയും അവരുടെ അപമര്യാദയുള്ള വാക്കുകളും കേട്ട അച്യുതൻ, കോപത്തോടെ, നോക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം, പുന:പുന: ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചു: “ഈ ദുഷ്ടന്മാർ, വിവിധ അഭിമാനങ്ങളിൽ മുങ്ങിയവർ, സമാധാനത്തിന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അവർക്കു ശമം ശിക്ഷയാണ്, മൃഗങ്ങൾക്ക് കട്ടിയുള്ളത് പോലെ. ഞാൻ സമാധാനത്തിനായി, യാദവന്മാരെയും കൃഷ്ണനെയും ശാന്തമാക്കിയാണ് ഇവിടെ വന്നത്. ഈ മനസ്സില്ലാത്ത, വഴക്കുള്ള, ദുഷ്ടന്മാർ, എന്നെ നിരന്തരം അവഗണിച്ച്, അപമാനകരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, അഭിമാനത്തോടെ. ഉഗ്രസേനൻ, ഭോജന്മാരുടെയും, വൃഷ്ണികളുടെയും, അന്ധകന്മാരുടെയും അധിപൻ, ശക്തനായ രാജാവല്ലേ? ഇന്ദ്രനും ലോകപാലന്മാരും അദ്ദേഹത്തെ അനുസരിക്കുന്നു. സുധർമ സഭയിൽ പ്രവേശിച്ച്, അമരലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള പാർിജാതം കൊണ്ടുവന്ന് ആസ്വദിച്ചവൻ, രാജസനത്തിന് അയോഗ്യനാകുമോ? ശ്രീദേവി നേരിട്ട് whose feet she serves, ലോകാധിപൻ, രാജകീയ ബഹുമതികൾക്കും ഉപകരണങ്ങൾക്കും യോഗ്യനല്ലേ? അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്മപാദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പൊടി, ലോകപാലന്മാരുടെ കിരീടങ്ങൾ ചുമക്കുന്നു; ബ്രഹ്മാ, ശിവ, ഞാൻ — നമ്മുടെ എല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഗം മാത്രമാണ്; ശ്രീദേവി ദീർഘകാലം അദ്ദേഹത്തെ സേവിക്കുന്നു — അദ്ദേഹത്തിന് രാജസനം എവിടെയാണ്? വൃഷ്ണികൾ കുരുക്കൾ നൽകിയ ഭൂമിയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ ചെരിപ്പ് പോലെ, കുരുക്കൾ തലയിൽ കിരീടം പോലെ. സമ്പത്തിൽ മയങ്ങിയ, പുഞ്ചിരിച്ചും കഠിനവാക്കുകൾ പറയുന്ന, മദ്യപാനികൾ പോലെ incoherent ആയി സംസാരിക്കുന്നവരെ, ആരാണ് സഹിക്കുകയോ, ഉപദേശിക്കുകയോ ചെയ്യുക? ബലരാമൻ കോപത്തിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു: “ഇന്ന് ഞാൻ ഭൂമിയെ കുരുക്കളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമാക്കും!” അവൻ തന്റെ ജലസന്ധി (പ്ലough) പിടിച്ചു, മൂന്നു ലോകങ്ങൾ കത്തിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചവനായി ഉയർന്നു. ഹസ്തിനാപുര നഗരത്തെ തന്റെ ജലസന്ധിയുടെ അഗ്രംകൊണ്ട് കീറി, കോപത്തോടെ, നഗരത്തെ ഗംഗയിലേക്ക് വലിച്ചു. നഗരം, ഗംഗയിൽ വലിച്ചുപോകുമ്പോൾ, ചുഴിയിൽ തുള്ളുന്ന കപ്പൽപോലെ, കുരുക്കൾ അതിനെ വലിച്ചുപോകുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഭയത്തിൽ പിടിയപ്പെട്ടു. ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, കുരുക്കൾ കുടുംബങ്ങളോടൊപ്പം, ലക്ഷ്മണനും സാംബനും മുന്നിൽ വെച്ച്, കJoined palms, they bowed before the Lord. “ഹേ രാമ, എല്ലാം നിൽക്കുന്ന അടിസ്ഥാനമേ, നിന്റെ ശക്തി ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ അജ്ഞാനികളും തെറ്റിദ്ധരിച്ചവരുമാണ്; ഞങ്ങളുടെ പാപം ക്ഷമിക്കണമേ.” “നീ മാത്രമാണ് സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയത്തിന്റെയും കാരണമായത്; ലോകങ്ങൾ നിന്റെ കളിയാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു; നീ അവയുമായി കളിക്കുന്നു. അശേഷനായവനേ, നീ ഭൂമിയെ നൂറു തലകളിൽ, കിരീടത്തിൽ കളിയായി ചുമക്കുന്നു; ബ്രഹ്മാണ്ഡം നിന്നിൽ ലയിക്കുമ്പോൾ, നീ മാത്രമാണ് അവശേഷിക്കുന്നത്, അനുപമൻ. നിന്റെ കോപം ലോകത്തിന് പാഠം നൽകാനാണ്, ദ്വേഷം അല്ല; സത്വം uphold ചെയ്യുന്നതിൽ, സതതം നിലനിൽപ്പിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ നീ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സകല ജീവികളുടെ ആത്മാവായ, എല്ലാം ചുമക്കുന്ന, അക്ഷരവാനായ, സ്രഷ്ടാവായ, ഞങ്ങൾ നിനക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നു, അഭയം തേടുന്നു.” ശുകദേവൻ പറയുന്നു: അഭയം തേടിയ, ഭയത്തിൽ വിറയുന്നവരെ കണ്ട ബലരാമൻ സന്തോഷിച്ചു, “ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞു, അവരെ അഭയം നൽകി. ദുര്യോധനൻ അർപ്പണമായി അറുപത് വയസ്സുള്ള ആനകളും, പന്ത്രണ്ടായിരം കുതിരകളും നൽകി. ആറായിരം പൊൻ കുതിരവണ്ടികളും, ആയിരം മാലയില്ലാത്ത ദാസിമാരും (കുമാരിമാരോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ) നൽകി. ഈ ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, സാത്വതനിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനി ആയ प्रभു, തന്റെ മകനും മരുമകളും കൂട്ടി, സുഹൃത്തുക്കളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടു, തിരിച്ചു പോയി. ഹലായുധൻ തന്റെ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, ബന്ധുക്കളോടുള്ള സ്നേഹത്തോടും ഹൃദയത്തോടും; യാദു സഭയിൽ, കുരുക്കളുടെ ഇടയിൽ നടന്നതെല്ലാം വിശദീകരിച്ചു. ഇന്നും, രാമന്റെ ശക്തിയുടെ അടയാളം ചുമക്കുന്ന ആ നഗരം, ഗംഗയുടെ തെക്കു ഭാഗത്ത്, ഉയർന്ന നിലയിൽ, എല്ലാവർക്കും ദൃശ്യമായിരിക്കുന്നു. ഇതോടെ, ഉത്തരഭാഗത്തിലെ, ഭഗവതപുരാണത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടാം സ്കന്ധത്തിലെ, 'ഹസ്തിനാപുരം വലിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ശങ്കർഷണന്റെ വിജയം' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അടുത്തായി, ഭഗവാന്റെ ഗൃഹസ്ഥധർമ്മം, നാരദമുനി അനുഷ്ഠിച്ചതു: ശുകദേവൻ പറയുന്നു: നരകാസുരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു, അനേകം സ്ത്രീകൾ കൃഷ്ണൻ വിവാഹം ചെയ്തെന്നു കേട്ട നാരദൻ, അതിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അതിശയകരമാണ് — ഒരേ ശരീരത്തിൽ, കൃഷ്ണൻ എട്ടായിരം ഇരുനൂറ് സ്ത്രീകളെ, ഓരോരുത്തരുടെയും ഭവനത്തിൽ, ഒരേ സമയം വിവാഹം ചെയ്തു. ദ്വാരകയെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച നാരദമുനി, പൂന്തോട്ടങ്ങളും, പാർക്കുകളും പൂവിലസിക്കുന്ന, പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും ബ്രാഹ്മണരുടെ വാണിയും മുഴങ്ങുന്ന നഗരത്തിൽ എത്തി. കുളങ്ങൾ, പൂർത്തിയായി വിരിയുന്ന നീലതാമരകളും, കുമുദങ്ങളും, വെള്ളതാമരകളും, വെള്ളിലകളും, ഉയർന്ന കാവുകൾ നിറഞ്ഞ, ഹംസകളും കൊക്കുകളും വിളിച്ചുകേൾക്കുന്നവയായിരിന്നു. നഗരം, ക്രിസ്റ്റൽ, വെള്ളി എന്നിവ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച, വലിയ പച്ചമണിപോലെയുള്ള, പൊൻ, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, ഒൻപതു ലക്ഷം ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട് ശോഭിച്ചു.