ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഗോകർണന്റെ സഹോദരനായി പിറന്ന ധുന്ധുലിയുടെ പുത്രൻ, തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായ bondageയും, പ്രേതാവസ്ഥയുടെ അശുദ്ധിയും, ഗോകർണന്റെ കരുണയാൽ തനിക്കു നീങ്ങി പോയതിന്റെ നന്ദിയോടെ, സഹോദരനോട് വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു. “നിന്റെ ദയയാൽ ഞാൻ മോചിതനായി,” എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ വാക്കുകൾ. അവൻ പറഞ്ഞത്, “ഭാഗവതത്തിന്റെ ചർച്ചകൾ വളരെ ഭാഗ്യകരമാണ്; departed souls-ന്റെ ദു:ഖം അകറ്റുന്നു. ഏഴു ദിവസത്തെ ഭാഗവത ശ്രവണമെന്നത്, കൃഷ്ണലോകം പ്രാപിക്കാനുള്ള ഫലം നൽകുന്നു; അതിനാൽ അതും ഭാഗ്യകരമാണ്.” ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവനം ചെയ്യുന്നിടത്ത്, എല്ലാ പാപങ്ങളും വിറയുന്നു; ഈ കഥകൾ നമ്മെ ഉടൻ മോചിപ്പിക്കും. നമ്മുടെ വാക്കുകൾ, ചിന്തകൾ, പ്രവർത്തികൾ വഴി ഉണ്ടാകുന്ന പാപങ്ങൾ, ഭാരം കുറഞ്ഞതോ, ഭാരമുള്ളതോ, ഉണങ്ങിയതോ, തണുത്തതോ, അതെന്തായാലും, ശ്രവനം അതിനെ അഗ്നി ഇന്ധനം ദഹിക്കുന്നതുപോലെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഭാരതഭൂമിയിൽ, ജ്ഞാനികൾക്കിടയിലും, ദേവസംഘങ്ങളിലും, ഈ ഭാഗവത കഥകൾ കേൾക്കാത്തവരുടെ ജന്മം ഫലഹീനമാണ് എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം, അതു സ്ഥിരതയില്ലാതെ, ശുകദേവന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ കേൾക്കാതെ, വളരെയധികം പോഷിച്ചിട്ടുള്ള ശരീരമെങ്കിലും? ഈ ശരീരം, അസ്ഥികൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിതം, സന്ധികൾ കൊണ്ട് ബന്ധിതം, മാംസം, രക്തം കൊണ്ട് പൂശിയതും, ചർമ്മം കൊണ്ട് പൊതിയപ്പെട്ടതും, ദുർഗന്ധമുള്ളതും, മൂത്രവും മലവും നിറക്കുന്ന പാത്രവും. മുതിര്മ, ദു:ഖം, കർമഫലങ്ങൾ, രോഗങ്ങൾ, ദു:ഖങ്ങൾ, നിറയ്ക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതും, സഹിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതും, ദുഷിതവും, ദോഷമുള്ളതും, ഒരു നിമിഷത്തിൽ നശിക്കാവുന്നതുമാണ് ഈ ശരീരം. ശരീരം അന്ത്യത്തിൽ കീടങ്ങൾ, മല, ചിതഭസ്മം എന്നിവയിലേക്കാണ് മാറുന്നത്; അത്തരത്തിലൊരു ശരീരത്തിൽ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികൾ എത്രയും സ്ഥിരതയില്ലാത്തതും, ഫലപ്രദമായതുമല്ല. പ്രഭാതത്തിൽ തയ്യാറാക്കിയ അന്നം വൈകുന്നേരം പാഴായിരിക്കുന്നു; അത്തരം ഭക്ഷണത്തിൽ പോഷിക്കപ്പെടുന്ന ശരീരത്തിൽ എന്ത് സ്ഥിരതയുണ്ടാകും? ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവനത്തിലൂടെ ഹരിയെ ഈ ലോകത്തിൽ പ്രാപിക്കാം; അതിനാൽ, ദോഷങ്ങൾ നീക്കാൻ ഇതേ മാർഗമാണ്. ജലത്തിൽ കുഞ്ചികകളും, ജീവികളിൽ കീടങ്ങളും, അങ്ങനെ, ഈ കഥകൾ ശ്രവിക്കാത്തവർ, ജനിക്കേണ്ടത് മരണത്തേക്കാണ് മാത്രം. ഉണങ്ങിയ ബാംബുവിന്റെ കുരു പിളർന്നാൽ അത്ഭുതം; എന്നാൽ, ഹൃദയത്തിലെ കുരു ഈ കഥകൾ ശ്രവിക്കുമ്പോൾ പിളരുന്നത് അതിലും അത്ഭുതകരമാണ്. ഹൃദയത്തിലെ കുരു പിളരുന്നു, എല്ലാ സംശയങ്ങളും മുറിയുന്നു, കർമങ്ങൾ ക്ഷയിക്കുന്നു, ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവനം ചെയ്താൽ. മനസ്സ്, ലോകമയിയുടെ മലിനത നീക്കാൻ ഏറ്റവും ശേഷിയുള്ള ഈ കഥകളുടെ തീരത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചാൽ, മോക്ഷം മാത്രമാണ് ജ്ഞാനികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. അവൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, അന്നേ സമയത്ത്, വൈകുണ്ഠവാസികൾ ചുറ്റിയ, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ഒരു ദിവ്യരഥം അവിടേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ധുന്ധുലിയുടെ പുത്രൻ ആ ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി; രഥത്തിൽ വൈഷ്ണവരെ കണ്ട ഗോകർണൻ ചോദിച്ചു: “എന്റെ കഥകൾ ശ്രവിച്ച നിരവധി വിശുദ്ധ ശ്രോതാക്കളുണ്ട്; എവിടെയാണ് ദിവ്യരഥങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഒരേ സമയം വന്നത്? എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ശ്രവനം ചെയ്തതല്ലേ? പിന്നെ ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം എന്തുകൊണ്ട്? ഹരിയ്‌ക്കു ഭക്തരായവർ അത് വിശദീകരിക്കട്ടെ.” ഹരിയുടെ സേവകർ പറഞ്ഞു: “ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം ശ്രവനത്തിൽ വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്; എല്ലാവരും കേട്ടെങ്കിലും, എല്ലാവരും ആഴത്തിൽ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചില്ല. അതിനാൽ, ആരാധനയിലും ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകുന്നു, മഹാഭാഗ്യവാനേ.” “ഈ departed soul ഏഴ് രാത്രികളും ഉപവസിച്ച് ശ്രവനം ചെയ്തു; ആഴത്തിൽ ആലോചിക്കുകയും, മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കുകയും ചെയ്തു. ഉറപ്പില്ലാത്ത ജ്ഞാനം നശിക്കുന്നു, ശ്രവനം അശ്രദ്ധയാൽ നശിക്കുന്നു, മന്ത്രം സംശയിച്ചാൽ നഷ്ടമാവുന്നു, ജപം ചിതറുന്ന മനസ്സിൽ പാഴാകുന്നു.” “വിഷ്ണുവിന് അർപ്പിതമല്ലാത്ത സ്ഥലം പാഴാകുന്നു; അർഹതയില്ലാത്തവർക്കുള്ള ശ്രാദ്ധം പാഴാകുന്നു; ശാസ്ത്രജ്ഞാനമില്ലാത്തവർക്കുള്ള ദാനം പാഴാകുന്നു; ദുഷ്‌ചാരത്തിൽ കുടുംബം പാഴാകുന്നു.” “ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകളിൽ വിശ്വാസം, ആത്മവിശ്വാസം, മനസ്സിലെ ദോഷങ്ങൾ ജയിക്കുക, ശ്രവനത്തിൽ ഏകാഗ്രത — ഇതുപോലുള്ളവ സാധിച്ചാൽ, ശ്രവനത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും; കഥയുടെ അവസാനം, വൈകുണ്ഠത്തിൽ വാസം ഉറപ്പാണ്.” “ഗോകർണാ, ഗോവിന്ദൻ തന്നെ നിനക്ക് ഗോളോകം നൽകും.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഹരിയുടെ ഭക്തർ എല്ലാവരും വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അടുത്ത മാസം, ഗോകർണൻ വീണ്ടും ഈ കഥകൾ ശബ്ദമാക്കി; വീണ്ടും, ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവനം അവർ നടത്തി. “നാരദാ, ഈ കഥയുടെ അവസാനം സംഭവിച്ചത് കേൾക്കൂ.” ഹരി, ഭക്തരോടൊപ്പം, ദിവ്യരഥങ്ങൾക്കൊപ്പം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ആ സമയത്ത്, ജയഘോഷങ്ങളും നമസ്കാരങ്ങളും മുഴങ്ങി. ഹരി, സന്തോഷത്തോടെ, പാഞ്ചജന്യ ശംഖം മുഴക്കി; ഗോകർണനെ അണയിച്ച്, അവനെ തനിക്കു തുല്യനാക്കി. ഹരി, മറ്റു ശ്രോതാക്കളെയും മഴമേഘത്തിന്റെ നിറമുള്ളവരാക്കി; പീതാംബരം ധരിച്ച, കിരീടം, കുണ്ഡലങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരായി മാറ്റി. അ ഗ്രാമത്തിൽ കുതിരക്കാർ, ചണ്ഡാലർ തുടങ്ങിയവർ പോലും, ഗോകർണന്റെ ദയയാൽ ദിവ്യരഥങ്ങളിൽ കയറി. ഹരിയുടെ ലോകത്തിൽ, യോഗികൾ പോകുന്ന സ്ഥലത്ത്, ആ കാവൽക്കാരനും, ഗോകർണനും, ഗോളോകം പ്രാപിച്ചു; കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയ, ഭക്തരെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഹരി, അവിടെ നിന്ന് യാത്രയായി. പണ്ടു അയോധ്യവാസികൾ രാമനോടൊപ്പം ഐക്യമായതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ അവരെ ഗോളോകത്തിലേക്ക് നയിച്ചു; അത് യോഗികൾക്കു പ്രാപിക്കാനാവാത്തതും. ആ ലോകം, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, സിദ്ധർ പോലും എത്താൻ കഴിയാത്തതും, അവർ ഭാഗവതം ശ്രവിച്ചുകൊണ്ട് പ്രാപിച്ചു. “ഏഴു ദിവസത്തെ കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിലൂടെ, എത്ര പ്രകാശമുള്ള ഫലമാണ് ലഭിക്കുന്നത്! ഗോകർണന്റെ കഥയുടെ അക്ഷരങ്ങൾ കാതിൽ കുടിച്ചവർ, ഗർഭത്തിൽപോലും വീണ്ടും ജനിക്കില്ല.” “വായു, ജലം, ഇലകൾ മാത്രം കഴിച്ച്, കഠിന വ്രതങ്ങൾ, ദീർഘകാലം ശൂഷ്കതപസ്സുകൾ, യോഗാഭ്യസങ്ങൾ — ഇവയിലൂടെ കിട്ടാത്ത സ്ഥാനം, ഏഴു ദിവസത്തെ കഥകൾ ശ്രവിച്ചാൽ കിട്ടുന്നു.” ശണ്ഡില്യ മഹർഷി, സപ്തർഷികളിൽ പ്രധാനി, ചിത്രകൂടത്തിൽ പാർത്ത്, ഈ പവിത്രചരിത്രം ബ്രഹ്മാനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി ശബ്ദമാക്കുന്നു. ഈ കഥ വളരെ ശുദ്ധമാണ്; ഒറ്റ തവണ കേട്ടാലും പാപസമൂഹം നശിക്കുന്നു. ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചാൽ പിതൃകൾ തൃപ്തരാവുന്നു; ദിവസേന ശബ്ദമാക്കിയാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു, വീണ്ടും ജനനം ഇല്ല. ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ മഹിമ — ആറാം അധ്യായം: ഏഴു ദിവസത്തെ ഭാഗവത ശ്രവനത്തിന്റെ വിധി. കുമാരന്മാർ പറഞ്ഞു: “ഇപ്പോൾ ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവനത്തിന്റെ രീതിയെ വിശദീകരിക്കുന്നു; സാധാരണ ഈ ചടങ്ങ് കൂട്ടുകാരോടും ധനത്തോടും കൂടി നടത്തപ്പെടുന്നു” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. — ഈ കഥ, ഭാഗവത ശ്രവനത്തിന്റെ മഹത്വം, ഗോകർണൻ, ധുന്ധുലിയുടെ പുത്രൻ, ഭക്തർ, ഹരി, ഇവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ, ശ്രവനത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ, ആഴത്തിലുള്ള മനസ്സും, വിശ്വാസവും, ഏകാഗ്രതയും, അതിലൂടെ ലഭിച്ച മോക്ഷവും, ഗോളോകത്തേക്കുള്ള യാത്രയും, എല്ലാം ഒരുപോലെ ഈ ശ്രവനത്തിന്റെ മഹത്വം തെളിയിക്കുന്നു.