ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ആകാശത്ത് ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും 'ജയം! ജയം!' എന്നും 'നമസ്കാരം!' എന്നും 'ശഭാശ്! ശഭാശ്!' എന്നും ഉല്ലാസത്തോടെ വിളിച്ചുചൊല്ലി. അവർ പുഷ്പവൃഷ്ടിയുമായി ആ ആഹ്ലാദം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ദ്വിവിദനെ ലോകത്തിന് ദുഃഖം വരുത്തിയവനെ വധിച്ച ശേഷം, ജനങ്ങളുടെ സ്തുതികൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയ ശ്രീഭഗവാൻ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഇതോടെ 'ദ്വിവിദവധം' എന്ന പേരിലുള്ള പത്താം സ്‌കന്ധത്തിലെ ഇരുപത്തിയേഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു, പരമഹംസന്മാർക്ക് ശാസ്ത്രമായ ശ്രീമദ് ഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിൽ. അതിനുശേഷം, സാംഭന്റെ വിവാഹവും ബലരാമന്റെ ഹസ്തിനാപുരം വലിച്ചുനീക്കലും സംഭവിച്ചു. ഈ സംഭവത്തിൽ കൗരവന്മാർ അത്യന്തം കോപിച്ചു: "ഈ ബാലൻ നല്ല പെരുമാറ്റമില്ലാത്തവനാണ്; ഞങ്ങളെ അവഗണിച്ചുവെച്ച് നമ്മുടെ മകളെ അവൾ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലും ബലമായി പിടിച്ചെടുത്തു," എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ആരോപണം. അവർ തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു: "ഈ ധിക്കാരിയായവനെ ബന്ധിക്കാം; വൃഷ്ണികൾ എന്ത് ചെയ്യും? അവർ ഞങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ സമ്പാദിച്ച ഭൂമി ആസ്വദിക്കുന്നു." "വൃഷ്ണികൾ അവരുടെ പുത്രനെ ഞങ്ങൾ പിടിച്ചുവെന്ന് കേട്ടാൽ ഇവരുടെ അഭിമാനം തകർന്ന് അവർ ശമനമായിരിക്കും, നിയന്ത്രിതമായ ശ്വാസങ്ങൾ പോലെ." അങ്ങനെ കർണൻ, ശലൻ, ഭൂരി, യജ്ഞകേതു, സുയോധനൻ എന്നിവരും കൗരവവൃദ്ധന്മാരുടെ പിന്തുണയോടെയും ചേർന്ന് സാംഭയെ ബന്ധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രന്മാർ തങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നതു കണ്ട സാംഭൻ, മഹാരഥിയായ യദുകുലപുത്രൻ, തന്റെ മനോഹരമായ ധനുസ്സെടുത്ത് സിംഹം പോലെ ഏകാന്തമായി നിലകൊണ്ടു. കോപം നിറഞ്ഞ അവർ 'നില്ക്കൂ! നില്ക്കൂ!' എന്ന് വിളിച്ചു, കർണനും മറ്റുള്ളവരും അമ്പുകളാൽ സാംഭനെ മൂടിക്കയറ്റി. യദുപുത്രനായ ഈ ശൂരൻ, കുരുക്കളുടെ അമ്പുകൾ ഏറ്റുവെങ്കിലും, ചെറുവൃക്കളെ കാണുമ്പോൾ സിംഹം എങ്ങനെയോ അതുപോലെ സഹിക്കാതെയാണ് പ്രതികരിച്ചത്. തന്റെ മനോഹരമായ ധനുസ്സെടുത്ത്, ശൂരനായ സാംഭൻ, കർണനും മറ്റ് ആറു മഹാരഥന്മാരെയും ഒരേ സമയം വേറേ വേറെയും അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പരിക്കേൽപ്പിച്ചു. നാലു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് നാലു കുതിരകളെയും, ഓരോന്നിൽ സർത്ഥികളെയും, അവരുടെ രഥങ്ങളിലിരുന്ന മഹാബാണികളെയും അമ്പുകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു. ഈ വീരതയ്ക്ക് അവർ സാംഭനെ ആദരിച്ചു. എന്നാൽ, അവർ സാംഭനെ രഥരഹിതനാക്കി; നാലു കുതിരകളെയും അമ്പുകൊണ്ട് വീഴ്ത്തി, മറ്റൊരു അമ്പുകൊണ്ട് സർത്ഥിയെ കൊല്ലുകയും, മറ്റൊന്നാൽ ധനുസ്സു മുറിക്കയും ചെയ്തു. വലിയ പ്രയാസത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ സാംഭനെ ബന്ധിച്ചു, രഥം ഇല്ലാതാക്കി, വിജയിച്ച കൗരവർ രാജകുമാരനെയും അവരുടെ സ്വന്തം മകളെയും കൂട്ടി നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഈ വാർത്ത നാരദനിൽ നിന്ന് കേട്ട വൃഷ്ണികൾ, രാജാവേ, അത്യന്തം കോപിച്ചു. ഉഗ്രസേനന്റെ പ്രേരണയോടെ അവർ കൗരവരെ നേരിടാൻ തയ്യാറായി. എന്നാൽ ബലരാമൻ, ആയുധധാരികളായ വൃഷ്ണിനേതാക്കളെ ശമിപ്പിച്ചു; കൗരവരും വൃഷ്ണികളും തമ്മിൽ സംഘർഷം ഉണ്ടാകരുതെന്നു ആഗ്രഹിച്ചു, യുദ്ധവിരോധിയായതുകൊണ്ടു. ബലരാമൻ പ്രകാശം നിറഞ്ഞ രഥത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും കുടുംബവൃദ്ധന്മാരെയും കൂടെ കൂട്ടി, നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ചന്ദ്രനുപോലെ ഹസ്തിനാപുരത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഗജഹ്വയ എന്ന സ്ഥലത്തെത്തിയ ബലരാമൻ നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള തോട്ടങ്ങളിൽ താമസിച്ചു, ഉദ്ധവനെ ധൃതരാഷ്ട്രനോടു സന്ദർശനം അറിയിക്കാൻ അയച്ചു. ഉദ്ധവൻ, അംബികയുടെ പുത്രനായ ധൃതരാഷ്ട്രനെയും, ഭീഷ്മനെയും, ദ്രോണനെയും, ബാഹ്ലികനെയും, ദുര്യോധനനെയും ആചാരപ്രകാരം അഭിവാദ്യം ചെയ്തു, ബലരാമന്റെ വരവ് അറിയിച്ചു. ബലരാമൻ, തങ്ങളുടെ പ്രിയസുഹൃത്ത് എത്തിയെന്നു കേട്ടപ്പോൾ അവർ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു; ബലരാമനെ ആദരിച്ച്, എല്ലാവരും ശുഭോപഹാരങ്ങളുമായി സമീപിച്ചു. അവനെ യഥാവിധി സ്വീകരിച്ചു, പൂജയ്ക്ക് പശുവിനെയും വെള്ളവുമൊക്കെ സമർപ്പിച്ചു; ബലരാമന്റെ മഹത്വം അറിയുന്നവർ തലവാഴ്ത്തി പ്രണാമം ചെയ്തു. ബന്ധുക്കൾ സുഖമായിരിയ്ക്കുന്നുവെന്നറിഞ്ഞ ശേഷം, അവരോടു ബലരാമൻ സംശയമില്ലാതെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "ഭൂമിയുടെ രാജാവായ ഉഗ്രസേനൻ എന്ത് ആജ്ഞയാണു നൽകുന്നത്, അതു മനസ്സു ചലിപ്പിക്കാതെ വൈകാതെ അനുഷ്ഠിക്കണം." "നിങ്ങൾ അനേകരായിട്ടും, നീതിമാനായവനെ അധർമ്മവഴി തോൽപ്പിച്ച് ബന്ധിച്ചു; ബന്ധുക്കളുടെ ഐക്യത്തിനുവേണ്ടി ഞാൻ ഇത് സഹിക്കുന്നു." ബലരാമന്റെ ശക്തിയും വീര്യവും നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കൗരവർ കേട്ടപ്പോൾ അവർ ഉഗ്രൻമാരായി പ്രതികരിച്ചു. "വിസ്മയകരമാണ് ഇതെല്ലാം! കാലചക്രത്തിന്റെ അതിരില്ലാത്ത ഗതിയിൽ, ഉയരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ചെരിപ്പ് ധരിച്ച് തലയിൽ കിരീടം വയ്ക്കുന്നു. ഈ വൃഷ്ണികൾ, ഞങ്ങളോടൊപ്പം ബാല്യത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങിയും ഭക്ഷിച്ചും ഇരുന്നും, ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവർക്കു രാജാസനവും നൽകിയിരിക്കുന്നു." "പങ്ക, ചാമരം, ശംഖം, വെള്ളയൊളി കുട, കിരീടം, സിംഹാസനം, ശയനം—ഇവയെല്ലാം ഞങ്ങൾ അവഗണിച്ചിട്ടാണ് അവർക്ക് ലഭിച്ചത്. ഞങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ വളർന്ന യാദവർ ഇന്ന് ഞങ്ങളെ തന്നെ നിർഭാഗ്യമായി ആജ്ഞാപിക്കുന്നു; ഇതൊരു വിഷമാകരമായ വസ്തുതയാണ്." "ഇന്ദ്രനും ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും അർജ്ജുനനും ചേർന്നാലും, കൊടുക്കാത്തതെന്തെങ്കിലും കാട്ടിൽ സിംഹം ഇരയെ പിടിക്കുന്നപോലെ പിടിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയുമോ?" ശ്രീ ബാദരായണൻ പറഞ്ഞു: ജന്മം, ബന്ധം, സമ്പത്ത് എന്നിവയുടെ അഭിമാനത്തിൽ ഉന്നതരായി, അവർ ബലരാമനോടു കടുപ്പമുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. കൗരവരുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയും അവരുടേത് അപമാനകരമായ വാക്കുകളും കേട്ട അച്യുതൻ, കോപഭരിതനായി, കാണാൻ പോലും ഭയങ്കരനായി, പുന:പുന: ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചു: "ഇവരുടെ വിവിധ അഭിമാനങ്ങളിൽ വീഞ്ഞു കുടിച്ച ഇവർ സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; ഇവർക്ക് ശമനം ശിക്ഷയാണ്, മൃഗങ്ങൾക്ക് ദണ്ഡം പോലെ. ഞാൻ സമാധാനത്തിനായി, കോപിച്ച യാദുക്കളെയും കൃഷ്ണനെയും ശമിപ്പിച്ചാണ് ഇവിടെ വന്നത്." "ഈ മന്ദബുദ്ധികളും കലഹപ്രിയരും ദുഷ്ടരും, എന്നെ പുന:പുന: അവഗണിച്ച് അപമാനകരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; അഭിമാനത്തിൽ അഹങ്കരിക്കുന്നു." "ഉഗ്രസേനൻ, ഭൂജന്മാരുടെയും വൃഷ്ണികളുടെയും അന്ധകന്മാരുടെയും മഹാബലശാലിയായ രാജാവല്ലയോ? ഇന്ദ്രനും ലോകപാലന്മാരും അവനെ അനുസരിക്കുന്നില്ലേ?" "സുധർമ്മാ സഭയിൽ പ്രവേശിക്കുകയും, അമരലോകത്തിൽ നിന്ന് പാർിജാതവൃക്ഷം കൊണ്ടുവന്നും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ രാജാസനത്തിന് അയോഗ്യനാണോ?" "അവന്റെ പാദത്തിൽ തന്നെ ശ്രീദേവി നേരിട്ട് സേവനം ചെയ്യുന്നു; അവൻ രാജോപചാരങ്ങൾക്ക് അയോഗ്യനാണോ?" "ലോകപാലന്മാരുടെ കിരീടങ്ങൾ പാദധൂളിയായി വഹിക്കുന്നവൻ, പുണ്യപുണ്യസ്ഥാനങ്ങളിൽ ആരാധ്യനായവൻ, ബ്രഹ്മാവും ശിവനും ഞാനും അവന്റെ അംശത്തിന്റെ അംശങ്ങൾ മാത്രം; ശ്രീദേവി ദീർഘകാലം അവനെ സേവിക്കുന്നു—അവനു രാജാസനം എവിടെയുണ്ട്?