ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ദ്വിവിദനെ വീഴ്ത്തിയപ്പോൾ, ഭൂമി itself ഭയത്തോടെ വിറെന്നു. മരങ്ങളും അതോടൊപ്പം വിറെച്ചു. കുരുകുലത്തിലെ ശൂരനേ, അതൊരു കാറ്റിൽ തളർന്ന പർവതംപോലോ, ജലത്തിൽ കുലുങ്ങുന്ന ഒരു തോണിപോലോ ആയിരുന്നു. ആ സമയം ആകാശത്തിൽ ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും ചേർന്ന് "വിജയം! വിജയം!", "നമസ്കാരം!", "നന്നായി ചെയ്തു!" എന്നിങ്ങനെയുള്ള വാഴ്ത്തലുകളോടെ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. ഇങ്ങനെ ലോകത്തിന് അനർത്ഥം വരുത്തിയ ദ്വിവിദനെ സംഹരിച്ച ശേഷം, ജനങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ആ ഭഗവാൻ തന്റെ സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഇതോടെയാണ് പാരമഹംസന്മാർക്കുള്ള ശ്രിമദ് ഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിലെ പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ രണ്ടാം പാദത്തിലെ "ദ്വിവിദവധം" എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നത്. അതിനുശേഷം, സംഭന്റെ വിവാഹവും, ബലരാമന്റെ ഹസ്തിനാപുരത്തെ വലിച്ചിഴച്ച സംഭവവും അരങ്ങേറി. കൌരവന്മാർ അതിനാൽ കോപിതരായി പറഞ്ഞു: "ഈ ബാലൻ ദുഷ്പ്രവർത്തിയാണ്; ഞങ്ങളെ അവഗണിച്ച്, ഞങ്ങളുടെ സമ്മതമില്ലാത്ത മകളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്ത് കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു." അവർ തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു: "ഈ അഹങ്കാരിയെയെ പിടിച്ചു കെട്ടണം; വൃഷ്ണികൾ എന്ത് ചെയ്യും? അവർ നമ്മുടെയാണെന്നു പറഞ്ഞ്, നമ്മുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ലഭിച്ച ഭൂമിയിൽ ആസ്വദിച്ച് കഴിയുന്നവരാണ്. വൃഷ്ണികൾ അവരുടെ മകൻ പിടിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അറിഞ്ഞ് ഇവിടെ വന്നാൽ, അവരുടെ ഗർവ്വം തകർന്ന്, അവർ നിയന്ത്രിതമായ ശ്വാസങ്ങളെപ്പോലെ ശാന്തരാകും." ഇങ്ങനെ കർണനും ശാലനും ഭൂരിയും യജ്ഞകേതുവും സുയോധനനും മുതലായവർ കൌരവവൃദ്ധന്മാരുടെ പിന്തുണയോടെ സംഭനെ ബന്ധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രന്മാർ തന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നത് കണ്ട സംഭൻ, മഹാരഥിയായ അവൻ, തന്റെ ഭംഗിയുള്ള വില്ലെടുത്ത്, സിംഹംപോലെ ഒറ്റയ്ക്കു നിലകൊണ്ടു. കൌരവർ കോപത്തോടെ അവനെ പിടിക്കാനായി "നിർത്തൂ, നിർത്തൂ!" എന്നു വിളിച്ച്, വില്ലെടുത്ത് അടുത്ത് വന്ന് കർണന്മാരും മറ്റുള്ളവരും അമ്പുകൾ മഴപെയ്യിച്ചു. യദുകുലത്തിലെ ഈ ബാലൻ, കൌരവർ അമ്പുകൊണ്ട് തട്ടിയിട്ടിട്ടും, ചെറുതും നിസ്സാരവുമായ മൃഗങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്ന സിംഹംപോലെ, അതു സഹിച്ചില്ല. തന്റെ ഭംഗിയുള്ള വില്ലിൽ അമ്പ് ഘടിപ്പിച്ച്, ആ വീരൻ ആറ് മഹാരഥന്മാരെയും, കർണനെയും ഉൾപ്പെടെ, ഒരേ സമയം വേറേ വേറെയായി അമ്പുകൾകൊണ്ട് പരിക്കേൽപ്പിച്ചു. നാലു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് നാലു കുതിരകളെയും, ഓരോ അമ്പ് വീതം സാരഥിമാരെയും, മഹാരഥന്മാരെയും അവരുടെ രഥങ്ങളിൽ അമ്പുകൊണ്ട് തട്ടി. ഇതു കണ്ടവർ സംഭനെ ആദരിച്ചു. എങ്കിലും, അവർ സംഭനെ രഥരഹിതനാക്കുകയും, നാലു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് നാലു കുതിരകളെയും, മറ്റൊന്നുകൊണ്ട് സാരഥിയെ കൊല്ലുകയും, മറ്റൊന്നുകൊണ്ട് അവന്റെ വില്ല് മുറിക്കുകയും ചെയ്തു. വലിയ പ്രയാസത്തോടെ സംഭനെ ബന്ധിച്ചു, രഥരഹിതനാക്കി, ജയിച്ച കൌരവർ രാജകുമാരനെയും തങ്ങളുടെ മകളെയും കൂട്ടികൊണ്ട് നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. നാരദനിൽ നിന്നും ഈ വാർത്ത കേട്ട വൃഷ്ണികൾ, രാജാവായ ഉഗ്രസേനന്റെ പ്രേരണയിൽ, കൌരവർക്ക് എതിരായി പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി. എന്നാൽ ബലരാമൻ, ആയുധധാരികളായ വൃഷ്ണി നേതാക്കളെ ശമിപ്പിച്ച്, കൌരവരും വൃഷ്ണികളും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടൽ ഉണ്ടാകരുത് എന്നാശയത്തോടെ, കലഹം ഇല്ലാതാക്കുന്നവനായിട്ടാണ് മുന്നോട്ട് പോയത്. ബലരാമൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരും കുടുംബവൃദ്ധന്മാരുമൊക്കെ ചുറ്റിയുള്ള പ്രകാശമുള്ള രഥത്തിൽ, നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിലെ ചന്ദ്രനുപോലെ, ഹസ്തിനാപുരത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു. ഗജാഹ്വയത്തിലെത്തിയ ശേഷം, നഗരത്തിനകത്തുള്ള തോട്ടത്തിൽ തങ്ങുകയും, ഉദ്ധവനെ ധൃതരാഷ്ട്രനെ സന്ദർശിക്കാൻ അയക്കുകയും ചെയ്തു. ഉദ്ധവൻ, അംബികയുടെ പുത്രനെയും, ഭീഷ്മനെയും, ദ്രോണനെയും, ബാഹ്ലികനെയും, ദുര്യോധനനെയും ആചാരപ്രകാരം വന്ദിച്ചശേഷം, ബലരാമന്റെ വരവറിയിച്ചു. ബലരാമൻ, തങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പ്രിയ സുഹൃത്ത് എത്തിയെന്ന് അറിഞ്ഞ കൌരവർ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു. അവനെ ആദരിച്ച്, എല്ലാ ഉത്കൃഷ്ട ഉപഹാരങ്ങളുമായ് സമീപിച്ചു. യഥാക്രമം ബലരാമനെ സ്വീകരിച്ച്, പൂജയ്ക്കായി പശുവിനെയും വെള്ളവും സമർപ്പിച്ചു; അവന്റെ മഹത്ത്വം അറിയുന്നവർ ബലരാമന്റെ മുമ്പിൽ തലവാഴ്ത്തി നമസ്കരിച്ചു. ബന്ധുക്കളുടെ ക്ഷേമം കേട്ടും, അവരുടെ കുലക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചശേഷവും, ബലരാമൻ നിർഭയമായി അവരോട്这样 പറഞ്ഞു: "ഭൂമിയുടെ അധിപനായ ഉഗ്രസേനൻ എന്ത് ആജ്ഞാനൽകിലും, അതു മനസ്സിൽ കലഹമില്ലാതെ ശ്രവിക്കുകയും, ദീര്ഘിച്ചു കൂടാതെ നടത്തുകയും വേണം. നിങ്ങൾ അനേകർ ചേർന്ന്, ധർമ്മാത്മാവായ സംഭനെ അധർമ്മപൂർവ്വം ജയിച്ച് ബന്ധിച്ചു. ബന്ധുക്കളുടെ ഐക്യത്തിനായി ഞാൻ ഇത് സഹിക്കുന്നു." കൌരവർ, പ്രകോപിതരായി, ബലരാമന്റെ ശക്തിയും വീര്യവും ധൈര്യവും നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടു, അവൻ്റെ ശക്തിക്കു തുല്യമായതായിരുന്നു അവ. അവർ പറഞ്ഞു: "കാളത്തിന്റെ അതിരറ്റ ചലനത്തിൽ, കിരീടം തലയിൽ ധരിച്ച്, ചെരിപ്പ് കാലിൽ ഇട്ടു ആരോ ഉയരാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും, അത്ഭുതം തന്നെ! ഈ വൃഷ്ണികൾ, നമുക്കൊപ്പം യൗവനത്തിൽ ചേർന്ന്, കിടക്കയും അസനവും ഭക്ഷണവും പങ്കിട്ടു, രാജസനങ്ങൾ ഞങ്ങൾ തന്നു. അവർ പംഖ, ചാമരം, ശംഖം, വെള്ള കുട, കിരീടം, സിംഹാസനം, കിടക്ക എന്നിവ എല്ലാം ഞങ്ങളുടെ അനാസ്ഥയാൽ ആസ്വദിക്കുന്നു. യാദവന്മാർക്ക് രാജോപചാരങ്ങൾ നൽകുന്നത് മതിയാകട്ടെ; ദാതാവിൽ നിന്നുള്ള അമൃതം പാമ്പുകൾക്കു നൽകിയതുപോലെ, നമ്മുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ വളർന്ന യാദവർ ഇന്ന് ഞങ്ങളെ തന്നെ നിർഭയം ആജ്ഞാപിക്കുന്നു. കുരുക്കളായ ഭീഷ്മൻ, ദ്രോണൻ, അർജുനൻ മുതലായവരോടൊപ്പം ദേവേന്ദ്രനും, കാട്ടിൽ സിംഹം കന്നുകാലിയെ പിടിക്കുന്നതുപോലെ, അന്യായമായി എന്തും പിടിച്ചെടുക്കുമോ?" ബാദരായണൻ പറഞ്ഞു: ജന്മം, ബന്ധം, ധനം എന്നിവയാൽ വളർന്ന അഹങ്കാരത്തിൽ കൌരവർ മദം പിടിച്ചു; രാമനോടു കഠിനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞ്, സദാചാരമില്ലാത്തവർ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. കൌരവർ്റെ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയും അവരുടെയെതിരായ വാക്കുകളും കേട്ട്, അച്യുതൻ കോപത്തോടെ, മുഖം കാണാൻ പാടില്ലാത്തവിധം, വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു: "ഇവർക്കു വിവിധവിധ മദം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; സമാധാനം അവർക്കു വേണ്ടതല്ല. ഇവർക്കു ശിക്ഷ വേണ്ടത് നിയന്ത്രണം കൊണ്ടാണ്, മൃഗങ്ങൾക്ക് കോലുപോലെ. ഞാൻ സമാധാനത്തിനായി ഇവിടെ വന്നു; കോപിച്ച യാദുക്കളെയും കൃഷ്ണനെയും ശാന്തമാക്കി. എന്നാൽ ഈ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള, വഴക്കുപിടിക്കുന്ന, ദുഷ്ടന്മാർ എന്നെ നിരന്തരം അവഗണിച്ചു, അപമാനകരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, അഹങ്കാരത്തോടെ. ഉഗ്രസേനൻ, ഭൂജന്മാരുടെയും വൃഷ്ണികളുടെയും അന്ധകരുടെയും മഹാരാജാവല്ലേ? ദേവേന്ദ്രനും ലോകപാലന്മാരും പോലും അവനെ അനുസരിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ നിന്ന് സുധർമ്മാ സഭയും പാർിജാത വൃക്ഷവും കൊണ്ടുവന്ന് അനുഭവിക്കുന്നവൻ, രാജസനത്തിന് അയോഗ്യനാണോ? അവന്റെ പാദത്തിൽ തന്നെ ശ്രീദേവി സേവിക്കുന്നു; എല്ലാ ഭുവനങ്ങളുടെയും രാജാവായ അവൻ രാജോപചാരങ്ങൾക്ക് അയോഗ്യനാണോ?" ഇങ്ങനെ ആ മഹത്തായ സംഭവങ്ങൾ അണിയറയിൽ അരങ്ങേറി.