ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

മുകുന്ദന്റെ ആയുധമായ സുദർശന ചക്രം, കോടിക്കണക്കിന് സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ജ്വലിച്ച്, പ്രളയാഗ്നിയുടെ പ്രകാശംപോലെ തേജസ്സോടെ, ആകാശവും ദിശകളും ഭൂമിയും തന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അതിന്റെ ശക്തിയിൽ, യജ്ഞത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച അഗ്നിപുരുഷൻ കീഴടക്കപ്പെട്ടു. രാജാവേ, ആ അഗ്നിപുരുഷൻ, ചക്രധാരിയുടെ ആയുധംകൊണ്ടു പരാജയപ്പെട്ട് മുഖം താഴ്ത്തി പിൻവാങ്ങി; പിന്നീട് അവൻ കാശിയിൽ കടന്നു, അവിടെ സുദക്ഷിണനും യജ്ഞം നടത്തിയ പുരോഹിതന്മാരെയും ദഹിപ്പിച്ചു—അവർ നടത്തിയ അഭിചാരക്രിയ തന്നെ അവരിൽ തിരിച്ചുവന്നു. ശേഷം, വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രം കാശിയിൽ കടന്നു—അവിടത്തെ രാജപ്രാസാദങ്ങൾ, സഭാമന്ദപങ്ങൾ, വിപണികൾ, വലിയ ഗോപുരങ്ങളും അന്നശാലകളും, ധനശാലകളും, ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും ധാന്യസഞ്ചയങ്ങളുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞ നഗരത്തിൽ. കാശിയെ മുഴുവനും ദഹിപ്പിച്ച ശേഷം, സുദർശന ചക്രം വീണ്ടും പാപരഹിതനായ കൃഷ്ണന്റെ അരികിൽ എത്തി നിന്നു. ആ മഹാത്മാവിന്റെ ഈ വീര്യകൃത്യങ്ങൾ, ഒരാഗ്രഹത്തോടെ ആരെങ്കിലും ശ്രവിച്ചാൽ അല്ലെങ്കിൽ പാരായണം ചെയ്താൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും എന്നു പറയുന്നു. അപ്പോൾ രാജാവ് ചോദിച്ചു: "രാമന്റെ അത്ഭുതകരമായ മറ്റു ചാരിത്ര്യങ്ങൾ എനിക്കു വീണ്ടും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ട്. ആ അപ്പാരമായ, അളവറ്റ ഭഗവാൻ മറ്റെന്തൊക്കെ ചെയ്തു?" ശുകൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: നരകന്റെ സുഹൃത്തും, സുഗ്രീവന്റെ മന്ത്രിയും, വൈര്യശാലിയായ മൈണ്ഡന്റെ സഹോദരനും ആയ ഒരു കുരങ്ങൻ ഉണ്ടായിരുന്നു—ദ്വിവിദ എന്നത് അവന്റെ പേര്. തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ മരണത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച ദ്വിവിദ, നഗരങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, കുടിയിരിപ്പുകൾ, പശുപാലകരുടെ പാളയങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ തീയിടുകയും, നാശം വിതറുകയും ചെയ്തു. അവിടെ അവൻ മലകൾ പിഴുതെടുത്തു, അവ കൊണ്ട് പ്രദേശങ്ങൾ തകർത്തു—പ്രത്യേകിച്ച് അനർത്തദേശത്ത്, അവന്റെ ശത്രുവായ ഹരിയെന്ന ഭഗവാൻ വസിച്ചിരുന്നിടത്ത്. ചിലപ്പോൾ സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്നു, തന്റെ ഭുജങ്ങൾ ഉയർത്തി, സമുദ്രജലം കരയിലേക്ക് ഒഴുക്കി തീരപ്രദേശങ്ങൾ മുങ്ങിച്ചു. പത്തായിരം ആനകളുടെ ബലമുണ്ടായിരുന്ന ദ്വിവിദ, മഹർഷിമാരുടെ ആശ്രമങ്ങൾ തകർത്തു, അവിടത്തെ വൃക്ഷങ്ങൾ പൊളിച്ചു, അഗ്നികുണ്ഡങ്ങളിൽ മൂത്രവും മലവും ഒഴിച്ച് അശുദ്ധമാക്കി. അവൻ ആളുകളെയും സ്ത്രീകളെയും പിടിച്ചു മലകുഹരങ്ങളിലും താഴ്വരകളിലും എറിഞ്ഞ്, പാറകൊണ്ട് അവരെ തകർത്തു—പണിക്കാരൻ കീടങ്ങളെ തകർക്കുന്നതുപോലെ. ഇങ്ങനെ ദേശങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുകയും, മഹിളമാർക്കു അപമാനം വരുത്തുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഒരു മനോഹരമായ പാട്ട് കേട്ടു. അങ്ങനെ ദ്വിവിദ രൈവതകപർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ, യദുക്കളുടെ നാഥനായ രാമനെ, കമലമാല ധരിച്ച്, സൗന്ദര്യത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണനായവനായി, സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനായി ദ്വിവിദ കണ്ടു. രാമൻ വാരുണീ മദ്യം കുടിച്ച്, കണ്ണുകൾ ലാളിത്യത്തോടെ, ഉത്സാഹത്തിൽ, ഒരു മദോന്മത്താനയനായി പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ദ്വിവിദ ആ വൃക്ഷത്തിൽ കയറി, ശാഖകൾ കുലുക്കി, വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി, എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചു. കുരങ്ങന്റെ ഈ ധാർഷ്ട്യത്തിൽ രാമന്റെ സഖികളായ യുവതികൾ, സ്വഭാവത്തിൽ കളിയാണെന്നും, ചിരിയാണെന്നും, അതിൽ ആനന്ദിച്ചു. ദ്വിവിദ അവരെ പരിഹസിച്ചു—മുന്നിൽ നിന്ന് മണ്ണ് തുള്ളികളും മറ്റും എറിഞ്ഞു, പിന്നെ തന്റെ പിന്ന് കാണിച്ചു—all while being watched by Rama. അപ്പോൾ രോഷത്തോടെ ബാലരാമൻ ഒരു വലിയ പാറ എറിഞ്ഞു; പക്ഷേ കപിശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിവിദ അതിനെ ഒഴിവാക്കി, മദ്യപാത്രം പിടിച്ചു. അതുപിടിച്ച്, ദ്വിവിദ രാമനെ പരിഹസിച്ചു, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പാത്രം പൊട്ടിച്ചു, ബാലരാമന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ചിതറി വീഴ്ത്തി. അഹങ്കാരം കൊണ്ട് മദിച്ച ദ്വിവിദ ബാലരാമനെ അപമാനിച്ചു; അവന്റെ ഈ അവമാനം കണ്ടു, ദേശങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടു, ബാലരാമൻ ക്രുദ്ധനായി തന്റെ ഗദയും ഹലവും എടുത്തു, ശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ സന്നദ്ധനായി. അതേസമയം, ദ്വിവിദ വലിയൊരു വൃക്ഷം പിഴുതെടുത്തു. അതുപിടിച്ച്, ബാലരാമന്റെ തലയിൽ അതിനാൽ അടിച്ചു; പക്ഷേ സംകർഷണൻ അചഞ്ചലനായി, മുകളിൽ നിന്ന് അടിച്ച ഒരു പർവതംപോലെ നില്ക്കുന്നു. ശക്തനായ ബാലരാമൻ ആ വൃക്ഷം പിടിച്ച് ദ്വിവിദയെ ഗദയാൽ അടിച്ചു; ആ അടിയിൽ ദ്വിവിദയുടെ തലയ് പൊട്ടി രക്തം ഒഴുക്കി. പർവതം കുങ്കുമം പുരണ്ടതുപോലെ, ദ്വിവിദ ആ അടിയെ അവഗണിച്ചു; വീണ്ടും മറ്റൊരു വൃക്ഷം പിടിച്ച് അതിന്റെ ശാഖകൾ പൊളിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഉഗ്രമായി അടിച്ചു; ബാലരാമൻ അതിനെ നൂറു തവണ തകർത്തു. പിന്നെയും മറ്റൊരു വൃക്ഷം കൊണ്ടു ആക്രമിച്ചപ്പോൾ അതും നൂറു തവണ തകർത്തു. ഇങ്ങനെ, ഓരോ വൃക്ഷവും തകർത്തുകൊണ്ടു, ദ്വിവിദ ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളും പിഴുതെടുത്തു, അങ്ങോട്ട് ഒരു മരവുമില്ലാത്തവണ്ണം ആ കാട് മാറ്റി. പിന്നെ, ബാലരാമനോട് ക്രുദ്ധനായി, പാറകളുടെ മഴയൊഴിച്ചു; എന്നാൽ ബാലരാമൻ തന്റെ ഗദ ഉപയോഗിച്ച് അവയെല്ലാം എളുപ്പത്തിൽ തകർത്തു. കുരങ്ങന്മാരുടെ നാഥൻ തന്റെ കൈകൾ താളവൃക്ഷശാഖകളെപ്പോലെ ആക്കി, ഇരുകൈകളും ചേർത്ത് ഭീമമായ മുട്ടികൾ ഉണ്ടാക്കി; അവയോടെ രോഹിണീപുത്രനായ ബാലരാമന്റെ നെഞ്ചിൽ രണ്ട് അടികൾ കൊടുത്തു. എന്നാൽ യദുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായ ബാലരാമൻ, തന്റെ ആയുധങ്ങൾ വച്ചു, ദ്വിവിദയെ ഇരുകൈകളാൽ പിടിച്ചു, കഠിനമായി കഴുത്തിൽ അമർത്തി; ദ്വിവിദ വീണു, രക്തം വമിച്ചു. അവൻ വീണപ്പോൾ, ഭൂമി, വൃക്ഷങ്ങൾ എല്ലാം ഭയത്താൽ നടുങ്ങി; കുരുനായകാ, ഒരു പർവതം കാറ്റിൽ കുലുങ്ങുന്നതുപോലെയോ, ഒരു നൗ ജലത്തിൽ കുലുങ്ങുന്നതുപോലെയോ. ആകാശത്ത് "ജയം!", "നമഃ!", "ശഭാഷ്!" എന്നൊക്കെ ദേവതകളും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും ആഹ്ലാദത്തോടെ വിളിച്ചു, പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. ഇങ്ങനെ ലോകത്തിന് ദു:ഖം വിതർന്ന ദ്വിവിദയെ സംഹരിച്ച ഭഗവാൻ, ജനങ്ങൾ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഇതോടെ, പാരമഹംസന്മാരുടെ ശാസ്ത്രമായ ശ്രീമദ് ഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിലെ പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ രണ്ടാംഭാഗത്തിൽ, "ദ്വിവിദവധം" എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ശേഷം, സംഭന്റെ വിവാഹവും, ബാലരാമന്റെ ഹസ്തിനാപുരം വലിച്ചിഴച്ചതുമാണ് വിവരിക്കപ്പെടുന്നത്. കൗരവന്മാർ, ക്രോധത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ഈ ബാലൻ ദുഷ്ടനാണ്; നമ്മെ അവഗണിച്ച്, ഞങ്ങളുടെ അനുമതിയില്ലാതെ നമ്മുടെ മകളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്തു കൊണ്ടുപോയി. ഈ ധാർഷ്ട്യശാലിയെ ബന്ധിക്കണം; വൃഷ്ണികൾ എന്ത് ചെയ്യും? അവർ നമ്മുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ലഭിച്ച ഭൂമി ആസ്വദിക്കുന്നവരാണ്. വൃഷ്ണികൾ അവരുടെ മകൻ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടെന്നു കേട്ടു ഇവിടെ വന്നാൽ, അവരുടെ അഹങ്കാരം തകർന്ന്, അവർ ശാന്തരാകും, നല്ലവണ്ണം നിയന്ത്രിതമായ ശ്വാസങ്ങൾപോലെ." ഇങ്ങനെ കർണനും ശലനും ഭൂരിയും യജ്ഞകേതുവും സുയോധനനും, കൗരവമൂപ്പന്മാരുടെ പിന്തുണയോടെ സംഭനെ ബന്ധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ പിന്തുടരുന്നുവെന്ന് കണ്ട സംഭ, മഹാരഥിയായവൻ, തന്റെ ഭംഗിയുള്ള ധനുസ്സെടുത്തു, സിംഹംപോലെ ഒറ്റയ്ക്കു നില്ക്കുകയായിരുന്നു.