ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഭഗവതം പാരായണം നടന്നിരുന്നപ്പോൾ അത്ഭുതകരമായ ഒരു സംഭവം അരങ്ങേറി: ബാംബുവിലെ കുരു ഒരു ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പിളർന്നു, അത് സത്സംഗത്തിൽ ഇരുന്നവർ സാക്ഷിയായി കണ്ടു. രണ്ടാം ദിവസം വൈകുന്നേരവും രണ്ടാമത്തെ കുരു പിളർന്നു; മൂന്നാം ദിവസം വൈകുന്നേരവും മൂന്നാമത്തേതും അങ്ങനെ തന്നെ പിളർന്നു. ഈ വിധത്തിൽ ഏഴ് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഏഴ് കുരുക്കുകളും തകർന്നു. അങ്ങനെ, ഭഗവതത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങൾ ശ്രവിച്ച ശേഷം, ആ പ്രേതാത്മാവ് തന്റെ പ്രേതാവസ്ഥയെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അവൻ ദിവ്യരൂപം ധരിച്ചു; തുളസിമാല ധരിച്ച്, മഞ്ഞ വസ്ത്രം അണിഞ്ഞ്, മേഘംപോലെ കറുത്ത വർണ്ണത്തിൽ, കിരീടവും കുണ്ദലങ്ങളും അണിഞ്ഞ് ദീപ്തിയായി അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഉടൻ അവൻ തന്റെ സഹോദരനായ ഗോകർണ്ണനെ വണങ്ങി, "നിന്റെ കരുണ കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും പ്രേതാവസ്ഥയിലുണ്ടായ മലിനതയിൽ നിന്നുമാണ് മോചിതനായത്," എന്ന് പറഞ്ഞു. "ഭഗവതം പാരായണത്തിന്റെ മഹത്വം അനന്തം; അത് പ്രേതാത്മാക്കളുടെ ദു:ഖം നശിപ്പിക്കുന്നു. ഏഴ് ദിവസത്തെ പാരായണം കൃഷ്ണലോകപ്രാപ്തിയുടെ ഫലം നൽകുന്നു. ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണം തുടങ്ങുമ്പോൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും വിറയുന്നു; ഈ കഥ നമ്മെ ഉടൻ തന്നെ മോചിപ്പിക്കും. ഈ ലോകത്ത്, വാക്ക്, മനസ്, പ്രവർത്തി എന്നിവയാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപം, അതു ഭാരംകൂടിയതോ, ഭാരംകുറഞ്ഞതോ, ഈർപ്പംപിടിച്ചതോ, ഉണങ്ങിയതോ ആയാലും, ശ്രവണം അതെല്ലാം ദഹിപ്പിക്കുന്നു, തീ ഇന്ധനം ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ." "ഭാരതഭൂമിയിൽ, പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ദേവതകളുടെയും സഭകളിലും, ഈ കഥ കേൾക്കാത്തവരുടെ ജന്മം ഫലശൂന്യമായതായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ശുകമുനിയുടെ ഉപദേശങ്ങൾ കേൾക്കാതെ, ശക്തിയാർന്ന ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നതെന്തിനാണ്? എല്ലാം അസ്ഥികളും, സന്ധികളാൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, മാംസവും രക്തവും പുരട്ടിയിരിക്കുന്നു, ചർമ്മം മൂടിയിരിക്കുന്നു, ദുർഗന്ധം പരത്തുന്നു, മൂത്രവും മലവും നിറഞ്ഞ ഒരു പാത്രം." "വൃദ്ധപ്രായം, ദു:ഖം, കർമ്മഫലങ്ങൾ എന്നിവയാൽ പീഡിതമായ ഈ ശരീരം രോഗങ്ങളുടെ ആലയം, ദു:ഖം നിറഞ്ഞത്, തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ പ്രയാസമുള്ളത്, സഹിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളത്, ദോഷപൂർണ്ണവും ക്ഷണത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. ഈ ശരീരം ഒടുവിൽ പുഴുക്കളിലും മലത്തിലും ചാരത്തിലും അവസാനിക്കുന്നു; അത്തരമൊരു ശരീരത്തിൽ ചെയ്ത പ്രവർത്തികൾക്ക് സ്ഥിരത എങ്ങനെയുണ്ടാകും? രാവിലെ തയ്യാറാക്കിയ അന്നം വൈകിട്ട് നശിക്കുന്നു; അത്തരം അന്നത്തിൽ പോഷിതമായ ശരീരത്തിൽ എന്ത് സ്ഥിരതയുണ്ട്?" "ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണത്തിലൂടെ ഈ ലോകത്തുതന്നെ ഹരിയെ പ്രാപിക്കാം; അതിനാൽ ദോഷനിവാരണത്തിന് ഇതു മാത്രമാണ് മാർഗം. വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങുന്ന ബുധ്ബുധങ്ങൾപോലെയും, ജന്തുക്കളിൽ കീടങ്ങൾപോലെയും, ഈ കഥയുടെ ശ്രവണം ഇല്ലാത്തവർ ജനിച്ചിട്ട് മരിക്കാൻ മാത്രമാണ്. ഉണങ്ങിയ ബാംബുവിന്റെ കുരു പിളരുന്നത് അത്ഭുതം തന്നെയാണ്; എന്നാൽ ഈ കഥ ശ്രവിച്ചുകൊണ്ട് ഹൃദയത്തിലെ കുരു പിളരുന്നത് അതിലും വലിയ അത്ഭുതമാണ്." "ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണത്തിലൂടെ ഹൃദയത്തിലെ കുരു പിളരുന്നു, എല്ലാ സംശയങ്ങളും മുറിയുന്നു, കർമ്മങ്ങൾ നശിക്കുന്നു. കഥയുടെ തീർത്തയിടത്ത് മനസ്സ് സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, ലോകമലിന്യങ്ങൾ കഴുകി കളയാൻ ഏറ്റവും യോഗ്യമായ ഈ തീർത്ഥത്തിൽ, മുക്തി മാത്രമാണ് പണ്ഡിതന്മാർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്." അവൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആ സമയത്ത്, വൈകുണ്ഠവാസികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു ദിവ്യവിമാനം പ്രകാശം പകർന്നുകൊണ്ട് അവിടെ എത്തി. എല്ലാവരും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, ധുന്ധുലിയുടെ മകൻ ആ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി. ആ വിമാനത്തിൽ വൈഷ്ണവർ ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു, ഗോകർണ്ണൻ ചോദിച്ചു: "ഇവിടെ എന്റെ അനേകം ശുദ്ധശ്രോതാക്കൾ ഉണ്ടല്ലോ; എങ്കിൽ എവിടെ, എല്ലാവർക്കും ഒരേസമയം ദിവ്യവിമാനങ്ങൾ വന്നില്ലേ? എല്ലാവരും സമാനമായി ശ്രവിച്ചപ്പോൾ, ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം എന്തുകൊണ്ട്? ഹരിഭക്തന്മാർ ഇതിന് വിശദീകരണം നൽകട്ടെ." ഹരിദാസന്മാർ പറഞ്ഞു: "ഇവിടെ ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം ശ്രവണത്തിലെ വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്. എല്ലാവരും കേട്ടെങ്കിലും, എല്ലാവരും സമാനമായി മനസ്സാക്ഷി കൊണ്ടു ശ്രവിച്ചില്ല. അതിനാൽ, ആരാധനയിലും വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകുന്നു, ഭക്തനേ." "പ്രേതാത്മാവ് ഏഴ് രാത്രികളും ഉപവാസത്തോടെ ശ്രവണം നടത്തി, അതോടൊപ്പം ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുകയും മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കുകയും ചെയ്തു. ഉറപ്പില്ലാത്ത ജ്ഞാനം നശിക്കുന്നു, അലസതയാൽ ശ്രവണം നശിക്കുന്നു, സംശയിക്കുന്നവനിൽ മന്ത്രം നശിക്കുന്നു, വിക്ഷിപ്തമായ മനസ്സിൽ ജപം നശിക്കുന്നു. വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയില്ലാത്ത സ്ഥലം നശിക്കുന്നു, അയോഗ്യനായി ചെയ്ത ശ്രാദ്ധം നശിക്കുന്നു, ശാസ്ത്രജ്ഞാനമില്ലാത്തവനു നൽകിയ ദാനം നശിക്കുന്നു, ദുഷ്പ്രവർത്തനത്തിൽ കുടുംബം നശിക്കുന്നു. ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകളിൽ വിശ്വാസം, അഹംഭാവമില്ലായ്മ, മനസ്സിലെ ദോഷങ്ങളെ ജയിക്കൽ, കഥയിൽ ഏകാഗ്രത— ഇവയും ഇതുപോലെയുള്ളവയും പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ശ്രവണഫലം ലഭിക്കും; കഥയുടെ അവസാനം, എല്ലാവർക്കും വൈകുണ്ഠവാസം ഉറപ്പാണ്." "ഗോകർണ്ണാ, ഗോവിന്ദൻ സ്വയം നിനക്ക് ഗോലോകം നൽകും." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഹരിഭക്തന്മാർ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് യാത്രയായി. അടുത്ത മാസം, ഗോകർണ്ണൻ വീണ്ടും ഭഗവതം പാരായണം നടത്തി. വീണ്ടും, ഏഴ് രാത്രികളും അവർ ശ്രവിച്ചു. "നാരദാ, ആ കഥയുടെ അവസാനം എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് കേൾക്കൂ." അപ്പോൾ ഹരി സ്വയം ഭക്തന്മാരോടും ദിവ്യവിമാനങ്ങളോടും കൂടെ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ആ സമയത്ത് വിജയഘോഷവും നമസ്കാരവും മുഴങ്ങി. ഹരി ആനന്ദത്തിൽ പാഞ്ചജന്യശംഖം മുഴക്കി; ഗോകർണ്ണനെ അങ്കലാപ്പ് ചെയ്ത്, അവനെ താനുപോലെയാക്കി. ഹരി ഉടൻ തന്നെ മറ്റു ശ്രോതാക്കളെയും മേഘംപോലെ കറുത്ത വർണ്ണത്തിൽ, മഞ്ഞപടം അണിഞ്ഞ്, കിരീടവും കുണ്ദലവും അണിഞ്ഞവരാക്കി. ആ ഗ്രാമത്തിൽ കുതിരക്കാരുടെയും ചണ്ഡാളരുടെയും കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവരെയും ഗോകർണ്ണന്റെ കൃപയാൽ ആ സമയത്ത് ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ ഇരുത്തി. അങ്ങനെ, യോഗികൾ പോകുന്ന ഹരിലോകത്തേക്ക് അയച്ചവരും, ആ കൃഷ്ണഭക്തനും ഗോകർണ്ണനും ചേർന്ന് ഗോലോകം പ്രാപിച്ചു; കഥാശ്രവണത്തിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയ ഭഗവാൻ ഭക്തന്മാരോടൊപ്പം യാത്രയായി. പണ്ടെ അയോധ്യാവാസികൾ രാമനോടൊപ്പം ചേർന്നതുപോലെ, ഇവരും കൃഷ്ണന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ യോഗികൾക്കുപോലും പ്രാപ്തിയില്ലാത്ത ഗോലോകത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെട്ടു. ആ ലോകത്തേക്ക്, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും സിദ്ധന്മാരും പോലും എത്തിപ്പെടാത്തിടത്തേക്ക്, അവർ ഭഗവതം ശ്രവിച്ചുകൊണ്ട് എത്തി. ഇവിടെ ഞങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: കഥകളുടെ ഏഴ് ദിവസത്തെ യാഗങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന അത്രയും പ്രകാശമുള്ള ഫലമാണ് ഗോകർണ്ണന്റെ കഥയുടെ അക്ഷരങ്ങൾ കാതുകൊണ്ട് ആസ്വദിച്ചവർക്കു ലഭിക്കുന്നത്; അങ്ങനെയുള്ളവർ ഗർഭത്തിൽ പോലും വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടതില്ല.