ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

പൗണ്ഡ്രകനെ, ദ്വാരകയെ ആക്രമിച്ചവൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂട്ടുകാരനോടൊപ്പം ഭഗവാൻ ഹരി അകറ്റി, ദ്വാരകയിൽ പ്രവേശിച്ചു. അപ്പോൾ സിദ്ധ പുരുഷന്മാർ അമൃതംപോലെയുള്ള ഹരിയുടെ കതകളെ പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പൗണ്ഡ്രകന്റെ മരണത്തെ തുടർന്ന്, കാശിയുടെ രാജാവ്, ഹരിയുടെ രൂപം ധരിച്ച്, ഭഗവാനെ നിരന്തരം ധ്യാനിച്ചവൻ, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ഹരിയിലേയ്ക്ക് ലയിച്ചുപോയി. അതിനുശേഷം, രാജകീയ കവാടത്തിൽ കാതലങ്കാരമുള്ള തല കണ്ടു ജനങ്ങൾ ആശ്ചര്യത്തോടെ, "ഇത് ആരുടെ മുഖമാണേ?" എന്ന് ചോദിച്ചു. അത് കാശി രാജാവിന്റെ തല എന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, രാജാവിന്റെ റാണികൾ, പുത്രന്മാർ, ബന്ധുക്കൾ, നഗരവാസികൾ—all "അയ്യോ! രാജാവ് കൊല്ലപ്പെട്ടു! ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകൻ ഇല്ല!" എന്നതിൽ ദുഃഖിച്ചു. അതിനുശേഷം, രാജാവിന്റെ പുത്രൻ സുദക്ഷിണൻ, തന്റെ പിതാവിന്റെ ശവസംസ്കാര കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു. "പിതാവിന്റെ കൊലക്കാരനെ ഞാൻ നശിപ്പിക്കും; അതിലൂടെ പിതാവിനെ ആദരിക്കും," എന്നത് അവന്റെ പ്രതിജ്ഞയായി. ആ പ്രതിജ്ഞയോടെ, ഗുരുവിനൊപ്പം സുദക്ഷിണൻ മഹേശ്വരനെ ആത്യന്തിക ഏകാഗ്രതയോടെ പൂജിച്ചു. അവിമുക്തയിൽ മഹേശ്വരൻ പ്രസന്നനായി, അവനോട് വാഗ്ദാനം ചോദിക്കാൻ അനുവാദം നൽകി. സുദക്ഷിണൻ, "പിതാവിന്റെ കൊലക്കാരനെ നശിപ്പിക്കാൻ മാർഗം" എന്നത് തന്നെ വാഗ്ദാനം ആയി അഭ്യർത്ഥിച്ചു. മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു: "ദക്ഷിണാഗ്നിയെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരും, യജ്ഞാചാര്യനും ചേർന്ന്, അഭിചാര കർമ്മം നിർവഹിച്ചാൽ, ആ അഗ്നി, ഭൂതങ്ങൾ ചുറ്റി, അർഹതയില്ലാത്തവനോടു ഉപയോഗിച്ചാൽ, നിന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാകും." അങ്ങനെ ഉപദേശിച്ച മഹേശ്വരന്റെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ച്, സുദക്ഷിണൻ കൃഷ്ണനെതിരെ അഭിചാര യജ്ഞം നടത്തി. പിന്നീട്, അഗ്നികുണ്ടിൽ നിന്ന് ഭയങ്കരമായ, copper-ചായം മുടിയും താടിയും, കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ജ്വാലകളും പുറപ്പെടുന്ന, ഭീമമായ ഒരു embodied അഗ്നി ഉദിച്ചു. അതിന്റെ കുരുത്ത് പല്ലുകളും, ഭയങ്കരമായ കന്യാകൂടും, കഠിനമായ വായും, നാവുകൊണ്ട് അധരങ്ങൾ ചൊല്ലി, നഗ്നമായ രൂപവും, ജ്വലിക്കുന്ന ത്രിശൂലവും, rattling ശബ്ദവും—all അതിനൊടൊപ്പം. ആ അഗ്നി, palm-മരത്തിൻറെ വലിപ്പത്തിലുള്ള കാലുകൾ കൊണ്ട് ഭൂമിയെ നടുക്കിക്കൊണ്ട്, ഭൂതങ്ങൾ ചുറ്റി, എല്ലാ ദിശകളും ചുട്ടുകൊണ്ട്, ദ്വാരകയിലേയ്ക്ക് മുന്നോട്ടു പോയി. അഭിചാര അഗ്നിയെ ദ്വാരകവാസികൾ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ കാട്ടിലെ കരിമ്പോലുള്ള മൃഗങ്ങൾ പോലെ ഭയപ്പെട്ടു. ഭയത്താൽ, അവർ ദ്വാരകയുടെ സഭയിൽ, കളി കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഭഗവാനെ സമീപിച്ചു: "ഭഗവാൻ, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ, നഗരത്തെ ചുട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ!" എന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചു. അവരുടെ ദുഃഖവും ഭയവും കണ്ടു, എല്ലാ ശരണ്യനായ കൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചു: "ഭയപ്പെടേണ്ട; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ രക്ഷകനാണ്." അകത്തും പുറത്തും എല്ലായിടത്തും സാക്ഷിയായ കൃഷ്ണൻ, മഹേശ്വരന്റെ അഭിചാര കർമ്മം തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അതിനെ അകറ്റാൻ തന്റെ Sudarshana ചക്രത്തെ, തന്റെ പക്കലിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്ന, ആജ്ഞാപിച്ചു. മുകുന്ദന്റെ ആയുധമായ സുദർശന ചക്രം, പത്തു ദശലക്ഷം സൂര്യന്മാർപോലുള്ള ജ്വാലയോടെ, പ്രളയത്തിലെ അഗ്നിയുടെ പ്രകാശം പോലെ, ആകാശം, ദിശകൾ, ഭൂമി—all അതിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ തെളിയിച്ചു; അഗ്നി രൂപനെ subdued ചെയ്തു. അഗ്നി രൂപം, ചക്രം കൊണ്ട് കീഴടക്കപ്പെട്ട്, തോറ്റ മുഖത്തോടെ തിരിച്ചു പോയി. പിന്നീട്, കാശി നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, സുദക്ഷിണനും, അഭിചാര കർമ്മം ചെയ്ത പുരോഹിതന്മാരെയും ചുട്ടുകളഞ്ഞു—അവർ ചെയ്ത കർമ്മം തന്നെ അവരെ ബാധിച്ചു. പിന്നീട്, വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രം, കാശി നഗരത്തിലെ രാജപ്രാസാദങ്ങൾ, സഭാമന്ദിരങ്ങൾ, മാർക്കറ്റുകൾ, കവാടങ്ങൾ, ഗോപുരങ്ങൾ, ധാന്യശാലകൾ, ധനസമ്പത്തുകൾ, ആനകൾ, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, ധാന്യശേഖരങ്ങൾ—all ചുട്ടു നശിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, flawless deeds ചെയ്ത കൃഷ്ണന്റെ പക്കലിൽ സുദർശന ചക്രം വീണ്ടും നിലകൊണ്ടു. ആ ഭഗവാന്റെ ഈ കഥകൾ, ഏകാഗ്രതയോടെ കേൾക്കുന്നവനും പാടുന്നവനും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരാവും. അതിനുശേഷം, രാജാവ് ചോദിച്ചു: "രാമന്റെ അത്ഭുതകൃത്യങ്ങൾ വീണ്ടും ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അദ്വിതീയനും, അഗാധനും ആയ ആ സ്വാമി മറ്റെന്ത് ചെയ്തു?" ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: "നരകന്റെ സുഹൃത്ത്, സുഗ്രീവന്റെ ഉപദേഷ്ടാവും, മൈണ്ടയുടെ സഹോദരനും ആയ ദ്വിവിദ എന്ന ഒരു കുരങ്ങൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ, സുഹൃത്തിന്റെ മരണത്തിന് പ്രതികാരമായി, ദേശത്തെ നശിപ്പിച്ചു—നഗരങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, വസതികൾ, ഗോപുരങ്ങൾ—all ചുട്ടു. ചിലപ്പോൾ, കുരങ്ങൻ മലകൾ പിഴുത്, അവ കൊണ്ട് പ്രദേശങ്ങൾ തകർത്തു—പ്രത്യേകമായി, ഹരി താമസിക്കുന്ന അനർത ദേശത്ത്. ചിലപ്പോൾ, സമുദ്രത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, കൈകൊണ്ട് വെള്ളം ഉയർത്തി, തീരപ്രദേശങ്ങൾ മുങ്ങിച്ചു; അവനിൽ പത്തായിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മഹർഷികളുടെ ആശ്രമങ്ങൾ തകർത്തു, Sacred fires-ൽ മൂത്രവും മലവും ഒഴിച്ച്, ദുഷ്ടതകാണിച്ചു. അഹങ്കാരത്തോടെ, പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും പിടിച്ച്, മലകുരുക്കുകളിലും താഴ്‌വരകളിലും ഇടിച്ചു, പാറകൊണ്ട് ചതച്ചു, കൃഷിക്കാരൻ കീടങ്ങളെ crushed ചെയ്യുന്നതുപോലെ. ദേശങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചും, സതീ സ്ത്രീകളെ അപമാനിച്ചും, ദ്വിവിദ pleasant singing കേട്ട്, രൈവതക പർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ, യദു വംശത്തിലെ രാമനെ, താമരക്കലാപം ധരിച്ച, limbs-ൽ സുന്ദരനായ, സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ, കണ്ട്. രാമൻ, വാരുണി പാനത്തിൽ കണ്ണുകൾ ലയിച്ച, പുഞ്ചിരിയോടെ പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു; അവന്റെ രൂപം, ഉരുത്തിരിയുന്ന ആനപോലും പ്രകാശമയമായിരുന്നു. ദുഷ്ട കുരങ്ങൻ ഒരു വൃക്ഷത്തിൽ കയറി, ശാഖകൾ ചലിപ്പിച്ചു, ശബ്ദം ഉയർത്തി, എല്ലാവരെയും ശ്രദ്ധയിൽ പെടുത്തി. കുരങ്ങന്റെ അഹങ്കാരം കണ്ടു, ബാലരാമന്റെ കൂടെയുള്ള യുവതികൾ, കുശലമയമായ, ചിരി ഇഷ്ടമുള്ളവർ, ചിരിച്ചു. കുരങ്ങൻ, മണ്ണ്, മറ്റ് വസ്തുക്കൾ എറിഞ്ഞ്, അവരെ പരിഹസിച്ചു; പിന്നെ, തന്റെ പുറം കാണിച്ചും, രാമൻ കാണുന്നവണ്ണം, mocking ചെയ്തു. അതിനുശേഷം, ബാലരാമൻ, അക്ഷരാർഥത്തിൽ foremost of strikers, പാറ എറിഞ്ഞു; പക്ഷേ, കുരങ്ങൻ, പാറയെ മറികടന്ന്, മദ്യപാത്രം പിടിച്ചു. അതിനെ പിടിച്ചവൻ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, രാമനെ provoke ചെയ്തു; ദുഷ്ടതയോടെ, പാത്രം തകർത്തു, ബാലരാമന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ചിതറിച്ചു. ബാലരാമനെ overpower ചെയ്ത കുരങ്ങൻ, അഹങ്കാരത്തിൽ മയങ്ങി, അഹങ്കാരപൂർവ്വം പെരുമാറി; അവന്റെ അവമതവും, ദേശങ്ങൾ disturbed ആകുന്നതും കണ്ടു, ബാലരാമൻ കോപത്തിൽ, ഗദയും, ഹലയും എടുത്തു, ശത്രുവിനെ കൊല്ലാൻ തീരുമാനിച്ചു. ദ്വിവിദ, മഹാശക്തിയോടെ, ഒരു വലിയ വൃക്ഷം കൈകൊണ്ട് ഉയർത്തി. വേഗത്തിൽ ഓടി, ബാലരാമന്റെ തലയിൽ വൃക്ഷം അടിച്ചു; എന്നാൽ, സങ്കർഷണൻ, മുകളിൽ നിന്ന് അടിയുണ്ടായിരുന്ന മലപോലെ, അചലനായി നിന്നു. ശക്തനായ ബാലരാമൻ, വൃക്ഷം പിടിച്ചു, ദ്വിവിദയെ ഗദകൊണ്ട് അടിച്ചു; അതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ, ദ്വിവിദയുടെ തല പൊട്ടി, രക്തം ഒഴിഞ്ഞു. ഈ കതകൾ, ഭഗവാന്റെ അത്ഭുത പ്രവർത്തികൾ, കേൾക്കുന്നവനും വായിക്കുന്നവനും, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരാകും.