പൗണ്ഡ്രകന്റെ தூതന് കൊണ്ടുവന്ന അവഹേളനങ്ങള് കേട്ടുകൊണ്ട്, കൃഷ്ണന് തന്റെ രഥത്തില് കയറിപ്പറ്റി കാശിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. പൗണ്ഡ്രകന്, മഹാബലശാലിയായ രഥീയന്, കൃഷ്ണന് വരുന്നു എന്നു അറിഞ്ഞു, രണ്ടു അക്ഷൗഹിണി സൈന്യത്തോടുകൂടി നഗരത്തില് നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. പൗണ്ഡ്രകന്റെ സഖാവായ കാശിരാജാവും മൂന്ന് അക്ഷൗഹിണി സൈന്യത്തോടുകൂടി അവനെ പിന്തുടര്ന്നു. അപ്പോള് രാജാവേ, അവന് പൗണ്ഡ്രകനെ കണ്ടു—ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, ധനുസ്, ശ്രീവത്സം, കൗസ്തുഭമണിയും വനമാലയും അണിഞ്ഞ്, പീതാംബരം ധരിച്ച്, ഗരുഡധ്വജവും വിലയേറിയ കിരീടാഭരണങ്ങളും മകരകുണ്ദലങ്ങളും അണിഞ്ഞ്, കൃഷ്ണന്റെ രൂപം അനുകരിച്ചവനായി. തന്റെ രൂപം അനുകരിച്ച് വേഷം ധരിച്ച പൗണ്ഡ്രകനെ, നാടകവേദിയിലെ നടനെപ്പോലെ, കൃഷ്ണന് കണ്ടു ഹരിയായ അവന് ഉല്ലസിച്ചു ചിരിച്ചു. ശത്രുക്കള് കൃഷ്ണനെ അണയിച്ചപ്പോള്, കുന്തം, ഗദ, മുഷ്ടി, ശൂലം, ശല്യം, ശരങ്ങള്, ഖഡ്ഗം, നിശിതം തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങളുമായി ആക്രമിച്ചു. എന്നാല് കൃഷ്ണന് തന്റെ ഗദ, ഖഡ്ഗം, ചക്രം, ബാണം എന്നിവകൊണ്ട് പൗണ്ഡ്രകന്റെയും കാശിരാജാവിന്റെയും സൈന്യങ്ങളെ, ആനകള്, കുതിരകള്, രഥങ്ങള്, പദാതികള് എന്നിവയുമായി, പ്രളയകാലത്തിലെ അഗ്നിപോലെ സംഹരിച്ചു. യുദ്ധഭൂമി ആന, കുതിര, ഒട്ടകം, കഴുത, മനുഷ്യര് എന്നിവയുടെ ശരീരങ്ങളാല് നിറഞ്ഞു, വീരന്മാര് തകര്ത്തതുകൊണ്ട് ശ്മശാനപോലെ ഭയാനകവും ധീരന്മാര്ക്കു രസകരവുമായിരുന്നു. ശൗരി പൗണ്ഡ്രകനെ ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഹേ പൗണ്ഡ്രകാ! നീ തൂതന് മുഖേന എന്നോട് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഈ ആയുധങ്ങള് ഇനി നിന്നിലേക്ക് ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.” “നീ കള്ളമായി ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്ന എന്റെ നാമം ഇന്നുതന്നെ ഉപേക്ഷിക്കും, ഞാന് യുദ്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കില് നിന്നില് അഭയം തേടാം.” അങ്ങനെ കൃഷ്ണന് മൂര്ദ്ധന്യമായ ബാണങ്ങളാല് പൗണ്ഡ്രകന്റെ രഥം തകർത്തു, രഥചക്രം കൊണ്ട് അവന്റെ തല വേര്പെടുത്തി, ഇന്ദ്രന് ഇടിമുഴങ്ങാല് പര്വ്വതം ചിതറിക്കുന്നതുപോലെ. അതുപോലെ തന്നെ, കാശിരാജാവിന്റെ തല ബാണങ്ങളാല് വേര്പ്പെടുത്തി, കാശി നഗരത്തില് തള്ളിക്കൊണ്ടു, കാറ്റ് താമരക്കൊമ്പ് ഇഴയിടുന്നതുപോലെ. അവിടേയ്ക്ക് വൈരാഗ്രഹികളായ പൗണ്ഡ്രകനും അവന്റെ സഖാവും കൊല്ലപ്പെട്ട ശേഷം, ഹരി ദ്വാരകയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു, സിദ്ധന്മാര് അമൃതസമാനമായ കഥകള് പാടി. പൗണ്ഡ്രകന് നിരന്തരം ഭഗവാനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, എല്ലാ ബന്ധനങ്ങളില് നിന്നും മോചിതനായി, ഹരിയുടെ രൂപം ധരിച്ച് അവനില് ലയിച്ചു. രാജധാനിയുടെ വാതിലരികില് കുണ്ദലങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച തല കണ്ടു, ജനങ്ങള് അതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാതെ, “ഇത് ആര്ക്കുള്ള മുഖമാണു?” എന്നു ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. കാശിരാജാവിന്റെ തലമാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവന്റെ ഭാര്യമാര്, പുത്രന്മാര്, ബന്ധുക്കള്, നഗരവാസികള്—allarum—വിലാപിച്ചു: “അയ്യോ, രാജാവ് കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു! ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകന് ഇല്ലാതായി!” അവന്റെ പുത്രന് സുഡക്ഷിണന് പിതാവിന്റെ അന്ത്യകര്മ്മങ്ങള് നിര്വഹിച്ചു, “പിതാവിനെ കൊല്ലപ്പെട്ടവനെ ഞാന് സംഹരിക്കും, അങ്ങനെ പിതാവിന്റെ പ്രതാപം നിലനിർത്തും,” എന്നു പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു. ഈ പ്രതിജ്ഞയോടെ, പുരോഹിതനോടൊപ്പം, സുഡക്ഷിണന് മഹേശ്വരനെ അത്യുത്തമമായ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു. അവിമുക്തത്തില് പ്രസന്നനായ മഹേശ്വരന് അവനോട് വരം ചോദിക്കുവാന് പറഞ്ഞു; സുഡക്ഷിണന് തന്റെ ആഗ്രഹം—പിതാവിനെ കൊന്നവനെ സംഹരിക്കാനുള്ള മാര്ഗ്ഗം—വരമായി അഭ്യര്ത്ഥിച്ചു. “ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും ഹോത്രികനോടും കൂടെ ദക്ഷിണാഗ്നിയെ ആചാരപ്രകാരവും മന്ത്രവാദം നടത്തി ആരാധിക്ക; ആ അഗ്നിഃ, ഭൂതഗണങ്ങളാല് വേസ്റ്റപ്പെട്ട്, ദുഷ്ടനെതിരെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോള് നിന്റെ ലക്ഷ്യം സാധിക്കും,” എന്നു മഹേശ്വരന് ഉപദേശിച്ചു. അങ്ങനെ, കൃഷ്ണനെതിരെ ആ മന്ത്രവാദം നിര്വഹിച്ചു, പ്രതിജ്ഞ പാലിച്ചു. അപ്പോള് ഹോമകുണ്ടത്തില് നിന്നും ഒരു ഭയാനകമായ അഗ്നിദേഹം ഉദിച്ചു—താമ്രവര്ണ്ണമായ ജടാമുടിയും താടിയും, കണ്ണുകളില് തീയുടെ ജ്വാലകള്, ഭയാനകമായ പല്ലുകള്, ഭയകരമായ കണ്വരികള്, കടുത്ത വായ്, നാവുകൊണ്ട് അധരങ്ങള് ചുളിച്ചു, നഗ്നന്, ജ്വാലയുള്ള ത്രിശൂലം കുലുക്കി, ഭയാനകമായ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു. വലിയ വാഴക്കൊമ്പുകള് പോലെയുള്ള കാലുകള്, ഭൂമി നടുങ്ങുന്നവ, ഭൂതഗണങ്ങളാല് ചുറ്റപ്പെട്ട്, എല്ലാ ദിക്കുകളും ദഹിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ദ്വാരകയിലേയ്ക്ക് പുരോഗമിച്ചു. ആ മന്ത്രവാദം കൊണ്ട് ഉദിച്ച അഗ്നിദേഹം സമീപിച്ചപ്പോള്, ദ്വാരകവാസികള് കാട്ടുതീയില് കുരുങ്ങിയ മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ ഭീതിയോടെ നടുങ്ങി. അവര് ഭഗവാനെ സമീപിച്ചു, അങ്ങോട്ട് യുദ്ധശാലയില് പാശം കളിക്കുന്നവനായിരുന്നു, “ഭഗവാനേ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും രക്ഷകനേ, നഗരത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയില് നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ!” എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. ജനങ്ങളുടെ ഭയം കണ്ടു, അവരോടു കൃഷ്ണന് സ്നേഹപൂര്വ്വം പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടണ്ട, ഞാന് നിങ്ങളുടെ രക്ഷകനാണ്.” അകത്തും പുറത്തും സാക്ഷിയായ പരിപൂര്ണനായ കൃഷ്ണന്, മഹേശ്വരന്റെ മന്ത്രവാദം തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അതിനെ തടയാന് തന്റെ ചക്രം—സുദര്ശനം—ആജ്ഞാപിച്ചു. അങ്ങിനെ, മുക്കുന്ദന്റെ ആയുധമായ സുദര്ശനചക്രം, പത്തു കോടി സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശം, പ്രളയകാലത്തിലെ അഗ്നിയുടെ തേജസ്സോടെ, ആകാശവും ഭൂമിയും ദിശകളും പ്രകാശിപ്പിച്ചു, അഗ്നിദേഹത്തെ ഉപജയിച്ചു. രാജാവേ, ആ മന്ത്രവാദം കൊണ്ട് സൃഷ്ടിച്ച അഗ്നിദേഹം, ചക്രായുധത്തിന്റെ ശക്തിയില് തകർന്ന്, മുഖം താഴ്ത്തി, തിരിച്ചുപോയി; പിന്നീട് കാശിയില് പ്രവേശിച്ച്, സുഡക്ഷിണനും അവന്റെ പുരോഹിതന്മാരെയും ദഹിപ്പിച്ചു—താങ്കള് നടത്തിയ അതേ മന്ത്രവാദം തന്നെ അവരെ സംഹരിച്ചു. വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രം കാശി നഗരത്തിലേയ്ക്ക് കടന്നു—അവിടത്തെ രാജപ്രാസാദങ്ങളെയും സഭാമന്ദപങ്ങളെയും വിപണികളും, ഗോപുരങ്ങളാലും ഗോപുരങ്ങളാലും ധാന്യശാലകളാലും നിറഞ്ഞ നഗരവും, ധനഭണ്ഡാരങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും ധാന്യശേഖരങ്ങളും അടങ്ങിയ നഗരവും—ദഹിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ കാശിയെ ദഹിപ്പിച്ച ശേഷം, സുദര്ശനചക്രം കൃഷ്ണന്റെ പക്കല് വീണ്ടും നില്ക്കുകയായിരുന്നു. ആ ഭഗവാന്റെ മഹത്വം കേള്ക്കുകയോ പാരായണം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നവര് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചിതരാവും. ഇതുകഴിഞ്ഞ്, രാജാവ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു: “രാമന്റെ അത്ഭുതകരമായ കൃത്യങ്ങള് വീണ്ടും ഞാന് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനുശേഷം ആ മഹാപുരുഷന് മറ്റെന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പറയുക.” ശുകന് പറഞ്ഞു: നരകന്റെ സുഹൃത്തും, സുഗ്രീവന്റെ മന്ത്രിയും, മൈന്ദന്റെ സഹോദരനും ആയിരുന്ന ദ്വിവിദ എന്ന ഒരു കുരങ്ങന് ഉണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ സുഹൃത്ത് നരകന്റെ വധത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യാനായി, ദ്വിവിദ ദേശങ്ങള് നശിപ്പിച്ചു—നഗരങ്ങള്, ഗ്രാമങ്ങള്, കുടിയാന ഗ്രാമങ്ങള്, പശുപാലകരുടെ പള്ളികള് എന്നിവയ്ക്കു തീ വെച്ചു. ചിലപ്പോള് പര്വ്വതങ്ങള് പറിച്ചെടുത്തു, അവ പ്രദേശങ്ങളില് ഇടിച്ചു തകർത്തു—പ്രത്യേകിച്ച് അനര്ത്തദേശത്ത്, അവിടെ ഹരി വസിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്. ചിലപ്പോള് സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവില് നിന്നു, തന്റെ കൈകള് ഉയര്ത്തി സമുദ്രജലം കരയിലേക്ക് ഒഴിച്ചുവിട്ട്, കരപ്രദേശങ്ങള് മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു; അവന് പത്തായിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.