ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭഗവാന്റെ ഈ അവതാരം, അപ്രതിഹതനായ പ്രഭുവേ, ലോകക്ഷേമത്തിനും ധർമ്മസംരക്ഷണത്തിനുമാണ്. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും, നിങ്ങളുടെ പ്രേരണയാൽ, ഏഴു ലോകങ്ങൾക്കുമുള്ള സത്യം ഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് ആദിപുരുഷൻ, ഏകനായ, അതീതനായ, സ്വയം ദർശിക്കുന്ന, കാരണം കൂടാതെ കാരണമാകുന്ന, സ്വശക്തിയാൽ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവൻ. സൂര്യൻ തന്റെ തന്നെ നിഴലാൽ മറഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ നിഴലിനെയും രൂപങ്ങളെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഗുണത്തിൽ മറഞ്ഞ്, സ്വയം പ്രകാശമായി എല്ലാ ഗുണങ്ങളെയും, ഗുണമുള്ളവരെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. നിങ്ങളുടെ മായയാൽ ഭ്രമിച്ച മനസ്സുള്ളവർ, മക്കളിലും ഭാര്യമാരിലും വീടുകളിലും മുതലായവയിലുമാണ് ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തുന്നത്; അങ്ങനെ അവർ ദു:ഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയും ഉയർന്നും ജീവിക്കുന്നു. ഈ മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചിട്ടും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാതെ നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങളെ ആരാധിക്കാത്തവൻ, ദയനീയനാണ്; അവൻ തന്നെയാണ് തനിക്കു തന്നെ വഞ്ചന ചെയ്യുന്നത്. ഭഗവാനെ, സ്വന്തം ആത്മാവായ നിങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ തേടുന്നവൻ, അമൃതം ഉപേക്ഷിച്ച് വിഷം കഴിക്കുന്നവനാണ്. ഞാനും ബ്രഹ്മാവും, ദേവന്മാരും, മന:ശുദ്ധിയുള്ള ഋഷികളും, ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽനിന്നും മുഴുവൻ ഭക്തിയോടെ നിങ്ങളെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയം എന്നിവയ്ക്ക് കാരണം, സമതയുള്ള, ശാന്തനായ, സഖാവായ, ആത്മാവും ദൈവവുമാകുന്ന, ഏക, അദ്വിതീയമായ, സർവ്വസ്രഷ്ടാവായ ഭഗവാനെ, ജനനമരണങ്ങളിൽനിന്ന് മോക്ഷം ലഭിക്കാനായി ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു. ഇവൻ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, അനുസരണയുള്ളവൻ; ഞാൻ അവനു നിർഭയം നൽകിയിരിക്കുന്നു, ഭഗവാനേ; ദയവായി, നിങ്ങൾ ദൈത്യാധിപതിയെ പോലെ തന്നെ അവനെയും അനുഗ്രഹിക്കണമേ. അപ്പോൾ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: "പൂജ്യനായവരേ, നിങ്ങൾ പറയുന്നതെന്തും ഞാൻ ചെയ്യുന്നതിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നു; നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നതെന്തും എനിക്ക് സമ്മതവും പ്രീതിയുമാണ്." "വിരോചനന്റെ ഈ പുത്രൻ, ഒരു അസുരൻ, എന്നാൽ ഞാൻ പോലും അവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല; പ്രഹ്ലാദനു നൽകിയ വരംകൊണ്ടു, അവനെയും നിങ്ങളുടെ വംശത്തെയും ഞാൻ കൊല്ലില്ല." "അവന്റെ അഹങ്കാരം തകർക്കാനാണ് ഞാൻ അവന്റെ കൈകൾ തകർത്തത്; ഭൂഭാരം ആയിരുന്ന അവന്റെ വലിയ സൈന്യവും ഞാൻ നശിപ്പിച്ചു." "ഇനി അവനു നാല് കൈകൾ ശേഷിക്കുന്നു; അവൻ അജരാമരനായി, നിങ്ങളുടെ പ്രധാന സേവകനായി, എവിടെയും ഭയമില്ലാതെ ജീവിക്കും." ഇങ്ങനെ നിർഭയം ലഭിച്ച അസുരൻ കൃഷ്ണനോടു വന്ദിച്ചു, തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം പ്രദ്യുമ്നനെ രഥത്തിൽ ഇരുത്തി അവനെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു. സൈന്യവ്യൂഹം ചുറ്റിയ, മനോഹര വസ്ത്രാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതനായ, ഭാര്യയോടൊപ്പം, രുദ്രന്റെ ആദരവോടെ അവൻ പുറപ്പെട്ടു. പതാകകളും ഗോപുരങ്ങളും കാവലുള്ള വഴിത്തടങ്ങളും കൊണ്ട് ഭംഗിയായ തന്റെ രാജധാനിയിൽ, ശംഖം, ഭേരി, തുര്യങ്ങളുടെ നാദത്തിൽ, നഗരവാസികൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ, ദ്വിജന്മാർ എന്നിവരാൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട് അവൻ പ്രവേശിച്ചു. ശങ്കരനോടു നടന്ന കൃഷ്ണന്റെ വിജയം, യുദ്ധം എന്നിവ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഓർക്കുന്നവൻ, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടുകയില്ല. ഇങ്ങനെ, 'അനിരുദ്ധനെ കൊണ്ടുവന്നത്' എന്ന അദ്ധ്യായം ഭാഗവതത്തിന്റെ പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ ഇരുപതാം ഭാഗത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു. ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു: "കുരുകുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ, ബാലരാമൻ തന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് രഥത്തിൽ കയറി നന്ദന്റെ ഗോക്കുലത്തിലേക്ക് യാത്രയായി." അവിടെ ഗോപന്മാരും ഗോപ്പിയാരും, അദ്ദേഹത്തെ ഏറെക്കാലം കാത്തിരുന്നവരായി, ബാലരാമനെ ദീർഘമായി അണിഞ്ഞു പിടിച്ചു; അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചു, അവരിൽനിന്ന് സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹം നേടി. "ഭഗവാനേ, നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ സഹോദരനും എല്ലായ്പ്പോഴും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണമേ," എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു, ബാലരാമനെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, അണിഞ്ഞു പിടിച്ച് കണ്ണുനീർ ചൊരിഞ്ഞു. പതിവനുസരിച്ച്, പ്രായം, സൗഹൃദം, ബന്ധം എന്നിവ നോക്കി മുതിർന്ന ഗോപന്മാരെ ആദരവോടെ ബാലരാമൻ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. പിന്നീട് ചുറ്റുമിരുന്ന ഗോപന്മാർ, ചിരിച്ചും കൈകുലുക്കിയും മറ്റും അദ്ദേഹത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്തു, സുഖാസനത്തിൽ ഇരുന്ന ബാലരാമനോട് അവർക്കുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു. ബാലരാമനും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ സ്നേഹപൂർവ്വം ചോദിച്ചു; കൃഷ്ണനിൽ, കമലനയനനിൽ, അവരുടെ എല്ലാ ഭാരം വെച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്ക് സ്നേഹത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്നു. "രാമാ, നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കൾ എല്ലാവരും സുഖമാണോ? ഭാര്യകളും മക്കളുമൊപ്പമുള്ള നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?" "ഭാഗ്യവശാൽ, കംസൻ എന്ന ദുഷ്ടൻ വധിക്കപ്പെട്ടു; സുഹൃത്തുക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു; ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലത്ത് അഭയം നേടി." ഗോപികൾ സന്തോഷത്തോടെ രാമനെ കണ്ടു, ചിരിച്ചു ചോദിച്ചു: "നഗരസ്ത്രീകളുടെ പ്രിയനായ കൃഷ്ണൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു തന്നേ?" "അവൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളെയും അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? ഒരിക്കലെങ്കിലും അമ്മയെ കാണാൻ വരുമോ? അതോ, ശക്തനായ അവൻ നമ്മുടെ സേവനം ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?" "ദാശാർഹാ, നിങ്ങളുടെ അമ്മ, അച്ഛൻ, സഹോദരങ്ങൾ, ഭർത്താക്കന്മാർ, മക്കൾ, സഹോദരിമാർ — ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരെ പോലും ഉപേക്ഷിച്ച് നിങ്ങൾ പോയത് അവനുവേണ്ടിയല്ലേ?" "അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി, സ്നേഹബന്ധങ്ങൾ വിച്ഛേദിച്ച് നമ്മെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അങ്ങനെയുള്ളവൻ സ്ത്രീകളോട് വാക്ക് പാലിക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുമോ?" "നഗരസ്ത്രീകൾ അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളുടെ വാക്ക് എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും? എന്നാൽ, അവന്റെ മനോഹരമായ കഥകൾ, പുഞ്ചിരി, കാഴ്ച, ശ്വാസം എന്നിവയിൽ ആകർഷിതരായി, അവർ പ്രണയഭരിതരായി അവനെ സ്വീകരിക്കുന്നു." "നമ്മൾ, ഗോപികൾ, ഇനിയും അവനെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ച് എന്ത് പ്രയോജനം? മറ്റു കാര്യങ്ങൾ പറയാം. അവന്റെ അഭാവത്തിൽ നമുക്ക് സമയം കടന്നുപോകുന്നു; അതുപോലെ അവനിക്കും കടന്നുപോകുന്നുണ്ടോ?" ശൗരിയുടെ കുഞ്ചികഥകളും മനോഹരമായ കാഴ്ചകളും ചലനങ്ങളും സ്നേഹഭരിതമായ അണിയിപ്പുകളും ഓർത്ത്, ഗോപികൾ കരയിത്തുടങ്ങി. പലവിധ സാന്ത്വനങ്ങളിലൂടെ, ഹൃദയത്തിൽനിന്നുള്ള കൃഷ്ണന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ പറഞ്ഞ്, സംകർഷണൻ അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അവിടെ രാമൻ രണ്ട് മാസം — മധു, മാധവ — ഗോപ്പികൾക്ക് രാത്രികളിൽ ആനന്ദം നൽകിക്കൊണ്ട് താമസിച്ചു. പൂർണചന്ദ്രന്റെ പ്രകാശത്തിൽ, രാത്രിമല്ലികയുടെ സുഗന്ധം കാറ്റിൽ വഹിക്കുമ്പോൾ, യമുനയുടെ കുളിരും കാനനങ്ങളിലുമാണ് അദ്ദേഹം ഗോപിസമൂഹങ്ങളാൽ സേവിക്കപ്പെട്ട് ആനന്ദം അനുഭവിച്ചത്. വരുണന്റെ today, വൃക്ഷത്തിന്റെ തിളയിൽ നിന്ന് വരുണിയുടെ ദേവത, അത്ഭുതമായ സുഗന്ധം പരത്തിക്കൊണ്ട്, അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ബാലരാമൻ ആ മധുധാരയുടെ സുഗന്ധം വായുവിൽ നിന്ന് ആസ്വദിച്ചു, ഗോപികളോടൊപ്പം അവിടെ ചെന്നു, അതു നാവുകൊണ്ടു കുടിച്ചു. ഗന്ധർവന്മാർ ഗാനമാലിക പാടുമ്പോൾ, മനോഹരമായ സ്ത്രീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആനക്കൂട്ടത്തിന്റെ നാഥനായി രാമൻ, ഇന്ദ്രൻപോലെ ആനകളിൽ ആനന്ദിച്ചു. ആകാശത്തിൽ മൃദംഗമേളം മുഴങ്ങി, പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി, ഗന്ധർവന്മാരും ഋഷികളും രാമന്റെ കീർത്തി പാടിച്ചു.