ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ശ്രദ്ധയോടെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പരിശോധിച്ചിട്ടും, യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള പണ്ഡിതന്മാർക്കും, ജ്ഞാനികൾക്കും, ബ്രഹ്മവേദികൾക്കും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മോക്ഷത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗം എവിടെയും കാണാനായില്ല. അപ്പോൾ എല്ലാവരും സൂര്യന്റെ വാക്കുകളെയാണ് മോക്ഷത്തിൽ പരമപ്രമാണമായി അംഗീകരിച്ചത്. അന്നത്തെ സമയത്ത് ഗോകർണ്ണൻ സൂര്യന്റെ പ്രഭേഗത നിയന്ത്രിച്ചു. "ലോകസാക്ഷിയായോനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. മോക്ഷത്തിന്റെ കാരണമെന്തെന്നു പറയൂ," എന്നു ഗോകർണ്ണൻ ചോദിച്ചു. അകലേ നിന്ന് ഈ ശബ്ദം കേട്ട സൂര്യൻ വ്യക്തമായി ഉത്തരം നൽകി: "ശ്രീമദ്‌ഭാഗവതം ഏഴ് ദിവസം ശ്രവണം ചെയ്താൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും." സൂര്യന്റെ ഈ വാക്ക് എല്ലാവരും ധർമ്മത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപമായി അംഗീകരിച്ചു. എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: "ഇത് പരിശ്രമത്തോടെ ചെയ്യണം, അതിനാൽ തന്നെ എളുപ്പമാണ്." ഗോകർണ്ണൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ഭാഗവതം പാരായണം ആരംഭിച്ചു. അതു കേൾക്കുന്നതിനായി ഗ്രാമങ്ങളിലെയും പ്രദേശങ്ങളിലെയും ജനങ്ങൾ—കൈകഴിയാത്തവർ, കുരുടർ, വൃദ്ധർ, മന്ദഗതികൾ—പാപനാശത്തിനായി ഒത്തുചേർന്നു. അവിടെ വൻ സഭയൊരുങ്ങി, അതിന്റെ അത്ഭുതം ദേവന്മാരെയും വിസ്മയിപ്പിച്ചു. ഗോകർണ്ണൻ ഇരിപ്പിടം അലങ്കരിച്ച് ഭാഗവതകഥ ആരംഭിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ വിടഞ്ഞുപോയ ആത്മാവും അവിടെ എത്തി, ഇടം അന്വേഷിച്ചു. അവൻ അവിടെ നില്ക്കുന്ന ഏഴു കുരുക്കുള്ള ഒരു മൂങ്ങ് കണ്ടു. അത് കേൾക്കാനായി അവൻ മൂങ്ങിന്റെ അടിയിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ദ്വാരത്തിലൂടെ അകത്തുകയറി. വായുവിന്റെ രൂപത്തിൽ തുടരാൻ കഴിയാതെ, അവൻ മൂങ്ങിനകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. പ്രധാന വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണനായ ഗോകർണ്ണനെ ശ്രോതാവിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതനായി കണക്കാക്കി, ധേനുവിന്റെ പുത്രൻ ഭാഗവതത്തിന്റെ ആദ്യ സ്കന്ധം മുതൽ വ്യക്തമായി പാരായണം ആരംഭിച്ചു. ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഒരു ശ്ലോകം പാരായണം ചെയ്തപ്പോൾ അത്ഭുതകരമായ ഒരു സംഭവം നടന്നു: മൂങ്ങിന്റെ ഒന്നാം കുരുക്ക് ഒരു ശബ്ദത്തോടെ പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞു, ധാർമ്മികർ അതു കണ്ടു. രണ്ടാം ദിവസം സന്ധ്യക്കായപ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ കുരുക്കും, മൂന്നാം ദിവസം മൂന്നാമത്തെയും അങ്ങനെ ഏഴു ദിവസങ്ങളിൽ ഏഴു കുരുക്കുകളും പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞു. പന്ത്രണ്ട് സ്കന്ധങ്ങൾ ശ്രവിച്ച ശേഷം, വിടഞ്ഞുപോയ ആത്മാവ് അപ്രേതാവസ്ഥ വിട്ടു. അവൻ ദിവ്യരൂപം ധരിച്ചു—തുളസിമാല ധരിച്ച്, മഞ്ഞ വസ്ത്രം അണിഞ്ഞ്, മേഘസ്യാമവർണ്ണം, കിരീടം, കുണ്ഡലങ്ങൾ—എല്ലാം അണിഞ്ഞു. ഉടൻ തന്നെ ഗോകർണ്ണനോട് നമസ്കരിച്ച് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ കരുണയാൽ ഞാൻ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും പ്രേതത്വത്തിലെ മലിനതയിൽ നിന്നും മോചിതനായി." "ഭാഗവതകഥയേ, പ്രേതപീഡനാശിനിയായ് ഭാഗ്യവാനാണ് നീ; ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണം കൃഷ്ണലോകം നേടാൻ ഫലം നൽകുന്നു. ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ പാപങ്ങളും വിറയുന്നു; ഈ കഥ നമ്മുടെ ഉടൻ മോക്ഷത്തിനാണ് കാരണമാവുക. ഈ ലോകത്ത് വാക്കിനാൽ, മനസ്സാൽ, കർമത്താൽ, ഈർപ്പം ഉണക്കം, ഭാരം, ലഘുത്വം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഏത് ദോഷത്താൽ ചെയ്താലും ശ്രവണം പാപങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കുന്നു, തീ ഇന്ധനം ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ." "ഭാരതഭൂമിയിലും ദേവസഭയിലും ഈ കഥ കേൾക്കാത്തവരുടെ ജന്മം വ്യർത്ഥമാണ്. ശരീരത്തെ സംരക്ഷിച്ച് ശക്തനും പോഷിതനുമായിരിക്കാൻ എന്ത് പ്രയോജനം, ശുകന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ കേൾക്കാതെ? അസ്ഥികൂടം, സന്ധികളാൽ ബന്ധിച്ച, മാംസം, രക്തം, ചർമ്മം, ദുർഗന്ധം, മൂത്രം, മല—ഇവയുടെ പാത്രമായ ശരീരം. വാർദ്ധക്യം, ദു:ഖം, കർമ്മഫലം, രോഗം, ദു:ഖം, പൂരിപ്പിക്കാൻ പ്രയാസം, സഹിക്കാൻ പ്രയാസം, അശുദ്ധം, ദോഷം, ക്ഷണത്തിൽ നശിക്കുന്നതായ ശരീരം. കീടം, മലിനം, ചാരമെന്നിങ്ങനെ അവസാനിക്കുന്ന ശരീരത്തിൽ ചെയ്ത പ്രവർത്തികൾക്ക് സ്ഥിരതയുണ്ടാകുമോ?" "രാവിലെ പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷ്യം സന്ധ്യവേലയ്ക്ക് നശിക്കുന്നു; അത്തരം ആഹാരത്തിൽ പോഷിതമായ ശരീരത്തിൽ എത്രസ്ഥായിയുണ്ട്? ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണത്തിലൂടെ ഹരിയെ ഈ ലോകത്തുതന്നെ പ്രാപിക്കാം; അതുകൊണ്ടു ദോഷനിവാരണത്തിന് ഇതാണ് മാർഗ്ഗം. വെള്ളത്തിൽ ബുധ്ബുധങ്ങൾ പോലെ, ജീവികളിൽ കീടങ്ങൾ പോലെ, കഥാശ്രവണമില്ലാത്തവർ ജനിച്ച് മരിക്കാനാണ് മാത്രം." "ഒരു വരണ്ട മൂങ്ങിന്റെ കുരുക്ക് പൊട്ടുന്നത് അത്ഭുതം തന്നെ; എന്നാൽ കഥാശ്രവണത്തിലൂടെ ഹൃദയകുരുക്ക് പൊട്ടുന്നത് അതിലും വലിയ അത്ഭുതം. ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണത്തിൽ ഹൃദയകുരുക്ക് പൊട്ടുന്നു, സംശയങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടുന്നു, കർമ്മങ്ങൾ ക്ഷയിക്കുന്നു. മനസ്സു കഥയുടെ തിരുത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, ലോകമലിന്യം കഴുകിക്കളയാൻ ഏറ്റവും യോഗ്യമായത് അതാണ്, അപ്പോൾ മോക്ഷം മാത്രമാണ് ജ്ഞാനികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്." ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അക്ഷയപ്രഭയോടെ വൈകുണ്ഠവാസികൾ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു ദിവ്യവിമാനം അവിടെ എത്തി. എല്ലാവരും നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ധുന്ധുലിയുടെ പുത്രൻ ആ വിമാനം കയറി. ആ വിമാനം കയറിയ വൈഷ്ണവരെ കണ്ടു, ഗോകർണ്ണൻ ചോദിച്ചു: "ഇവിടെ എന്റെ അനേകം വിശുദ്ധ ശ്രോതാക്കളുണ്ട്; എങ്കിൽ എല്ലാവർക്കും ഒരേസമയം ദിവ്യവിമാനം വന്നില്ലേ?" "എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ശ്രവിച്ചുവല്ലോ; എങ്കിൽ ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം എന്തുകൊണ്ടു? ഹരിഭക്തന്മാർ ഇതിന് ഉത്തരം പറയും." ഹരിദാസന്മാർ പറഞ്ഞു: "ഫലവ്യത്യാസം ശ്രവണത്തിലെ വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്; എല്ലാവരും കേട്ടെങ്കിലും, എല്ലാവരും ആലോചനയും മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയും അത്രയില്ലാതെ ശ്രവിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ആരാധനയിൽ പോലും വ്യത്യാസം ഉണ്ടാകുന്നു, മഹാഭാഗ." "പ്രേതാത്മാവ് ഏഴ് രാത്രികൾ ഉപവാസത്തോടെ ശ്രവിക്കുകയും, ആലോചനയും മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയും പുലർത്തുകയും ചെയ്തു. ഉറപ്പില്ലാത്ത ജ്ഞാനം നശിക്കുന്നു, അശ്രദ്ധയുള്ള ശ്രവണം ഫലഹീനമാകും, സംശയമുള്ള മന്ത്രം നഷ്ടമാകും, മനസ്സാകുലതയുള്ള പാരായണം ഫലനഷ്ടമാകും. വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയില്ലാത്ത സ്ഥലം നശിക്കുന്നു, അയോഗ്യർക്കായുള്ള ശ്രാദ്ധം നശിക്കുന്നു, ശാസ്ത്രജ്ഞാനമില്ലാത്തവർക്കു നൽകിയ ദാനം നശിക്കുന്നു, ദുർവൃത്തിയാൽ കുടുംബം നശിക്കുന്നു." "ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകളിൽ വിശ്വാസം, അഹംഭാവം ഇല്ലായ്മ, മനസ്സിന്റെ ദോഷങ്ങൾ ജയിക്കുക, കഥയിൽ അചഞ്ചലമായ ശ്രദ്ധ—ഇവയും ഇതുപോലുള്ളവയും പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ശ്രവണഫലം ഉറപ്പാണ്; കഥയുടെ അവസാനം വൈകുണ്ഠവാസം എല്ലാവർക്കും ഉറപ്പാണ്." "ഗോകർണ്ണാ, ഗോവിന്ദൻ തന്നെയാണ് നിനക്ക് ഗോലോകം നൽകുക," എന്നു പറഞ്ഞ് ഹരിഭക്തന്മാർ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.