ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

യുദ്ധഭൂമിയിൽ തന്റെ സേനകൾ തകർന്നതിനെ കണ്ട ബാണൻ, അത്യന്തം കോപത്തിൽ കത്തിയവൻ, സത്യകിയെ ഉപേക്ഷിച്ച് കൃഷ്ണന്റെ നേരെ ചാർജ് ചെയ്തു. യുദ്ധംകൊണ്ട് ഉന്മാദമായ ബാണൻ, ഒരേ സമയം പല വില്ലുകൾ എടുത്തു, ഓരോ വില്ലിലും രണ്ട് വീതം അമ്പുകൾ വെച്ച്, അങ്ങനെ അഞ്ചു നൂറ് വില്ലുകളിൽ അമ്പുകൾ ചേർത്തു. എന്നാൽ, ശ്രീഹരി അതി വേഗത്തിൽ ആ വില്ലുകൾ വെട്ടിമുറിച്ചു, ബാണന്റെ രഥം, രഥസാരഥി, കുതിരകൾ എന്നിവയെ നശിപ്പിച്ചു, ശേഷം തന്റെ ശംഖം മുഴക്കി. അപ്പോൾ ബാണന്റെ അമ്മയായ കോടരാ, മകനിന്റെ ജീവരക്ഷയ്ക്ക് കൃഷ്ണന്റെ മുന്നിൽ നഗ്നയായി, മുടി അഴിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഗദാഗ്രജൻ, മുഖം തിരിച്ചു, ആ നഗ്ന സ്ത്രീയെ നോക്കാതെ, ബാണൻ, രഥം ഇല്ലാതെ, വില്ല് തകർന്ന നിലയിൽ, നഗരം പ്രവേശിച്ചു. യുദ്ധഭൂമിയിൽ എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയം തോന്നി, അപ്പോൾ മൂന്നു തലയും മൂന്നു കാലും ഉള്ള ജ്വരദേവൻ ദശർഹ വംശജനായ കൃഷ്ണന്റെ നേരെ കത്തിയെത്തി, പത്തു ദിശകളും കത്തിച്ചുകൊണ്ട്. അതിനെ കണ്ട നാരായണൻ, തന്റെ സ്വന്തം ജ്വരദേവനെ വിടുവിച്ചു; ശിവന്റെ ജ്വരവും വിഷ്ണുവിന്റെ ജ്വരവും തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്തു. വിഷ്ണു ജ്വരത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ കീഴടങ്ങിയ ശിവ ജ്വരദേവൻ, സുരക്ഷയില്ലാതെ ഭയക്കുകയും, ഹൃഷീകേശനിൽ അഭയം തേടുകയും, കയ്യൊടിച്ച് സ്തുതിയോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചു: “അനന്തശക്തിയുള്ള പ്രഭോ, ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയത്തിന് കാരണമാവുന്ന, ശുദ്ധ ചൈതന്യമായ, സാക്ഷാൽ ബ്രഹ്മമായ, ബ്രഹ്മന്റെ അടയാളമായ, ഞാൻ നിങ്ങളെ നമസ്കരിക്കുന്നു. കാലം, ഭാഗ്യം, പ്രവർത്തി, ജീവൻ, പ്രകൃതി, വസ്തു, ക്ഷേത്രം, ശ്വാസം, ആത്മാവ്, പരിവർത്തനം—ഈ മുഴുവൻ സൃഷ്ടി, വിത്തും മുളയും, നിങ്ങളുടെ മായയാണ്; അതിന്റെ നിഷേധത്തിൽ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നു. നിങ്ങൾ വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് ദേവതകൾക്കും ധാർമ്മികർക്കും ലോകങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള പാലങ്ങൾക്കും താങ്ങാവുന്നു; വംശം ഭരിക്കുന്നവരെ തങ്ങൾക്കു വേണ്ടി സംഹരിക്കുന്നു; ഭൂഭാരമൊഴിക്കാൻ നിങ്ങൾ ജനിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ അതിശയകരമായ, കഠിനമായ, ദാഹിപ്പിക്കുന്ന ജ്വരത്തിൽ ഞാൻ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ജനങ്ങൾ പ്രതീക്ഷയിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അവർ നിങ്ങളുടെ പാദം ആരാധിക്കാതെ, അവരുടെ ദുഃഖം തുടരുമാണ്.” അപ്പോൾ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: “ത്രിശിരസ്, ഞാൻ നിന്നിൽ പ്രസന്നനാണ്; ജ്വരത്തിൽ നിന്നുള്ള ഭയം നീക്കപ്പെടട്ടെ. നമ്മുടെ ഈ സംഭാഷണം ഓർക്കുന്നവർക്ക് നിന്നിൽ നിന്ന് ഭയമുണ്ടാവില്ല.” അങ്ങനെ ശിവ ജ്വരദേവൻ അച്യുതനെ നമസ്കരിച്ച് പോയി; ബാണൻ വീണ്ടും രഥത്തിൽ കയറി, ജനാർദ്ദനന്റെ നേരെ യുദ്ധത്തിന് മുന്നോട്ട് വന്നു. അപ്പോൾ, രാജാവേ, ആയിരം കൈകളും വിവിധ ആയുധങ്ങളും കൈവശം വച്ച ദാനവൻ, ചക്രധാരിയുടെ നേരെ അതിവേഗം അമ്പുകൾ വിടുവിച്ചു. കൃഷ്ണൻ, ബാണന്റെ വായിൽ നിന്നു വരുന്ന ആയുധങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും കത്തി ചക്രം കൊണ്ട് വെട്ടിമുറിച്ചു, ബാണന്റെ കൈകൾ വൃക്ഷത്തിന്റെ ശാഖകളെ പോലെ വെട്ടിമുറിച്ചു. ബാണന്റെ കൈകൾ വെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഭക്തരോടു കരുണയുള്ള ഭവൻ, അർജുനന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് സംസാരിച്ചു: “നീ പരമബ്രഹ്മമാണ്, വാക്കിലൂടെ പ്രകടമാകുന്ന ബ്രഹ്മത്തിനുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന പരമപ്രഭയാണ്; ശുദ്ധാത്മാക്കൾ നിന്നെ ആകാശം പോലെ, ഏകത്വത്തിൽ കാണുന്നു. നിന്റെ നാഭി ആകാശം, വായ് അഗ്‌നി, വൃത്തി ജലം, തല ആകാശം, കാതുകൾ ദിശകൾ, പാദങ്ങൾ ഭൂമി; ചന്ദ്രൻ മനസ്സ്, സൂര്യൻ കണ്ണ്, ആത്മാവ് ആത്മാവാണ്; ഞാൻ സമുദ്രം, നിന്റെ വയറാണ്; സർപ്പരാജാവ് നിന്റെ കൈയാണ്. നിന്റെ രോമങ്ങൾ ഔഷധങ്ങൾ, മേഘങ്ങൾ ജലങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാ രോമം, ബുദ്ധി സൃഷ്ടിശക്തി, പ്രജാപതി ഹൃദയം, ധർമ്മം സാരമാണ്; നീ സാക്ഷാൽ വിശ്വപുരുഷൻ, ലോകങ്ങളുടെ മാതൃകയാണ്. നീയെത്തിയതിന്റെ കാര്യം, ധർമ്മ സംരക്ഷണത്തിനും ലോകക്ഷേമത്തിനും; ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്നിൽ പ്രചോദനം കൊണ്ടാണ് ഏഴു ലോകങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കുന്നത്. നീയാണു ആദി, ഏകത്വം, നാലാമത്തേതായ, സ്വയം കാണുന്ന, കാരണവും കാരണമില്ലാത്തവനും; എല്ലാ ഗുണങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ, നീയാണു മാറാതെ, സ്വശക്തിയിൽ, അവതരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ തന്റെ നിഴലിൽ ഒളിപ്പിച്ച്, നിഴലും രൂപവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, നീയാണു ഗുണങ്ങളിൽ ഒളിച്ച്, ഗുണങ്ങളെയും ഗുണധാരികളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നത്, ആത്മാവിന്റെ അതിരില്ലാത്ത പ്രകാശം. മായയിൽ കുടുങ്ങിയവരുടെ മനസ്സ്, മക്കളും ഭാര്യയും വീടും മുതലായവയിൽ അകപ്പെട്ട്, ദുരിതസമുദ്രത്തിൽ ഉയർന്നും താഴ്ന്നും, ആകുലരായി ജീവിതം കഴിക്കുന്നു. മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചിട്ടും, വാസനകളിൽ അകപ്പെട്ട്, നിന്റെ പാദം ആദരിക്കാത്തവൻ, ദയനീയനാണ്; അവൻ സ്വയം തനിക്കു വഞ്ചന ചെയ്യുന്നു. നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച്, പ്രിയമായ ആത്മാവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, sensory pleasures-നെ പിന്തുടരുന്നവൻ, അമൃതം ഉപേക്ഷിച്ച് വിഷം കഴിക്കുന്നവനാണ്. ഞാൻ, ബ്രഹ്മാ, ദേവതകൾ, ശുദ്ധമനസ്സുള്ള ഋഷികൾ, എല്ലാവരും, പ്രിയപ്പെട്ട പ്രഭുവായ നിന്നിൽ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയത്തിന് കാരണമാവുന്ന, സമത്വവും സൗഹൃദവും ആത്മാവും ദൈവവും; ഏക, അദ്വിതീയ, സൃഷ്ടിയുടെ ഉറവിടം; ജനന-മരണത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാൻ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. ഈ ദാനവൻ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, അനുസരണക്കാരൻ; ഞാൻ അവനു ഭയരഹിതത്വം നൽകിയിട്ടുണ്ട്, പ്രഭോ; ദയവായി, ദൈത്യരാജാവിന് നൽകിയ കരുണപോലെ, അവനു ദയ കാണിക്കുക.” ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: “പൂജ്യനേ, നീ പറയുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യുമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു; നിന്റെ ആഗ്രഹം എനിക്ക് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ്. ഈ വിരോചനപുത്രൻ, അസുരൻ, എനിക്കു പോലും കൊല്ലാൻ പാടില്ല; പ്രഹ്ലാദന് നൽകിയ വാഗ്ദാനം പ്രകാരം, അവനും നിന്റെ വംശവും എനിക്ക് കൊല്ലാൻ പാടില്ല. അവന്റെ അഹങ്കാരം താഴ്ത്താൻ ഞാൻ കൈകൾ തകർത്തു; ഭൂഭാരമായിരുന്ന അവന്റെ വലിയ സൈന്യത്തെ ഞാൻ സംഹരിച്ചു. നാലു കൈകൾ അവനിൽ ബാക്കി; അവൻ ചിരജ്ജീവിയും അമരവുമാണ്; നിന്റെ അനുയായികളിൽ പ്രധാനിയാകും; അസുരൻ, അവന് എവിടെയും ഭയമുണ്ടാവില്ല.” അങ്ങനെ ഭയരഹിതത്വം ലഭിച്ച അസുരൻ, കൃഷ്ണനെ നമസ്കരിച്ചു, പ്രദ്യുമ്നനെ ഭാര്യയോടൊപ്പം രഥത്തിൽ കയറ്റി, അവരെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു. സൈന്യത്തിന്റെ വളയത്തിൽ, അലങ്കരിച്ച വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച്, ഭാര്യയോടൊപ്പം, രുദ്രൻ ആദരിച്ച്, ബാണൻ യാത്ര ചെയ്തു. അവൻ പതാകകളും, ഗേറ്റുകളും, കാവൽചുവടുകളും ഉള്ള, ശംഖം, തുരായ, മൃദംഗം എന്നിവയുടെ ശബ്ദത്തിൽ, നഗരവാസികൾ, സുഹൃത്തുകൾ, ദ്വിജന്മാർ എന്നിവരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട്, തന്റെ രാജധാനിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ വിജയവും ശങ്കരനുമായി നടത്തിയ യുദ്ധവും പ്രഭാതത്തിൽ ഓർക്കുന്നവർക്ക് ഒരിക്കലും പരാജയം ഉണ്ടാവില്ല. ഇങ്ങനെ, അനിരുദ്ധനെ കൊണ്ടുവന്നതെന്ന പേരിലുള്ള പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ ഇരട്ടാംഭാഗത്തിലെ അറുപത്തിയൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു: “കുരുവംശത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ബാലരാമൻ, രഥത്തിൽ കയറി, നന്ദന്റെ ഗോക്കുളത്തിലേക്ക് പോയി. അവനെക്കായി കാത്തിരുന്ന ഗോപനും ഗോപികകളും, ബാലരാമനെ ദീർഘകാലം അളവില്ലാതെ അണച്‌ചു, രാമൻ തന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് നമസ്കരിച്ച്, അവർ സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹിച്ചു.