ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

മനുഷ്യരിൽ, ഉഷാ തന്റെ ചിത്രരചനയിൽ വൃഷ്ണികൾ, ശൂര, അനകദുണ്ടുഭി എന്നിവരെ വരച്ചു. പ്രദ്യുമ്നനെ കണ്ടപ്പോൾ, രാമയും കൃഷ്ണനെയും വരയ്ക്കുമ്പോൾ അവൾ ലജ്ജാശീലയായി. അനിരുദ്ധന്റെ ചിത്രം വരച്ചപ്പോൾ, ഉഷാ ദളിതമായ മുഖത്തോടെ താഴോട്ടു നോക്കി, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാജാവിനോട് "അവനാണ്, അവനാണ്" എന്നു പറഞ്ഞു. ഇതു മനസ്സിലാക്കി, യോഗിനിയായ കൃഷ്ണയുടെ പൗത്രി ചിത്രാലേഖാ, ആകാശമാർഗം വഴി ദ്വാരകയിലേക്ക് പോയി—കൃഷ്ണൻ സംരക്ഷിക്കുന്ന നഗരത്തിലേക്ക്. അവിടെ, തന്റെ യോഗശക്തി ഉപയോഗിച്ച്, പ്രദ്യുമ്നന്റെ മകനായ അനിരുദ്ധൻ അങ്ങയുടെ മനോഹരമായ കിടക്കയിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, അവനെ എടുത്ത് ഉഷായുടെ സുഹൃത്തിനായി ശോനിതപുരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവളെ കാണുമ്പോൾ, ഉഷാ സന്തോഷഭാവത്തിൽ, അനിരുദ്ധനുമായി തന്റെ വീട്ടിൽ, മറ്റുള്ളവർക്ക് കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള സ്ഥലത്ത്, ആനന്ദത്തോടെ സമയം കഴിച്ചു. അനിരുദ്ധൻ മികച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ, ഹാരങ്ങൾ, സുഗന്ധങ്ങൾ, ധൂപം, ദീപങ്ങൾ, സീറ്റ്, പാനീയങ്ങൾ, ഭക്ഷണങ്ങൾ, വിഭവങ്ങൾ, സേവനവാക്കുകൾ എന്നിവയാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടു. യുവതിയുടെ കൊട്ടാരത്തിൽ, എപ്പോഴും അവളുടെ വളരുന്ന സ്നേഹത്തിൽ, ഉഷാ അനിരുദ്ധന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ആകർഷിച്ചതുകൊണ്ട്, അവൻ കാലം കടന്നുപോകുന്നത് പോലും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. യദു വീരൻ അവളെ ആനന്ദിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഉഷയുടെ വ്രതങ്ങൾ ലംഘിക്കപ്പെട്ടു. കാവൽക്കാരൻ subtle അടയാളങ്ങൾ വഴി അവളെ കാണുകയും സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ രാജാവിനോട് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു: "നിങ്ങളുടെ മകളിൽ സംശയാസ്പദമായ പെരുമാറ്റം കാണുന്നു, കുടുംബത്തിന് അപമാനമാണ്." "നാം കാവൽക്കാരായിട്ടും, അവളുടെ വീട്ടിൽ, എങ്ങിനെയാണ് ഈ പ്രയാസമുള്ള യുവതി ഒരു പുരുഷന്റെ സ്പർശത്തിൽ അശുദ്ധമായത് എന്ന് അറിയില്ല." ഇത് കേട്ട ബാണൻ, ദുഃഖത്തിൽ, ഉടൻ യുവതിയുടെ മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ചു, യദു രാജകുമാരനെ കണ്ടു. ആ സുന്ദരനായ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരനായ, കൃഷ്ണവർണ്ണനായ, പീതാംബരധാരിയായ, കമലനയനായ, വീർണ്ണ ഭുജങ്ങളുള്ള, കുരുളുള്ള, കുഡുമക earrings-ഉം, ചിരിയുള്ള മുഖവും ഉള്ള അനിരുദ്ധനെ കണ്ടു. അവൻ തന്റെ പ്രിയയുമായുള്ള ചതുരം കളിയിൽ, ഉഷയുടെ മുലകളിൽ നിന്നുള്ള കുങ്കുമം ചേർന്ന ഹാരത്തിൽ, ജാസ്മിൻ ഹാരവും കൈയിൽ, ഉഷയുടെ ചൊവ്വയിൽ ഇരുന്നു, ബാണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മാധവൻ ശത്രുക്കളായ കാവൽക്കാരും സൈന്യവും ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ, അനിരുദ്ധൻ ക്ലബ്ബ് എടുത്ത്, യമൻ തന്റെ ദണ്ഡം എടുത്തപോലെ, കൊല്ലുവാൻ തയ്യാറായി. അവനെ പിടിക്കാൻ എല്ലാവിടത്തുനിന്നും ഓടിയവർ, അനിരുദ്ധൻ wild boar-ന്റെ നേതാവുപോലെ നായകളെ കൊല്ലുന്നതുപോലെ, അവരെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തി; തല, തണ്ട, കൈകൾ പൊട്ടിയവ, കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. പിന്നീട് ബാണന്റെ ശക്തിയുള്ള മകൻ, പാമ്പിന്റെ ബന്ധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, അനിരുദ്ധൻ—തന്റെ സൈന്യത്തെ കോപത്തിൽ കൊല്ലുന്നവൻ—അവനെ ബന്ധിച്ചു. ഉഷാ ദുഃഖവും വ്യസനവും കൊണ്ട്, അനിരുദ്ധനെ ബന്ധിതനായി കണ്ടു, കണ്ണീരോടെ കരഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ അനിരുദ്ധന്റെ ബന്ധനം എന്ന അദ്ധ്യായം, ഭഗവത്പുരാണത്തിലെ പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ അമ്പത് രണ്ടാമത്തെ അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു: ഭാരതവംശജനായ രാജാവേ, അനിരുദ്ധനും ബന്ധുക്കളും കാണാതിരുന്നപ്പോൾ, അവർക്കു നാലു മാസം നിരന്തരം ദുഃഖത്തിൽ കടന്നു. നാരദൻ അനിരുദ്ധന്റെ തടവിനെയും സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളെയും വിവരിച്ചതോടെ, കൃഷ്ണനെ ദേവതയായി കാണുന്ന വൃഷ്ണികൾ ശോനിതപുരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. പ്രദ്യുമ്നൻ, യുയുധാനൻ, ഗദ, സാംബ, സാരണ, നന്ദ, ഉപനന്ദ, ഭദ്ര തുടങ്ങിയവർ, രാമ-കൃഷ്ണന്റെ അനുയായികൾ, എല്ലാവരും യാത്രയായി. പന്ത്രണ്ടു വിഭാഗം സൈന്യത്തോടൊപ്പം, സാത്വതന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവർ ബാണന്റെ നഗരത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റി. തന്റെ പൂന്തോട്ടങ്ങൾ, മതിലുകൾ, ഗോപുരങ്ങൾ, വാതിലുകൾ നശിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട ബാണൻ, കോപത്തിൽ, തുല്യമായ സൈന്യവുമായി യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെട്ടു. ബാണനു വേണ്ടി, ഭാഗ്യവാൻ രുദ്രൻ, തന്റെ മകനോടും പ്രമഥന്മാരോടും കൂടെ, നന്ദി എരുമയിൽ കയറി, രാമ-കൃഷ്ണനോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു. അപ്പോൾ, കൃഷ്ണനും ശങ്കരനും, പ്രദ്യുമ്നനും ഗുഹയും തമ്മിൽ, അത്ഭുതകരമായ, രോമാഞ്ചം ഉരുത്തിരിയുന്ന വലിയ യുദ്ധം ഉണ്ടായി. കുംബാണ്ഡയും കൂപകർണ്ണയും ബലരാമനോടും, സാംബ ബാണന്റെ മകനോടും, സാത്യകി ബാണനോടും യുദ്ധിച്ചു. ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ള ദേവതാധിപതികളും, മുനികൾ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസുകൾ, യക്ഷന്മാർ—all aerial vehicles-ൽ—യുദ്ധം കാണാൻ എത്തിയിരുന്നു. കൃഷ്ണൻ ശങ്കരന്റെ അനുയായികളായ ഭൂതങ്ങൾ, പ്രമഥങ്ങൾ, ഗുഹ്യകങ്ങൾ, ഡാകിനികൾ, രാക്ഷസുകൾ, വിനായകങ്ങൾ, പ്രേതങ്ങൾ, മാതൃകൾ, പിശാചുകൾ, കുഷ്മാണ്ഡങ്ങൾ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസുകൾ എന്നിവയെ തന്റെ ശാർംഗം വില്ലിൽ നിന്നുള്ള മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഓടിച്ചു. പിനാകധാരിയായ ശിവൻ, വിവിധ ആയുധങ്ങൾ കൃഷ്ണനോട് അയച്ചു. കൃഷ്ണൻ, disturbed ആകാതെ, counter-ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അവയെ നശിപ്പിച്ചു. ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ബ്രഹ്മാസ്ത്രം കൊണ്ട്, വായവ്യവും പാർവതാസ്ത്രം കൊണ്ട്, അഗ്നേയവും പാർജന്യത്തോടെ, പാശുപതം സ്വന്തം ആയുധം കൊണ്ടും പ്രതിരോധിച്ചു. ഗിരിശനെ ജൃംഭണായുധം കൊണ്ട് bewilder ചെയ്യുകയും, ശൗരി (കൃഷ്ണൻ) ബാണന്റെ സൈന്യത്തെ വാളും ഗദയും അമ്പുകളും കൊണ്ട് വീഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. പ്രദ്യുമ്നന്റെ അമ്പ് മഴയിൽ എല്ലാ ദിക്കിലും ആക്രമിക്കപ്പെട്ട സ്കന്ദൻ, ശരീരത്തിൽ രക്തം വീഴ്ത്തി, പാവോക്കത്തോടു കൂടിയവൻ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറി. കുംബാണ്ഡയും കൂപകർണ്ണയും ഹലായുധം കൊണ്ടു വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു; അവരുടെ സൈന്യം തലവൻ ഇല്ലാതെ എല്ലാ ദിക്കിലും ഓടി. തന്റെ സൈന്യം തകർന്നതും കണ്ട ബാണൻ, ക്രോധത്തിൽ, സാത്യകിയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, യുദ്ധത്തിനിടയിൽ കൃഷ്ണനെ നേരെ ആക്രമിച്ചു. ബാണൻ, തന്റെ വില്ലുകൾ ഒരേസമയം വലിച്ചുകൊണ്ട്, യുദ്ധം കൊണ്ടുള്ള ഭ്രാന്തിൽ, അഞ്ചു നൂറ്റി അമ്പുകൾക്കു രണ്ടെണ്ണം അമ്പ് ഓരോന്നിൽ ചേർത്ത്, അമ്പ് വലിച്ചു. ഹരി, അമ്പുകൾ ഒരേസമയം വെട്ടി, രഥം, രഥസാരഥി, കുതിരകൾ കൊല്ലുകയും, തന്റെ ശംഖ് മുഴക്കുകയും ചെയ്തു. അവന്റെ അമ്മ, കോടരാ, മകനിന്റെ ജീവരക്ഷയ്ക്ക്, നഗ്നയും മുടി ചിതറിച്ചും കൃഷ്ണന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. ഗദാഗ്രജൻ (ബലരാമൻ), മുഖം മാറി, അങ്ങിനെ നഗ്നയായ സ്ത്രീയെ നോക്കാതെ, ബാണൻ, രഥവും വില്ലും ഇല്ലാതെ, നഗരത്തിലേക്ക് ഓടി. ഭൂതങ്ങൾ driven away ചെയ്തപ്പോൾ, മൂന്നു തലയും മൂന്നു കാലും ഉള്ള ജ്വരദേവൻ, ദശർഹവംശജനായ കൃഷ്ണനെ നേരെ, പത്തു ദിക്കുകളും കത്തിക്കുന്നതുപോലെ, ആക്രമിക്കാൻ ഓടി. അപ്പോൾ, ദിവ്യനായ നാരായണൻ തന്റെ സ്വന്തം ജ്വരദേവനെ അയച്ചു; ശിവന്റെ ജ്വരവും വിഷ്ണുവിന്റെ ജ്വരവും തമ്മിൽ യുദ്ധം ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ, അനിരുദ്ധന്റെ ബന്ധനം, ദ്വാരകയിലെയും ശോനിതപുരത്തിലെയും യുദ്ധം, ദൈവങ്ങൾക്കിടയിലെ അതിഭയങ്കരമായ സംഘർഷം, ഉഷയുടെ സ്നേഹവും ദുഃഖവും, ധീരനായ അനിരുദ്ധന്റെ വീരത്വവും, ബാണൻ, ശിവൻ, കൃഷ്ണൻ, രാമൻ എന്നിവരുടെ ശക്തിയും, ഈ ഭാഗവതപുരാണത്തിലെ മഹത്തായ കഥയിൽ അക്ഷരങ്ങൾ പോലെ ചുരുളുന്നു.