ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഉഷാ തന്റെ സുഹൃത്ത് ചിത്രലേഖയോട് തന്റെ മനസ്സിലെ ദു:ഖം തുറന്നു പറഞ്ഞു. അതിനോട് പ്രതികരിച്ച ചിത്രലേഖാ, “മൂന്നു ലോകത്തും നിന്നെ ബാധിച്ചിട്ടുള്ള ദുർഭാഗ്യം എങ്കിൽ പോലും ഞാൻ അത് നീക്കാമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ മനോഹരനായ യുവാവ് ആരാണെന്ന് പറയൂ, ഞാൻ അവനെ നിനക്കു കൊണ്ടുവരാം,” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ചിത്രലേഖാ ദേവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും ചരണമാരുടെയും സർപ്പന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും വിദ്യാധരന്മാരുടെയും യക്ഷന്മാരുടെയും മനുഷ്യന്മാരുടെയും രൂപങ്ങൾ വരച്ചു. മനുഷ്യരിൽ, അവൾ വൃഷ്ണികൾ, ശൂറ, അനകദുന്ദുഭി എന്നിവരെയും വരച്ചപ്പോൾ, പ്രത്യുമ്നനെയും രാമനെയും കൃഷ്ണനെയും വരയ്ക്കുമ്പോൾ ചിത്രലേഖയ്ക്ക് ലജ്ജ തോന്നി. അനിരുദ്ധനെ വരച്ചപ്പോൾ അവൾ മുഖം താഴ്ത്തി, ലജ്ജയോടെ ചിരിച്ച് രാജകുമാരിക്ക് “ഇവനാണ്, ഇവനാണ്” എന്നു സൂചിപ്പിച്ചു. ഇതൊക്കെയും മനസ്സിലാക്കിയ ചിത്രലേഖാ, യോഗശക്തിയുപയോഗിച്ച് ആകാശമാർഗ്ഗത്തിൽ കൃഷ്ണനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ദ്വാരകയിലേക്ക് യാത്രയായി. അവിടെ, പ്രത്യുമ്നന്റെ പുത്രനായ അനിരുദ്ധൻ ഉത്തമമായ കിടക്കയിൽ ഉറങ്ങുന്ന സമയത്ത്, അവനെ എടുത്ത് ശോണിതപുരത്തിലെ തന്റെ സുഹൃത്തിനടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. ആ മനോഹരനായ വീരനെ കണ്ട ഉടൻ, ഉഷാ സന്തോഷഭരിതയായ മുഖത്തോടെ അനിരുദ്ധനോടൊപ്പം, മറ്റാര്ക്കും പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയാത്ത തന്റെ ഭവനത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ കാലം ചെലവഴിച്ചു. അവനെ ഉത്തമ വസ്ത്രങ്ങൾ, മാലകൾ, സുഗന്ധങ്ങൾ, ധൂപം, ദീപങ്ങൾ, സുഖാസനങ്ങൾ, പാനീയങ്ങൾ, ഭക്ഷണങ്ങൾ, വിഭവങ്ങൾ, സ്നേഹപൂർവമായ വാക്കുകൾ എന്നിവകൊണ്ട് ആദരിച്ചു. കന്യയുടെ ഭവനത്തിൽ, ഉഷയുടെ സ്നേഹം അനിരുദ്ധനെ നിരന്തരം സേവിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ സ്നേഹത്തിൽ മുഴുകിയ അനിരുദ്ധന് കാലം എങ്ങനെ കടന്നുപോകുന്നു എന്നതറിയാതെ പോയി. യദുകുലത്തിലെ ഈ വീരൻ ഉഷയോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ വ്രതങ്ങൾ ലംഘിക്കപ്പെട്ടതായി ഭവനത്തിലെ രക്ഷാകർതൃകൾ സൂക്ഷ്മമായ ലക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്നു മനസ്സിലാക്കി. അവർ രാജാവിനോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ മകളിൽ ദുരിതകരമായ പെരുമാറ്റം ഞങ്ങൾ കണ്ടു. ഞങ്ങൾ കന്യയെ കാത്തിരുന്നെങ്കിലും, അവളെ ഒരു പുരുഷൻ അശുദ്ധമാക്കിയതെങ്ങനെയാണെന്നു അറിയുന്നില്ല.” ഈ വാർത്ത കേട്ട ബാണാസുരൻ ദു:ഖഭരിതനായി, ഉടൻ കന്യയുടെ അന്തർപുരത്തിലേക്ക് കടന്നു, അവിടെ യദുകുലത്തിലെ രാജകുമാരനായ അനിരുദ്ധനെ കണ്ടു. അവിടെ അവൻ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരനായ, കറുത്തവണ്ണം, പിതാംബരം ധരിച്ച, കമലനയനൻ, വിശാലമായ ഭുജങ്ങൾ, കുരുക്കുള്ള മുടി, കുന്തലങ്ങൾ, കുന്ദലങ്ങൾ, മനോഹരമായ ചിരിയുള്ള മുഖം എന്നിവയുള്ള അനിരുദ്ധനെ ഉഷയുടെ കൂടെ പാശാന കളിയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നതും, ഉഷയുടെ കനിഞ്ഞു ചൊരിഞ്ഞ കുങ്കുമം മാലയിൽ പാടുപറ്റിയതും, അനിരുദ്ധൻ ജാതിമല്ലികാമാല കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു. അവരെ അങ്ങനെയിരിക്കാൻ കണ്ടപ്പോൾ ബാണാസുരൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മാധവനെ (അനിരുദ്ധനെ) ശത്രുക്കളായ ഗാർഡുകളും സൈന്യവും ചുറ്റിപ്പറ്റിയതും കണ്ട അനിരുദ്ധൻ, തന്റെ ഗദ ഉയർത്തി, യമധർമരാജൻ തണ്ടുധരിച്ച് പടയിറങ്ങുന്നതുപോലെ, നിർഭയമായി നിലകൊണ്ടു. അവനെ പിടിക്കാനായി എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ളവർ ഓടിയെത്തിയപ്പോൾ, അനിരുദ്ധൻ അവരുടെ മേൽ ചാടിക്കൊണ്ട്, നായകളെ കൊല്ലുന്ന കാട്ടുപന്നിയുടെ നേതാവുപോലെ അവരെ തകർത്തു; അവരിൽ പലരും തല, തോളുകൾ, കാലുകൾ ഒടിഞ്ഞ് അകത്തേക്കും പുറത്തിറക്കിയും ഓടിപ്പോയി. പിന്നീട് ബാണാസുരന്റെ ശക്തിയുള്ള പുത്രൻ, സർപ്പപാശം ഉപയോഗിച്ച്, കോപഭരിതനായി തന്റെ തന്നെ സൈന്യത്തെ സംഹരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അനിരുദ്ധനെ ബന്ധിച്ചു. അവനെ അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിൽ കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നതും കണ്ട ഉഷാ, ദു:ഖവും വേദനയും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ കരഞ്ഞു. ഇങ്ങനെയാണ് ശ്രീമദ് ഭാഗവതത്തിന്റെ പത്താം സ്കന്ധത്തിലെ അനിരുദ്ധന്റെ ബന്ധനം എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നത്. അനന്തരം, അനിരുദ്ധനും അവന്റെ ബന്ധുക്കളും കാണാതായപ്പോൾ, നാലു മാസം അവർ നിരന്തരം ദു:ഖത്തിൽ ആയിരുന്നു. അതിനിടയിൽ, നാരദമുനിയിൽ നിന്ന് അനിരുദ്ധൻ തടവിൽ ആണെന്നും സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾക്കുറിച്ചും വൃഷ്ണികൾ വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞു. കൃഷ്ണനെയാണ് ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്ന വൃഷ്ണികൾ ഉടൻ ശോണിതപുരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. പ്രത്യുമ്നൻ, യുയുധാനൻ, ഗദ, സാമ്ബ, സാരണ, നന്ദ, ഉപനന്ദ, ഭദ്ര എന്നിവരും, രാമനും കൃഷ്ണനും നേതൃത്വം നൽകുന്ന മറ്റു യദുകുലാംഗങ്ങളും, പന്ത്രണ്ടു അക്ഷൗഹിണി സൈന്യവും കൂട്ടായി ബാണാസുരന്റെ നഗരത്തെ എല്ലാ ദിക്കിലും ചുറ്റിപ്പറ്റി. ബാണാസുരൻ തന്റെ ഉദ്യാനങ്ങൾ, കോട്ടമതിലുകൾ, ഗോപുരങ്ങൾ, കവാടങ്ങൾ എന്നിവ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, കോപഭരിതനായി തുല്യമായൊരു സൈന്യവുമായി യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു. ബാണാസുരനുമായി കൂടെ, മഹാദേവനായ ശിവനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനും പ്രമഥഗണങ്ങളുമായി നന്ദി എന്ന കാളയുടെ മേൽ കയറി രാമനും കൃഷ്ണനുമായി യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. അപ്പോൾ കൃഷ്ണനും ശങ്കരനും തമ്മിൽ, പ്രത്യുമ്നനും ഗുഹയുമായി, കുംബാണ്ഡനും കൂപകർണ്ണനും ബാലരാമനുമായി, സാമ്ബയും ബാണാസുരന്റെ പുത്രനും, സത്യകിയും ബാണാസുരനും തമ്മിൽ അതിശയകരമായ, രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്ന മഹാ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരും, മഹർഷിമാരും, സിദ്ധന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, അപ്സരസുമാരും, യക്ഷന്മാരും ആകാശവിമാനങ്ങളിൽ ഈ മഹായുദ്ധം കാണാൻ വന്നു. കൃഷ്ണൻ ശങ്കരന്റെ അനുചരന്മാരായ ഭൂതഗണങ്ങൾ, പ്രമഥങ്ങൾ, ഗുഹ്യകങ്ങൾ, ഡാകിനികൾ, രാക്ഷസന്മാർ, വിനായകന്മാർ, പ്രേതങ്ങൾ, മാതൃകകൾ, പിശാചുകൾ, കുഷ്മാണ്ഡന്മാർ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരെ തന്റെ ശാരംഗധനുസ്സിൽ നിന്നിറക്കിയ ഉഗ്രമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് പിരിച്ചോടിച്ചു. പിനാകധാരിയായ ശിവൻ വിവിധായുധങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ അവയെല്ലാം പ്രത്യായുധങ്ങളാൽ സംഹരിച്ചു. ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്തിന് ബ്രഹ്മാസ്ത്രം, വായവ്യായുധത്തിന് പാർവതാസ്ത്രം, അഗ്നേയായുധത്തിന് പാർജന്യായുധം, പാശുപതായുധത്തിന് തുല്യായുധം എന്നിങ്ങനെ കൃഷ്ണൻ പ്രതിരോധിച്ചു. ശേഷം, കൃഷ്ണൻ ജൃംഭണായുധം ഉപയോഗിച്ച് ഗിരിശനെ (ശിവനെ) മയക്കിയപ്പോൾ, ശൗരി തന്റെ വാൾ, ഗദ, അമ്പുകൾ എന്നിവകൊണ്ട് ബാണാസുരന്റെ സൈന്യത്തെ തകർത്തു. പ്രത്യുമ്നന്റെ അമ്പമഴയിൽ എല്ലാ ദിക്കിലും ആക്രമിക്കപ്പെട്ട സ്കന്ദൻ (സുബ്രഹ്മണ്യൻ) രക്തം ചോരിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങി. കുംബാണ്ഡനും കൂപകർണ്ണനും ബാലരാമന്റെ ഹലായുധത്തിൽ വീണു; അവരുടെ സൈന്യം നേതാവില്ലാതെ ഓടിപ്പോയി. തന്റെ സൈന്യം തകർക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട ബാണാസുരൻ, സത്യകിയെ ഉപേക്ഷിച്ച് കൃഷ്ണനെ നേരിട്ട് ആക്രമിക്കാൻ ഓടി. അഞ്ചുനൂറ് വില്ലുകളിൽ ഓരോന്നിലും രണ്ട് അമ്പുകൾ വീതം ഒരേ സമയം വലിച്ചിറക്കി, യുദ്ധഭാവത്തിൽ പെട്ടു. എന്നാൽ കൃഷ്ണൻ അമ്പേറെയായ ആ വില്ലുകൾ ഒരേ സമയം മുറിച്ചു, ബാണാസുരന്റെ സാരഥിയെയും രഥത്തെയും കുതിരകളെയും സംഹരിച്ചു, പിന്നെ തന്റെ ശംഖം മുഴക്കി. അപ്പോൾ ബാണാസുരന്റെ അമ്മയായ കോട്ടരാ, മകൻ രക്ഷപ്പെടണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച്, നഗ്നയായും മുടികൊഴിച്ചും കൃഷ്ണന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ മുഖം തിരിച്ചു നോക്കാതെ നിന്നു; ബാണാസുരൻ രഥം നഷ്ടപ്പെട്ടു, വില്ല് തകർന്നു, നഗരത്തിനകത്തു കടന്നു. ഇങ്ങനെ അനിരുദ്ധന്റെ ബന്ധനവും, യദുകുലത്തിന്റെ യുദ്ധവും, കൃഷ്ണൻ-ശങ്കരന്മാരുടെ മഹാസമരവും മഹാഭാഗവതത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെട്ടു.