ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഗോകർണൻ തന്റെ departed (പ്രേതാത്മാവ്) സഹോദരൻ ധുന്ധുകാരി യുമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ധുന്ധുകാരി ഗോകർണനോട് പറഞ്ഞു: "നൂറ് ഗയാശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്താലും എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല; എന്റെ മോചനത്തിനായി മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗം ആലോചിക്കണം." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഗോകർണൻ അതിശയിച്ചു: "നൂറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം ലഭിക്കാത്തത് എങ്കിൽ, നിന്റെ മോചനം വളരെ ദുഷ്കരമാണ്." അതിനുശേഷം ഗോകർണൻ പറഞ്ഞു: "നീ ഭയമില്ലാതെ നിന്റെ സ്ഥലത്തിൽ തന്നെ തുടരുക; ഞാൻ നിന്റെ മോക്ഷത്തിനായി എന്തെങ്കിലും മാർഗം ആലോചിച്ച് ചെയ്യാം." ഗോകർണന്റെ ഈ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ച് ധുന്ധുകാരി തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. ആ രാത്രിയിൽ ഗോകർണൻ ആലോചനയിൽ മുഴുകി ഉറങ്ങാതെ കഴിഞ്ഞു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, ഗോകർണൻ വരുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കൂടിച്ചേർന്നു. ഗോകർണൻ അവർക്കു രാത്രി സംഭവിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു. യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവർ, പണ്ഡിതർ, ജ്ഞാനികൾ, ബ്രഹ്മം പ്രസംഗിക്കുന്നവർ—എല്ലാവരും ശാസ്ത്രങ്ങൾ പരിശോധിച്ചെങ്കിലും ധുന്ധുകാരിയുടെ മോക്ഷത്തിനായി യാതൊരു മാർഗവും കണ്ടെത്താനായില്ല. അവസാനം, സൂര്യന്റെ വാക്കുകൾ എല്ലാവരും അത്യുത്തമമായി അംഗീകരിച്ചു. അപ്പോൾ ഗോകർണൻ സൂര്യന്റെ ഗതിയെ നിർത്തി, "ഭൂലോകത്തിലെ സാക്ഷിയായ സൂര്യനേ, ഞാൻ നിനക്ക് വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. മോക്ഷത്തിന്റെ കാരണമെന്താണെന്ന് പറയൂ," എന്നുവെന്ന് ചോദിച്ചു. അകലെ നിന്നു കേട്ട സൂര്യൻ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു: "ശ്രീമദ്‌ ഭാഗവതം ഏഴ് ദിവസം പാരായണം ചെയ്യുക; അതാണ് മോക്ഷം നൽകുന്ന മാർഗം." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് എല്ലാവരും അതാണ് സത്യമായ ധർമ്മം എന്ന് അംഗീകരിച്ചു. "ഇത് ശ്രമപൂർവ്വം ചെയ്യണം; അതിനാൽ എളുപ്പമാണ്," എന്ന് എല്ലാവരും അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഗോകർണൻ ഉറപ്പോടെ ഭാഗവതം പാരായണം ആരംഭിച്ചു. അതു കേൾക്കാൻ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നും ജനങ്ങൾ—കൈമോശം, കാഴ്ചമോശം, വയസ്സായവർ, വൈകാരികൾ—പാപനാശത്തിനായി കൂട്ടംകൂടി. ഗോകർണൻ സത്യസന്ധമായി ഇരുന്ന് കഥ പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, ആ മഹാസഭയുടെ അതിശയത്തിൽ ദേവതകളും അമ്പരന്നു. അപ്പോൾ departed one, ധുന്ധുകാരി, ഒരു സ്ഥലം തേടിയെത്തി. അവൻ അവിടെ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്ന ഏഴ് കുരുക്കുള്ള ഒരു ബാംബൂ കണ്ടു. അതിന്റെ അടിയിൽ ഒരു കുഴിയിൽ കടന്നു, കേൾക്കാൻ അവിടെ നിന്നു. കാറ്റിന്റെ രൂപത്തിൽ തുടരാൻ കഴിയാതെ, ബാംബൂവിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഗോകർണൻ, വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണനായ മുഖ്യശ്രോതാവിനെ മുൻനിർത്തി, ഭാഗവതത്തിന്റെ ആദ്യ സ്കന്ധം മുതൽ വ്യക്തമായി പാരായണം ആരംഭിച്ചു. ദിവസം അവസാനത്തിൽ, ഒരു ശ്ലോകം പാരായണം ചെയ്തപ്പോൾ, അതിശയകരമായ ഒരു സംഭവം: ബാംബൂവിലെ ഒരു കുരുക്ക് ശബ്ദത്തോടെ പൊട്ടിക്കളഞ്ഞു; സത്പുരുഷന്മാർ കണ്ടു. രണ്ടാം ദിവസം സന്ധ്യയിൽ രണ്ടാമത്തെ കുരുക്ക് പൊട്ടിക്കളഞ്ഞു; മൂന്നാം ദിവസം സന്ധ്യയിൽ മൂന്നാമത്തെ കുരുക്ക് പൊട്ടിക്കളഞ്ഞു. ഈ രീതിയിൽ ഏഴ് ദിവസവും ഏഴ് കുരുക്കുകളും പൊട്ടിക്കളഞ്ഞു; ഭാഗവതത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടു സ്കന്ധങ്ങൾ കേട്ട ശേഷം, departed one, പ്രേതാവസ്ഥ വിട്ടു. അവൻ ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചു—തുളസി മാല ധരിച്ച, പീതാംബരം ധരിച്ച, മഴമേഘം പോലെ കറുത്ത, കിരീടവും കുന്ദലവും ധരിച്ച. ഉടൻ തന്റെ സഹോദരൻ ഗോകർണനോട് നമസ്കരിച്ചു: "നിന്റെ കരുണയാൽ ഞാൻ ബദ്ധതയും പ്രേതാവസ്ഥയും വിട്ടു മോക്ഷം നേടി." അവൻ പറഞ്ഞു: "ഭാഗവതത്തിന്റെ പാരായണം പ്രേതാത്മാക്കളുടെ കഷ്ടത നശിപ്പിക്കുന്നു; ഏഴ് ദിവസത്തെ ഭാഗവത പാരായണം കൃഷ്ണലോകം നൽകുന്നു. ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണത്തിൽ പാപങ്ങൾ വിറക്കുന്നു; ഈ കഥപാരായണം നമ്മുക്ക് ഉടൻ മോക്ഷം നൽകും. വാക്ക്, മനസ്, കർമ്മ—ഏത് രീതിയിൽ ചെയ്താലും, ഈ ശ്രവണത്തിൽ പാപങ്ങൾ അഗ്നി ഇന്ധനം ചൂടുന്നതുപോലെ നശിക്കുന്നു." "ഭാരതഭൂമിയിൽ, ജ്ഞാനികൾക്കും ദേവസഭയിലും, ഈ പാരായണം കേൾക്കാത്തവരുടെ ജന്മം ഫലഹീനമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ശുകദേവന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ കേൾക്കാതെ, നല്ല, ശക്തമായ ശരീരം സംരക്ഷിച്ചാലും എന്ത് പ്രയോജനം?" "എല്ലാം അസ്ഥികൾ ചേർത്തു, മാംസവും രക്തവും പൂശിയ, ചർമ്മം കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ, ദുർഗന്ധമുള്ള, മൂത്രവും മലവും നിറയുന്ന ഒരു പാത്രം. വയസ്സും ദുഃഖവും, കർമ്മഫലങ്ങളും ബാധിച്ച, രോഗങ്ങളുടെ വീടായ, കഷ്ടത നിറഞ്ഞ, പൂരിപ്പിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, ദുർബലമായ, ഒരു നിമിഷത്തിൽ നശിക്കുന്ന, ദോഷമുള്ള ശരീരം." "അവസാനം, ഈ ശരീരം പുഴുക്കളിലും മലത്തിലും ചിതാഭസ്മയിലും അവസാനിക്കുന്നു; അങ്ങനെയൊരു ശരീരത്തിൽ ചെയ്ത പ്രവർത്തികൾ എങ്ങനെ സ്ഥിരതയുള്ളതായിരിക്കും? രാവിലെ തയ്യാറാക്കിയ ഭക്ഷണം വൈകുന്നേരം നശിക്കുന്നു; അങ്ങനെയൊരു ശരീരം പോഷിപ്പിക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിൽ സ്ഥിരത എവിടെയാണ്?" "ഏഴ് ദിവസം ഭാഗവതം കേട്ടാൽ, ഈ ലോകത്തിൽ ഹരിയെ ലഭിക്കാം; അതിനാൽ, ദോഷനാശത്തിനായി ഇതാണ് ഏക മാർഗം. വെള്ളത്തിൽ ബുബ്ബിളുകൾ പോലെ, ജീവികളിൽ കീടങ്ങൾ പോലെ, ഈ കഥ കേൾക്കാത്തവർ ജന്മം കൊണ്ടത് മരിക്കാനാണ്." "ഉണങ്ങിയ ബാംബൂവിന്റെ കുരുക്ക് പൊട്ടുന്നത് അതിശയകരമാണ്; പക്ഷേ, ഈ കഥ കേൾക്കുന്നതിലൂടെ ഹൃദയത്തിലെ കുരുക്ക് പൊട്ടുന്നത് അതിലും അതിശയകരമാണ്. ഹൃദയത്തിന്റെ കുരുക്ക് പൊട്ടുന്നു, സംശയങ്ങൾ മുറിയുന്നു, കർമ്മങ്ങൾ തീരുന്നു, ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണത്തിൽ." "മനസ്സ് ഈ പാരായണത്തിന്റെ തീരത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, ലോകമലിന്യങ്ങൾ കഴുകാൻ ഏറ്റവും യോഗ്യമായത്, മോക്ഷം മാത്രമാണ് ജ്ഞാനികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്." ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ തന്നെ, വൈകുണ്ഠവാസികൾ ചുറ്റിയ, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ദിവ്യരഥം എത്തി. എല്ലാവരും നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ധുന്ധുലിയുടെ പുത്രൻ ആ ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി. വൈഷ്ണവരെ ദിവ്യരഥത്തിൽ കണ്ടു, ഗോകർണൻ ചോദിച്ചു: "ഇവിടെ എന്റെ അനേകം ശുദ്ധശ്രോതാക്കൾ ഉണ്ട്; എവിടെ ദിവ്യരഥങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഒരേസമയം വന്നില്ല?" "എവിടെ എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ശ്രവണമാക്കി; എന്നാൽ ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി? ഹരിയുടെ ഭക്തർ പറയട്ടെ." ഹരിയുടെ സേവകർ പറഞ്ഞു: "ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം ശ്രവണത്തിലെ വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്; എല്ലാവരും കേട്ടെങ്കിലും, എല്ലാവരും ആലോചനം അത്രയൊന്നും ചെയ്തില്ല. അതിനാൽ, പൂജയിൽ പോലും ഫലത്തിൽ വ്യത്യാസം വരാം." "പ്രേതാത്മാവ് ഏഴ് രാത്രികൾ ഉപവാസത്തോടെ ശ്രവണവും, ആലോചനയും, മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയും ചെയ്തു.