ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കൃതവർമയുടെ ശക്തനായ പുത്രൻ, കിംശുകാക്ഷി എന്ന വിശാലകണ്ണുള്ള, സുന്ദരിയുമായ രുക്മിണിയുടെ മകളെ വിവാഹം ചെയ്തു. അതേസമയം, രുക്മി തന്റെ സഹോദരിയുടെ മനസ്സിന് സന്തോഷം നൽകാനായി, ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള വൈരാഗ്യം നിലനിൽക്കുമ്പോഴും, തന്റെ മകളായ റോചനയെ ഹരിയുടെ കൊച്ചുമകനായ അനിരുദ്ധനുമായി വിവാഹം കഴിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു. ഇത്തരത്തിൽ ബന്ധങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിൽ പറ്റിപ്പെട്ട്, അങ്ങേയറ്റം അനുചിതമായിരുന്ന ഈ വിവാഹം രുക്മി അംഗീകരിച്ചു. ആ സൗഭാഗ്യകരമായ വിവാഹ ചടങ്ങിനായി, രാജാവേ, രുക്മിണി, രാമൻ, കൃഷ്ണൻ, കൂടാതെ സാംബ, പ്രദ്യുമ്നൻ തുടങ്ങിയവർ ഭോജകത നഗരത്തിലേക്ക് പോയി. വിവാഹം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, കലിംഗരാജാവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി മറ്റു രാജാക്കന്മാർ, അഭിമാനത്തിലും അഹങ്കാരത്തിലും നിറഞ്ഞ്, രുക്മിയെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു: ബാലരാമനെ ചതുങ്ങളിയിൽ തോൽപ്പിക്കൂ എന്നാണ് അവർ പറഞ്ഞത്. "ഇവൻ ചതുങ്ങളി അറിയുന്നില്ല, രാജാവേ, എന്നാലും തോൽവിയുടെ നഷ്ടം വലിയതാണ്," എന്നായിരുന്നു അവരുടെ വാക്കുകൾ. അതിനാൽ ബാലരാമനെ വിളിച്ചു, രുക്മി അവനൊപ്പം ചതുങ്ങളി കളിച്ചു. ആദ്യമായി നൂറ് നാണയവും, പിന്നെ ആയിരം, പിന്നെ പത്തായിരം നാണയവും ബാലരാമൻ പന്തയമിട്ടു; രുക്മി അവനെ തോൽപ്പിച്ചു. കലിംഗരാജാവ് തന്റെ പല്ലുകൾ കാണിച്ചുകൊണ്ട് വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ചിരിച്ചു, അത് ഹലായുധനായ ബാലരാമന് സഹിക്കാനായില്ല. പിന്നീട് രുക്മി ലക്ഷം നാണയം പന്തയമിട്ടു. ഈ പ്രാവശ്യം ബാലരാമൻ ജയിച്ചു. എന്നാൽ രുക്മി വഞ്ചനയിലേർപ്പെട്ടു, "ഞാനാണ് ജയിച്ചത്," എന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു. അതിനാൽ കോപം നിറഞ്ഞ ബാലരാമൻ, സമുദ്രം നിറയുന്നതുപോലെ ഉഗ്രവേഷത്തിൽ, കണ്ണുകൾ പ്രകോപത്താൽ ചുവന്നുകൊണ്ട്, ഒരു കോടി നാണയം പന്തയമിട്ടു. ഈ പ്രാവശ്യം ബാലരാമൻ ന്യായമായി ജയിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, രുക്മി വീണ്ടും വഞ്ചനയിലേർപ്പെട്ടു: "ഞാനാണ് ജയിച്ചത്, സാക്ഷികൾ പറയട്ടെ," എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ദിവ്യവാണി മുഴങ്ങി: "ബാലരാമൻ മാത്രമാണ് ഈ പന്തയം ജയിച്ചത്; രുക്മി വാക്കുകൾകൊണ്ട് ജയം അവകാശപ്പെടുന്നു, ധർമ്മംകൊണ്ടല്ല." ഈ ദിവ്യവാണി അവഗണിച്ച്, ദുഷ്ടരായ രാജാക്കന്മാരുടെയും വിധിയുടെയും പ്രേരണയാൽ, വിദർഭരാജാവ് സംകർഷണനെ പരിഹസിച്ച് നിന്ദിച്ചു: "നിങ്ങൾ കാട്ടിൽ ചുറ്റുന്ന ഗോപുരന്മാർ, ചതുങ്ങളി കളിക്കാനും അമ്പ് എറിയാനും രാജാക്കന്മാർ മാത്രമാണ് യോഗ്യർ; നിങ്ങൾക്കല്ല." ഇങ്ങനെ രാജാക്കന്മാരാൽ നിന്ദിക്കപ്പെട്ട്, രുക്മി പരിഹസിച്ചപ്പോൾ, ഉഗ്രകോപത്തിൽ ബാലരാമൻ തന്റെ ഗദ ഉയർത്തി പുരുഷസമൂഹത്തിൽ രുക്മിയെ അടിച്ചു. അതുപോലെ, കലിംഗരാജാവിന്റെ പത്താം പടിയിലാണ് ബാലരാമൻ അവനെ പിടിച്ചത്; പല്ലുകൾ കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ച രാജാവിന്റെ പല്ലുകൾ ബാലരാമൻ തല്ലി വീഴ്ത്തി. മറ്റു രാജാക്കന്മാർ, കൈകളും തോളുകളും തലകളും തകർന്നു രക്തത്തിൽ മുക്കി, ബാലരാമന്റെ ഗദയുടെ ഭീതിയിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. രുക്മി, തന്റെ സഹോദരിയുടെ ഭർത്താവ്, കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഹരി രുക്മിണിയുടെയും ബാലരാമന്റെയും സ്നേഹബന്ധം തകരുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ, ആ പ്രവൃത്തിയെ പ്രശംസിച്ചില്ല, അപലപിച്ചുമില്ല. പിന്നീട് അനിരുദ്ധനെയും വധുവിനെയും ഭംഗിയാർന്ന ഒരു രഥത്തിൽ ഇരുത്തി, രാമനും ദാശാർഹന്മാരും ഭോജകതയിൽ നിന്ന് കുശസ്ഥലിയിലേക്കു മധുസൂദനന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ യാത്രയായി. അതിനുശേഷം, രാജാവേ, യദുക്കുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ബാണന്റെ മകളായ ഊഷയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അപ്പോൾ ഹരിയുടെയും ശങ്കരന്റെയും ഇടയിൽ ഭയങ്കരമായൊരു യുദ്ധം നടന്നു. മഹായോഗി, ഈ കഥയെല്ലാം വിശദമായി പറയാൻ നിങ്ങൾക്ക് യോഗ്യതയുണ്ട്. ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു: മഹാത്മാവായ ബാലിയുടെ നൂറു പുത്രന്മാരിൽ ഏറ്റവും മുതിർന്നവൻ ബാണൻ ആയിരുന്നു. ബാലി ആ മഹാവാമനരൂപിയായ ഹരിക്ക് ഭൂമി ദാനം ചെയ്തവനാണ്. ബാണൻ ശിവഭക്തനായി, ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനും, ദാനശീലനും, ബുദ്ധിമാനുമായും, സത്യമുറപ്പുള്ളവനും, വ്രതനിഷ്ഠനുമായും ആയിരുന്നു. സുന്ദരമായ ശോണിതപുരിയിൽ ബാണൻ രാജാവായി ഭരണം നടത്തി. ശംഭുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ, അവന്റെ സേവകർ അമരന്മാരെപ്പോലെയായിരുന്നു. ആയിരം കൈകൾകൊണ്ട് താണ്ഡവനൃത്തത്തിനിടെ രുദ്രനെ സംഗീതം വഹിച്ച് സന്തോഷിപ്പിച്ചു. ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനും ഭക്തജനങ്ങളുടെ പ്രിയനുമായ ഭഗവാൻ അവനോട് ഇഷ്ടമായ വരം ചോദിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു. ബാണൻ തന്റെ നഗരത്തിന്റെ രക്ഷകനായി ശിവനെ വേണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ഒരു ദിവസം, തന്റെ ശക്തിയിൽ മദിച്ചുകൊണ്ട്, അടുത്തിരുന്ന ഗിരിശനെ സമീപിച്ചു, സൂര്യനുപോലെയുള്ള കിരീടം ധരിച്ചുകൊണ്ട്, അവന്റെ പാദം സ്പർശിച്ചു. "മഹാദേവാ, ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവേ, പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ ലഭിക്കാത്തവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നവനേ, അമരന്മാർ പോലും ആരാധിക്കുന്ന പാദങ്ങളുള്ളവനേ, ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു," എന്നു പറഞ്ഞു. "നീ എന്നെ ആയിരം കൈകൾ നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ അവ എനിക്ക് വലിയ ഭാരമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, നിന്നെ ഒഴികെ എനിക്ക് തുല്യനായ യുദ്ധസമർത്ഥൻ ആരുമില്ല." യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച ബാണൻ, തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് തന്നെ ചൊറിയുകയും, ദിക്കുകളുടെ ആനകളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തും, പർവതങ്ങൾ തകർത്തും തുടങ്ങി. അവരും ഭയന്ന് ഓടി. ഇത് കേട്ട ശിവൻ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ പതാക തകർന്നാൽ, അപ്പോൾ നീ യുദ്ധത്തിൽ തുല്യനായ ഒരു ശത്രുവിനെ കാണും. അവൻ നിന്നെ അഭിമാനത്തിൽ നിന്ന് താഴ്ത്തും." ഇങ്ങനെ ശിവൻ പറഞ്ഞതിൽ സന്തോഷിച്ച ബാണൻ, ഭവാന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കാത്ത് സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി, തന്റെ ശക്തിയുടെ നാശം തന്നെ ആഗ്രഹിച്ചു. ബാണന് ഒരു മകളുണ്ടായിരുന്നു—ഊഷാ. അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ, ഒരിക്കലും കണ്ടതുമില്ല, കേട്ടതുമില്ലാത്ത പ്രദ്യുമ്നന്റെ മകനായ ഒരു യുവാവിനോടൊപ്പം സാംയോസം അനുഭവിച്ചു. അവൻ അവിടെയില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, കൂട്ടുകാരുടെ ഇടയിൽ ഉണർന്നു, ഉല്ലാസവും ലജ്ജയും നിറഞ്ഞ്, "എവിടെയാണ് നീ, പ്രിയനേ?" എന്ന് വിളിച്ചു. ബാണന്റെ മന്ത്രിയായ കുംബാണ്ഡയുടെ മകൾ, ഊഷയുടെ സുഹൃത്ത് ചിത്രലേഖ, കൂട്ടുകാരുടെ ഇടയിൽ അവളോട് അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു: "എവിടെയാണ് നീ അന്വേഷിക്കുന്നത്, മനോഹരഭ്രുവേ? എങ്ങനെയുള്ള പുരുഷനാണ് നിന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്? രാജകുമാരിയേ, ഞാൻ ഇതുവരെ ആരെയും നിന്റെ കൈ പിടിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല." "ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടത് ഒരു പുരുഷനെയാണ്—കറുത്ത, താമരക്കണ്ണുള്ള, പീതാംബരം ധരിച്ച, വലിയ കൈകളുള്ളവൻ—സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സുകളെ ആകർഷിക്കുന്നവൻ." "അവൻ എന്റെ അധരങ്ങളിൽ നിന്ന് അമൃതം പാനിപ്പിച്ചു; എന്നെ ആഗ്രഹിച്ചു, പിന്നെ എവിടെയോ അപ്രത്യക്ഷനായി, എന്നെ ദുഃഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിലാക്കി." ചിത്രലേഖ പറഞ്ഞു: "മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിനക്ക് ഇങ്ങനെ ദുർദൈവം നിർണ്ണയിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പോലും, ഞാൻ അത് മാറ്റിക്കൊടുക്കാം. ആ മനോഹരൻ ആരാണെന്ന് പറ, ഞാൻ അവനെ നിനക്ക് കൊണ്ടുവരാം." അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവൾ ദേവന്മാരുടെയും ഗാന്ധർവന്മാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും ചരണമാരുടെയും സർപ്പന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും വിദ്യാധരന്മാരുടെയും യക്ഷന്മാരുടെയും മനുഷ്യന്മാരുടെയും രൂപങ്ങൾ വരച്ചു. മനുഷ്യരിൽ, അവൾ വൃഷ്ണികൾ, ശൂര, അനകദുണ്ടുഭി എന്നിവരെയും വരച്ചു. പ്രദ്യുമ്നനെ വരയ്ക്കുമ്പോൾ, രാമന്റെയും കൃഷ്ണന്റെയും ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കുമ്പോൾ അവൾ ലജ്ജിച്ചു. അനിരുദ്ധനെ വരച്ചപ്പോൾ, ലജ്ജയിൽ മുഖം താഴ്ത്തി; ഹസിച്ചുകൊണ്ട്, "ഇവനാണ്, ഇവനാണ്," എന്ന് രാജകുമാരിയോട് പറഞ്ഞു. ഇത് മനസ്സിലാക്കിയ ചിത്രലേഖ, യോഗശക്തിയുള്ളവളും കൃഷ്ണന്റെ കൊച്ചുമകളും ആയ അവൾ, ആകാശമാർഗം ദ്വാരകയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ, യോഗശക്തിയാൽ, പ്രദ്യുമ്നന്റെ മകനായ അനിരുദ്ധനെ, നല്ല കിടക്കയിൽ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവനെ, എടുത്തു കൊണ്ട്, ശോണിതപുരിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നു, തന്റെ സുഹൃത്തിനായി അവനെ കാണിച്ചു.