ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

രാജാവ് തനിക്കു സംശയമായ ഒരു കഥയെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചു: "കൃഷ്ണൻറെ ശത്രുവായും, അവനാൽ അപമാനിതനുമായിരുന്ന രുക്മി, യുദ്ധത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ മകനോട് തന്റെ മകളെ വിവാഹം നൽകാൻ എങ്ങനെ തയ്യാറായി? ഈ വിരോധികളായവരുടെ വിവാഹ കഥ നീ പറയണം, ജ്ഞാനിയായോ." യോജികൾക്ക് ഭूतകാലം, ഭാവി, ഇപ്പോഴുള്ളത്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് അപ്പുറം, ദൂരവും മറഞ്ഞതും എല്ലാം വ്യക്തമായി കാണാനാവും. ശുകദേവൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "സ്വയംവരത്തിൽ, മന്മഥൻ തന്നെ, അനേകം അങ്കങ്ങൾക്കൊപ്പം, അവളാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അവൻ വന്നിരുന്ന രാജാക്കന്മാരെ അതിജയിച്ച്, യുദ്ധത്തിനിടയിൽ അവളെ തനിക്കു മാത്രമായി തൻറെ രഥത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി." രുക്മി, കൃഷ്ണന്റെ അപമാനവും പകയും മനസ്സിൽ വെച്ചിട്ടും, തന്റെ സഹോദരിയുടെ മകനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി, തന്റെ മകളെ അവനോട് വിവാഹം നൽകി. ശക്തനായ കൃതവർമ്മയുടെ മകൻ, വിശാലമായ കണ്ണുകളും പ്രശസ്തമായ സൗന്ദര്യവും ഉള്ള രുക്മിണിയുടെ മകളെ വിവാഹം ചെയ്തു. രുക്മി തന്റെ കൊച്ചുമകളായ രോചനയെ ഹരിയുടെ കൊച്ചുമകനായ അനിരുദ്ധനോട്, ശത്രുത്വം നിലനിൽക്കുന്നിട്ടും, സഹോദരിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ, സ്നേഹബന്ധത്തിൽ പെട്ട്, വിവാഹം നൽകി. അവിടെ, ആ ഉത്സവത്തിൽ, രുക്മിണി, രാമ, കൃഷ്ണൻ, സമ്ബ, പ്രദ്യുമ്നൻ തുടങ്ങിയവർ ബോജകത നഗരത്തിൽ എത്തി. വിവാഹം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, കലിംഗ രാജാവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, അഭിമാനവും അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞ രാജാക്കന്മാർ രുക്മിയെ ബാലരാമനെ ദ്യുതയിൽ ജയിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. "ഇവൻ ദ്യുതയുടെ നിയമങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല, രാജാവേ. എന്നാലും നഷ്ടം വലിയതാണ്," എന്ന് പറഞ്ഞ്, ബാലരാമൻ വിളിക്കപ്പെട്ടു, രുക്മി അവനോടു ദ്യുത കളിച്ചു. അവിടെ, രാമൻ നൂറ്, ആയിരം, പത്ത് ആയിരം നാണയങ്ങൾ പന്തമായി വെച്ചു; രുക്മി അവനെ ജയിച്ചു. കലിംഗ രാജാവ് ബാലരാമനെ അട്ടഹാസം ചെയ്ത് പല്ല് കാണിച്ച് ചിരിക്കുകയായിരുന്നു, ഇത് ഹലായുധനായി ബാലരാമന്‌ സഹിക്കാനാവില്ല. അതിനുശേഷം, രുക്മി ഒരു ലക്ഷം നാണയങ്ങൾ പന്തമായി വെച്ചു, ബാലരാമൻ അതിൽ ജയിച്ചു; രുക്മി കപടം ഉപയോഗിച്ച് "ഞാനാണ് ജയിച്ചത്" എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതിനാൽ, ബാലരാമൻ, കോപത്തിൽ നിറഞ്ഞ്, സമുദ്രം പോലെ ഉജ്ജ്വലമായ കണ്ണുകളോടെ, പത്തു ലക്ഷം നാണയങ്ങൾ പന്തമായി വെച്ചു. ബാലരാമൻ സത്യമായും ജയിച്ചു, രുക്മി വീണ്ടും കപടം ഉപയോഗിച്ച് "ഞാനാണ് ജയിച്ചത്, സാക്ഷികൾ പറയട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു: "പന്തം ബാലരാമൻ മാത്രം ജയിച്ചു; രുക്മി വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ജയിച്ചുവെന്ന് തെറ്റായി പറയുന്നു, ധർമ്മം പാലിച്ചില്ല." ആ ദിവ്യ ശബ്ദം അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, ദുഷ്ടരായ രാജാക്കന്മാരും വിധി കൊണ്ടും പ്രേരിപ്പിച്ച രുക്മി, ശങ്കർഷണനെ പരിഹസിച്ചു. "നിങ്ങൾ ദ്യുതയിൽ പ്രാവീണ്യമില്ല, കാട്ടിൽ അടി വെയ്ക്കുന്ന പശുപാലകർ; രാജാക്കന്മാർ ദ്യുതയും ബാണവും കളിക്കുന്നു, നിങ്ങൾ പോലുള്ളവർ അല്ല," എന്നായിരുന്നു അവൻറെ പരിഹാസം. ഇങ്ങനെ രാജാക്കന്മാരും രുക്മിയും ബാലരാമനെ അപമാനിച്ചപ്പോൾ, ബാലരാമൻ കോപത്തിൽ തൻറെ ഗദ ഉയർത്തി, പുരുഷന്മാരുടെ സഭയിൽ രുക്മിയെ അടിച്ചു. കലിംഗ രാജാവിനെ പത്താം പടിയിൽ പിടിച്ച ബാലരാമൻ, കോപത്തിൽ പല്ല് പൊട്ടിച്ചു; അവൻ തന്നെ ചിരിക്കുമ്പോൾ പല്ല് കാണിച്ച് പരിഹസിച്ചവൻ. മറ്റു രാജാക്കന്മാർ, കൈകൾ, തൈകൾ, തലകൾ പൊട്ടിപ്പോയി, രക്തത്തിൽ മൂടപ്പെട്ട്, ബാലരാമന്റെ ഗദയാൽ ഭയന്ന് ഓടി. രുക്മി, കൃഷ്ണന്റെ സഹോദര-in-law, കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഹരി, രുക്മിണിയുടെയും ബാലരാമന്റെയും സ്നേഹബന്ധം തകരുമെന്ന് ഭയന്ന്, അതിനെ പ്രശംസിച്ചില്ല, കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തില്ല. അനിരുദ്ധനെയും വധുവിനെയും ഉജ്ജ്വലമായ രഥത്തിൽ വെച്ച്, രാമനും ദാശാർഹന്മാരും ബോജകതയിൽ നിന്ന് കുഷസ്ഥാലിയിലേക്ക് മധുസൂദനന്റെ ശരണത്തിൽ, ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കി, യാത്ര ചെയ്തു. തുടർന്ന്, രാജാവ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "യദു വംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ ബാണന്റെ മകൾ ഉഷയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അപ്പോൾ ഹരിയും ശങ്കരനും തമ്മിൽ ഭയാനകമായ യുദ്ധം നടന്നിരുന്നു. മഹായോഗി, ഈ കഥയെ മുഴുവൻ വിശദമായി പറയാൻ നീ അർഹൻ." ശ്രീ ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: "വാമന രൂപം ധരിച്ച് ഹരിക്ക് ഭൂമിയെ ദാനം ചെയ്ത മഹാത്മാവായ ബലിയുടെ നൂറ് മക്കളിൽ ഏറ്റവും മുതിർന്നവൻ ബാണൻ ആയിരുന്നു. ബാണൻ, ശിവഭക്തൻ, ആദരിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ദാനശീലൻ, ബുദ്ധിമാൻ, സത്യം പാലിക്കുന്നവൻ, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്. സോണിത എന്ന മനോഹര നഗരത്തിൽ അദ്ദേഹം രാജാവായി ഭരിച്ചിരുന്നു. ശംഭുവിന്റെ കൃപയാൽ, അവന്റെ അനുയായികൾ അമരന്മാരെപ്പോലെയാണ്. ആയിരം കൈകളാൽ, താണ്ഡവ നൃത്തത്തിനിടയിൽ സംഗീതം വാഴ്ത്തി, രുദ്രനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. ഭക്തന്മാർക്ക് ആശ്രയവും പ്രിയനും, സകലഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനും ആയ പ്രഭു, ബാണനെ ഇഷ്ടംപോലെ ഒരു വരം നൽകാൻ തയ്യാറായി. ബാണൻ, ശിവനെ തന്റെ നഗരത്തിന് രക്ഷകനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഒരു ദിവസം, തന്റെ ശക്തിയിൽ മയങ്ങി, അടുത്തിരുന്ന ഗിരിശനെ സമീപിച്ചു, സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന കിരീടം കൊണ്ട് ശിവന്റെ കമലപാദങ്ങൾ സ്പർശിച്ചു. "മഹാദേവാ, ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവും, അജപാലകനും, ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നവനും, അമരന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന പാദങ്ങൾക്കുള്ളവനുമാണ് നീ. നീ എന്നെ ആയിരം കൈകൾ നൽകി, എന്നാൽ അവ എനിക്ക് വലിയ ഭാരമായിരിക്കുന്നു. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, നീയൊഴികെ യുദ്ധത്തിന് തുല്യനായവൻ ആരെയും ഞാൻ കണ്ടില്ല." "യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് തന്നെ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ടു, ദിക്കുകളുടെ ആനകളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു, മലകളും തകർത്തു. അവരും ഭയന്ന് ഓടി." ഇത് കേട്ട്, പ്രഭു കോപത്തിൽ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ പതാക തകർന്നാൽ, അപ്പോൾ നീ യുദ്ധത്തിൽ തുല്യനായ ഒരു ശത്രുവിനെ കാണും, അവൻ നിന്റെ അഹങ്കാരം തകർക്കും." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, തെറ്റിദ്ധാരണയിലായ ബാണൻ സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു, ഗിരിശന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കാത്തിരുന്നു, തന്റെ ശക്തി നശിക്കും എന്നതിൽ ഭ്രമിച്ചു. ബാണന്റെ ഒരു മകൾ ഉഷയായിരുന്നു. അവൾ ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ, പ്രദ്യുമ്നന്റെ മകനുമായി, ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത, കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത, മനോഹരനായ യുവാവുമായി സങ്കല്പം അനുഭവിച്ചു. അവനെ അവിടെ കാണാതെ, സുഹൃത്തുക്കളിൽ നടുവിൽ, ഉഷ ഉണർന്ന്, ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ്, "എവിടെയാണ് നീ, പ്രിയമേ?" എന്ന് വിളിച്ചു. ബാണന്റെ മന്ത്രിയായിരുന്നു കുംഭാണ്ടൻ, അവന്റെ മകൾ ചിത്രലേഖ, ഉഷയുടെ സുഹൃത്ത്, അത്ഭുതം കൊണ്ടു സുഹൃത്തുക്കളിൽ ഉഷയോട് ചോദിച്ചു: "നീ ആരെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്, മനോഹരമായ ഭ്രൂവുള്ളവളേ? എങ്ങനെയുള്ള പുരുഷൻ നിന്റെ ചിന്തയിൽ നിറയുന്നു? രാജകുമാരി, ഞാൻ ഇതുവരെ ആരെയും നിന്റെ കൈ പിടിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് കണ്ടിട്ടില്ല." "ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ ഒരു പുരുഷനെ കണ്ടു—കറുത്ത, കമലനയനൻ, പീതാംബരധാരിയായ, വലിയ ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവൻ—സ്ത്രികൾക്ക് മനസ്സിൽ ആകർഷണം നൽകുന്നവൻ." "ഞാൻ ആ പ്രിയനെ അന്വേഷിക്കുന്നു. അവൻ എന്റെ അധരത്തിൽ അമൃതം കുടിപ്പിച്ചു, എന്നെ ആഗ്രഹിച്ച് എവിടെയോ മറഞ്ഞു, എന്നെ ദുഃഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ തള്ളി." ചിത്രലേഖ പറഞ്ഞു: "മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിന്റെ ദുഃഖം നിർണയിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ അത് നീക്കം ചെയ്യും. ഈ ആകർഷണീയനാണ് ആരെന്ന് പറയൂ, ഞാൻ അവനെ നിനക്ക് കൊണ്ടുവരാം." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൾ ദേവന്മാരുടെ, ഗന്ധർവരുടെ, സിദ്ധരുടെ, ചാരണരുടെ, നാഗരുടെ, ദാനവരുടെ, വിദ്യാധരരുടെ, യക്ഷരുടെ, മനുഷ്യരുടെ രൂപങ്ങൾ വരച്ചു, അവരിൽ കാണുന്ന പോലെ.