ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ധുന്ധുകാരി തന്റെ ദാരുണമായ അവസ്ഥയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു: "അതിനാലാണ് ഞാൻ ഭൂതമായി ഈ ദുഃഖകരമായ നിലയിൽ കഴിയുന്നത്; ഞാൻ വായുവിൽ മാത്രം ജീവിക്കുന്നു, വിധിയെ ആശ്രയിച്ചാണ് ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത്." അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗോകർണൻ, കരുണാസാഗരനായ സുഹൃത്തേ, സഹോദരാ, ദയവായി എനിക്ക് ഉടൻ മോചനം നൽകൂ എന്നു അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഗോകർണൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: "നിന്റെ മോചനത്തിനായി ഞാൻ ഗയയിൽ യഥാവിധി പിതൃകർമ്മം നിർവ്വഹിച്ചു. എങ്കിലും നീ ഇതുവരെ മോചിതനാകാത്തത് എത്ര അത്ഭുതകരമാണ്! ഗയാശ്രാദ്ധം കൊണ്ടും മോക്ഷം ലഭിക്കില്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമില്ലല്ലോ. ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണം? സത്യമായി വിശദമായി പറയൂ." അതിനുത്തരമായി ധുന്ധുകാരി പറഞ്ഞു: "നൂറ് ഗയാശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും എനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല. എന്റെ മോചനത്തിനായി മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗ്ഗം ആലോചിക്കണം." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗോകർണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: "നൂറ് ശ്രാദ്ധം ചെയ്തിട്ടും മോക്ഷം ലഭിക്കാത്തുവെങ്കിൽ, നിന്റെ മോചനമൊക്കെ അത്യന്തം ദുഷ്കരമാണ്." പിന്നീട് അവൻ പറഞ്ഞു: "നീ ഭയമില്ലാതെ നിന്റെ സ്ഥലത്ത് തന്നെ തുടരൂ. ഞാൻ ചിന്തിച്ച് നിന്റെ മോചനത്തിനായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാം." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഗോകർണന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ധുന്ധുകാരി തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങി. ഗോകർണൻ ആ രാത്രി മുഴുവൻ ആലോചനയിൽ മുഴുകി ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, ഗോകർണനെ കണ്ടു സന്തോഷത്തോടു കൂടി ജനങ്ങൾ ഒത്തുചേർന്നു. അവൻ അവർക്കു രാത്രി സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു. പണ്ഡിതന്മാരും യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരും ജ്ഞാനികളും ബ്രഹ്മവാദികളും, എല്ലാ ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളും പരിശോധിച്ചിട്ടും ധുന്ധുകാരിയുടെ മോചനത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗം കണ്ടെത്താനായില്ല. അപ്പോഴാണ് എല്ലാവരും സൂര്യന്റെ വാക്കുകളെ തന്നെ മോചനത്തിനുള്ള പരമമായ മാർഗ്ഗമായി അംഗീകരിച്ചത്. അന്നവസരത്തിൽ ഗോകർണൻ സൂര്യന്റെ വേഗം തടഞ്ഞു നിർത്തി. "ലോകത്തിനുള്ള സാക്ഷിയായോ, ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു. മോക്ഷത്തിന്റെ കാരണമെന്താണെന്ന് എന്നോട് പറയൂ," എന്നവന്റെ അപേക്ഷ കേട്ട് ദൂരത്ത് നിന്നു സൂര്യൻ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു: "ഏഴ് ദിവസം ശ്രീമദ് ഭാഗവതം പാരായണം ചെയ്യുക. അതുവഴിയാണ് മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നത്." സൂര്യന്റെ ഈ വാക്കുകൾ എല്ലാവരും ധർമ്മത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപമായി അംഗീകരിച്ചു. എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: "ഇത് നിർബന്ധമായും ചെയ്യണം; അത്യന്തം ലഘുവുമാണ്." ഗോകർണൻ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ഭാഗവതം പാരായണം ആരംഭിച്ചു. അത് കേൾക്കാൻ ഗ്രാമങ്ങളിലും പ്രദേശങ്ങളിലും നിന്നു ജനങ്ങൾ ഒഴുകി വന്നു. കുരുടന്മാർ, കുഴപ്പമുള്ളവർ, വയോധികർ, ദുർബലർ—പാപനാശത്തിനായി എല്ലാവരും എത്തി. വലിയ ഒരു സമവായം അവിടെ രൂപപ്പെട്ടു; അത് ദേവന്മാരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തിൽ. ഗോകർണൻ ഇരുന്ന് ഭാഗവത കഥാ പാരായണം ആരംഭിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ധുന്ധുകാരിയും അവിടെ എത്തിയത്; ഇടം അന്വേഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ഏഴു കണ്ണുകളും ഉള്ള ഒരു മൂങ്ങ് വളം നേരെ നില്ക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അതിനടിയിലെ ഒരു തുറവിലൂടെ അകത്ത് കയറി കേൾക്കാൻ അവൻ അകത്തു നിന്നു. വായുവിന്റെ രൂപത്തിൽ തുടരാൻ കഴിയാതെ അവൻ മൂങ്ങിനകത്ത് പ്രവേശിച്ചു. പ്രധാനമായ വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണനെ ശ്രോതാവായി കണക്കാക്കി, ധേനുവിന്റെ പുത്രൻ ഭാഗവതത്തിന്റെ ആദ്യ സ്കന്ധം മുതൽ സ്വച്ഛമായി പാരായണം ആരംഭിച്ചു. ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഒരു ശ്ലോകം പാരായണം ചെയ്തപ്പോൾ അത്ഭുതകരമായൊരു സംഭവം നടന്നു: മൂങ്ങിലെ ഒരു കണി വലിയ ശബ്ദത്തോടെ പൊട്ടി; ധാർമ്മികർ അതു കണ്ടു. രണ്ടാം ദിവസം സന്ധ്യാകാലത്ത് രണ്ടാമത്തെ കണിയും പൊട്ടിയതുപോലെ, മൂന്നാം ദിവസം മൂന്നാമത്തേത് പൊട്ടി. ഇങ്ങനെ ഏഴ് ദിവസം കൊണ്ട് ഏഴു കണികളും പൊട്ടി; പന്ത്രണ്ടു സ്കന്ധങ്ങൾ മുഴുവനും ശ്രവിച്ച ശേഷം ധുന്ധുകാരി ഭൂതാവസ്ഥ ഉപേക്ഷിച്ചു. അവൻ ദിവ്യമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു—തുളസിമാല ധരിച്ച്, പിൾച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ച്, മഴമേഘംപോലെ കറുത്ത നിറത്തിൽ, കിരീടവും കുന്ദലങ്ങളും അണിഞ്ഞ്. ഉടൻ തന്നെ സഹോദരനായ ഗോകർണനെ വണങ്ങി, "നിന്റെ കരുണയാൽ ഞാൻ ബന്ധനത്തിൽനിന്നും ഭൂതാവസ്ഥയുടെ മലിനതിയിൽനിന്നും മോചിതനായി," എന്നു പറഞ്ഞു. "ഭൂതപീഡയുള്ളവരുടെ ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്ന ഭാഗവത കഥയും, ഏഴ് ദിവസം പാരായണം ചെയ്താൽ കൃഷ്ണലോകം ലഭിക്കുന്നതിന്റെ ഫലവും—ഇവ രണ്ടും ഭാഗ്യശാലിയാണ്. ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണം ആരംഭിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും വിറയ്ക്കുന്നു; ഈ കഥയാൽ ഞങ്ങൾ ഉടനെ മോചിതരാകുന്നു. നനഞ്ഞതോ ഉണങ്ങിയതോ, ഭാരം കുറഞ്ഞതോ ഭാരമുള്ളതോ, വാക്കിലൂടെ, മനസ്സിലൂടെ, കർമത്തിലൂടെ ചെയ്തതോ—പാപം ശ്രവണത്തിലൂടെ അഗ്നി ഇന്ധനം ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ദഹിക്കുന്നു. ഭാരതഭൂമിയിൽ ജ്ഞാനികൾക്കും ദേവസഭയിലുമുള്ളവർക്കും, ഈ കഥയെ ശ്രവിക്കാത്തവരുടെ ജനനം ഫലഹീനമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ശുകന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ കേൾക്കാതെ സ്ഥിരതയില്ലാത്ത ഈ ശരീരം സംരക്ഷിച്ചാൽ എന്ത് പ്രയോജനം? എലുമ്പുകൾ കൊണ്ടുള്ള തൂണായും സന്ധികൾ കൊണ്ട് ബന്ധിപ്പിച്ചും, മാംസരക്തം പുരട്ടി, ചർമ്മം കൊണ്ട് മൂടി, ദുർഗന്ധമുള്ള മൂത്രമലപാത്രം—ഇതാണ് ശരീരം. വയസ്സും ദുഃഖവും കർമ്മഫലങ്ങളും ബാധിക്കുന്ന, രോഗങ്ങളുടെ ആലയം, ദു:ഖകരമായ, നിറയ്ക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, സഹിക്കുവാൻ പ്രയാസമുള്ള, ദോഷഭരിതമായ, ക്ഷണത്തിൽ നശിക്കുന്ന ശരീരം. ഇത് കീടങ്ങളിലേക്കോ മാലിന്യത്തിലേക്കോ ചാരത്തിലേക്കോ അവസാനിക്കുന്നു; അത്തരത്തിൽ സ്ഥിരതയില്ലാത്ത ശരീരത്തിൽ ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങൾ എങ്ങനെ സ്ഥിരമായ ഫലം നൽകും? പ്രഭാതത്തിൽ ഒരുക്കിയ ഭക്ഷണം സന്ധ്യാകാലം വരെ നിലനിൽക്കില്ല; അത്തരം ഭക്ഷണത്തിൽ വളരുന്ന ശരീരത്തിൽ എന്ത് സ്ഥിരത ഉണ്ടാകും? ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണത്തിലൂടെ ഈ ലോകത്തുതന്നെ ഹരിയെ ലഭിക്കാം; അതുകൊണ്ട് പാപനിവാരണത്തിനായി ഇതേ മാർഗ്ഗം മാത്രം ഉണ്ട്. ജലത്തിൽ കുഞ്ചികകളെപ്പോലെയും, ജീവികളിൽ കീടങ്ങളെപ്പോലെയും, കഥ ശ്രവണമില്ലാത്തവർ ജനിക്കുന്നത് മരിക്കാൻ മാത്രമാണ്. ഉണങ്ങിയ മൂങ്ങിന്റെ കണി പൊട്ടുന്നത് അത്ഭുതം; എന്നാൽ കഥ ശ്രവിച്ചാൽ ഹൃദയത്തിലെ കണി പൊട്ടുന്നത് അതിലും വലിയ അത്ഭുതം. ഏഴ് ദിവസത്തെ ശ്രവണത്തിലൂടെ ഹൃദയത്തിലെ കണി പൊട്ടുന്നു, എല്ലാ സംശയങ്ങളും മുറിയുന്നു, കർമ്മങ്ങൾ ക്ഷയിക്കുന്നു. ലോകീക മലിനതയെ കഴുകിക്കളയാൻ ഏറ്റവും ശേഷിയുള്ള കഥാസ്നാനത്തിൽ മനസ്സു സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ മോക്ഷം മാത്രം ജ്ഞാനികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായിരുന്നു; അപ്പോൾ തന്നെ വൈകുണ്ഠവാസികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, പ്രകാശം പരത്തുന്ന ദിവ്യവിമാനം അവിടെ എത്തി. എല്ലാവരും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ധുന്ധുലിയുടെ പുത്രൻ ആ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി; അവിടത്തെ വൈഷ്ണവന്മാരെ കണ്ടു ഗോകർണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.