ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭാരതവംശജനായോ, രുക്മിണി ഭഗവാന്റെ മുഖം സ്നേഹപൂർവ്വം നോക്കി, ലജ്ജാപുഷ്പിതമായ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ സ്നേഹാതുരമായ ദൃഷ്ടിയോടെ കൃഷ്ണനോടു这样 പറഞ്ഞു: "കമലനേത്രനായുള്ളോനേ, നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. അഹംസ്വഭാവത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും അപ്രധാനയാണല്ലോ, നീയോ സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങളുടെ നാഥനും സ്വമഹത്വത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനും. അങ്ങനെയുള്ള നിന്റെ യോഗ്യയായ അനുയോജ്യയായി ഞാൻ എങ്ങിനെ വരാം? ബാഹുബലശാലിയായുള്ളോനേ, നീ എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും വസിച്ചിട്ടും അവയാൽ അകലെയാണ്, സമുദ്രം തിരകളുടെ അടിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ. ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ നിന്ന് സദാ സ്വതന്ത്രനായി, ഭക്തന്മാർക്കുവേണ്ടി നാനാവിധ രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചു, രാജാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഇരുണ്ടത്വം നീക്കുന്നു. നിന്റെ കമലപാദങ്ങളിലേക്കുള്ള മാർഗം മഹർഷിമാർ ആസ്വദിക്കുന്നതെങ്കിലും, മനുഷ്യർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും അതു ഗ്രഹിക്കാൻ ദുഷ്കരമാണ്, ഭഗവാനേ, കാരണം നിന്റെ പ്രവർത്തികൾ ലോകബുദ്ധിക്കപ്പുറമാണ്. നിന്റെ പാത പിന്തുടരുന്നവർക്കല്ലാതെ ആരും അതു മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയില്ല. നിനക്കു യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്വത്തുക്കളൊന്നുമില്ല, കാരണം നിനക്കു പുറമെ ഒന്നുമില്ല. ശക്തന്മാരും നിനക്കു ആദരവു അർപ്പിക്കുന്നു. അകത്തളമില്ലാത്ത കാമനയും സമ്പത്തും കൊണ്ടു കാഴ്ചമറഞ്ഞവർക്കു നീ അറിയപ്പെടുന്നില്ല, പ്രിയനേ, എങ്കിലും മഹന്മാർക്കും നീ പ്രിയനാണ്, നീയും അവർക്കു പ്രിയനാണ്. സർവ്വപുരുഷാർത്ഥങ്ങളും അവയുടെ ഫലങ്ങളും നിനക്കാണ് രൂപം. ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ പ്രാപിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ഭഗവാനേ, സുഖദുഃഖങ്ങളിൽ ലീനരായവർക്ക് അല്ല, ജ്ഞാനികൾക്കാണ് നിന്റെ സാന്നിധ്യം യോജ്യമായത്. ക്രോധം ഉപേക്ഷിച്ച മഹർഷിമാർ പുകഴ്ത്തുന്ന നിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ലോകങ്ങൾക്ക് ആത്മാവും ആത്മദാതാവും നീയാണല്ലോ. നിന്റെ കൺപിളർത്തലിൽ തന്നെ ബ്രഹ്മാവിനും ശിവനുമൊക്കെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നു; പിന്നെ മറ്റുള്ളവർക്ക് എന്ത് പറയണം? ഗദയുടെ സഹോദരനായുള്ളോനേ, നിന്റെ വാക്കുകൾ ദുർബലമായിരിക്കും പോലെ തോന്നാം; പക്ഷേ, നീ വില്ലിന്റെ ശബ്ദം മുഴക്കിയും രാജാക്കന്മാരെ ഓടിച്ചിട്ടും, എന്നെ മൃഗങ്ങളിൽ സിംഹം തന്റെ അവകാശം പിടിക്കുന്നതുപോലെ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയതും സത്യമാണ്. അവരെയോർത്തു ഞാൻ സമുദ്രത്തിൽ അഭയം തേടി. കമലനയനാ, നിന്നെ പ്രാപിക്കാനായി അംബരീഷൻ, നഹുഷൻ, ഗയ എന്നിവർ രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് കാടിൽ പോയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവിടെ തുടരുന്നവർ നിന്റെ പാത എന്തുകൊണ്ടു പിന്തുടരുന്നില്ല? ധർമ്മശീലികൾ പുകഴ്ത്തുന്ന നിന്റെ കമലപാദസൗരഭ്യം ആരെങ്കിലും അനുഭവിച്ചാൽ, അവർ മറ്റൊരിടത്തും അഭയം തേടുമോ? ഭൗതികലാഭം തേടി കാഴ്ചമറഞ്ഞ മൃത്യുലോകവാസികൾ ലക്ഷ്മിയുടെ നിലയമായ നിന്റെ സാന്നിധ്യം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായുള്ളോനേ, ഞാൻ യഥാവിധി നിന്നെ ആരാധിച്ചു. ഈ ജന്മത്തിലും മറ്റും ആശംസാനിർവാഹകനും നീയാണല്ലോ. ജന്മചക്രങ്ങളിൽ ഞാൻ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴും നിന്റെ പാദങ്ങൾ മാത്രമേ അഭയം ആകട്ടെ; നിന്നെ ഭക്ത്യാ ആരാധിക്കുന്നവർക്കു നീ ശരിക്കും മിഥ്യാഭാവം നീക്കി വരുന്നു. അച്യുതാ, സ്ത്രീകളുടെ ഗൃഹങ്ങളിൽ പുരുഷന്മാർക്ക് നീ ഉപദേശിച്ചപോലെ, അവർ കാഴ്ചവേണ്ടി കാള, കുതിര, പൂച്ച, ദാസൻ എന്നിവരുപോലെയാണ്; ശിവനും ബ്രഹ്മാവും ഉള്ള സഭകളിൽ നിന്റെ കഥകൾ അവരുടെ ചെവിയിൽ എത്തുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവരുടെ ജീവിതത്തിന് എന്തു പ്രയോജനം? നിന്റെ കമലപാദസൗരഭ്യം അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു മണ്ടൻ സ്ത്രീ, തനിക്കു പ്രിയനായവനെ — ചർമ്മം, രോമം, നഖം എന്നിവ കൊണ്ട് മൂടിയ, മാംസം, അസ്ഥി, രക്തം, പുഴു, മല, കഫം, പിത്തം, വായു എന്നിവ നിറഞ്ഞ ഒരു ജഡശരീരം — സ്നേഹിക്കുന്നു. കമലനയനാ, നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ എനിക്ക് ഭക്തി ഉണ്ടാകണമേ; നീ സ്വതന്ത്രനും, ആരെയും വ്യത്യസ്തനായി കാണാത്തവനും. പ്രായം മൂലം രാജോഗുണം വർദ്ധിച്ചാലും, നീ എന്നെ കണ്മുട്ടുമ്പോൾ അതു തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് പരമകൃപയാണ്. മധുസൂദനാ, നിന്റെ വാക്കുകൾ അസത്യമാണ് എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല. ഒരു കന്യകയുടെ സ്നേഹം പൊതുവെ അമ്മയിലേക്കാണ്, അപൂർവ്വമായാണ് മറ്റൊരാളിലേക്കുള്ളത്. പതിനീടെ മനസ്സു പലപ്പോഴും പുതിയതിലേക്കു പോകും, സദാചാരമില്ലാത്തവളെ ധാരാളം വിശ്വസിക്കാൻ ആർക്കു വേണ്ട? അങ്ങനെ ചെയ്താൽ രണ്ട് ഭാഗവും നഷ്ടപ്പെടും. ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: പാവനയായ രാജകുമാരി, നിന്നെ ഞാൻ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പരീക്ഷിച്ചു, നിന്റെ ആഗ്രഹം അറിയാൻ. ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം സത്യമാണ്. സുന്ദരിയേ, നിനക്ക് എന്ത് ആഗ്രഹങ്ങളുണ്ടായാലും, നീ എനിക്ക് മാത്രം ഭക്തയാണെങ്കിൽ, അവ എല്ലാം നിനക്കു ലഭിക്കും. പാപരഹിതയേ, ഭർത്താവിനോടുള്ള നിന്റെ പ്രേമവും, ഭർത്തൃഭക്തിയും തെളിയിച്ചു. എന്റെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് നീ അശാന്തയായാലും, മനസ്സു എന്നിൽ നിന്ന് അകന്നില്ല. ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ തപസ്സും വ്രതവും അനുഷ്ഠിച്ച്, ആഗ്രഹങ്ങൾക്കു അടിമയായവരും, എന്നെ മോക്ഷനാഥനായി കരുതുന്നവരും, എന്റെ മായയാൽ വഞ്ചിതരാണ്. എന്നെ, മോക്ഷസമ്പത്തിനെയും പ്രാപിച്ചിട്ടും, ഭൗതികസമ്പത്തും ഭർത്താവിനെയും ആഗ്രഹിക്കുന്ന അഭിമാനികൾ ദുർദൈവശാലികളാണ്. അവർക്കു നരകവും സ്വജനാസക്തിയാൽ രമണീയമാണ്. ഗൃഹലക്ഷ്മിയായുള്ളോ, നീ എനിക്കനുസൃതമായി പലതവണ പ്രവർത്തിച്ചു; അതു ഭാഗ്യവാന്മാരായ സ്ത്രീകൾക്കും അപൂർവ്വവും, ജന്മമുക്തിക്കും കാരണമാണ്. ഗർവവതിയായുള്ളോ, ഒരു ഗൃഹത്തിലും നിന്റെപോലെയുള്ള ഭർത്തൃഭക്തി ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. വിവാഹസമയത്ത് വന്ന രാജാക്കന്മാരെ അവഗണിച്ച്, എന്റെ മഹിമകൾ കേട്ട ബ്രാഹ്മണനെ രഹസ്യമായി എനിക്ക് അയച്ചതും അതാണ്. നിന്റെ സഹോദരൻ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടും, വിവാഹോത്സവത്തിൽ ചതിയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടും നീ അത്യന്തം ദുഃഖം സഹിച്ചിട്ടും, എന്നിൽ നിന്ന് വേർപാടിന്റെ ഭയത്തിൽ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; അങ്ങനെ നീ ഞങ്ങളെ ജയിച്ചു. നീ ദൂതനെ രഹസ്യ സന്ദേശം നൽകി എന്നെ പ്രാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും, ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കും എന്ന ഭയം ഉണ്ടായപ്പോഴും, നീ എന്നിൽ സ്ഥിരമായിരുന്നു; അതിനാൽ ഞങ്ങൾ അതിനു യോജ്യമായ പ്രതിഫലം നൽകുന്നു. ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, ലോകനാഥനായ കൃഷ്ണൻ രുക്മിണിയുമായി സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ച്, തന്റെ വാക്കുകളിൽ ആനന്ദിപ്പിച്ച്, മാനുഷികവേഷം ധരിച്ചു ലീലാപൂർവ്വം അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ സർവ്വവ്യാപിയായ ഹരിഃ ലോകഗുരുവായി, ഓരോ ഭാര്യയുടെ ഭവനത്തിലും ഗൃഹസ്ഥന്റെ ധർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവനായി പാർത്തു. പിന്നീട്, കൃഷ്ണന്റെ ഓരോ ഭാര്യക്കും പത്ത് പുത്രന്മാരും, ഒപ്പം ഒമ്പതാമനായ ഒരു പുത്രനും ജനിച്ചു; അവർക്കെല്ലാം പിതാവിന്റെ ഗുണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അച്യുതൻ വീട്ടിൽ നിന്നു പുറത്തു പോകാത്തവനായി ഓരോ ഭാര്യയുടെയും ഭവനത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായിരുന്നതു കണ്ട രാജകുമാരിമാർ, കൃഷ്ണനെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനായി കരുതി; എന്നാൽ കൃഷ്ണന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു. പുഷ്പിതമായ കമലപോലെയുള്ള മുഖവും, ദീർഘമായ കൈകളും കണ്ണുകളും, സ്നേഹപൂർവ്വം നോക്കലും മധുരവാക്യങ്ങളും കൊണ്ട് കൃഷ്ണൻ സ്ത്രീകളെ ആകർഷിച്ചു; അവരുടെ സൗന്ദര്യവൈഭവം കൊണ്ട് കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വത്തിന് മുന്നിൽ അവർ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പുഞ്ചിരിയുള്ള ദൃഷ്ടിയും, ഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ചലനങ്ങളും, കണ്പിളർത്തലിൽ പ്രേമനിർഭരമായ വാക്കുകളും കൊണ്ട്, പതിനാറായിരം ഭാര്യകൾ കാമദേവന്റെ ബാണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടും കൃഷ്ണന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ അലയ്ക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി. ലക്ഷ്മീഭർത്താവായ കൃഷ്ണനെ ഭർത്താവായി പ്രാപിച്ച ആ സ്ത്രീകൾ — ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും അറിയാനാകാത്ത മാർഗത്തിൽ — അനവധിപ്രീതിയോടെ, കൃഷ്ണന്റെ പുഞ്ചിരിയും ദൃഷ്ടിയും സ്പർശവും അലിംഗനവും ലഭിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് സേവിച്ചു. നൂറുകണക്കിന് ദാസിമാർ കൃഷ്ണനെ സ്വീകരിക്കാനും, ഇരിപ്പിടം നൽകാനും, പാദം കഴുകാനും, പാനസൽ നൽകാനും, വിശ്രമിപ്പിക്കാനും, വീശാനും, സുഗന്ധമാലകൾ അണിയിക്കാനും, മുടി അലങ്കരിക്കാനും, കിടക്ക ഒരുക്കാനും, സ്നാനം നടത്താനും മറ്റു ഉപചാരങ്ങൾ അർപ്പിക്കാനും സേവിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യകളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട എട്ട് ഭാര്യകളുടെ പത്ത് പുത്രന്മാരിൽ പ്രമുഖർ: പ്രദ്യുമ്നനു തുടക്കം വച്ച് ചാരുദേഷ്ണൻ, സുദേഷ്ണൻ, ബലശാലിയായ ചാരുദേഹൻ, സുചാരു, ചാരുഗുപ്തൻ, ഭദ്രചാരു, മറ്റൊരാൾ, ചാരുചന്ദ്രൻ, വിചാരു, ചാരു എന്നിവരാണ്. ഇവരിൽ പ്രദ്യുമ്നൻ മുതലായവർ രുക്മിണിക്ക് ജനിച്ചവർ; പിതാവിനോട് തുല്യഗുണങ്ങൾ അവർക്കുണ്ട്. ഭാനു, സുഭാനു, സ്വർഭാനു, പ്രഭാനു, ഭാനുമാൻ, ചന്ദ്രഭാനു, ബൃഹദ്ഭാനു, രതിഭാനു — ഇവരും, ശ്രീഭാനു, പ്രതിഭാനു — ഇവർ സത്യഭാമയുടെ പുത്രന്മാരാണ്. സാംബൻ, സുശീലൻ, പുരുജിത്, ശതജിത്, സഹസ്രജിത്, വിജയൻ, ചിത്രകേതു, വസുമാൻ, ദ്രവിഡ, ക്രതു — ഇവർ ജാംബവതിയുടെ പുത്രന്മാർ; സാംബൻ മുതലായവർ പിതാവിനാൽ ഗൃഹീതരാണ്. വീരചന്ദ്രൻ, അശ്വസേനൻ, ചിത്രഗു, വേഗവാൻ, വൃഷ, ആമ, ശങ്കു, വസു, ശ്രീമാൻ, കുന്തിരി — ഇവർ നാഗ്നജിതിയുടെ പുത്രന്മാരാണ്. ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണൻ ഭാര്യകളുടേയും പുത്രന്മാരുടേയും ഇടയിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം ഗൃഹസ്ഥധർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു, സകലഭക്തർക്കും ആദർശമായി നിലകൊണ്ടു.