ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കൃഷ്‌ണഭഗവാൻ നാലു ഭുജങ്ങളോടെ തൻ്റെ ശയനത്തിൽ നിന്ന് അതിവേഗം ഇറങ്ങി, നിലത്തുവീണിരുന്ന രുക്മിണിയെ ഉയർത്തി അവളുടെ വാളിച്ചുള്ളി ശാന്തമാക്കി, തന്റെ പദ്മസന്നിഭമായ കരങ്ങളാൽ മുഖം തേച്ചു വൃത്തിയാക്കി. അവളുടെ കണ്ണീരും ദുഃഖത്തിൽ നനഞ്ഞിരുന്ന വക്ഷസ്സും ഭഗവാൻ തന്റെ കരങ്ങളാൽ ശുചിത്വം വരുത്തി, അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. ഭഗവാൻ കൃതജ്ഞതയോടെ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; അഭിമാനവും വിനോദവും കലർന്ന മനസ്സിൽ ആകുലതയോടെ ദു:ഖിതയായിരുന്നു അവൾ, എന്നാൽ അത്തരം ദു:ഖത്തിന് അർഹയല്ലായിരുന്നു അവൾ. ധാർമ്മികരുടെ ആശ്രയനായ കൃഷ്ണൻ അവളെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തി. "വിദർഭരാജകുമാരിയെ, നീ കോപിക്കേണ്ട; നീ എന്നിൽ അകണ്ട ഭക്തിയുള്ളവളാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ വിനോദത്തിനായി അങ്ങനെ പെരുമാറി," എന്നു കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു. "നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ പ്രേമാധുര്യത്തിൽ വിറയുന്നു, കൺചിമ്മലുകൾ ചുവപ്പാണ്, ഭ്രൂകൂട്ടലിൽ മനോഹാരിത നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിന്റെ മുഖം ഞാൻ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഭയങ്കരയും മനോഹരയുമായവളേ, ഗൃഹസ്ഥർക്ക് ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ ലാഭം പ്രിയപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം വിനോദസംഭാഷണം നടത്തുന്നതിലാണ്." ഭഗവാന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, രുക്മിണി കൃഷ്ണന്റെ ഉദ്ദേശം വിനോദമായിരുന്നെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ഭീതിമുക്തയായി. അവൾ ഭർത്താവിന്റെ മുഖത്തെ സ്നേഹപൂർവ്വം നോക്കി, ലജ്ജാഭരിതമായ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ ഭഗവാനോട് പറഞ്ഞു: "കമലനയനാ, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. എന്നുപോലുള്ള അപര്യാപ്തഗുണയുള്ള, അജ്ഞയായവൾക്ക് സർവ്വസമ്പത്തിന്റെയും അധിപനായ, സ്വസ്വഭാവത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്ന ഭഗവാനായ നിങ്ങളെ എങ്ങനെ യോജ്യനായ ഭർത്താവായി കരുതാനാകും?" "മഹാബാഹുവേ, നിങ്ങൾ എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും വസിച്ചിട്ടും അതിൽ ആകൃഷ്ടനല്ല; സമുദ്രം തിരകളിൽ ആഴത്തിൽ നിലയുറപ്പിക്കുന്നത് പോലെ. ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ നിന്നു സ്വതന്ത്രനായ നിങ്ങൾ ഭക്തന്മാർക്കായി രൂപം ധരിക്കുന്നു; രാജാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഇരുണ്ടിരുട്ട് നീക്കുന്നു. ഭഗവാനേ, സജ്ജന്മാർ അനുഭവിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ പാദപഥം മനുഷ്യർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും ഗ്രഹിക്കാൻ അത്യന്തം ദുർഗ്രഹമാണ്, കാരണം നിങ്ങളുടെ പ്രവർത്തികൾ ലോകസാധാരണതയെ അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ പാത പിന്തുടരുന്നവർക്ക് മാത്രമേ അതിൻ്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാനാകൂ." "നിങ്ങളിൽ നിന്ന് വേറെയൊന്നുമില്ല; അതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക് യാതൊരു സ്വത്തുമില്ല. മഹാശക്തിമാന്മാരും നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്നു. അകണ്ട ആസക്തിയിലും ധനത്തിലും മുങ്ങിയവർ നിങ്ങളെ അറിയുന്നില്ല, പ്രിയനേ. എങ്കിലും മഹാന്മാരും നിങ്ങളും പരസ്പരം പ്രിയരാണ്. മനുഷ്യലോകത്തിലെ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളുടെയും ഫലങ്ങളുടെയും സ്വരൂപം നിങ്ങൾ തന്നെയാണ്; ജ്ഞാനികൾ നിങ്ങളെ പ്രാപിക്കാൻ എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ഭഗവാനേ, ആസ്വാദ്യദു:ഖങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവർക്കല്ല, ജ്ഞാനികൾക്കാണ് നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം യുക്തമായത്." "കോപം ഉപേക്ഷിച്ച മഹർഷിമാർ പാടുന്ന നിങ്ങളുടെ മഹത്വം ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ലോകങ്ങളുടെ ആത്മാവും ആത്മദായകനുമാണ് നിങ്ങൾ. നിങ്ങളുടെ ഭ്രൂക്കൂട്ടലിൽ സമയത്തിന്റെ ശക്തി സൂചിപ്പിക്കുമ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും ശിവനും പോലും അനുഗ്രഹം നഷ്ടപ്പെടുന്നു; പിന്നെ മറ്റുള്ളവരെന്ത് പറയണം? ഗദയുടെ മൂത്താനേ, നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ സാധാരണമായിരിക്കാം, പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ബാണത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ രാജാക്കന്മാരെ അകറ്റി, മൃഗങ്ങളിൽ രാജാവായ സിംഹം പോലെ എന്നെ സ്വന്തമാക്കി. അവരെ ഭയന്ന് ഞാൻ സമുദ്രത്തിൽ അഭയം തേടി." "പ്രഭേ, കമലനയനേ, അംബരീഷൻ, നഹുഷൻ, ഗയ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ രാജാക്കന്മാർ നിങ്ങളെ പ്രാപിക്കാൻ രാജ്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് വനത്തിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവിടെ കഴിയുന്നവർ എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളുടെ പാത പിന്തുടരാത്തത്? സദ്ഗുണികൾ പറയുന്ന, മോക്ഷം നൽകുന്ന നിങ്ങളുടെ പാദസൗരഭം ഒരിക്കൽ അനുഭവിച്ചാൽ മറ്റൊന്നും അഭയം തേടാൻ ആരാണുള്ളത്? ഭൗതികവസ്തുക്കളിൽ ആകൃഷ്ടരായ മനുഷ്യർ ലക്ഷ്മിയുടെ നിവാസമായ നിങ്ങളുടെ പാദം അവഗണിക്കുന്നു." "ഭഗവാനേ, ഞാൻ ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ നിങ്ങളെ യുക്തമായ രീതിയിൽ ആരാധിച്ചു. ഈ ജന്മത്തിലും പിറവികളിലുമുള്ള എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും നിറവേകുന്നവനാണ് നിങ്ങൾ. ജന്മമരണചക്രത്തിൽ ഞാൻ അലഞ്ഞുനടക്കുമ്പോഴും നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾ മാത്രം എനിക്ക് അഭയമായിരിക്കട്ടെ; കപടത്വം വിട്ട് ആര്യമായി ആരാധിക്കുന്നവരിൽ നിങ്ങൾ സ്വയം പ്രത്യക്ഷനാവുന്നു." "അച്യുതാ, വീട്ടിലെ പുരുഷന്മാർക്ക് നിങ്ങളുടെ കഥകൾ ശിവനും ബ്രഹ്മാവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള സദസ്സുകളിൽ പാടപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവരെ കഴുത, പശു, കുതിര, പൂച്ച, ദാസൻ എന്നിങ്ങനെയാണ് കാണേണ്ടത്; അത്തരത്തിൽ ജീവിക്കുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? ഭഗവാനെ അറിയാത്ത സ്ത്രീ, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെന്നു കരുതുന്നവൻ ശരീരത്തിൽ ത്വക്ക്, രോമം, നഖം, മാംസം, അസ്ഥി, രക്തം, കീടങ്ങൾ, മല, കഫം, പിത്തം, വായു എന്നിവ നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവശവം മാത്രമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല." "കമലനയനേ, നിങ്ങൾ സ്വതന്ത്രനും സമദർശിയുമാണ്; ആരെയും വേറെയായി കാണുന്നില്ല. പ്രേമഭാവം വർദ്ധിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ കൃപാദൃഷ്ടി മാത്രം എനിക്ക് പരമാനുഗ്രഹമായിരിക്കും. മധുസൂദനാ, നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ ഞാൻ അസത്യമെന്നു കരുതുന്നില്ല; സാധാരണയായി ഒരു കന്യകയ്ക്ക് മാതാപിതാക്കൾക്കും അപൂർവ്വമായി മറ്റൊരാളിനുമാണ് പ്രേമം." "വിവാഹിതയായ സ്ത്രീയാണെങ്കിലും, ദുർബലചരിത്രവളാണെങ്കിൽ, അവളുടെ മനസ്സു വീണ്ടും പുതിയതിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. അത്തരത്തിൽ വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തവളെ ഒരു ജ്ഞാനി വശത്തുവെക്കരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഇരുപുറത്തുനിന്നും നഷ്ടപ്പെടും." ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: "പതിവളേ, രാജകുമാരിയേ, ഞാൻ നിന്നെ വാക്കുകൾകൊണ്ടു പരീക്ഷിച്ചു; നിന്റെ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കാനായിരുന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം സത്യമാണ്. മനോഹരിയേ, നീ എനിക്ക് മാത്രം ഭക്തയാണെങ്കിൽ, നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറുന്നതാണ്. പാപരഹിതയേ, ഭർത്താവിനോടുള്ള പ്രേമവും ഭക്തിയും നീ തെളിയിച്ചു; എന്റെ വാക്കുകളിൽ നീ വിറയിച്ചെങ്കിലും, മനസ്സു എന്നിൽ നിന്നും അകലില്ലായിരുന്നു." "വ്രതഭംഗിയായി ഭക്തിയോടു കുടുംബജീവിതത്തിൽ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവരിൽ, ആഗ്രഹങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ടവർ എന്റെ മായയാൽ മോഹിതരാകുന്നു; എന്നെ മോക്ഷദായകനായി മാത്രം കാണുന്നു. ഞാൻ പ്രാപിച്ചിട്ടും, ഭൗതികസമ്പത്തും ഭർത്താവിനെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ദുർഭാഗ്യവാന്മാരാണ്; സ്വജനങ്ങളിൽ ആസക്തിയുള്ളവർക്ക് നരകവും ആസ്വാദ്യമാണ്." "ഗൃഹലക്ഷ്മിയേ, നീ എനിക്ക് അനുസൃതമായി പ്രവർത്തിച്ചത് ഭാഗ്യവശാൽ സംഭവിച്ചവയാണ്; അതു ജന്മമുക്തി നൽകുന്നു. പ്രാപ്യമല്ലാത്ത സ്ത്രീകൾക്കും, ദുര്‍ലഭമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉള്ളവർക്കും, കപടത്വം പുലർത്തുന്നവർക്കും പോലും. അഭിമാനിനിയായ നീ, വിവാഹസമയത്ത് എത്തിയ രാജാക്കന്മാരെ പരിഗണിക്കാതെ, എന്റെ മഹത്വം കേട്ട ബ്രാഹ്മണനെ രഹസ്യമായി എന്നെ സമീപിക്കാൻ അയച്ചു. നിന്റെ സഹോദരൻ യുദ്ധത്തിൽ പരാജിതനായി, വിവാഹോത്സവത്തിൽ ചതിയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ പോലും, എന്നിൽ നിന്ന് വേർപെടുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ ആ ദു:ഖം സഹിച്ചു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് നീ എന്നെ ജയിച്ചത്." "നീ ദൂതനെ അയച്ച് രഹസ്യസന്ദേശം നൽകി എന്നെ നേടാൻ ശ്രമിച്ചു; ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കാമെന്നു ഞാൻ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ പോലും, നീ എന്നിൽ സ്ഥിരതയോടെ നിന്നു; അതിന് ഞാൻ അനുയോജ്യമായ പ്രതികാരം കാണിക്കും." ശുകമുനി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ കൃഷ്ണൻ, രുക്മിണിയുമായി സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ച് അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു; മനുഷ്യരൂപത്തിൽ വിനോദം കാണിച്ചുകൊണ്ടു. അങ്ങനെ, ലോകഗുരുവായ ഹരിഃ, ഓരോ ഭാര്യയുടെയും വീട്ടിലും ഗൃഹസ്ഥന്റെ കർത്തവ്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നതുപോലെ, അവരോടൊപ്പം വസിച്ചു. പിന്നീട്, കൃഷ്ണന്റെ ഓരോ ഭാര്യക്കും പത്ത് പുത്രന്മാരും, ഒപ്പം ഒൻപതാമനായ പുത്രനും ജനിച്ചു; അവരെല്ലാം പിതാവിന്റെ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നരായിരുന്നു. അച്യുതൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകാറില്ലായിരുന്നു; അങ്ങനെ ഓരോ ഭാര്യയുടെ വീട്ടിലും അവൻ സന്നിഹിതനാണെന്ന് രാജകുമാരിമാർ വിശ്വസിച്ചു, എന്നാൽ ഭഗവാന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു. പുഷ്പവതിയായ മുഖവും, നീണ്ട കൈകളും കണ്ണുകളും, സ്നേഹപരവശമായ കാഴ്ചകളും മധുരവാക്കുകളും കൊണ്ട് കൃഷ്ണൻ അവരെ ആകർഷിച്ചു; തന്റെ മഹത്വം മുന്നിൽ അവർക്ക് സ്വന്തം സൗന്ദര്യവും ലാളിത്യവും ഉപയോഗിച്ചും ഭഗവാന്റെ മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കാനാവാതെ പോയി. കൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിയോടെയുള്ള കാഴ്ചകളും, ഭാവങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ചലനങ്ങളും, ഭ്രൂകൂട്ടലിൽ പ്രേമം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളും കൊണ്ട്, ആ പതിനാറായിരം ഭാര്യമാരുടെയും മനസ്സിനെ ആഹ്ലാദിപ്പിച്ചു; അവർ കാമദേവന്റെ ബാണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടും ഭഗവാന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അശാന്തമാക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവായ കൃഷ്ണനെ ഭർത്താവായി ലഭിച്ച ആ സ്ത്രീകൾ—ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും അറിയാൻ കഴിയാത്ത പാതയിലാണവർ—സന്തോഷത്തോടെ അനവധിപ്രീതിയോടെ ഭഗവാനെ സേവിച്ചു; അവൻ്റെ പുഞ്ചിരി, കാഴ്ച, സ്പർശം, ആലിംഗനം എന്നിവ ലഭിക്കാൻ അവർ ആകാംക്ഷയോടെ ഇരുന്നു. നൂറുകണക്കിന് ദാസിമാർ കൃഷ്ണനെ സ്വീകരിക്കാനും, ഇരിപ്പിടം നൽകാനും, പാദപ്രക്ഷാലനം നടത്താനും, താംബൂലം അർപ്പിക്കാനും, വിശ്രമത്തിനും, വീശാനും, സുഗന്ധപുഷ്പമാലകൾ അണിയിക്കാനും, മുടി ചൂടാനും, കിടക്ക ഒരുക്കാനും, സ്നാനം നടത്താനും മറ്റ് സേവനങ്ങൾ ചെയ്യാനും സന്നദ്ധരായിരുന്നു.