ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

രാത്രിയിൽ സംഭവിച്ച ആ ദുരന്തം കണ്ടപ്പോൾ, ഗോകർണൻ മനസ്സിൽ ഉറച്ചതോടെ, ആ ദുഃഖിതനാണ് എന്നുറപ്പിച്ചു, അവനെ നോക്കി സംസാരിച്ചു. “രാത്രിയിൽ ഇത്ര ഭയാനകമായ് കാണുന്ന നീ ആരാണ്? എവിടുനിന്നാണ് ഇത്ര ദയനീയമായ അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് വന്നത്? നീ ഭൂതമാണോ, പ്രേതമാണോ, രാക്ഷസമാണോ? സത്യം പറയൂ,” എന്ന് ഗോകർണൻ ചോദിച്ചു. ഗോകർണന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു, ആ അജ്ഞാതൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു; വാക്കുകൾ പറയാൻ കഴിയാതെ, അവൻ ബോധത്തിന്റെ ചിഹ്നങ്ങൾ മാത്രം കാണിച്ചു. അതിനുശേഷം, ഗോകർണൻ കൈയിൽ വെള്ളം എടുത്തു, അവനെ ഉയർത്തി. ആ ഒരു പ്രവർത്തിയാൽ, ആ പാപി സ്വതന്ത്രനായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ ഭൂതൻ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിന്റെ സഹോദരൻ, ധുന്ധുകാരി എന്നാണ് എന്റെ പേര്. എന്റെ തെറ്റുകൾ കൊണ്ടാണ് ഞാൻ മനുഷ്യജന്മം നശിപ്പിച്ചത്. എന്റെ പ്രവർത്തികൾക്ക് എണ്ണമില്ല; മഹാ അജ്ഞാനത്തിൽ ഞാൻ ലോകങ്ങളെ ദോഷപ്പെടുത്തി, സ്ത്രീകളാൽ അനുഭവിച്ച കഷ്ടതകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു. അതിനാൽ, ഞാൻ ഭൂതമായി, ഈ ദയനീയാവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്നു; ഞാൻ വായു മാത്രം കഴിച്ച്, വിധിയുടെ ഫലങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. ദയാസാഗരനായ സഹോദരാ, ദയവായി എത്രയും വേഗം എന്നെ മോചിപ്പിക്കൂ!” ഇതുകേട്ട്, ഗോകർണൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ മോചനത്തിനായി ഞാൻ ഗയയിൽ പിതൃതർപ്പണം ഉചിതമായി നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ടും നീ മോചിതനാകാത്തത് അത്ഭുതമാണ്. ഗയാശ്രാദ്ധം കൊണ്ടും മോചനം ലഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഇവിടെ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമില്ല. ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണം? സത്യം വിശദമായി പറയൂ.” പ്രേതൻ പറഞ്ഞു: “നൂറ് ഗയാശ്രാദ്ധം ചെയ്താലും എനിക്ക് മോചനം ലഭിക്കില്ല. എന്റെ മോചനത്തിനായി മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം ചിന്തിക്കണം.” ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഗോകർണൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: “നൂറ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടും മോചനമില്ലെങ്കിൽ, നിന്റെ മോചനം വളരെ ദുഷ്കരമാണ്. ഇപ്പോൾ, നീ ഭയമില്ലാതെ നിന്റെ സ്ഥലത്ത് തന്നെ ഇരിക്കൂ. ഞാൻ ചിന്തിച്ച്, നിന്റെ മോചനത്തിന് യോജിച്ച പ്രവർത്തി നിർവഹിക്കും.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ധുന്ധുകാരി തന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. ഗോകർണൻ ആ രാത്രി ചിന്തയിലായിരുന്നു; ഉറങ്ങാതെ, മോചനമാർഗ്ഗം അന്വേഷിച്ചു. രാവിലെ, ഗോകർണനെ കണ്ടു, ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ കൂടിച്ചേർന്നു. ഗോകർണൻ രാത്രിയിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു. തദനന്തരത്തിൽ, യോഗത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള പണ്ഡിതന്മാർ, ജ്ഞാനികൾ, ബ്രഹ്മം പ്രഘോഷകര—all of them—വേദങ്ങൾ അടക്കം എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും പരിശോധിച്ചിട്ടും, ധുന്ധുകാരിയുടെ മോചനത്തിന് മാർഗ്ഗം കണ്ടില്ല. അപ്പോൾ, എല്ലാവരും സൂര്യന്റെ വാക്കുകൾ മോചനത്തിന് പരമോന്നതമെന്ന് അംഗീകരിച്ചു. അപ്പോൾ, ഗോകർണൻ സൂര്യന്റെ വേഗം തടഞ്ഞു. “ലോകത്തിന്റെ സാക്ഷിയായ് നീയോടു ഞാൻ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു. മോചനത്തിന്റെ കാരണത്തെ പറയൂ.” അങ്ങനെയാണു ചോദിച്ചതും, അകലിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു: “ശ്രീമദ് ഭാഗവതം ഏഴു ദിവസം പാരായണം ചെയ്യണം; ഇതാണ് മോചനത്തിന് മാർഗ്ഗം.” സൂര്യൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, എല്ലാവരും ഇതാണ് സാക്ഷാത് ധർമ്മം എന്നു അംഗീകരിച്ചു. എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: “ഇത് ശ്രമത്തോടെ ചെയ്യണം, കാരണം അത്ര ദുഷ്കരമല്ല.” ഗോകർണൻ തീരുമാനിച്ച്, ഭാഗവതം പാരായണം ആരംഭിച്ചു. അതു കേൾക്കാൻ ഗ്രാമങ്ങളിലെയും പ്രദേശങ്ങളിലെയും ജനങ്ങൾ—കുഴപ്പമുള്ളവർ, കുരുടർ, വയോധികർ, സാവധാനം നടക്കുന്നവർ—പാപനാശത്തിനായി എത്തിയിരുന്നു. വലിയൊരു സംഗമം രൂപപ്പെട്ടു; അത്ഭുതം ദേവതകളിലും ഉണ്ടാക്കി. ഗോകർണൻ ആസനത്തിൽ ഇരുന്ന് കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ, ധുന്ധുകാരി പ്രേതൻതന്നെ, ഇവിടെ-അവിടെ സ്ഥലം അന്വേഷിച്ച് എത്തി. അവൻ ഒരു ഏഴു കുരുക്കുള്ള ബാംബു നേരെനിൽക്കുന്നതായി കണ്ടു. അവൻ അതിന്റെ അടിയിൽ ഒരു കുഴിയിൽ കടന്നു, കേൾക്കാൻ അവിടെ നിന്നു. വായുവിന്റെ രൂപത്തിൽ തുടരാൻ കഴിയാതെ, ബാംബുവിൽ പ്രവേശിച്ചു. പ്രധാന വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണനെ ശ്രോതാവിൽ ഏറ്റവും മുൻപിൽ കണക്കാക്കി, ഗോകർണൻ ഭാഗവതം ആദ്യ സ്കന്ധത്തിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായി പാരായണം തുടങ്ങി. ദിവസം അവസാനത്തിൽ, ശ്ലോകം പാരായണം ചെയ്‌തപ്പോൾ, അത്ഭുതകരമായ സംഭവം: ബാംബുവിൽ ഒരു കുരുക്ക് ശബ്ദത്തോടെ പൊട്ടിക്കൊണ്ടു, സന്മാർഗ്ഗികൾ അത് കണ്ടു. രണ്ടാം ദിവസം വൈകുന്നേരം, രണ്ടാമത്തെ കുരുക്ക് പൊട്ടിച്ചു; മൂന്നാം ദിവസം, മൂന്നാമത്തേയും പൊട്ടിച്ചു. ഈ രീതിയിൽ, ഏഴു ദിവസങ്ങളിലും ഏഴു കുരുക്കുകളും പൊട്ടിച്ചു; ധുന്ധുകാരി ഭാഗവതത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടു സ്കന്ധങ്ങൾ കേട്ടതോടെ, പ്രേതാവസ്ഥ ഉപേക്ഷിച്ചു. അവൻ ദൈവിക രൂപം സ്വീകരിച്ചു; തുളസി മാലയും, മഞ്ഞ വസ്ത്രവും, മഴമേഘം പോലെ കറുത്ത വർണ്ണവും, കിരീടവും കുമ്പളവും അണിഞ്ഞു. ഉടനെ സഹോദരൻ ഗോകർണനെ വണങ്ങി പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ദയകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും, പ്രേതാവസ്ഥയുടെ അശുദ്ധിയിൽ നിന്നും മോചിതനായത്.” “ഭാഗവതം പാരായണം ഭാഗ്യമാണ്; departed souls-ന്റെ ദു:ഖം നശിപ്പിക്കുന്നു. ഏഴു ദിവസത്തെ പാരായണം കൃഷ്ണലോകം നേടാൻ ഫലം നൽകുന്നു. ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവണം ആരംഭിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും വിറയുന്നു; ഈ കഥയിലൂടെ നമ്മൾക്ക് ഉടൻ മോചനം ലഭിക്കും. വാക്ക്, ചിന്ത, പ്രവർത്തി—ഇതിൽ നിന്നുള്ള പാപം, ഈ ശ്രവണം തീപോലെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഭാരതഭൂമിയിൽ, ജ്ഞാനികൾക്കും ദേവസംഘത്തിനും, ഈ കഥ കേൾക്കാത്തവരുടെ ജന്മം ഫലരഹിതമാണ്. ശുകന്റെ ഉപദേശം കേൾക്കാതെ, നല്ല ശരീരം സംരക്ഷിച്ചാലും എന്ത് പ്രയോജനം? ഈ ശരീരം—എല്ലുകൾ, സന്ധികൾ, മാംസം, രക്തം, ചർമ്മം, ദുർഗന്ധം, മൂത്രവും മലവും നിറഞ്ഞ vessel. വൃദ്ധത, ദു:ഖം, കർമ്മഫലങ്ങൾ, രോഗം, ദു:ഖം, നിറയ്ക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട്, സഹിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട്, ദോഷം, നശിക്കുന്നത് ഒരു നിമിഷത്തിൽ. ശരീരം കൃത്യമായും കീടങ്ങൾ, മല, ചാരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; അങ്ങനെ, ഈ ശരീരത്തിൽ നിർവഹിക്കുന്ന അനിശ്ചിത പ്രവർത്തികൾ എങ്ങനെയെങ്കിലും സ്ഥിരമായ ഫലം നൽകുമോ? പകലിൽ തയ്യാറാക്കിയ ഭക്ഷണം വൈകുന്നേരം നശിക്കുന്നു; അങ്ങനെ, ആഹാരത്തിൽ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ശരീരത്തിൽ സ്ഥിരതയുണ്ടോ? ഏഴു ദിവസത്തെ ശ്രവണംകൊണ്ട് ഈ ലോകത്ത് ഹരിയെ നേടാം; അതിനാൽ, ദോഷനാശത്തിന് ഇതാണ് ഏക മാർഗ്ഗം.