ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

മദ്രരാജന്റെ മകളായ ലക്ഷ്മണയെ, സ്വയംവരത്തിൽ ഭാഗ്യചിഹ്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരുന്നപ്പോഴാണ്, ഗരുഡൻ അമൃതം തട്ടിയെടുത്തതുപോലെ കൃഷ്ണൻ അവളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത്. അങ്ങനെ, ഭൗമനെ വധിച്ച് തടവിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച ശേഷം, ആയിരക്കണക്കിന് മനോഹരമായ ഭാര്യമാർ കൃഷ്ണന്റെ വശമായിരുന്നു. അതിനുശേഷം രാജാവ് ശുകമുനിയോട് ചോദിച്ചു: “ഭൗമനെ കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ വധിച്ചു? ആ സ്ത്രീകൾ, തടവിൽ അടച്ചിരുന്നതിൽ നിന്ന്, ശാരംഗധാരൻ എങ്ങനെ രക്ഷിച്ചു?” ശുകമുനി പറഞ്ഞു: “ഇന്ദ്രൻ ഭൗമന്റെ കുട, കാതിലങ്കാരങ്ങൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ എന്നിവ എടുത്തു, ദേവതകളുടെ പർവതത്തിൽ അവന്റെ സ്ഥാനം കവർന്നതും, ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചവന്റെ പ്രവർത്തികൾ അറിയിച്ചതും, കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഭാര്യയുമായി ഗരുഡൻമേൽ കയറി പ്രാജ്യോതിഷപുരത്തിലേക്ക് പോയി. ആ നഗരം ഭയാനകമായ പർവതക്കോട്ടകൾ, ആയുധക്കോട്ടകൾ, വെള്ളം, തീ, കാറ്റ് എന്നിവയുടെ കോട്ടകൾ, മൂരന്റെ ശക്തമായ ബന്ധങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു. കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഗദയാൽ പർവതങ്ങൾ തകർത്ത്, അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആയുധക്കോട്ടകൾ തകർത്ത്, ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് തീ, വെള്ളം, കാറ്റ് എന്നിവ ജയിച്ചു, വാളുകൊണ്ട് മൂരന്റെ ബന്ധങ്ങൾ വെട്ടി നശിപ്പിച്ചു. പാഞ്ചജന്യ ശംഖത്തിന്റെ ഭയാനകമായ ശബ്ദം കേട്ടു, അഞ്ചു തലകളുള്ള അസുരൻ മൂരൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു. സൂര്യന്റെ കനൽപോലും പ്രളയാഗ്നിപോലും ദൃശ്യമായ ത്രിശൂലവും അഞ്ചു വായും കൊണ്ട്, ടാർക്ഷ്യപുത്രനായ കൃഷ്ണനെ പാമ്പ് ആക്രമിക്കുന്നപോലെ ആക്രമിച്ചു. ഗരുഡനെ향െ ത്രിശൂൽ എറിഞ്ഞ്, അഞ്ചു വായിൽ നിന്നുള്ള ഭയാനകമായ ശബ്ദം ആകാശവും ദിശകളും ബ്രഹ്മാണ്ഡവും മുഴുവനും നിറച്ചു. ആ ത്രിശൂൽ ഗരുഡനിൽ വീണപ്പോൾ, ഹരി അതിനെ മൂന്നിരട്ടിയുള്ള രണ്ട് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർത്ത്, മൂരന്റെ വായുകളിൽ അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞു. മൂരൻ കോപത്തോടെ ഗദ എറിഞ്ഞു. യുദ്ധത്തിൽ വരുമ്പോൾ, ഗദാധരൻ തന്റെ ഗദകൊണ്ട് അതിനെ ആയിരം കഷണങ്ങളായി തകർത്ത്, കൃഷ്ണൻ ചക്രം കൊണ്ടു മൂരന്റെ തലകൾ വെട്ടി കളഞ്ഞു. തലകെട്ട് ജീവൻ പോയ മൂരൻ, ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയിൽ മുകളിൽ നിന്ന് വെട്ടിയ പർവതംപോലെ വെള്ളത്തിൽ വീണു. മൂരന്റെ മരണത്തിൽ കോപിതരായ അവന്റെ ഏഴ് മക്കൾ—താമ്ര, അന്തരിക്ഷ, ശ്രവണ, вибാവസു, വസു, നഭസ്വാൻ, അരുണൻ—പീഠനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, യുദ്ധത്തിനായി ഭൂമിപുത്രൻ അയച്ചു. അവർ അജയനായ കൃഷ്ണനെത്തിയപ്പോൾ, അമ്പുകൾ, വാളുകൾ, ഗദകൾ, ബാണങ്ങൾ, ജാവലിനുകൾ, ത്രിശൂലങ്ങൾ—all കൃഷ്ണന്റെ മുന്നിൽ കോപത്തോടെ എറിഞ്ഞു. ഭഗവാൻ അവയുടെ ആയുധങ്ങൾ അമ്പുകളാൽ തകർത്ത്, പീഠനെ മുൻനിർത്തിയുള്ള ആ നേതാക്കളെ ചക്രവും അമ്പുകളും കൊണ്ട് തല, കൈ, കാലുകൾ, കവർ എന്നിവ വെട്ടി യമലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചു. അങ്ങനെ ഭൗമപുത്രൻ, നരകാസുരൻ, പരാജയപ്പെട്ടു. ഇത് കണ്ടു, ദുർമർഷണൻ, അഭിമാനത്തോടെ, സമുദ്രത്തിൽ ജനിച്ച യാനകൾ കൊണ്ടു ആക്രമിച്ചു. കൃഷ്ണൻ ഭാര്യയുമായി ഗരുഡൻമേൽ ഇരിക്കുന്നതും, മേഘത്തിൽ ഇടിമിന്നലോടുകൂടി സൂര്യൻ ഇരിക്കുന്നതുപോലും, നൂറ് വധിക്കുന്ന ആയുധം എറിഞ്ഞു, യുദ്ധസേനയും ആകമാനം ആക്രമിച്ചു. ഗദാധരൻ അത്ഭുതമായ കുതിരകളും鋭മായ അമ്പുകളും കൊണ്ട് ഭൂമിപുത്രന്റെ സൈന്യത്തെ തല, കൈ, കാലുകൾ, ശരീരങ്ങൾ എന്നിവ വെട്ടി, ആ സമയത്ത് കുതിരകളും യാനകളും വധിച്ചു. കുരുകുലത്തിലെ വംശജാ, യുദ്ധത്തിൽ എറിഞ്ഞ ആയുധങ്ങൾ, ഹരി ഓരോന്നും鋭മായ അമ്പുകളും വാളുകളും കൊണ്ട് തകർത്ത്. ഗരുഡൻ, സുപ്പർണ്ണൻ, തന്റെ ചിറകു കൊണ്ട് യാനങ്ങളെ ആക്രമിച്ചു, തൂമ, ചിറകു, നഖം—all കൊണ്ട് യാനങ്ങളെ വധിച്ചു. നരകൻ, വിഷമത്തോടെ, നഗരത്തിലേക്ക് കയറി, ഗരുഡൻ അതിനെ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്തുന്നത് കണ്ടു. ഭൂമിപുത്രൻ കൃഷ്ണനെ ആയുധംകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു, പക്ഷേ അതിന്റെ ഇടിമിന്നൽ തള്ളപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ട് കൃഷ്ണനിൽ ഭയമുണ്ടായില്ല, പൂമാലയാൽ തട്ടിയ ആനപോലെ. ഭൗമപുത്രൻ, വൃഥായ ശ്രമം ചെയ്ത്, വാളെടുത്ത് അച്യുതനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു; പക്ഷേ അതു എറിഞ്ഞതിനു മുമ്പ്, ഹരി ചക്രം കൊണ്ട് അവന്റെ തല വെട്ടി കളഞ്ഞു. ചൂടും കാതിലങ്കാരങ്ങളുമുള്ള അവന്റെ തല, ഭൂമിയിൽ വീഴുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഭംഗി തെളിഞ്ഞു; സന്യാസികളും ദേവതകളും “അയ്യോ! നന്നായി!” എന്ന് പറഞ്ഞു, മുകുന്ദനെ പൂമാലകൾ കൊണ്ട് അനുമോദിച്ചു. പിന്നീട് ഭൂദേവി, കൃഷ്ണനെ സമീപിച്ചു, പൊന്നും രത്നങ്ങളും ചേർന്ന കാതിലങ്കാരങ്ങൾ, വൈജയന്തി മാലയും വലിയ രത്നവും, രാജകുടയും—all കൃഷ്ണനെ അർപ്പിച്ചു. ആ ദേവി, ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠരാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ട, ലോകനാഥനെ ഭക്തിയോടെ, ചേർത്ത കൈകളോടെ, മനസ്സിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം സ്തുതിച്ചു: “ദേവതകളുടെ നാഥാ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദയുമായി അലങ്കരിച്ചവാ, ഭക്തരുടെ ഇച്ഛാനുസരണം രൂപം സ്വീകരിക്കുന്ന പരമാത്മാവാ, ഞാൻ നിനക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നു. കമലനാഭാ, കമലമാലയുള്ളവാ, കമലനയനാ, കമലപാദാ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. ഭാഗവാനായ വാസുദേവാ, വിഷ്ണുവാ, പരമപുരുഷാ, സകലജ്ഞാനസമ്പന്നനായ ആദിസeedാ, ഞാൻ നിനക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നു. അജനായ, സൃഷ്ടികർതാവായ, അനന്തശക്തിയുള്ളവാ, സകലജനങ്ങളുടെ ആത്മാവായ, പരമമായും അന്തർയാമിയായും ഉള്ളവാ, ഞാൻ നിനക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നു. സൃഷ്ടിക്കായി, അജനായ, ഭയാനകമായ രൂപം സ്വീകരിച്ച് പ്രളയം വരുത്തുന്നവാ, ലോകങ്ങളുടെ സ്ഥിരതക്കായി സത്വം ആയുള്ളവാ, കാലം, പ്രകൃതി, പരമപുരുഷ—all നിനക്കാണ്. ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ദേവതകൾ, മനസ്സ്, മഹത്ത്വം—ചലിക്കുന്നതും അചലമായതും—all നിനക്കാണ്; Advaita, നിനക്കിൽ മായ ഇല്ല. ഈ പുത്രൻ, ഭയപ്പെട്ട്, നിന്റെ കമലപാദത്തിൽ അഭയം തേടുന്നു; ദു:ഖത്തിൽ നിന്ന് മോചനം തേടുന്നു; അതുകൊണ്ട്, അവനെ സംരക്ഷിക്കൂ—പാപം നീക്കുന്ന നിന്റെ കമലഹസ്തം അവന്റെ തലയിൽ വെക്കൂ.” ഭൂദേവി ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ, വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, ഭൗമപുത്രന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് കടന്നു. അവിടെ ഹരി, പതിനാറായിരം രാജകുമാരിമാരെ കണ്ടു, അവർ ഭൗമപുത്രൻ പിടിച്ചിരുന്നതും, രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചതും. കൃഷ്ണനെ അകത്തു കടന്നതും, ആ സ്ത്രീകൾ, വിസ്മയത്തോടെ, ഹൃദയത്തിൽ കൃഷ്ണനെ ഭർത്താവായി ആഗ്രഹിച്ചു, ഭാഗ്യവശാൽ അവരെത്തിയെന്നു കരുതി. “ഈയാളാണ് എന്റെ ഭർത്താവ്, സ്രഷ്ടാവ് അതിനെ അംഗീകരിക്കട്ടെ,” എന്നിങ്ങനെ, ഓരോരുത്തരും വ്യത്യസ്തമായ ഭാവത്തിൽ ഹൃദയം കൃഷ്ണനിലേക്ക് സമർപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണൻ അവരെ spotless വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ച്, സേവകന്മാരും, വലിയ ധനസമ്പത്തും, രഥങ്ങളും, കുതിരകളും, സമൃദ്ധിയുമൊക്കെയും സഹിതം, ദ്വാരകയിലേക്ക് അയച്ചു. കേശവൻ, എയർാവതയുടെ വംശത്തിൽ നിന്ന്, നാല് tusks ഉള്ള, വെളുത്ത, 64 വേഗമേറിയ ആനകളും അയച്ചു. പിന്നീട്, ദേവതകളുടെ നാഥന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി, കാതിലങ്കാരങ്ങൾ ആദിതിക്ക് നൽകി, ദേവതകളുടെ രാജാവും, ഇന്ദ്രാണിയും ചേർന്ന്, കൃഷ്ണനെ ആദരിച്ചു.