ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

അപ്പോൾ രാജാവ് അതിശയത്തോടെയും ആനന്ദത്തോടെയും കൃഷ്ണനോട് തന്റെ മകളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ നൽകി. കൃഷ്ണനും യുക്തമായ രീതിയിൽ അവളെ തനിക്കു തുല്യമായ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. രാജകുമാരിയെ കൃഷ്ണന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചതോടെ ആ രാജവംശത്തിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് അത്യന്തം ആനന്ദം ലഭിച്ചു; ആ സന്തോഷത്തിൽ വലിയ ഉത്സവം നടന്നു. ശംഖങ്ങളും മദ്ദളങ്ങളും കഹളകളും മുഴങ്ങി; സംഗീതവും വാദ്യങ്ങളും മുഴങ്ങുകയും, ബ്രാഹ്മണർ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തു. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങളും പൂക്കളും ഭൂഷണങ്ങളും ധരിച്ച് ആഹ്ലാദിച്ചു. കൃഷ്ണൻ വധൂവരന്മാർക്ക് പണമായും സമ്മാനമായി പത്തു ആയിരം പശുക്കളും, മൂവായിരം ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച യുവതികളും നൽകി. ഒപ്പം, ഒൻപതു ആയിരം ആനകളും, ആനകളുടെ നൂറിരട്ടി രഥങ്ങളും, രഥങ്ങളുടെ നൂറിരട്ടി കുതിരകളും, കുതിരകളുടെ നൂറിരട്ടി ആളുകളും സമ്മാനമായി നൽകി. ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണനും സത്യയയും രഥത്തിൽ ഇരുത്തി, വലിയ സൈന്യവും അനുഭവങ്ങളോടെ, കോശലരാജാവ് ഹൃദയത്തിൽ സ്നേഹത്തോടുകൂടി അവരെ യാത്രയയച്ചു. ഈ വാർത്ത കേട്ടു, യദുക്കളാൽ തങ്ങളുടെ ശക്തി തകർത്തു പോയ മറ്റു രാജാക്കന്മാർ അതിനെ സഹിക്കാനാവാതെ, വധുവിന്റെ യാത്ര തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോൾ കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും രക്ഷകനുമായ അർജ്ജുനൻ, ഗാണ്ഡീവം ഉയർത്തി, അവരുടെ അസ്ത്രപ്രഹാരങ്ങൾ ചിതറിച്ചു, സിംഹം ചെറുപ്രാണികളെ വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ അവരെ തോൽപ്പിച്ചു. ഈ വിധം മോഹരൂപിയായ സത്യയയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ച ശേഷം, ദേവകീപുത്രനായ കൃഷ്ണൻ ദ്വാരകയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. പിന്നെ കൃഷ്ണൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ സഹോദരിയായ ശ്രുതകീർത്തിയുടെ മകളും കൈകേയരാജകുമാരിയായ ഭദ്രയെയും അവളുടെ സഹോദരന്മാരായ സന്തർദനന്മാർ മുതലായവർ നൽകിയതുപോലെ വിവാഹം ചെയ്തു. അതുപോലെ, മദ്രരാജാവിന്റെ മകളും സൗഭാഗ്യചിഹ്നങ്ങളാൽ അലങ്കൃതയായ ലക്ഷ്മണയെയും, സ്വയംവരത്തിൽ നിന്ന്, ഗരുഡൻ അമൃതം തട്ടിയതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ താനെക്കൊണ്ട് എടുത്തു. ഇങ്ങനെ, ഭൗമാസുരനെ സംഹരിച്ചും, തടവിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചും, ആയിരക്കണക്കിന് മനോഹരരൂപങ്ങളായ സ്ത്രീകൾ കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാരായി. ഇതറിഞ്ഞ രാജാവ്, മഹർഷിയെ ചേർന്ന് ചോദിച്ചു: "ഭൗമനെ കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ സംഹരിച്ചു? തടവിൽ പെട്ടിരുന്ന ആ സ്ത്രീകളെ ശാരംഗധാരിയായ കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടുത്തി?" എന്ന്. ശുക മഹർഷി പറഞ്ഞു: "ഇന്ദ്രൻ ഭൗമന്റെ കുടയും കുണ്ണികളും സഖാക്കളും പിടിച്ചുപോയി; ദേവതകളുടെ മലയിൽ നിന്നുള്ള സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു; ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചവന്റെ പ്രവൃത്തികൾ കേട്ടു, കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഗരുഡനിൽ കയറി പ്രാഘ്യോതിഷപുരത്തേക്ക് പോയി. ആ നഗരം ചുറ്റും ഭയാനകമായ മലകോട്ടകളും ആയുധകോട്ടകളും, വെള്ളം, അഗ്‌നി, വായു എന്നിവയുടെ പ്രതിരോധങ്ങളും, മുരന്റെ ശക്തമായ ബന്ധങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഗദയാൽ മലകൾ തകർത്തു, അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആയുധകോട്ടകളും തകർത്തു; ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളവും അഗ്നിയും വായുവും ജയിച്ചു; വാളാൽ മുരന്റെ ബന്ധങ്ങൾ ചിതറിച്ചു. പാഞ്ചജന്യശംഖം മുഴക്കി യന്ത്രങ്ങളും, ദുഃഖിതരായ അഹങ്കാരികളുടെയും ഹൃദയവും തകർത്തു; ഗദയാൽ കോട്ടയും തകർത്തു. ശംഖനാദം കേട്ടു, അന്ത്യകാലത്തിലെ ഇടിമുഴങ്ങലുപോലെ ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം കേട്ട്, അഞ്ചുതലകളുള്ള അസുരനായ മുരൻ ജലത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അഗ്നിയുടെയും സൂര്യന്റെയും പ്രകാശംപോലെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന ത്രിശൂലം ഉയർത്തി, അഞ്ചു വായ്പ്പുകൾകൊണ്ട് കൃഷ്ണനെ ആക്രമിക്കാൻ ഓടി. ഗരുഡനിലേക്കു ത്രിശൂലം എറിഞ്ഞു; ആ മഹാശബ്ദം ആകാശവും ദിശകളും ബ്രഹ്മാണ്ഡവും മുഴുവനും നിറച്ചു. അപ്പോൾ ആ ത്രിശൂലം ഗരുഡനിൽ വീണപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളുള്ള രണ്ടാമ്ബുകൾകൊണ്ട് അതിനെ തകർത്തു; മുരന്റെ വായിൽ അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞു. കോപിച്ച മുരൻ തന്റെ ഗദയും എറിഞ്ഞു. ആ ഗദയുുദ്ധത്തിൽ പറന്നപ്പോൾ, ഗദാധരനായ കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഗദയാൽ അതിനെ ആയിരം ഭാഗങ്ങളായി ചിതറിച്ചു. അജയനായ കൃഷ്ണൻ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് മുരന്റെ തലകൾ കളിച്ചു. തലകെട്ട് ജീവൻ വിട്ടു, മുരൻ മലയുടെ കൊമ്പ് ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം കൊണ്ട് വെട്ടിയതുപോലെ ജലത്തിൽ വീണു. അവന്റെ ഏഴ് പുത്രന്മാർ—താമ്ര, അന്തരീക്ഷ, ശ്രവണ, വിഭാവസു, വസു, നവസ്വാൻ, ഏഴാമനായ അരുണൻ—പീഠനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, യുദ്ധത്തിനായി ആയുധങ്ങൾ എടുത്തു. അവർ അമ്പ്, വാൾ, ഗദ, കുന്തം, ശൂലം മുതലായവകൊണ്ട് കൃഷ്ണനെ ആക്രമിച്ചു; കൃഷ്ണൻ അവയുടെ ആയുധങ്ങൾ അമ്പുകൊണ്ടു തകർത്തു. ചക്രവും അമ്പുകളും ഉപയോഗിച്ച് കൃഷ്ണൻ അവരെ തല, കൈ, കാലുകൾ, കവചം എന്നിവ മുറിച്ചു, പീഠനെ അടക്കം യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു. ഇങ്ങനെ ഭൂമിപുത്രനായ നരകാസുരൻ തോറ്റു. ഇതറിഞ്ഞ്, ദുർമർശനൻ എന്ന അഭിമാനിയായവൻ സമുദ്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ആനകളുമായി ആക്രമിച്ചു. കൃഷ്ണനെ ഭാര്യയോടൊപ്പം ഗരുഡനിൽ ഇരിക്കുന്നതും, മേഘത്തിൽ മിന്നൽപോലെ കാണുകയും ചെയ്തു. അവൻ നൂറുപേർ കൊല്ലുന്ന ആയുധം എറിഞ്ഞു; സൈനികരും ഒരുമിച്ച് ആക്രമിച്ചു. കൃഷ്ണൻ അത്ഭുതകരമായ കുതിരകളും ഉഗ്രമായ അമ്പുകളും ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമിപുത്രന്റെ സൈന്യത്തെ ആക്രമിച്ചു; അവരുടെ കൈ, കാലുകൾ, തല, ശരീരം എന്നിവ മുറിച്ചു; കുതിരകളും ആനകളും കൊല്ലപ്പെട്ടു. കുരുകുലപ, സൈനികർ എറിയുന്ന ആയുധങ്ങളും ഉപായങ്ങളും കൃഷ്ണൻ അമ്പുകൊണ്ടും വാളുകൊണ്ടും തകർത്തു. ഗരുഡൻ തന്റെ ചിറകുകൊണ്ടു ആനകളെ അടിച്ചു; അതിന്റെ കുന്തവും ചിറകും നഖങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ആനകളെ സംഹരിച്ചു. സൈന്യം തകർന്ന്, ഗരുഡന്റെ ഉപദ്രവത്തിൽ നരകാസുരൻ നഗരത്തിലേക്ക് ഓടിച്ചു. നരകാസുരൻ തന്റെ ആയുധം എറിഞ്ഞു, പക്ഷേ ആ വജ്രം ഫലപ്രദമല്ലാതായി; അതിനാൽ കൃഷ്ണൻ ഒരു പൂമാലയിൽ തട്ടി എന്നപോലെ ഉണർന്നില്ല. പിന്നെ, അച്യുതനെ കൊല്ലാൻ നരകാസുരൻ കുന്തം എടുത്തു; എന്നാൽ അതെറിയുന്നതിന് മുമ്പ് കൃഷ്ണൻ സൂക്ഷ്മമായ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് അവൻ ആനക്കു മുകളിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ തല വെട്ടി മാറ്റി. അവന്റെ കുണ്ണികളും മനോഹരമായ കിരീടവും അലങ്കാരവും ഉള്ള തല ഭൂമിയിൽ വീണപ്പോൾ അത്ഭുതകരമായി പ്രകാശിച്ചു. മഹർഷികളും ദേവതാപതികളും "അയ്യോ! നല്ലതു!" എന്ന് പറഞ്ഞു, മുകുന്ദനെ പൂമഴയോടെ സ്തുതിച്ചു. അതിനുശേഷം ഭൂദേവി കൃഷ്ണനെ സമീപിച്ചു; രത്നങ്ങളും സ്വർണ്ണവും നിറഞ്ഞ കുണ്ണികളും വൈജയന്തിമാലയും മഹാരത്നവും, രാജകീയ കുടയും കൃഷ്ണനു സമർപ്പിച്ചു. ദേവതകളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഭൂമി, കൃഷ്ണനെ കുരിശ്ശുകൈയും ഭക്തിയോടും ചേർന്ന് സ്തുതിച്ചു: "ദേവദേവാ, ശംഖചക്രഗദാധരാ, ഭക്തന്മാരുടെ ഇച്ഛാനുസൃതം രൂപം ധരിക്കുന്ന പരമാത്മാ, നമസ്കാരം. കമലനാഭാ, കമലമാലാധരാ, കമലനയനാ, കമലപാദാ, നമസ്കാരം. ഭഗവാൻ, വാസുദേവ, വിഷ്ണു, പരപുരുഷ, മൂലകാരണം, സർവ്വജ്ഞ, നമസ്കാരം. അജനായ, സർവ്വസൃഷ്ടികർത്താവായ, അനന്തശക്തനായ, സർവ്വാത്മാവായ, പരമാത്മാവായ, അന്ത്യാരൂപനായ, നമസ്കാരം.