ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

കോശല നഗരത്തിലെ രാജകുമാരി സത്യയുടെ സ്വയംവരത്തിൽ പങ്കാളിയാവാൻ രാജാക്കന്മാർ എത്തി. എന്നാൽ അവളെ ജയിക്കാൻ ആരും കഴിയില്ലായിരുന്നു, കാരണം അവളുടെ കൈ നേടാൻ ആദ്യം ഏഴു ഭയാനകവും, മൂർച്ചയുള്ള കൊമ്പുകളും, നിർഭാഗ്യമായി വളരെയധികം ശക്തിയുള്ള കാളകളെ കീഴടക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഈ മത്സരം വിജയിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് കേട്ടു, സാത്വതവംശത്തിൽ നിന്നുള്ള കൃഷ്ണൻ, മഹാ സൈന്യത്തോടൊപ്പം കോശല നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. കോശല രാജാവ് കൃഷ്ണനെ കാണുമ്പോൾ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ, ആദരപൂർവ്വം എഴുന്നേറ്റു, സീറ്റ് നൽകുകയും മറ്റു അർഹതയുള്ള ആദരങ്ങൾ നൽകി സ്വീകരിച്ചു. രാജകുമാരി സത്യ, കൃഷ്ണനെ കാണുമ്പോൾ അത്യന്തം ആഗ്രഹത്തോടെ, “എന്റെ വ്രതം സത്യമാണെങ്കിൽ, ഈ പുരുഷൻ എന്റെ ഭർത്താവായി എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റട്ടെ,” എന്ന് മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു. സത്യയുടെ മനസ്സിൽ, “ലക്ഷ്മിയും, ബ്രഹ്മയും, ശിവനും, ലോകദേവതകളും, അവന്റെ പാദധൂളി തങ്ങളുടെ തലയിൽ വഹിക്കുന്നവൻ; തന്റെ ഇച്ഛാനുസരണം കടലിൽ പാലം നിർമിച്ചവൻ; അത്തരം ഭഗവാനെ എങ്ങനെ ഞാൻ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിയും?” എന്ന ആശങ്കയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദരപൂർവ്വം വീണ്ടും ആരാധിച്ചപ്പോൾ, നാരായണൻ, ലോകങ്ങളുടെ അധിപൻ, “ഞാൻ സാക്ഷാത് ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞവൻ; എനിക്ക് ചെറിയതൊന്നും വേണ്ടതില്ല,” എന്ന് പറഞ്ഞു. ശുകദേവൻ വിവരിക്കുന്നു: കൃഷ്ണൻ, സന്തോഷത്തോടെ, സീറ്റ് സ്വീകരിച്ച്, ആകാശമേഘം പോലുള്ള ഗംഭീര ശബ്ദത്തിൽ, കുരുവംശത്തിലെ രാജാവിനോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചു: “രാജാവേ, ക്ഷത്രിയൻ തന്റെ ധർമ്മം അനുസരിച്ച് ഭിക്ഷയെടുക്കുന്നത് സന്യാസികൾ നিন্দിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദം ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മകളെ ചോദിക്കുന്നു; കന്യാശुल्कം വേണ്ട, ഞങ്ങൾ അതൊന്നും നൽകാറില്ല.” രാജാവ് മറുപടി നൽകി: “ഭഗവാനേ, നിങ്ങളുടെ മേൽ ലക്ഷ്മി വാസം ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളുടെ ഏകതലമാകുന്ന നിങ്ങൾക്കു സത്യം, എന്റെ മകളുടെ ഭർത്താവായി മറ്റാരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കാവുന്നവനുണ്ടോ?” എങ്കിലും, “സാത്വതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണാ, ഞങ്ങൾ മുമ്പ് ഒരു വാഗ്ദാനം നൽകിയിരുന്നു; ആ വാഗ്ദാനമനുസരിച്ച്, suitors-ന്റെ ശക്തി പരീക്ഷിക്കാൻ, എന്റെ മകളുടെ കൈ നേടാൻ ഒരു മത്സരം നിർവഹിക്കണം. ഈ ഏഴ് കാളകൾ, ഭയാനകവും, അടുപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തതും, പല രാജകുമാരന്മാരെയും പരാജയപ്പെടുത്തി, പരിക്കേൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. യദുവംശത്തിലെ പ്രിയവീരാ, നിങ്ങൾക്ക് മാത്രം അവയെ കീഴടക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, ശ്രീയുടെ ഭർത്താവായി എന്റെ മകളെ നിങ്ങൾക്ക് നൽകാം.” ഈ വാഗ്ദാനം കേട്ട കൃഷ്ണൻ, വസ്ത്രം കെട്ടി, തന്റെ രൂപം ഏഴായി വിഭജിച്ച്, കളിയോടെ കാളകളെ കീഴടക്കി. ശൗരി, അവയുടെ അഭിമാനവും ശക്തിയും തകർത്തു, കയറുകൊണ്ട് അവയെ കുട്ടികൾ മരക്കൊട്ടികൾ വലിക്കുന്നപോലെ എളുപ്പത്തിൽ വലിച്ചു. രാജാവ് അത്ഭുതത്തോടും സന്തോഷത്തോടും കൂടി തന്റെ മകളെ കൃഷ്ണന് നൽകി; കൃഷ്ണൻ, യഥാവിധി, അവളെ തുല്യഭാഗ്യമായ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. രാജകുമാരിമാർ കൃഷ്ണനെ പ്രിയമകനായി ലഭിച്ച സന്തോഷത്തിൽ ഉല്ലാസം ആസ്വദിച്ചു; വലിയോരു ഉത്സവം അരങ്ങേറി. ശംഖങ്ങൾ, കെട്ടിട്രമുകൾ, കാഹളങ്ങൾ മുഴങ്ങി; ഗാനം, വാദ്യങ്ങൾ, ബ്രാഹ്മണർ ആശീർവാദങ്ങൾ നൽകി; പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും ഉത്തമ വസ്ത്രങ്ങൾ, ഹാരങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ് സന്തോഷിച്ചു. കൃഷ്ണൻ, കന്യാശुल्कമായി പത്ത് ആയിരം പശുക്കളും, മൂന്ന് ആയിരം യുവതികളെയും ആഭരണങ്ങളും മനോഹര വസ്ത്രങ്ങളും അണിഞ്ഞവരെയും നൽകി. ഒപ്പം, ഒമ്പത് ആയിരം ആനകൾ, ആനകളേക്കാൾ നൂറു മടങ്ങ് രഥങ്ങൾ, രഥങ്ങളേക്കാൾ നൂറു മടങ്ങ് കുതിരകൾ, കുതിരകളേക്കാൾ നൂറു മടങ്ങ് പുരുഷന്മാർ. ദമ്പതികളെ രഥത്തിൽ ഇരുത്തി, വലിയോരു സൈന്യത്തിന്റെ നടുവിൽ, കോശല രാജാവ്, ഹൃദയം സ്നേഹത്താൽ ഉണർന്നുകൊണ്ട്, അവരെ യാത്രയയച്ചു. യദുക്കളും കാളുകളും തങ്ങളുടെ ശക്തി തകർത്ത രാജാക്കന്മാർ, ഈ സംഭവത്തെ സഹിക്കാനാകാതെ, procession തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. അർജുനൻ, ഗാണ്ഡീവം കൈവശമുള്ള കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയസ്നേഹിതനും രക്ഷകനും, അവരുടെ അമ്പുകൾ ചിതറിച്ച്, സിംഹം ചെറു മൃഗങ്ങളെ കീഴടക്കുന്നതുപോലെ അവരെ കീഴടക്കി. കൃഷ്ണൻ, കന്യാശुल्कം സ്വീകരിച്ച്, ദ്വാരകയിൽ സത്യയുമായി സന്തോഷം ആസ്വദിച്ചു. അതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ ഭദ്രയെ — തന്റെ പിതൃമാമയുടെ മകളായ കൈകേയ രാജകുമാരിയെ — അവളുടെ സഹോദരന്മാരായ സന്തർദനാദികൾ നൽകി വിവാഹം ചെയ്തു. മദ്രരാജാവിന്റെ മകളായ ലക്ഷ്മണയെ, ശുഭലക്ഷണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവളെ, കൃഷ്ണൻ സ്വയംവരത്തിൽ നിന്ന്, ഗരുഡൻ അമൃതം പിടിച്ചുപോലെ, താനേ പിടിച്ചുപോയി. ഇങ്ങനെ, ഭൗമാസുരനെ വധിച്ച്, തടവിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച അനേകം മനോഹര രൂപമുള്ള രാജകുമാരിമാർ, കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യകളായി. പരിക്ഷിതൻ ചോദിച്ചു: “മഹർഷേ, ഭൗമാസുരനെ കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ വധിച്ചു? തടവിൽ അടയ്ക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ ശാർങ്ഗധാരിയായ കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ രക്ഷിച്ചു?” ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇന്ദ്രൻ ഭൗമാസുരന്റെ കുട, കാതലങ്കാരങ്ങൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ എന്നിവ എടുത്തു; ദേവതകളുടെ പർവതത്തിൽ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു; ഭൂമിയിലുണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ അറിയപ്പെട്ടപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ ഗരുഡനോടൊപ്പം ഭാര്യയെ കൂട്ടി പ്രാഘ്യോതിഷപുരിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവിടം എല്ലാ ദിശകളിലും ഭയാനകമായ പർവതകോട്ടകളും, ആയുധകോട്ടകളും, ജല, അഗ്നി, വായു കൊണ്ട് നിർമിച്ച കോട്ടകളും, മുരയുടെ ശക്തമായ ബന്ധങ്ങളും കൊണ്ട് സംരക്ഷിതമായിരുന്നു. കൃഷ്ണൻ, ഗദയാൽ പർവതങ്ങൾ തകർത്തു; അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ആയുധകോട്ടങ്ങൾ തകർത്തു; ചക്രം കൊണ്ട് ജല, അഗ്നി, വായു കീഴടക്കി; വാളാൽ മുരയുടെ ബന്ധങ്ങൾ തകർത്തു. പാഞ്ചജന്യ ശംഖത്തിന്റെ ഉച്ചത്തിൽ, യന്ത്രങ്ങൾ തകർത്തു; അതിന്റെ ശബ്ദം, അഭിമാനികളായവരുടെ മനസ്സും തകർത്തു; ഗദയാൽ കോട്ടയെയും തകർത്തു. ആ ശംഖശബ്ദം, പ്രളയകാലത്തിലെ ഇടിമുഴക്കുപോലെ ഭയാനകമായത്, കേട്ട്, അഞ്ച് തലകളുള്ള മുരൻ, ജലത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു. മുരൻ, ഭയാനകമായ, അഗ്നിയും സൂര്യനും പോലെയുള്ള പ്രകാശം ഉള്ള, ത്രിശൂലമെടുത്ത്, അഞ്ചു വായുകൾ കൊണ്ട് ഗരുഡന്റെ മകനായ കൃഷ്ണനെ പാമ്പുപോലെ ആക്രമിച്ചു. മുരൻ, ത്രിശൂലമെടുത്ത്, ഗരുഡന്റെ മേൽ എറിഞ്ഞു; അഞ്ചു വായുകൾ കൊണ്ട് മുഴങ്ങിയ ശബ്ദം ആകാശം, ദിശകൾ, അണ്ഡം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു. ത്രിശൂലം ഗരുഡന്റെ മേൽ വീണപ്പോൾ, ഹരി അതിനെ മൂന്നുരീതിയിലുള്ള രണ്ട് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തകർത്തു; മുരന്റെ വായുകളിൽ അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞു; മുരൻ കോപത്തോടെ ഗദയാൽ ആക്രമിച്ചു. മുരന്റെ ഗദ ചിതറിച്ചപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഗദ ഉപയോഗിച്ച് അതിനെ ആയിരം കഷണങ്ങളാക്കി; കൈകൾ ഉയർത്തി, അജയ്യനായ കൃഷ്ണൻ ചക്രം കൊണ്ട് കളിയോടെ മുരന്റെ തലകൾ വെട്ടി. തല ഇല്ലാതെ, ജീവൻ വിട്ട്, മുരൻ ജലത്തിൽ വീണു; പർവതത്തിന്റെ ശിഖരം ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം കൊണ്ട് തകർക്കപ്പെട്ടതുപോലെ. മുരന്റെ ഏഴു മക്കൾ, പിതാവിന്റെ മരണത്തിൽ കോപത്തോടെ, പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ഉയർന്നു. താമ്ര, അന്തരീക്ഷ, ശ്രവണ, വിഭാവസു, വസു, നഭസ്വാൻ, അരുണൻ — ഏഴാമൻ; പീഠനെ സേനാനായകനാക്കി, ഭൗമാസുരൻ അയച്ചു, ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് മുന്നോട്ട്. അവർ കൃഷ്ണന്റെ നേരെ അമ്പുകൾ, വാൾ, ഗദ, വാളുകൾ, ശൂലങ്ങൾ, ജാവലിനുകൾ, ത്രിശൂലങ്ങൾ എറിഞ്ഞു; ഭഗവാൻ, തന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവരുടെ ആയുധങ്ങൾ തകർത്തു. കൃഷ്ണൻ, പീഠനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, അവരുടെ തല, കൈ, കാലുകൾ, കിരീടങ്ങൾ, ചക്രവും അമ്പുകളും കൊണ്ട് വെട്ടി, യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു; ഇങ്ങനെ, ഭൂമിയുടെ മകനായ നരകാസുരൻ തോറ്റു.