ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണമ്

ഭാരത രാജാവേ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ സഹോദരിയുടെ മകൾയായ മിത്രവിന്ദയെ, രാജാക്കന്മാർക്കു മുന്നിൽ തന്നെ, ശക്തിയായി തൻ്റെ വശമാക്കി. അതിനുശേഷം, ധർമ്മപരനായ കോസലരാജാവ് നഗ്‌നജിത് എന്നവർക്കു സത്യാ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു പുത്രി ഉണ്ടായിരുന്നു. രാജകുമാരിയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച രാജാക്കന്മാർ, അവളുടെ കൈ നേടണമെങ്കിൽ അതിനുമുമ്പായി ഏഴു ഭയങ്കരവും കഠിനവും വശീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത കാളകളെ കീഴടക്കണം എന്ന ഉപാധി നിറവേറ്റേണ്ടിയിരുന്നതായിരുന്നു. ഈ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ, സാത്വതവംശത്തിലെ പ്രഭു കൃഷ്ണൻ, വലിയ സൈന്യത്തോടുകൂടി കോസലയിലേക്കു യാത്രയായി. രാജാവ് കൃഷ്ണനെ കണ്ടു അതീവ സന്തോഷത്തോടെ, ഉയിരുന്ന് സ്വീകരിച്ച്, ആചാരമനുസരിച്ച് ആദരിക്കുകയും, ബഹുമാനത്തോടെ സ്നേഹപൂർവ്വം വരവേൽക്കുകയും ചെയ്തു. കൃഷ്ണൻ തന്നെയാണ് താൻ ആഗ്രഹിച്ച വരനെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജകുമാരി, ഭഗവാനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു: "എന്റെ വ്രതം സത്യമായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഈ മഹാത്മാവ് എന്റെ ഭർത്താവായി എന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ." ലക്ഷ്മി, ബ്രഹ്മ, ശിവൻ, ലോകപാലകർ എന്നിവരുടെ തലയിൽ ചൊരിയുന്ന കൃഷ്ണന്റെ പാദധൂളി, തന്റെ ഇഷ്ടത്തിനായി ഒരു പാലം പണിതവൻ, അങ്ങനെയുള്ള ഒരു മഹാപുരുഷൻ എനിക്ക് തൃപ്തനാകുമോ എന്ന സംശയവും അവൾക്കുണ്ടായി. വീണ്ടും ആരാധനകൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയ നാരായണൻ പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് സ്വതന്ത്രമായ സന്തോഷം നിറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ, ചെറിയതൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ടതില്ല." ശ്രീകൃഷ്ണൻ സിംഹനാദംപോലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ, പുഞ്ചിരിയോടെ, കുരുകുലപുത്രനോട് പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, ഒരു ക്ഷത്രിയൻ തന്റെ ധർമ്മം പാലിക്കുമ്പോൾ ഭിക്ഷയെടുക്കുന്നത് സന്യാസിമാർ അപലപിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദം ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മകളെ ചോദിക്കുന്നു. പക്ഷേ, വധൂവരദക്ഷിണയായി ഒന്നും ഞാൻ നൽകില്ല." രാജാവ് മറുപടി നൽകി: "പ്രഭുവേ, ലക്ഷ്മി ദേവി സ്വയം വസിക്കുന്ന, സകല ഗുണങ്ങളുടെ ആധാരമായ നിങ്ങളെക്കാൾ ഉത്തമനും ആഗ്രഹണീയനും ആരാണ്? എങ്കിലും, ഞാൻ മുമ്പേ ഒരു വാഗ്ദാനം നൽകിയിട്ടുണ്ട്; രാജകുമാരിയുടെ കൈ നേടണമെങ്കിൽ ഈ മത്സരത്തിൽ വിജയിക്കണം." "ഈ ഏഴു കാളകളും പല രാജകുമാരന്മാരെയും പരാജയപ്പെടുത്തി പരിക്കേൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾ മാത്രം അവരെ കീഴടക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, ശ്രീപതി, എന്റെ മകളെ നിങ്ങൾക്ക് സമർപ്പിക്കും." ഈ വാഗ്ദാനം കേട്ട കൃഷ്ണൻ വസ്ത്രം കെട്ടി, ഏഴു രൂപങ്ങളായി ഭാവിച്ച് കളിയോടെ കാളകളെ കീഴടക്കി. അവയുടെ അഹംഭാവവും ശക്തിയും തകർക്കുകയും, കുട്ടികൾ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ വലിച്ചുനീക്കി കൊണ്ടുപോകുന്നപോലെ കാളകളെ കെട്ടി വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. ഇതിൽ അത്ഭുതവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ രാജാവ് തന്റെ പുത്രിയെ കൃഷ്ണനു സമർപ്പിച്ചു. കൃഷ്ണൻ യഥാചാരമായി സത്യയെ വിവാഹം ചെയ്തു. രാജകുമാരിയുടെ അമ്മമാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട മരുമകനായി കൃഷ്ണൻ ലഭിച്ചതിൽ പരമാനന്ദം നിറഞ്ഞു, വലിയോരു ഉത്സവം നടന്നു. ശംഖം, മൃദംഗം, ഭേരി, സംഗീതോപകരണങ്ങൾ മുഴങ്ങി, ബ്രാഹ്മണർ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി; പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും മനോഹര വസ്ത്രങ്ങളിലും പുഷ്പമാലകളിലും അലങ്കാരങ്ങളിലും സന്തോഷിച്ചു. കൃഷ്ണൻ വധൂവരക്ഷിണയായി പത്ത് ആയിരം പശുക്കളും, മൂവായിരം ഭീഷണികളുമായി അലങ്കരിച്ച യുവതികളും സമ്മാനമായി നൽകി. ഒപ്പം, ഒൻപതു ആയിരം ആനകളും, ആനകളേക്കാൾ നൂറിരട്ടി രഥങ്ങളും, രഥങ്ങൾക്കാൾ നൂറിരട്ടി കുതിരകളും, കുതിരകളേക്കാൾ നൂറിരട്ടി ആളുകളും സമ്മാനിച്ചു. രാജാവ് സ്നേഹത്തോടുകൂടി, ദമ്പതികളെ രഥത്തിൽ ഇരുത്തി, വലിയ സൈന്യത്തോടുകൂടെ യാത്രയാക്കി. ഇതറിഞ്ഞ്, യദുക്കളാൽ പരാജയപ്പെട്ട മറ്റു രാജാക്കന്മാർ അഹങ്കാരത്തോടെ, കൃഷ്ണനും സത്യയെയും തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോൾ അർജുനൻ തന്റെ ഗാണ്ഡീവം ഉപയോഗിച്ച് അവരുടെ അസ്ത്രപ്രഹരങ്ങൾ ചിതറിച്ചു, സിംഹം ചെറു മൃഗങ്ങളെ തകർക്കുന്നതുപോലെ അവരെ പരാജയപ്പെടുത്തി. എല്ലാ വധൂവരക്ഷിണയും ഏറ്റുവാങ്ങി, യദുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണൻ സത്യയോടൊപ്പം ദ്വാരകയിൽ സന്തോഷമായി ജീവിച്ചു. കൃഷ്ണൻ തന്റെ പിതാവിന്റെ സഹോദരിയായ ശ്രുതകീര്ത്തിയുടെ മകളായ കൈകേയരാജകുമാരി ഭദ്രയെ അവളുടെ സഹോദരന്മാരായ സന്തർദനാദികൾ സമർപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവളെയും വിവാഹം ചെയ്തു. മദ്രരാജാവിന്റെ പുത്രിയായ, ശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ലക്ഷ്മണയെ കൃഷ്ണൻ സ്വയംവരത്തിൽ നിന്ന്, ഗരുഡൻ അമൃതം പിടിച്ചുപോലെ, തൻ്റെ വശമാക്കി. ഇങ്ങനെ, ഭൗമാസുരനെ കൊല്ലുകയും, അവന്റെ തടവിൽ നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളെ മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത്, അവർ എല്ലാവരും കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യമാരായി. ഇതൊക്കെയായി കേട്ട രാജാവ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "ഭൗമാസുരനെ കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ കൊല്ലുകയും, ആ സ്ത്രീകളെ എങ്ങനെ മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു?" ശുകദേവൻ പറഞ്ഞു: ഇന്ദ്രൻ ഭൗമാസുരന്റെ കുടയും കുണ്ഡലങ്ങളും കൂട്ടരും അപഹരിക്കുകയും, ദേവതാപർവ്വതത്തിലെ സ്ഥാനം കൈവശംവെക്കുകയും ചെയ്തതും, ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചവന്റെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ അറിയിച്ചതും കേട്ടശേഷം, കൃഷ്ണൻ രുക്മിണിയുമായി ഗരുഡൻമേൽ കയറി പ്രാഘ്യോതിഷപുരത്തിലേക്ക് പോയി. ആ നഗരം ഭയങ്കരമായ പർവ്വതകോട്ടകളും ആയുധകോട്ടകളും, ജലവും അഗ്നിയും വായുവുംകൊണ്ടുള്ള പ്രതിരോധങ്ങളും, മൂരനെന്ന അസുരന്റെ ശക്തമായ ബന്ധനങ്ങളും കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു. കൃഷ്ണൻ തന്റെ ഗദയാൽ പർവ്വതങ്ങൾ തകർക്കുകയും, അമ്പുകൊണ്ട് ആയുധകോട്ടങ്ങൾ തകർക്കുകയും, ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് ജലവും അഗ്നിയും വായുവും അതിജയിക്കുകയും, വാളുകൊണ്ട് മൂരന്റെ ബന്ധനങ്ങൾ വിച്ഛേദിക്കുകയും ചെയ്തു. പഞ്ചജന്യശംഖത്തിന്റെ ഭയങ്കരശബ്ദം കേട്ട്, അഗ്നിപ്രഭയിലും സൂര്യപ്രഭയിലും തുല്യമായ, അഞ്ചു തലകളുള്ള മൂരൻ ജലത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അയാൾ തൻ്റെ ത്രിശൂലം ഉയർത്തി, അഞ്ചു വായുകളിലൂടെ ഭയങ്കരമായി ആർത്തു, ആ ശബ്ദം ആകാശം, ദിശകൾ, അണ്ടം എല്ലാം നിറഞ്ഞു. മൂരൻ ത്രിശൂലം ഗരുഡന്റെ മേൽ എറിയുമ്പോൾ, ഹരി അതിനെ ഇരട്ടിയുള്ള ശക്തിയുള്ള രണ്ട് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തകർത്തു; മൂരന്റെ വായിലേക്കു അമ്പുകൾ എറിയുകയും, മൂരൻ കോപത്തോടെ തന്റെ ഗദ കൃഷ്ണന്റെ മേൽ എറിയുകയും ചെയ്തു. ആ ഗദയെത്തുമ്പോൾ, ഗദാധരൻ തന്റെ ഗദകൊണ്ട് അതിനെ ആയിരം ഭാഗങ്ങളായി തകർത്തു. അജയൻ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് മൂരന്റെ തലകൾ കളിച്ചുപോലെ വിച്ഛേദിച്ചു. തലകണ്ടില്ലാതെ, ജീവൻ വിട്ട്, മൂരൻ മലയുടെ ചൂട് മുറിച്ചുപോയതുപോലെ വെള്ളത്തിൽ വീണു. മൂരന്റെ മരണത്തിൽ കോപിതരായി, പിതാവിന്റെ പ്രതികാരത്തിനായി, താൻമ്രൻ, അന്തരീക്ഷൻ, ശ്രവണൻ, വിഭാവസു, വസു, नभസ്വാൻ, ഏഴാമനായ അരുണൻ എന്നിവരും, പീതനെ സേനാനായകനാക്കി, യുദ്ധത്തിനായി ഭൂതലപുത്രൻ അയച്ചുകൊടുത്തു. ഇങ്ങനെ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ഭൗമാസുരനെ ജയിക്കുകയും, അവന്റെ തടവിൽ നിന്നിരുന്ന സ്ത്രീകളെ മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.